Sinister (2012)

Kan ik deze spoilervrij lezen? Anders sla ik hem voorlopig even over, ook al ben ik benieuwd.

Gelukkig maar. Horror is zinspelen op suggestiviteit wat resulteert in psychisch ongemak, goorheid is vaak erg handig om gebrek aan creativiteit en kundigheid te maskeren.

Denk niet dat ik teveel heb gespoilerd. In ieder geval zijn er weinig details weggegeven, op het commentaar over het einde na misschien.

Ik sla hem wel even over, just for sure

Recensie Sinister - Review op Filmtotaal.nl

Nou had NRC het er over dat de film naderhand knallende muziek bevat. En dat vind ik echt behoorlijk slecht en storend bij horrorfilms. Of word daar iets anders mee bedoeld?

Niet dat er allemaal bombastische ruige klassieke orkesten erdoor heen tetteren bij spannende momenten, want dat maakt het niet eng meer.

Vond dat ontzettend meevallen. Muziek is vooral erg creepy en bevreemdend.

Wel zoiets als The Strangers en Insidious? Dan is het goed.

Ik mag altijd wel die zoemende lange piep horen in horrorfilms.

Ik zou zeggen: zoek eens wat muziek op op youtube of zo. De hele soundtrack is daar wel te vinden.

Okay, nee, dat valt inderdaad zeker niet tegen.

Mensen die Sinister "minder" vinden zouden de film eens moeten zien na House at the End of the Street (2012) (horror night), dan zie je het verschil in kwaliteit gelijk

Trailer ziet er heel goed uit, deze wil ik wel een keer zien

Jammer dat deze film niet in Nijmegen draait.

Ga je toch naar een andere stad(Arnhem,Apeldoorn),maak je er gelijk een dagje uit van .

Middelmatige metafysische horrorfilm die hoogtes, maar vooral ook laagtes kent. Het verhaal lijkt op het eerste gezicht vindingrijk, maar de circulaire plot is vanuit schrijversoogpunt gewoon een handig middel om besluiteloosheid te camoufleren als het om het verzinnen van een goed slot gaat. Vandaar dat je de ontknoping van mijlenver ziet aankomen en dat ze bijgevolg niet de gewenste mokerslag oplevert. Ook de stereotiepe ontwikkeling van auteur Ethan Hawke, die langzaam maar zeker in een whiskydrinkende kluizenaar verandert, getuigt van weinig geraffineerd schrijverschap. Gelukkig wordt dit deels opgevangen door de mise-en-scène, waarbij vooral de kille soundtrack een zeker angstklimaat creëert. Dit in combinatie met de 8MM-filmpjes bezorgt bepaalde scènes een naargeestige toon. Spijtig dat die te pas en te onpas overstemd wordt door gratuite en in de meeste gevallen onnodige schrikmomenten. Ik heb het meest genoten van de sterke bijrol van de hulpsheriff.

Komen die schrikmomenten niet pas echt naar voren na het eerste uur? Vond het de sfeer, zeker in het begin, niet overstemmen.

Die audio die ze eraan gehangen hebben is weergaloos... De ene keer een dikke, langzame bass, dan een score met een iets hoger tempo en met gekreun erdoorheen gevlochten, of een hoge piep en richting het einde een langdurige monotone lage sound, echt super. Dat en de rustige, donkere sfeerschepping maken de film al bovengemiddeld.

Maar als er op momenten goed de tijd wordt genomen voor spanningsopbouw (zeker in het begin), is het in één klap weg met een schrikmoment. Ben er sowieso al geen fan van en als er dan ook nog mensen zijn die om het minste of geringste gaan gillen en giechelen.. Blijf het maar een goedkope tactiek vinden in die mate, doe mij maar lang-uitgesponnen scenes zonder zo'n klapstuk (zoals de kennismaking met The Mystery Man, de Ringu tv-scène, de Irréversible-mishandeling, The-Shining-badkamervrouw).

Denk trouwens dat hier en daar expliciete dingen (het opensnijden van de kelen en de onthoofdingen) de film en de impact ten goede zou zijn gekomen omdat het de laatste jaren zo pijnlijk realistisch kan ogen en omdat het zou passen in die gevonden 'realistische' 8mm-beelden. Nu is het wat halfbakken. Ook de verschijningen van de kinderen stelden me wat teleur, weinig vernieuwends waar ik stiekem toch wel op had gerekend. Dan was zelfs het zoontje in de verhuisdoos eventjes een stuk meer freaky en onverwacht. Het einde daarentegen vond ik nog wel geslaagd wanneer Mr. Boogie behoorlijk indruk maakt; de mythe is sowieso wel gaaf en blijft redelijk mysterieus.

Uiteindelijk dus toch weer niet zo'n horror van het niveau Martyrs, Blair Witch maar zeker waard om goed voor te gaan zitten met de geluids-knoppen en oren wijd open (en dus niet puur voor de jump scares). Vooral de bbq-auto-scène is ongemakkelijk.

Vraagje: is dit meer een horror of een thriller? Hoe is het qua gore? Ik wil m'n pa meenemen als verrassing naar Sinister in de bios maar hij is meer een liefhebber van suspense dan van gore (denk Paranormal Activity, The Ring, The Exorcist). Is Sinister een aanrader voor hem of niet?

Het is meer een thriller inderdaad. Dus niet met enge beesten, exploderende hoofden etc.

