Django Unchained (2012)

Dit is een goed punt. Heel veel badguys worden aangedragen om in een mum van tijd afgeknald te worden. Hoewel vermakelijk, voel je er niets bij. Ik miste eigenlijk opbouw en een onvervalst spaghetti-duel!

Fantastische recensie Yeyo

Ik vraag me alleen af of hij de film ook heeft gezien.

Vond het een goede film. Eerste drie kwartier wist helaas nergens heen te werken en was verhaaltechnisch niet heel sterk, maar wanneer DiCaprio aanschuift is het top! Wat een geweldige rol! Die hele diner scène is briljant. Actiescènes waren lekker bloederig en humor was ook dik in orde. Gaat aan het einde wel iets te lang door en vond Foxx niet zo heel cool als Django. 4*

Misschien dat het woordje 'extreem' wat ongelukkig gekozen is. Het is namelijk niet dat ik het geweld wil veroordelen of zo.

Maar Tarantino werkt al sinds zijn eerste fillm met plotse uitbarstingen van geweld. Dat heeft hij volgens mij van Leone. Denk aan de mexican standoff aan het eind van Reservoir Dogs: er wordt eerst spanning opgebouwd, waarna het echte geweld eigenlijk in een oogwenk voorbij is. Het verschil met Leone is dat Tarantino dit ook op een humoristische manier gebruikt. Denk aan "I shot Marvin in the face" uit Pulp Fiction of Robert De Niro die doorslaat in Jackie Brown. Daar clasht het onverwachte van geweld met de terloopsheid van zo'n scène. Vandaar ook de impact.

In Django Unchained buit Tarantino dit trucje echter tot vervelens toe uit. Opnieuw en opnieuw zijn onze helden weer net even te snel, met alle 'hilariteit' van dien natuurlijk. De veel besproken scène tussen Schultz en Candie is daar kenmerkend voor. Tarantino lijkt ermee te zeggen: "ik weet eigenlijk niet goed hoe ik verder moet met de plot, dus hier is maar weer eens een 'bet you didn't see that coming' schietpartij."

Helemaal mee eens.

Er worden vrij grove dingen laten zien en gesuggereerd wat betreft de slavernij, maar wat betreft het visuele geweld is het allemaal redelijk simpel inderdaad.

Vooral nadat ik meerdere keren de woorden 'Meest gewelddadige Tarantino ooit' had gelezen.

Het trucje ken ik wel ja, vertoont erg veel gelijkenissen met de vroege Kitano films. Alleen is het nog altijd niet "extreem" als in uitbunding of over-the-top. Het is gewoon wat verrassend.

Niet gehinderd door enige voorliefde voor Tarantino's films, of de neiging tot vergelijking met zijn andere output, ben ik de confrontatie met Django Unchained aangegaan.
Een western is per slot een western, zelfs wanneer het een "southern" is.

Aangezien de western nu eenmaal mijn favoriete genre is, en de trailers mij nieuwsgierig maakten, popelde ik wel een beetje om de film te zien.

Waarschijnlijk bekijk ik de film met andere ogen (ja nogal wiedes) dan de meesten hier (de echte mede-western freaks niet te na gesproken)
Details in kleding en wapens zijn dingen die mijn aandacht trekken.
En verder moet een film voor mij vooral vermakelijk zijn.
Gesteggel over plot en de gaten daarin boeit mij maar matig.
Misschien een wat oppervlakkige insteek, maar film is voor mij vooral amusement, waaraan ik liefst niet te zwaar wil tillen.
Ontleden van films zorgt te vaak voor onluistering, dat is weggelegd voor de echte cinefielen.
Zolang e.e.a. mijn plezier niet te opvallend vergalt, en het acteerwerk de moeite waard is, is het van ondergeschikt belang.

Welnu, met dat acteerwerk was er helemaal niks mis (nou ja, behalve Tarantino's rolletje dan)
Waltz is de "koning" van de film voor mij, en Foxx een waardige "discipel", al zal zijn vertolking van 'Django' (voor mij)nooit in de schaduw kunnen staan van zijn Italiaanse voorgangers, en met name Franco Nero.

Alle overige memorabele rollen zijn ook al uitvoerig genoemd in de berichten hier, dus dat geloof ik ook zo wel.

