Only God Forgives (2013)

Wat een ongelooflijk broeierige en prachtig gestileerde film is dit. Het geweld is wel best extreem op momenten, iets waar Refn best in door kan slaan. Hij heeft heeft wel een onmiskenbaar eigen stijl en hopelijk blijft hij ook lekker zijn eigen gang gaan. Gosling mag hem daarin vergezellen, want het is een gouden combinatie zo blijkt maar weer. Perfecte rol weer als zwijgzaam type, maar laten we niet de rol van Scott Thomas vergeten die juist lekker over-the-top gaat. Refn is een held en dit is de beste film van dit jaar tot nu toe. Binnenkort maar eens Fear X, Bleeder en Bronson kijken, want die staan al een tijdje op mijn must-see lijstje.

Drive vind ik wel ietsje beter, maar ook hier 4,5*

De allersaaiste film die ik dit jaar tot nu toe gezien heb.

Iedere keer dat stomme gestaar van Ryan Gosling, en hij zegt na 45 minuten een keer wat terug...

Wat een rukfilm

Eigenlijk toch fantastisch als een film zo een uiteenlopende reacties, meningen en waarderingen kan oproepen.

En dan gemiddeld nog steeds op 6,5 (3,26 sterren) uitkomen.

Na herziening gaat 'ie een halfje omhoog bij mij

Precies en dank je wel!

er gebeurd niks

Ryan staart een beetje voor zich uit

je ziet het niet denken

je ziet hem niks doen

gezicht zonder uitdrukking

niet spannend

geen actie

geen mooie one liners

geen diep gaande gesprekken

thaiboxers laten ook niks spectaculairs zien

misschien een paar mooie vrouwen als je op thaise valt (ik niet)

Kortom film heeft niks te bieden

"An entertainer? And how many cocks can you entertain with that cute little cum-dumpster of yours?"

"Time to meet the devil."

Geweldige on liners!

Misschien moet je de volgende keer Kickboxer (1989) of een actiefilm over Thai boksen kijken.

Prima gedicht paulo, ik heb me vermaakt.

Intense visuele trip was dit. Geen moment verveelt, wat ik stiekem van te voren wel had verwacht door de vergelijkingen met o.a. Valhalla Rising. Deze ga ik zeker nog eens herzien.

Inderdaad een goeie opsomming. Helemaal waar.!! sommige mensen gaan diepzinnig lopen doen over deze saaie film, snap het ook niet. Maar wat jij zegt klopt helemaal!

Goeie tip, inderdaad veel beter dan deze film, maar heb hem al gezien dus. toch bedankt.

Goede samenvatting.

Snap t wel, maar vind t gewoon niks aan.

Oke dan.

Ik vind hem totaal niet saai.

En ik ben niet eens diepzinnig aan het doen. Reinbo's visie (eerder geplaatst) is helder en niet al te moeilijk uit de film te halen. Tuurlijk is sommige symboliek niet 1-2-3 duidelijk, maar hey, de ene keer wil je over een film nadenken, de andere keer wil je dat liever niet.

Ieder zijn mening, maar hijs is te saai .. snap ook niet de vergelijking met Driven een paar comments eerder.

Weer zo'n topprestatie van refn. zijn films zijn altijd onvoorspelbaar, artistiek en tegendraads. Helden bestaan nooit in zijn films, het zijn altijd losers oftewel antihelden die de hoofdrollen vertolken, een happy end kent refn ook niet. Het is een briljante regisseur, dat laat hij ook weer zien met deze film, er zitten een paar keiharde scenes in. Verwacht dus geen doorsnee actie/misdaadfilm, dan kom je bedrogen uit. Dit is filmhúis klasse.

Say whut?

Tegenvaller.

Mij lijkt het dat de makers zichzelf overschat hebben. De symboliek die achter Julian's keuzes zit is hetgeen mij het meest tegen de borst stoot. Men brengt het alsof het iets speciaals is, terwijl het in wezen even rechtdoorzee is als het kapstokplotje waarachter het schuil gaat.

Tevens overtuigt de cast mij niet geheel. Ryan Gosling mag nu wel eens andere rollen gaan spelen dan de eeuwig voor zich uit starende en stille protagonist. Hij herhaalt zichzelf. Volgens IMDb heeft hij 22 regels dialoog; slechts ééntje ervan vind ik sterk gebracht ("Take it off!)).

Kristin Scott Thomas schmiert erop los - soms werkt dat, soms is dat vervelend. Vithaya Pansringarm is een weinig imponerende "slechterik" en Yayaging Rhatha Phongam loopt er ook maar wat verloren bij.

Nicolas Winding Refn scoort dan eigenlijk alleen maar punten met het audiovisuele. Ook hier weer haalt hij cinematografisch alles uit de kast - de vele neonlichtjes, composities en locaties zorgen voor behoorlijk wat drukte, een hypnotizerend effect heb ik echter nooit ondergaan. Daarvoor is ook de soundtrack niet geheel naar mijn smaak - goed en slecht doen een estafette.

Maar Refn teert ook veel op de inhoud en dan vind ik dat hij dat met Valhalla Rising en zelfs het meer commerciële Drive stukken beter gedaan heeft.

