Sinister (2012)

Jaaaa, dit zijn echt films waar je op zit te wachten.
De "makers" van Insidious en Paranormal Activity maken ook met Sinister weer hun naam en de hoge verwachtingen waar. Sinister is op het oog een standaard horrorfilm: een gezin verhuist naar een nieuw huis en daar is uiteraard iets niet pluis.

Daar houdt het standaard gegeven ook op. Wanneer Hawke de tapes op zolder vindt begint een film die 100 minuten lang bloedstollend is. Sinister kruipt onder je huid om daar vervolgens nooit meer weg te komen.
De nachtelijke scenes in het huis met Hawke zijn doodeng en de tapes zijn echt een genot om naar te kijken. Verfrissend om te zien. Die naargeestigheid uit de tapes vertaalt zich ook naar de werkelijkheid waarin Hawke zich bevindt. Toegegeven, de scares zijn ouderwets met de volumeknop omhoog gedraaid, maar ze zijn wel verrekte effectief. Bogoul wordt gelukkig ook lekker geheimzinnig gehouden, door Bogoul niet vol te exposeren blijft het een doodenge entiteit die veel mensen angst aan zal jagen.

Gelukkig heeft Sinister die scares niet nodig, want zoals eerder gezegd bevat de film de hele tijd die duistere en naargeestige sfeer. Het is ook niet een pure horrorfilm, er zit wel degelijk een mysterie gedeelte in. De film kent wel de nodige rustpunten en dan vooral overdag. Op deze momenten wordt het verhaal verteld en gaat Hawke op onderzoek uit. Toch wordt er telkens vrij snel overgeschakeld naar de nachtelijke scènes waar het griezelen geblazen is.
Het einde kent niet echt een climax en daar ben ik blij om, daar vliegen dit soort films namelijk altijd uit de bocht aan overdaad. Nu draagt het einde alleen maar bij aan dat misselijke gevoel dat je al had gekregen van het kijken naar Sinister. Ik heb het eigenlijk zelden gehad dat onderzochte moorden in dit soort films je ook daadwerkelijk kunnen raken. Hier is dat dus wel het geval, een groot pluspunt.

Zeker een film die het waard is om in de bioscoop te kijken. Daar komt die ijzingwekkende sfeer uiteindelijk het beste naar voren.

4,5*

Dit was inderdaad erg sterk. Zeer intense horrorfilm, bloedstollend spannend en zeer eng. Opbouw en spanningsboog is magnifiek. Sounddesign en score is ook ontzettend goed, en het ziet er allemaal erg strak uit.

Zo loopt het eigenlijk heel lang heel goed, maar laat de film jammer genoeg in het laatste halfuur alles te veel lopen. Laatste stuk is echt beduidend minder. Inmiddels is de clou wel duidelijk, en alles loopt naar het einde toe minder verrassend. Komt ook omdat de spanning van de zoektocht naar de clou niet interessant genoeg en eigenlijk vooral niet mysterieus genoeg is, en loopt het aspect van de verhuizing verhaaltechnisch niet zo lekker. Ook de schrikeffecten zijn wat gemakzuchtiger en makkelijker.

Los van dat een erg sterke horrorfilm, en een van de weinige keren dat ik ook fysiek beroerd raak door zo'n film. 3.5* maar had makkelijk een halve bij gemoeten.

Ik heb deze uitblinker in het genre al mogen aanschouwen tijdens de Halloween Double Bill in een Pathé bioscoop. Hierbij werd deze film vertoond in combinatie met House at the End of the Street, die mij overigens beduidend minder wist aan te spreken.

Als je moeite hebt met schrikmomenten is dit geen film voor jou. De spanning is van het begin tot eind te snijden waardoor ik constant op het puntje van de bioscoopstoel geplakt zat. Ook wist Mr. Boogie door zijn mysterieuze verschijning mij zelfs als horrorliefhebber de stuipen op het lijf te jagen. Vooral zijn zwembad verschijning. Geen beeld dat je snel zult vergeten.