Het al vaak genoemde eerste half uur was ook voor mij het sterkste gedeelte van de film, maar verveeld heb ik mij heel de rest van de speelduur absoluut niet.
In tegenstelling tot andere recente westerns, als ' The Assassination of Jesse James', en ' 3:10 to Yuma ' is DU zelfs een verademing.

Anachronismen die mij opvielen (maar waarvan ook andere westerns vaak niet vrij te pleiten zijn) zijn o.a. het gebruik van enkele vuurwapens die in 1858 nog niet bestonden.
Vooral in het oog springend een Derringer dubbelloops-zakpistool (gebruikt door Waltz en Foxx) Dat is een zeer moderne 20e eeuwse uitvoering van het wapen.

Hetzelfde is van toepassing op de hoed van US marshal Gil Tatum / Tom Wopat (in Daughtrey).
Dat model kwam pas ruim honderd jaar later op de markt.
Maar aangezien de film een ode aan de Spaghetti western wil zijn is dit te vergoeielijken.
In de Italiaanse westerns wemelde het van de foute hoeden.
Toch ook wel een beetje jammer omdat de overige costumering in de film spot-on is

Een knallende fout is het gebruik van dynamietstaven.
Die werden door Alfred Nobel pas acht jaar later dan het verhaal speelt uitgevonden.

Geen anachronisme, maar een raar foutje: Django, die de haan van zijn revolver spant (bij Candie) terwijl het wapen nog in de holster zit.
Schultz was dan blijkbaar toch geen echt goede leermeester voor zijn pupil, want dat is het eerste dat je leert om NIET te doen met een revolver.
Dat grapje heeft al heel wat "revolverhelden" een teen, of schot in eigen been gekost.

Voor mij hoeven de (nep)"bloedfonteinen" waarmee Tarantino zijn stempel op zijn films zet niet echt.
Ik ervaar het eerder als storend.
Na Sam Peckinpah's 'The Wild Bunch' heeft zoiets nooit meer een echte indruk op mij gemaakt, en QT is geen Peckinpah (Diens gewelddadige scenes tikten veel meer aan)

Ik vond het Mandingo gevecht ten huize van Candie veel schokkender dan de meest expliciete bloeduitspatting, door de niet in beeld getoonde slag met een hamer, om de verliezer te elimineren.

Ik zal de film zeker nog een keer opnieuw moeten bekijken, vooral om de vele bekende acteurs in kleine rollen te herkennen.
o.a. Russ Tamblyn als "Son of a Gunfighter" (leuke vondst, de westernkenners weten waarom)

O ja, erg leuke titelsong.

Was opgenomen in Wyoming zag ik. Had jij het idee als expert (niet gehinderd door enige kennis ) dat de eerste scène werkelijk in Texas zou kunnen zijn - zoals in beeld stond (vegetatie, landschap, koude).

En dank voor je anachronismen. Ik had er ook een paar (zie mijn eerste post) al was het niet in kleding of hardware van d'n cowboy - ik denk dat ze opzettelijk zijn. Er zaten volgens mij ook nog wat ornithologische foutjes in, maar dat was wellicht ook opzet, omdat er (als tribute??) een Europese geluidsband is gebruikt (??). Ik was met iemand die allerlei vogels heeft gehoord die daar niet zouden moeten voorkomen.

Russ Tamblyn, ja (al heb ik Son of a Gunfighter nog niet gezien - dus de dubbele laag is me ontgaan).

@Mochizuki Rokuro:

Ik vond het landschap (rotsgebergte) meer hebben van Utah en Arizona eerlijk gezegd.

Erg koude temperaturen zijn in Texas (en dan nog maar in een klein gedeelte daarvan) zeldzaam.

Edit:

Haha, geweldig dat van die vogelgeluiden.

Ik las je opmerkingen over de zonnebril.

Twijfelgeval, waar ik zelf ook even een opmerking over wilde maken, maar goed dat ik het niet gedaan heb, want dat zou dubbelop geweest zijn, haha.

Charles Bronson (Wild Bill Hickok) droeg er ook een, in The White Buffalo (al maakt dat het nog niet correct)

En die beugelflessen (nog goed dat er geen Grolsch op staat) ja goed gezien.

