Only God Forgives (2013)

Hmm ik heb het juist compleet andersom ervaren.. VR vond ik geen prettige film om te kijken en was het tempo wel extreem laag. OGF staat tussen Drive en VR in. Waarbij Drive vanzelfsprekend het meest toegankelijke is van Refn zijn laatste films. VR ga ik binnenkort nog herzien, want destijds heb ik die met verkeerde verwachtingen bekeken.

Ja, ik zie OGF ook als een soort combinatie tussen Drive en VR. En ja, het tempo ligt zeer laag bij VR. Maar om te beginnen vind ik VR en Drive al twee uiterste. Al wijkt Drive (zoals dutchtuga al aangaf) licht af van een mainstream film. Met OGF heeft Refn een film die er inderdaad tussen staat, maar voor mij werkt dit niet. Althans, in dit geval dus niet. De momenten die aan Drive doen denken zijn schaars en de VR benadering komt voor mij niet goed uit de verf. De quasi wisselwerking tussen -om het even simpel te benadrukken- Drive en VR werk voor mij eerder aanstotelijk dan aangenaam.

Inderdaad zoals jij het omschrijft; een soort van cocktail tussen VR en Drive. En in mijn ogen een uitermate geslaagde cocktail. Bij Valhalla Rising puilt uit van de symboliek en mist daarbij de nodige 'aktievollere' momenten zoals wel het geval is bij OGF. Oké op het begin kan ik me nog wel wat herinneren, maar dit is te verwaarlozen.

OGF spreekt mij tevens aan door de (nachtmerrie-achtige) setting (Bangkok ). Daarnaast heb ik bij OGF wel de drang om de achterliggende gedachten te zoeken bij bepaalde scenes.

Alternatieve cinema kan ik zeker waarderen en dit is de perfecte film voor mij, aangezien het niet té alternatief is. Enfin, mijn punt is wel duidelijk denk ik zo.

Wat ik wil zeggen; voor mij werkte het wel

De score is echt fenomenaal Net de tracks van Cliff Martinez binnen gehengeld, blijft genieten..

En ik ben erg benieuwd hoe de film mij de tweede keer bevalt.

Morgen is de laatste kans gepakt om 'm in de bios te zien - kaarten zijn besteld.

Refn doet zijn trucje (weer, zoals eerder al opgemerkt met verwijzing naar VR, Drive). Mooie onheilspellende sfeer wordt er neergezet in deze film. Het geluid van de tuc tuc's, de donkere steegjes, de muziek deden het wel voor mij. Het verhaal boeide me helaas iets minder. De acteerprestatie van Gosling vond ik niet heel bijzonder. De ijzige bijna emotieloze houding van vele personages past wel bij het onheilspellende sfeertje maar in combinatie met het verhaal vond ik het toch soms een tikje saai. Kirsten Scott Thomas steelt de show wat mij betreft netals Vithaya Pansringarm. Alle pluspunten van deze film maken het toch (weer) een leuke kijkervaring: een dikke "7".

OGF poster art

Wat een geweldige poster zeg

Hij is inmiddels ook uit in de VS hoor. Gaat lekker met de beoordelingen .

De HD rip is uit, dus het zal de komende tijd hier wel storm lopen.

Dat ook nog, desastreus voor de Boxoffice dan.

Ik denk dat zij die de rip kijken toch niet naar de bios zouden gaan. De kenner/liefhebber snapt dat OGF in de bios zien een niet te missen buitenkansje is.

Downloads zullen wel het gemiddelde torpederen.

Tja, dat ene weekje dat die hier draait in Apeldoorn zet ook geen zoden aan de dijk. En al snel weer verdwenen uit de bioscoop, en dan? Geen zin elke keer naar Ede te rijden waar ik The Master ook al moest zien.

Is die poster ook ergens te koop?