Ik zal nog inhoudelijk op deze film terugkomen. Een reactie geven met behulp van je smartphone is ook niet je van het.

Hier moet ik het geheel mee eens zijn.


Voor mij is dit één van de engste en brutaalste film uit jaren. Het lugubere aan de film werd niet bewaard tot de film eenmaal op gang kwam, dit werd meteen getoond en dat voorspelt natuurlijk weinig goeds . Voor mij dus een absolute topper, al is het maar omdat ik er toch nog wat over heb liggen nadenken nadat hij gedaan was.


Het einde was voor mij wat voorspelbaar. Alle elementen vallen inderdaad op z'n plaats. maar ik had al snel door hoe de vork in de steel zat en ik vond dat het voor mij het er op het einde vingerdik werd opgelegd. Dat de politieman de man in nood zou verwittigen had ik wel verwacht, maar vond het jammer dat hij het zo expliciet zei. Want naar mijn mening was het op het einde wel duidelijk wat er nu ging gebeuren.

Voor mij is die Bogey man de belichaming van het kwaad , maar wat spijtig vond ik dat deze persoon een soort van mythe was. Ergens moest hij wel die mythe zijn, anders zouden er een aantal zaken in de film niet meer kunnen kloppen. Maar toch vond ik het jammer dat bijvoorbeeld bij de scène dat de schrijver de Bogey man op zijn pc-scherm heeft, dat die Bogey man dan beweegt met zijn hoofd. Dit was schrikken, maar voor mij onnodig. Het maakt de film meteen onrealistischer en dus ietsje minder eng

Ik zit nog met een vraaag en dat is: is die Bogey man dus degene die de kinderen in zijn macht krijgt? Betoverd zeg maar? Want dat was me nu niet zo heel duidelijk.

Toch moet ik nageven dat dit een aanrader is voor iedere horror-liefhebber. Ik denk echt dat dit één van die films is waar men nog lang over gaat praten en waar men ook nog menig jaar van gebruik zal maken tijdens Halloween.

Als je met zo'n poster op de kroppen komt kan je film maar beter goed zijn. Meestal heb je ieder jaar in de bioscoop toch recht op een doodenge film en ik was stiekem bang dat we die dit jaar al met The Woman in Black hadden gehad... how wrong was I...

Videorecensie - Sinister

Wel oké.

Toch rest een ietwat teleurstellend gevoel naderhand. Op basis van al het positieve had dit een veel betere en engere film kunnen en moeten zijn, maar op de sleutelmomenten komt het er gewoon niet zo uit.

Sfeertje zit in ieder geval wel goed. Mede dankzij de keurige opbouw, maar het is vooral de geweldige soundtrack en ditto sound design die deze film echt een eigen gezicht geven. Zou mij niet verbazen moesten ze hier en daar wat Irréversible-trucjes toegepast hebben, in ieder geval een geweldig abstracte, verknipte electronische score. Meer van dat.

Begint verder ook best mysterieus en spannend. Een aantal extreem effectieve (al voelt het dan soms iets te goedkoop aan) scares, maar het is het onheispellende sfeertje dat laat verhopen dat het een echte goede horror wordt. Beetje jammer dat Mr Boogie al redelijk snel "in beeld" is, verder ook een duf creatuur, bijna op het belachelijke af. Eerder iemand die uit zo'n geschminkte 80s band is weggelopen dan een angst inboezemende demoon, maar het waren uiteindelijk vooral een aantal momenten die mij teleurstelden. Allereerst de scene waarin Hawke door het huis sluipt en telkens de kindjes mist, maar ook de scene waar de kinderen het filmpje op zolder zitten kijken. Dit zijn voor mij de scenes waar een film als deze moét scoren, maar het spijtig genoeg laat afweten.