Russ Tamblyn!!? (edit: en Bruce Dern, Franco Nero en een hoop anderen) Nou moet ik toch weer naar een film van Tarantino. Je komt er ook nooit van af.

Bruce Dern is ook voorbij als je even met de ogen knippert. Maar ook die zit erin ja. Ook die heeft een zonnebril(letje) op trouwens, zo'n Jesus Christ Superstar ding.

De meeste Tarantino's vond ik interessant en spannend, maar helaas vond ik deze film behoorlijk tegenvallen. Ik kan me goed in Yeyo's recensie vinden, maar er is meer dat me stoorde.

Hoewel het lijkt alsof Tarantino een controversieel onderwerp aanpakt, kreeg ik de hele tijd het gevoel in een parallelle wereld te zijn waarin racisme en slavernij verkeerd is, maar eigenlijk alleen maar omdat de geschiedenis zo gelopen is zoals die gelopen is. Alleen maar omdat het de getinte mens is die hiervan het slachtoffer is geworden. Het vergoeilijking van geweld in deze film vond ik daarom enorm verkeerd voelen. Hierdoor verlaagt de film zichzelf tot hetzelfde niveau als het racisme dat ze ridiculiseert. De grote illusie is dat het eigenlijke probleem van de slavernij, het racisme, uiteindelijk helemaal niet aan de kaak wordt gesteld, maar alleen maar wordt omgedraaid.

Verder waren de dialogen matig - er werd met grote woorden gesproken, maar inhoudelijk vond ik het allemaal erg zwak. Het hoeft natuurlijk niet realistisch te zijn, maar het moet wel enigszins aannemelijk zijn. Spoilers: Het moest voor Candie allang duidelijk zijn dat Schultz en Django geen verstand van gevechten en vechters hadden. Ik begrijp ook niet dat hij pas zo laat uitlegt dat het voor het circus is. De impulsiviteit en ongecontroleerdheid van Django waren storend. Ook zijn de scene waarbij Schultz zichzelf 'maar' opoffert en de laatste scene waarin Django ontsnapt door de bewakers om te lullen, zo onwaarschijnlijk en ongeloofwaardig dat ik me eraan irriteerde.

Het detail van de zogenaamde 'spectaculaire' stralen bloed die bij elk raak schot uit het lichaam gutste , vond ik te 'clean' en perfect, op een manier dat het tegelijkertijd alleen nog maar verheerlijking van geweld was. Op een gegeven moment werd ik er moe van. Hollywood ten top.

Het enige dat ik goed aan de film vond is de ruwe manier waarop Tarantino het racisme en slavernij aan de kaak stelt. Dat het eenzijdig is, is in mijn ogen niet het probleem. Dat het over de top is, wel.

Grappig dat je die opmerking maakt over Jezus Christ Superstar.

De acteur die daarin de rol van Jezus speelde, Ted Neeley, zit namelijk ook in DU

Het is interessant, maar "preparation to a race war'' was wel degelijk een conclusie.De belangrijkste denkfout zit hem er echter in dat hij denkt dat blanken slechts met blanken identificeren en zwarten met zwarten. Het is natuurlijk onzin om te denken dat blanken deze film wezenlijk anders beleven dan zwarten. De meeste blanken zullen gewoon meejuichen met Jamie Foxx.

Was voor mij eerder andersom. Heb me de eerste helft van de film erg vermaakt met vooral Christoph Waltz, die een ijzersterke rol neerzet. Alle typische Tarantino-kenmerken vielen aanvankelijk ook mooi op hun plaats. Een speciale vermelding qua humor verdient de scène met de beulmutsen . Wat ik ook goed vond is de gemeenheid die duidelijk voelbaar is bij sommige karakters, o.a. door het consequente gebruik van the n-word.

Vanaf het moment dat DiCaprio in de picture komt raakt de sjeu een beetje uit de film, ook al zet hij zijn karakter prima neer. De dialogen en de scènes worden steeds langdradiger en minder boeiend. Ik viel tijdens de segmenten in het huis bijna in slaap. Daarnaast vond ik Foxx geen geweldige keuze voor de hoofdrol, hoewel hij misschien onvoldoende de kans daarvoor krijgt. En de overdreven bloedspetters heb ik nu ook wel een beetje gezien bij Tarantino.