Pff wat was dit saai. Ik heb er niets mee om naar mensen te kijken die achter hun laptop zitten, en dat doet de hoofdpersoon gedurende driekwart van de film. Paar leuke scenes a la insidious, maar de schrikeffecten komen dan weer totaal niet aan..en het einde, niet eens het klagen waard.

Hahaha, jammer voor mij, beter voor m'n pa. Kan 'm dus veilig meenemen

Uitstekende review dit

Welnee, dit is een volbloed horrorfilm.

Vanavond om 22:15 toch maar twee plaatsen gereserveerd Ik ben heel erg benieuwd.

Een horror thriller ? Beetje Paranormal activity en 8mm in een aardige film. Geen bloedbaden, gaat meer om de sfeer en spanning. Na een uur ging het toch weer op zovele andere horrorfilms lijken en einde idd voorspelbaar. Verder ok. Muziek ook sfeerverhogend en als je al zoveel horror hebt gezien is het moeilijk om nog echt verrast te worden. Het einde van Insidious was ook te onzinnig voor woorden dus deze kan ik eigenlijk toch meer waarderen.

Eindelijk weer eens een degelijke horror-film in de bioscoop.

Laat ik één ding voorop stellen: Sinister is geen constant schrik-festijn. De horror is in het begin erg subtiel en bestaat in feite uit krakende vloeren en piepende deuren. Pas in het laatste gedeelte komen de geestverschijningen om de hoek kijken en wordt het iets meer rechttoe rechtaan eng. De film verloopt tegen het einde aardig voorspelbaar maar de slotscène was lekker morbide: lekker geen typisch Hollywood-einde.

Wat Sinister werkelijk zijn meerwaarde geeft, zijn de home movies. Geprojecteerd op een doek gemaakt van een laken veranderen de beelden van gelukkige gezinnetjes in lugubere snuff-movies. Constant was ik op mijn hoede of er niet iets in de achtergrond gebeurde; de filmpjes gaven me echt een ongemakkelijk gevoel; iets wat niet makkelijk voor iemand die aardig wat horror in zijn collectie heeft.

De entiteit achter de moorden is een originele en zijn verschijning is best origineel en in de filmpjes en foto's best eng. Er zitten in de film natuurlijk een paar schrikmomenten rond deze Bughuul en sommige maakten me daadwerkelijk aan het schrikken.

De personages zijn redelijk uitgewerkt maar af en toe iets te veel familiedrama. Hawke's personage maakt een goede verandering door in de loop van het verhaal en zijn gezin wordt ook goed neergezet dor de cast. Het meisje wist me niet altijd te overtuigen, maar in de laatste scènes was ze best goed. Maar het hoogtepunt was toch echt Deputy So And So; een hilarisch personage met een paar ijzersterke grappen.

Wat ik misschien nog wel het vetst vond aan de hele film was de soundtrack. Het was geen typische score, maar a la Silent Hill meer ambiance-geluid. De geluidseffecten waren echt eng en hielpen echt mee tijdens de enge momenten. Het Boards of Canada nummer werd trouwens ook op een sterk moment gebruikt. Coole soundtrack, zo maar even kijken of hij te vinden is.

Ik vond het niet de briljante film die ze er in Amerika van maken, maar het was weer eens een redelijk originele horror waarvan we er in Nederland te weinig in de bios aantreffen.

Ik vond het toch wel een heel sterk verhaal. Er vloeide niet heel veel bloed zoals in Saw, het gaat meer om de spanning, de sfeer/ Ik heb wel van de film genoten. Gewoon een goede horrot-thriller. Eentje met inhoud, dat zie je helaas te weinig bij de horrorfilms.

Spannende horrorfilm maar dat helaas het sterke begin niet weet vast te houden tot het einde.

Sinister begint met een 8mm filmpje waarop vier mensen te zien zijn die worden opgehangen. De kijker wordt vrijwel direct overrompeld en de sfeer is gezet. Wat volgt is een sterke horror film met suspense en een gevoel van continue dreiging. Dit gevoel wordt sowieso tot vrijwel het einde van de film behouden.

Wat ongetwijfeld het sterkste is, is het sound design dat enorm doordringend werkt en de grootste bijdrage levert aan de ongemakkelijke sfeer dat Sinister heeft. Lang geleden dat ik tijdens een film continue het gevoel had dat er iets kon gebeuren. Derrickson zorgt hiervoor door middel van een aantal camera standpunten dat dit gevoel wordt benadert.

Helaas verzuimt Derrickson erin om het sterke begin door te trekken naar het einde. Vanaf het moment dat de kinderen hun intrede deden in de film vond ik het bergafwaarts gaan met als klap op de vuurpijl 't allerlaatste shot. Dat had niet mistaan in een Nightmare on Elmstreet film, maar een film als dit? Alsjeblieft zeg..

Sinister is zeker een goede horrorfilm, maar er kon een stuk meer inzitten. De impact was vele malen hoger geweest als de 8mm filmpjes nèt wat explicieter waren geweest. Het blijft toch iets teveel rekening houden met de massa dat de bioscoop bezoekt.
Echt eng vond ik Sinister zeker niet, maar wel erg vermakelijk.

3.5*

Zonde van die kinderen inderdaad, vooral de scene dat ze met z'n allen bij elkaar zitten slaat de plank toch wel mis

Wat lees ik nou? Boards of Canada ook een bijdrage van de score? :O WHooooooot!!! Ik moet hem zien!

Oeh, dat is inderdaad nice. Gezien het commentaar ook van Onderhond valt er op dat vlak wel genoeg te genieten. Ben benieuwd naar de rest.