Ook het einde is niet super. Ook al zo'n scene die eigenlijk een wtf/sick gevoel verdient maar daar niet toe komt. Iets waar bijvoorbeeld de scene waar het jongetje uit de doos kwam wel is slaagt. En zo ondanks al het goeie toch nog een kleine teleurstelling. Goede opbouw, sound design is ijzersterk, maar wanneer de film als horror écht moet slagen laat Derrickson het wat afweten.

3.0*

Edit: oh ja, en die laatste scare ... je zou er bijna nog een half punt voor aftrekken. Past écht niet bij een film als deze.

Middelmatige metafysische horrorfilm die hoogtes, maar vooral ook laagtes kent. Het verhaal lijkt op het eerste gezicht vindingrijk, maar de circulaire plot is vanuit schrijversoogpunt gewoon een handig middel om besluiteloosheid te camoufleren als het om het verzinnen van een goed slot gaat. Vandaar dat je de ontknoping van mijlenver ziet aankomen en dat ze bijgevolg niet de gewenste mokerslag oplevert. Ook de stereotiepe ontwikkeling van auteur Ethan Hawke, die langzaam maar zeker in een whiskydrinkende kluizenaar verandert, getuigt van weinig geraffineerd schrijverschap. Gelukkig wordt dit deels opgevangen door de mise-en-scène, waarbij vooral de kille soundtrack een zeker angstklimaat creëert. Dit in combinatie met de 8MM-filmpjes bezorgt bepaalde scènes een naargeestige toon. Spijtig dat die te pas en te onpas overstemd wordt door gratuite en in de meeste gevallen onnodige schrikmomenten. Ik heb het meest genoten van de sterke bijrol van de hulpsheriff.

Die audio die ze eraan gehangen hebben is weergaloos... De ene keer een dikke, langzame bass, dan een score met een iets hoger tempo en met gekreun erdoorheen gevlochten, of een hoge piep en richting het einde een langdurige monotone lage sound, echt super. Dat en de rustige, donkere sfeerschepping maken de film al bovengemiddeld.

Maar als er op momenten goed de tijd wordt genomen voor spanningsopbouw (zeker in het begin), is het in één klap weg met een schrikmoment. Ben er sowieso al geen fan van en als er dan ook nog mensen zijn die om het minste of geringste gaan gillen en giechelen.. Blijf het maar een goedkope tactiek vinden in die mate, doe mij maar lang-uitgesponnen scenes zonder zo'n klapstuk (zoals de kennismaking met The Mystery Man, de Ringu tv-scène, de Irréversible-mishandeling, The-Shining-badkamervrouw).

Denk trouwens dat hier en daar expliciete dingen (het opensnijden van de kelen en de onthoofdingen) de film en de impact ten goede zou zijn gekomen omdat het de laatste jaren zo pijnlijk realistisch kan ogen en omdat het zou passen in die gevonden 'realistische' 8mm-beelden. Nu is het wat halfbakken. Ook de verschijningen van de kinderen stelden me wat teleur, weinig vernieuwends waar ik stiekem toch wel op had gerekend. Dan was zelfs het zoontje in de verhuisdoos eventjes een stuk meer freaky en onverwacht. Het einde daarentegen vond ik nog wel geslaagd wanneer Mr. Boogie behoorlijk indruk maakt; de mythe is sowieso wel gaaf en blijft redelijk mysterieus.

Uiteindelijk dus toch weer niet zo'n horror van het niveau Martyrs, Blair Witch maar zeker waard om goed voor te gaan zitten met de geluids-knoppen en oren wijd open (en dus niet puur voor de jump scares). Vooral de bbq-auto-scène is ongemakkelijk.

Eindelijk weer eens een degelijke horror-film in de bioscoop.

Laat ik één ding voorop stellen: Sinister is geen constant schrik-festijn. De horror is in het begin erg subtiel en bestaat in feite uit krakende vloeren en piepende deuren. Pas in het laatste gedeelte komen de geestverschijningen om de hoek kijken en wordt het iets meer rechttoe rechtaan eng. De film verloopt tegen het einde aardig voorspelbaar maar de slotscène was lekker morbide: lekker geen typisch Hollywood-einde.