Vond DiCaprio veel beter dan Waltz die hetzelfde trucje uit Inglorious Bastards en Green Hornet herhaald. Eerste gedeelte werkte ook nergens heen, kende niet echt een verhaal behalve het pakken van de Brittle brothers maar dat is complete bijzaak. Vond ook het plotseling goed kunnen schieten van Django uit de lucht komen vallen. Django's plotse hardheid tegen zijn mede afro-amerikanen is ook onzinnig, had Foxx/QT veel beter neer moeten zetten.

Ze hadden i.m.o. veel beter/sneller kunnen toewerken naar het bevrijden van Django's vrouw.

De gemeenheid uit zich toch ook veel meer in de Mandringo gevechten en de wijze waarin het huis wordt gesproken over afro-amerikanen dan een paar cowboys die nigger roepen en boos naar Django kijken. DiCapri en Jackson zetten ook bij verre de beste personages neer, vond de rest er maar een beetje bij hangen.

Bloedspetters zie je in QT's verdere werk alleen in Kill Bill dus zo vaak zie je 't ook weer niet.

Was goed filmke, die bleef boeien ondanks de lange duur ervan. Wel af en toe wat overdreven ( zoals de schiet-en paardrijkunsten van Django)

Samuel L Jackson trouwens weer super!

Hallo terug.

Wat ik alleen maar probeer te zeggen is dat iedereen de film subjectief beleefd en dus is het ook subjectief voor de kijker of deze vind of deze film wel of geen 2 sterren verdiend.

Schieten oke, maar paardrijdt kunsten? Zaten er toch niet zoveel in?

Alweer een topproductie van Quentin Tarantino!!!

Geweldige film!

Hij doelt met die opmerking waarschijnlijk op die dressuurdemonstratie helemaal aan 't eind van de film

Daar is echt een héél lange en gedegen training van paard en ruiter voor nodig.
Ik moest er zelf wel om lachen.

Ik ook. Daarom. Nog lang niet zo overdreven

ASavini en Ted Neeley (Jezus) spelen trackers. Heb ze niet gezien. Eerste half uur voor mij te veel een komedie, daarna gelukkig wat serieuzer. Kkk scène vond ik genant. Jamie Foxx is ok, heb Dicaprio en Waltz genegeerd daar ik daar niks mee heb en in IB vond ik Waltz ook irritant. In het tweede deel van DU gelukkig minder clownsgedrag van hem. Echt een spaghetti western kan ik het niet noemen.Een ode in een humoristisch jasje of zo. Geweld te overdreven om indruk te maken maar dat is waarschijnlijk ook de bedoeling. Dat Mandingo gevecht was idd heftiger dan al die uit elkaar spattende zakjes limonade. Samuel Jackson was de grootste creep. Epiloog onnodig maar ging gelukkig sneller dan ik had gedacht. Nigger steeds vertaald als neger. Negro is toch neger? Nigger is toch nikker? Er is een. Oud kinderboek dat Oki en Doki en de nikkers heet en later heette dat Oki en Doki en de negers! Film best leuk verder maar Tarantino niet echt mijn cup of tea meer. Kijk liever naar Django met Franco Nero en naar For a few dollars more.

Ik post niet graag een bericht, maar vond de film de beste tot nu toe van Q.T. Klasse! 4*

Toppertje weer .

Leuke film, maar haalt het absoluut niet bij Tarantino's eerdere werk.

Weet iemand waar ik kan terug vinden tot wanneer deze film draait?

Dat hangt af van het succes. Maar een week of 8 zal die nog wel draaien.

Vermakelijke film met vooral een zeer sterk eerste uur.

Lijkt een beetje op een oudewetse spagetti-western.

Weer een heel goede rol van Christoph Waltz (die ook in Unglourious Bastards goed speelde), in Django Unchained is hij de absolute smaakmaker als dr King Schultz.

Samuel L Jackson is ook erg leuk als de huisknecht van DiCaprio

De zeer overdreven (en bloederige) schietscenes in het landhuis van DiCaprio halen het niveau van de film omlaag. (-1 ster), blijft er nog 4* over.