Nou ja, vond dit toch een erg aparte film. Allereerst vond ik het verhaal tegenvallen. Iemand doet iets verkeerd, dan komt er wraak op die persoon waar vervolgens weer wraak op volgt en so on. Beetje eindeloos wraakgebeuren. Er is genoeg geweld wat mij betreft, maar dit is geweld om het geweld, het is niet mooi om te zien. En ik wil juist dat het gaat om de actie en dat het geweld daaraan ondergeschikt is. Dit op 1 scene na, de vechtpartij tussen de thai en bryan. VOor zover dit een gevecht was te noemen want alleen de thai was het kijken waard.

Verder zag het er fimtechnisch allemaal dik en prima in orde uit. Maar het was allemaal vaag. Nu weet ik wel dat bij vage nietszeggende films, mensen er toch zelf iets diepzinnigs in gaan zoeken, maar dit was er eigenlijk niet. Alle diepzinnigheid die je er in vind, heb je gewoon zelf bedacht omdat je nu eenmaal wil dat het er is. Helaas het is er gewoon niet.

Dus samengevat. geen actie wat toch erg jammer was, verhaal was nonsens, filmtechnische prima. je kijkt hem wel af, want je hebt heel de tijd het gevoel dat het nu eindelijk gaat komen , maar het komt uiteindelijk gewoon niet!

teleurstellend, had er veel van verwacht.

Moet elke film dan actie bevatten voor je? Kijk dan gewoon een actiefilm....

Verhaal heb je duidelijk nog niet helder. Het is alles behalve nonsens, maar geen wraakfilm, juist het tegenovergestelde. Hoe meer reacties vol onbegrip, hoe duidelijker het wordt dat het juist een complexe film betreft.

Misschien had je de film sowieso al niet moeten kijken voor de spetterende actie.

Toch fijn dat je het allemaal beter weet dan andere mensen. Maar misschien dat je zelf net wat meer moeite mag doen voordat je jezelf boven hen gaat plaatsen, slimmerik.

Deze film is niet complex en wil dat ook niet zijn. Een zielloze stijloefening die makkelijk te behappen is en na een half uur weer vergeten is. Zoek er alsjeblieft niet meer achter. Begrijp echt weinig van alle lof die deze film hier krijgt.

Ik hoef het niet meer te zoeken. Heb het al lang gezien.Maar zo te lezen heb jij nog een lange weg te gaan. Je onbegrip bewijst het ongelijk van je eerste aanname.

Nu weet ik weer waarom ik al tien jaar geen reactie meer plaats bij iedere film waar ik op stem. Alles dat niet strookt met jouw mening is, zo blijkt ineens, een staaltje onbegrip. Als er iemand nog een lange weg te gaan heeft ben jij het wel, in dat geval. Ik zal niet meer aan je nieuwe favoriete film komen, goed? Oogkleppen op en lekker in je eigen waan blijven. Zet 'm op.

Refn zet een interessante film neer maar toch (weer) geen 5,0* materiaal voor mij, wel een van mij favoriete hedendaagse Europese regisseurs. Boeiend, apart, origineel maar dan ook weer ergens nét niet...

Uh, jij bent het zelf die aangeef 'er weinig van te begrijpen'.....maar goed, ieder zijn oogkleppen. Ben blij dat de mijne minder verhullen en ik er wel een ziel in zie.

Nou het maakt genoeg los hierzo ik ben benieuwd naar de film!

Ik denk er precies zo over Pugsley. Er zijn genoeg mensen op dit forum die dat inzien, en niet constant berichten plaatsen hier.

Maar hoe kun je nu er aan vasthouden dat de film zielloos is, terwijl anderen die ziel er wel in zien? Dat zit die ziel er toch in. Want hoe kunnen anderen die anders zien?

Vraag, waar zou je de ziel (die je niet ziet) graag in gevonden hebben? En zoek je niet op de verkeerde plek.

Eigenlijk een typische Aziatische film, maar nu met handje vol westerse acteurs er in. Een slome, sfeervolle, rauwe, erotische, visueel prachtige en duistere film. Wordt denk ik nog geen 15 regels in gesproken, maar alles sprak boekdelen. Aangename film voor een selecte groep filmliefhebbers. Gosling op zijn best, en Kristen zeer verrassend...

Niet te lang ook!