Wat Sinister werkelijk zijn meerwaarde geeft, zijn de home movies. Geprojecteerd op een doek gemaakt van een laken veranderen de beelden van gelukkige gezinnetjes in lugubere snuff-movies. Constant was ik op mijn hoede of er niet iets in de achtergrond gebeurde; de filmpjes gaven me echt een ongemakkelijk gevoel; iets wat niet makkelijk voor iemand die aardig wat horror in zijn collectie heeft.

De entiteit achter de moorden is een originele en zijn verschijning is best origineel en in de filmpjes en foto's best eng. Er zitten in de film natuurlijk een paar schrikmomenten rond deze Bughuul en sommige maakten me daadwerkelijk aan het schrikken.

De personages zijn redelijk uitgewerkt maar af en toe iets te veel familiedrama. Hawke's personage maakt een goede verandering door in de loop van het verhaal en zijn gezin wordt ook goed neergezet dor de cast. Het meisje wist me niet altijd te overtuigen, maar in de laatste scènes was ze best goed. Maar het hoogtepunt was toch echt Deputy So And So; een hilarisch personage met een paar ijzersterke grappen.

Wat ik misschien nog wel het vetst vond aan de hele film was de soundtrack. Het was geen typische score, maar a la Silent Hill meer ambiance-geluid. De geluidseffecten waren echt eng en hielpen echt mee tijdens de enge momenten. Het Boards of Canada nummer werd trouwens ook op een sterk moment gebruikt. Coole soundtrack, zo maar even kijken of hij te vinden is.

Ik vond het niet de briljante film die ze er in Amerika van maken, maar het was weer eens een redelijk originele horror waarvan we er in Nederland te weinig in de bios aantreffen.

Spannende horrorfilm maar dat helaas het sterke begin niet weet vast te houden tot het einde.

Sinister begint met een 8mm filmpje waarop vier mensen te zien zijn die worden opgehangen. De kijker wordt vrijwel direct overrompeld en de sfeer is gezet. Wat volgt is een sterke horror film met suspense en een gevoel van continue dreiging. Dit gevoel wordt sowieso tot vrijwel het einde van de film behouden.

Wat ongetwijfeld het sterkste is, is het sound design dat enorm doordringend werkt en de grootste bijdrage levert aan de ongemakkelijke sfeer dat Sinister heeft. Lang geleden dat ik tijdens een film continue het gevoel had dat er iets kon gebeuren. Derrickson zorgt hiervoor door middel van een aantal camera standpunten dat dit gevoel wordt benadert.

Helaas verzuimt Derrickson erin om het sterke begin door te trekken naar het einde. Vanaf het moment dat de kinderen hun intrede deden in de film vond ik het bergafwaarts gaan met als klap op de vuurpijl 't allerlaatste shot. Dat had niet mistaan in een Nightmare on Elmstreet film, maar een film als dit? Alsjeblieft zeg..

Sinister is zeker een goede horrorfilm, maar er kon een stuk meer inzitten. De impact was vele malen hoger geweest als de 8mm filmpjes nèt wat explicieter waren geweest. Het blijft toch iets teveel rekening houden met de massa dat de bioscoop bezoekt.
Echt eng vond ik Sinister zeker niet, maar wel erg vermakelijk.

3.5*

Eindelijk. Ze zijn er toch nog. Écht enge films.

Vanwege de verhalen die ik gehoord had over hoe creepy en eng deze film was, ging ik er al een beetje 'angstig' (En dat als zelfbenoemd horrorchick) en op mijn hoede in. Ik wist verder heel weinig over Sinister. Bewust heb ik recensies overgeslagen en volgens mij zelfs de trailer niet (meer) bekeken. Ik liet me verrassen.