Kleine 2,5

Ik sluit me aan bij Sergio Leone...

Ik vond te film, voor mijn doen, toch wat te traag. Na Drive gezien te hebben was het natuurlijk te verwachten. Alleen bij Drive raakte ik helemaal niet verveeld door de trage stukken, omdat daar veel mooiere emoties van de gezichten af te lezen was en de muziek beter. In Only God Forgives kan ik geen enkele emotie vinden in zijn gezicht, alhoewel dit natuurlijk ook de bedoeling geweest kon zijn. Desondanks werd het er voor mij toch wat saai door. Toch maar wel gewoon afgekeken, omdat ik al verwacht had dat er op het eind wel wat actie plaats zou vinden.

Als met al kon die er net mee door, maar zal ik hem niet gauw opnieuw bekijken.

De man op het verhoogje. Zingt schlagers, oordeelt, straft. Waant zich God…en spreekt de enige taal die allen begrijpen: die van het geweld. Geësthetiseerd natuurlijk, de godenflik, semantische slimmerik. (Uit het bloed dat hij laat vloeien wordt een mensenkind geboren. Bevlekt. Kan die erfzonde haar vergeven worden? En zo ja: aan wie is het om daarover te beslissen?)

De zwakke broer, getraumatiseerd, door een tang van een moeder, door een ouderling die zijn moraal verliest in likeur tegen het warme klimaat, door een stad beklemmender dan een mens kan verdragen, door wapens, door meisjes. Wat is het verschil tussen geweld en seks eigenlijk, als dat er in zijn hoofd al is? Het een slaat wonden, het ander probeert ze te dichten (de penetratie van Julians vingers in hààr wonde nadat ze is gestorven; necrofiel sado-masochisme in de bioscoop?) – beide zijn het vergankelijke toestanden, een tijdelijkheid die Julian opzoekt door prostituees tot een orgasme te dwingen dat pijnlijk is, genoegzaam is, een volkomen vacuüm is. (Heel anders dan het eerder vanuit een prestatie-impuls vertrekkend mannelijk orgasme is het vrouwelijk veel poëtischer, veel meer teder, veel meer verbonden met de dood ook – “la petite mort”, zoals de Fransen niet voor niets zeggen!)

Als Julians handen dat aanrichten, dat bad van pijn en begeerte, ontginnen die handen dan een recht dat aan de goden dient voorbehouden te blijven? Moet hij precies die handen verliezen om terug mens te kunnen worden en laat hij zich daarom als een schaap naar de slachtbank leiden? Heeft hij tijdens de dromerijen die zijn seksuele potenties in de weg staan al voorzien dat hij eens zal moeten betalen voor de schande van genot tegen betaling? (Is verlangen überhaupt te koop?)

“For Alejandro Jodorowsky”, leest de aftiteling. Dat verklaart veel. Met name: dat er een en ander helemaal niet te verklaren is. Wat niet wegneemt dat Nicolas Winding Refn hiermee een grandioze film heeft gemaakt, een heus museumstuk zelfs. Cinematografisch immers superbe (behalve de laatste twee minuten – in een natuursetting verliest ‘Only God Forgives’ letterlijk scherpte), muzikaal beklijvend, huiveringwekkend goed geacteerd en fenomenaal gestileerd. Om te herbekijken. En te blijven herbekijken. Om steeds weer met de neus op het feit gedrukt te worden dat het aan de mens is om te proberen vergeven, maar dat alleen God het waarlijk kan - want wie vergeeft wie immers in deze film...is iedereen niet onbarmhartig hard voor elkaar?
4,25*

20 juli heb ik deze film gezien, inmiddels bijna 3 weken geleden, en ik weet nog steeds niet wat ik er mee aan moet of hoe ik hem moet beoordelen.

Ik zal hem daarom spoedig in de herziening moeten gooien. Kijken of ik er dan meer van kan breien.

Helpen de diverse uiteenzettingen hier je ook niet? Wellicht wel goed die mee te nemen wanneer je je aan herziening wacht.

En stuk JJ_D

Driven met Sylvester Stallone

Ik heb hem eind mei gezien en zit zowat in hetzelfde schuitje, Eline . Ik vind één kijkbeurt ook te weinig om hem te kunnen beoordelen, simpelweg omdat ik hem helemaal wil begrijpen. De film is zeer symbolisch en er schuilt volgens mij (en vele anderen) echt wel meer achter dan hij laat zien.

Jawel, die heb ik ook allemaal doorgelezen. Mijn vriend had hetzelfde met de film, al was hij wel enthousiaster er over dan ik. Eventueel dit weekend herzien, al weet ik niet of dat te snel is.

Voor degene die Only God Forgives niet helemaal begrepen heeft kan dit wel eens verhelderend zijn:

*KLIK*

Tamelijk smalle, nogal 'vrije' (dat is een understatement) interpretatie. Maar ja, wat wil je ook met zo'n film. Het motief van de hand vind ik wel goed uitgelegd overigens.

Knap in elkaar gezette film, origineel, goed geacteerd en geweldige opnamen.

Ondanks de vele pluspunten kon de film mij niet boeien, te langzaam, te filmhuis, teveel slow-emotion shots.....niet mijn ding.

Dus goede film, niet mijn smaak.