4***

Het niet willen zien kan ook, dwarsliggen kan ook. Who cares, je vind de film goed of niet... basta!

Dat is het mooie aan de filmkunst. We nemen het allemaal weer op een andere manier waar. De kunst is (daar is ie weer) om ieders interpretatie te respecteren en tot je te nemen om zodoende je eigen blikveld te verbreden ten einde meer kennis te vergaren.

Ik zie een quasi-hippe film met heel veel franje die uiteindelijk bezwijkt door z'n eigen doorgeslagen nadruk op esthetisch vlak. Refn levert een gekunstelde 'lege' film met veel zwijgzame personages die, als ze al iets te doen hebben, bijkans slechts lachwekkende karikaturale vormen aannemen (ik denk dan aan de rol van Kristin Scott Thomas). Ja, de rollen zijn omgedraaid in tegenstelling tot doorsnee wraakfilms, maar zorg er dan ook voor dat er enige voeling met de personages kan ontstaan door hun gedrag of waarom juist helemaal niet. 'Only God Forgives' had een geslaagde observatie kunnen geven van immorele praktijken en eventueel de daaropvolgende consequenties maar blijft hangen in te lang uitgerekte shots die op den duur zelfs gaan irriteren omdat ze alom aanwezig zijn en totaal geen toevoegende waarde hebben. Ik constateer daarom dat deze film nagenoeg zielloos is. Een film pretentieus noemen vind ik doorgaans een zwaktebod maar 'Only God Forgives' smeekt bijna om dit predicaat.

Je doet er overigens goed aan, als ik zo vrij mag zijn, om niet direct iemand van onbegrip te betichten, je creëert weinig goodwill met zo'n houding. Misschien kun jij uiteen zetten waarom je deze film zo hoog hebt zitten?

Nou in Amerika fakkelen ze de film behoorlijk af als onzinnig en pretentieus.

Net even herzien, en hoewel de film minder ergerlijk aanvoelde blijft mijn mening hetzelfde.

Refn verteld een heel basic misdaad verhaal, met wat ook niet al te moelijke subplotjes. Het misdaad verhaaltje gaat natuurlijk over de gebeurtenissen nadat Billy dat meisje vermoord. Wat me het meest stoort is hoe makkelijk dat allemaal gaat. Billy doodt meisje, vader doodt Billy, knechtje vermoord vader, aanslag op agent, agent doodt daders, agent martelt en doodt drugdealer, agent doodt Chrystal. Zeker in het laatste halfuur wordt dit ondanks de verschillende kills een sleur.

Dan het grote subplot. De relatie van Chrystal met haar zonen. Het misbruik dat aan het licht komt, dat Julian er niet van gediend was. De moord op zijn vader, en het proces wat hij mentaal doormaakt als hij een relatie begint. Julian is geen slechterik en vindt uiteindelijk rust als zijn moeder dood is, en zijn polsen toont om uit zijn lijden verlost te zijn. De hand in moeder scene is nog steeds stompzinnig. De scenes die allemaal supersloom gebracht worden moeten ons laten denken dat het geraffineerd en arthouse is.

Dan het piepkleine subplotje. De agent die ook de kickbox kampioen is. Dit is waarschijnlijk de enige reden dat hij overal mee weg komt. Het ordinaire clifhangertje wat gebruikt wordt om ons dit te laten zien is belachelijk simpel en bovendien de tweede keer dat dit gebeurt in de film. De afgehake arm van de vader van het meisje was er nog een.

Tel daar dan nog eens een maar bij vlagen aardige soundtrack en een enorme overkill aan geweld bij op, en er blijft een stijloefening over die voor sommige mensen (waaronder ik) zielloos over komt, en bovendien erg pretentieus. Daar helpen de prachtige kleuren ( die waarschijnlijk bij Gaspar Noe vandaan komen) en de enkele door Tarkowsky geinspireerde beelden niet aan mee.

2.0

Alsof de Amerikanen zulke groot kunst (her)kenners zouden zijn..... Dat het blockbustervolk het daar niet vat, lijkt me eerder een aanbeveling.