God, en wat is dat goed gelukt zeg. In het begin had ik even een 'Oh jee, geen standaard verhaal please!' gevoel, maar al snel verdween dit als sneeuw voor de zon. De muziek ook, jeetje wat indringend. Soms sloeg mijn hart even een slag over, zo spannend vond ik het. Werkelijk. Mijn stopwoordje is 'The Horror!', maar in dit geval was het zéér toepasselijk. Niet de standaard horror die ik gewend ben, vol bloedvergieten en psychopatische serialkillers, maar beklemmende, indringende en onheilspellende horror. Heerlijk, zo'n puntje-van-je-stoel film waarbij je je bijna letterlijk in de film gezogen voelt. Want daar zat ik dan, met mijn popcorn in de hand, ademloos en met grote Bambi-ogen naar het beeld te staren. Bijna gehypnotiseerd.

De sfeer, de muziek, het acteerwerk… Alles klopte gewoon. Ethan Hawke deed het werkelijk fantastisch. Vanaf de eerste minuut hing ik aan zijn lippen. Ik geloofde elke blik, elk woord. Zijn vrouw daarentegen vond ik vrij irritant. Met haar kreeg ik gedurende de film ook totaal geen band.

Toen ik eenmaal veilig in bed lag bleef deze film me toch nog achtervolgen, en dit overkomt me niet vaak. Maar snel gaan slapen, voordat ik allemaal enge dingen zou gaan zien. Gelukkig nachtmerrie-vrij gebleven. Dat scheelt weer.

Fijne, intense film die een behoorlijke indruk achterlaat. Geweldige onderhuidse spanning die je weigert los te laten.

More, please!

8mm is een behoorlijk eng format, althans, als je er moorden mee opneemt. De scènes waarin Ethan Hawke deze lugubere homevideo's bekijkt, zijn dan ook veruit het spannendst en engst aan deze film, met de 'pool party' (help! een man in het zwembad!) en de grasmaaiermoord (gruwelijk!) als hoogtepunt. De rest... minder. Het grootste probleem van Sinister is volgens mij dat er voor een of andere demon gekozen is; dit had veel luguberder kunnen zijn als de verklaring niet zo paranormaal was of toch in elk geval subtieler was uitgevoerd. Er zitten namelijk wel wat belachelijke scènetjes in waarin dit element niet goed uit de verf komt (ik noem de geestkinderen die constant achter Hawke verschijnen en de nogal stomme climax). Gelukkig is de soundtrack wel echt geweldig eng: het is vooral dit element dat je zo'n groot deel van de film op het puntje van je stoel houdt. Zeer vermakelijk, maar ontspoort op driekwart helaas wel.

Dit is Hawke's zijn film.

De film bouwt op zijn goede acteerprestaties, voortreffelijk. De blik die hij geeft als ie bang is daar kreeg ik kippevel van. De scene met de close ups waren fenominaal. Gooi daar een scary sound track tegen aan en je hebt een voldoende.

Maar sinister is meer; eng, duister en vooral goed doordacht. Het verhaal stak goed inelkaar, de spannings opbouw was prima en het klopte gewoon. Soms wist je al wat er ging komen maar toch bleef je in spanning en dacht je kut laat het moment komen, laat het voorbij gaan. De film kwam ook een klein beetje in de buurt van de brute film insidious.

Enige jammere van de films is dat ze in de trailer al veel prijs geven. Veder gewoon een dikke voldoende. Een freaky horror met een geweldige Hawke.

Sinister is best een aardige film, die vooral qua camerawerk buitengewoon goed in elkaar zit. Ethan hawke acteert daarnaast uitstekend.

Wat ik zo bijzonder slim vind, is het kiezen voor enorm ruime kaders bij bepaalde scènes, waardoor je niet weet of er iets opeens uit de hoek kan springen. Aan de andere kant zijn de smalle kaders van een 8mm film weer heel erg krap en confronterend. In beide gevallen is het dus ideaal gefilmd voor een horrorfilm.

Ook is de combinatie van schrikmomenten en pure luguberheid best goed gedaan. Ik had zowel een hoge hartslag als een onpasselijk gevoel tijdens de grasmaaierscène. Het is dan wel jammer dat het verhaal enigszins voorspelbaar wordt en de schrikmomenten subtiel aangekondigd worden.

De tapes zijn echt eng, maar ik vind het soms dan een beetje vreemd dat Ellison ervoor kiest om ze met een halve fles whiskey in zijn mik in het donker te kijken. Uiteraard maakt dat de kijkervaring er spannender op, maar logisch is het niet echt.

Ook was die bughuul op het eind niet eng meer. Daar hadden ze het wezen misschien wat minder pontificaal in beeld moeten zetten.

Voorlopig 3,5 sterren

Zeker niet zo eng als ik gehoopt had.

Sinister leek me echt fantastisch. De goede recensies en spannende trailer zorgen ook dat ik bepaalde verwachtingen kreeg, en die kon de film niet vervullen. Het verhaal is best standaard, maar er wordt een eigen draai aan gegeven. De home-video's waren wel mooi en luguber, maar zeker niet eng. Het enige enge aan deze film is de muziek. Die zorgde voor een goede sfeer. Ethan Hawke speelde zijn rol erg goed en, zoals in eerdere recensies al vermeld werd, draagt de film op z'n eentje. Tuurlijk, er zaten een paar erg goede schrikmomenten in de film, maar zeker niet om wauw van te zeggen. De vergelijking met Paranormal Activity en Insidious is onvermijdelijk, aandgezien het van dezelfde makers is. En ik moet zeggen dat Insidious wel veel beter is. In die film zag je de schrikmomenten totaal niet aankomen. Hier dus wel. Toch een dikke 3*.

Effectieve griezelfilm, wel iets te lang, vooral de moeite waard door het bijzonder creepy sfeertje. De 8mm-filmpjes die schrijver Ethan Hawke ontdekt nadat hij is verhuisd naar een woning met een duister verleden zijn visueel behoorlijk verontrustend. De plot is uiteindelijk helaas minder memorabel; dit is weer zo'n film die steeds minder indruk maakt naarmate de gebeurtenissen duidelijker worden. Logica is ook ver te zoeken, met name tegen het einde. Jammer, want een groot deel van de film is behoorlijk intens en lekker eng.

eindelijk weer eens een redelijk goeie horror in de bios,

gelukkig geen martelporno,daar heb ik het wel een beetje mee gehad(for now)

ik dacht eerst dat je alleen het family hangs out filmpje zou zien.'

voor de duidelijkheid: er volgen er meer,en die zijn behoorlijk creepy.

je zou het einde als"jammer"kunnen beschouwen,maar hou zou je anders een plausible eind aan zo'n verhaal moeten maken.dat kon niet.in mijn ogen dan.

dus een goeie voldoende,creepy sfeertje deed het goed.

goed opgebouwd,hier en daar wat cliche's(dat huis)

Opzicht best een originele Horror / Thriller die ook wel wist te boeien maar helaas vond ik het wel nergens echt spannend of eng worden. Er zitten wel een paar schrikmomenten in (die je overigens wel vaak zag aankomen) maar dat komt gewoon door het plotselinge harde geluid waardoor je automatisch reageert. Wat mij betreft hadden de moorden wat explicieter en langer getoond mogen worden, nu stelde het eigenlijk weinig voor. De sfeer tijdens het verhaal was opzicht wel lekker creepy en luguber (mede door de muziek) en hetzelfde geldt eigenlijk voor de humor. En met dat laatste bedoel ik dan de tapes met de geweldige teksten erop als "Pool Party '66", "BBQ 1997" en "Lawn Work '86" Het einde zag je op een gegeven moment wel aankomen maar was ondanks dat toch best aardig. Al met al toch een aardig vermakelijke film, maar eerlijk gezegd had ik er toch net iets meer van verwacht.

Sinister zou een sfeervolle horror beloven. De recensies hier waren vrij positief, dus keek ik zeker uit om deze te gaan zien. Dus nog eens naar de bioscoop.

De film lijkt vrij clichématig te beginnen. Familie in een huis waar moorden zijn gebeurd en je verwacht dat het huis bezeten is en een diep geheim bewaard. Been there, done that.... Maar het draait helemaal anders uit. De sfeer wordt geweldig opgebouwd en kan z'n niveau lang houden. Je wordt af en toe op het verkeerde been gezet en ondanks zaken die voor de hand liggen blijft die sfeer toch hangen. De nodige schrikmomenten en spanning wat absoluut nodig is voor dit genre.

Het einde was toch ietwat voorspelbaar, zeker als je al meer films uit het genre gezien hebt. En het is tegenwoordig ook geen taboe meer in Hollywood om in dit genre je hoofdpersonages de pijp uit te laten gaan. Niet dat het slecht is, maar het is ook niet meer dan dat. Ondanks de aanwezigheid van de 8MM filmpjes is het zeker geen film stijl Paranormal Activity of Rec, maar eerder in de richting van Mirrors, Skeleton Key, Darkness, Amityville Horror, The messengers, ...

Sinister is een absolute sfeermaker. Misschien niet de topper, maar wel garant voor een avondje goed griezelen.

Film was goed te doen. Verhaal is boeiend en best wel creepy dankzij de videotapes en dan met name de grasmaaier! Schrikmomenten zag je eigenlijk wel aankomen maar kan er ook mee te maken hebben dat ik als ervaren Horror kijker weet wanneer het zal gebeuren want een aantal mensen in de bios vlogen bijna hun stoel uit op bepaalde momenten en ook ik had twee keer een (kleine ) schrikmoment.

Met deze film kun je je zeker wel vermaken.

Ik was al geen liefhebber van ghost story's en deze film over een typisch gemankeerd en naïef Amerikaans gezinnetje dat het onheil over zich laat heenkomen brengt daarin geen verandering. Zoals in bijna alle ghost stories worden we getrakteerd op een overdaad aan kinderacteurs en schminkpartijtjes.

De soundtrack mag er zeker wel zijn, lekker geflipt... al zijn die plotselinge schrikeffecten wel een beetje gemakzuchtig.

Dit filmpje is te gelikt en op het grote bioscooppubliek gericht. Kijkers die van succesvolle bios-horror houden kunnen zich er zeker geen buil aan vallen verder.

Het is dat een van mijn favoriete acteurs Ethan Hawk de hoofdrol speelt. Dankzij zijn verder niet echt bijzondere spel komt dit op een krappe voldoende uit...

Aardige Horror/thriller!! Heerlijk avond kijk plezier. Maar voor een doorgewinterde horror fan wat mak! Wel een paar goede schrik- momenten( ook voor mij) maar ook vaak dat je ze aanzag komen!! Qua verhaal zat het ook wel goed in elkaar. En de 8mm filmpjes en geesten waren best creey. Maar verder was het over het geheel erg tam en geen echte grote topper. Drie sterren omdat de film een heerlijke sfeer heeft !!

mijn verwachtingen waren zeer hoog.....toch niet helemaal waar gemaakt vond ik.

Ik miste meer spanning en gore..

Toch net aan 4 sterren als nog,omdat het gewoon een super sfeervolle film is,die er erg origineel uitspringt.

een beetje tegenvallen,maaar toch nog goed!!!

Ik had eigenlijk op 5 sterren gerekend

Mooi horrorfilmpje dat uiteindelijk net wat tekort schiet om boven het maaiveld uit te steken. De set-up mag er in ieder geval zijn met de gevonden snuffs. Duister, griezelig en voorzien van een macaber geluidspalet. Verhaaltje van de geobsedeerde schrijver die z'n gezin op het spel zet, loopt soepeltjes verder en het heeft enkele venijnige speldenprikken. De executie laat uiteindelijk wat te wensen over.

De afbeelding van de vermeende killer beloof heel wat, de intrede van de professor gooit nog wat olie op dat vuur. Toch laat Derrickson in het afsluitende deel wat te vaak de teugels vieren. Deels vanwege het scenario, maar de verschijning van de kinderen is soms iets te vluchtig, die van Bughuul valt zelfs tegen. Zo'n zolder-scène is het dan net niet helemaal en het slot moet het doen met minder impact.

Gyroscope

Deze track van Boards of Canada omvat álles waar deze film z'n voldoende aan te danken heeft. Wat een ontzettend sterke soundtrack kent Sinister. Één van de betere . Kan zich qua sound design zowaar meten aan films als À l'Intérieur (2007) , wat eigenlijk te zot voor woorden is. Zeker van een regisseur van het kaliber Derrickson. Die zich, evenals ''genre''-genoten a la James Wan , wel erg veilig profileert binnen deze haunted house-achtige taferelen.

Het is zelfs dusdanig erg dat de soundtrack 9/10 keer héél erg vloekt met de stijl en vooral (!!) de inhoud van de film. Wat dat laatste betreft wordt het wel erg bont gemaakt en op die manier is het in geen enkele vorm een toevoeging aan het genre. Richting het einde wordt het één en ander goed gemaakt met sfeervolle shots van achter een uitstekend spelende Hawke en de montage rondom de 8MM sequences (best fijne keuze, btw) is finger-licking good. Jammer dat het slechts met enkele vlagen zo langs komt. Het lijkt wel alsof Derrickson zich enorm heeft in moeten houden, wat natuurlijk erg logisch is vanuit het commerciële oogpunt. Niettemin erg jammer.

Vreselijk gedoe trouwens met die kinderen, komt totaal niet over. Ook nog niet vaak zo slecht uitgevoerd zien worden. Slaat de plank volledig mis, wat veel spanning (zeker aan het einde) doorbreekt. Die zolder-scene is een behoorlijk lachertje. Het is überhaupt niet het type film waar ik het snel benauwd van krijg. Wat recente films betreft zie ik liever Livide (2011) of iets zo uitgespannen/ongemakkelijk als Penumbra (2011) .

Niet de topper die enkele er in willen zien, maar beduidend beter dan ieder ander willekeurig bios-horrortje. No doubt.

Sinister zeker waard en geef ze gelijk beste horror 2012 leuk schrik momenten mooi verhaal spanning. en die demon doet me denken aan micheal jackson vanwege de kinderen lol

Weer een filmpje waar ik met torenhoge verwachtingen aan ben begonnen. Vaker wel dan niet valt de film dan toch tegen. Gelukkig geldt dat niet voor Sinister, waar ik wel eerst even goed in moest komen.

Het draait om het zoveelste gezin dat vanwege werkgerelateerde zaken noodgedwongen verhuist. En nee, dat is op een of andere manier nooit naar een gewoon rijtjeshuis, maar naar een gehucht waar de gruwelijkste dingen hebben plaatsgevonden. Alleen ditmaal weet Ellison waar hij aan begint, schrijven over waargebeurde moordzaken is namelijk zijn werk. Vrouwlief twijfelt, worden ze wel gelukkig hier? Bladiebla jank jank. Laat die horror maar snel komen.

Zelfs toen Ellison de eerste found footage filmpjes bekeek deed het me nog vrij weinig. Pas vanaf het derde filmpje waarin je een érg verontrustend beeld ziet in het zwembad zat ik aan de beeldbuis gekluisterd. De snuffmovies zijn best creepy, een pluspunt dat je lang niet alles ziet (zoals het moment dat Hawke wegdraait wanneer de hoofden eraf worden gemaaid.) De verbeelding doet het werk wel. Vanaf dat moment versnelt de film ook wat spanning betreft. Meer en meer wordt Ellison in de wereld van Bughuul opgezogen. De soundtrack is echt van megagroot belang die een aantal spannende scenes nog zenuwslopender maken. En zelfs de wat minder spannender scenes worden hierdoor meeslepend waardoor een scheetje van opwinding nauwelijks meer te onderdrukken valt.

Het is helaas retemoeilijk om een horrorfilm die draait om occulte zaken de volle speelduur even boeiend te houden. De kleinste misstap kan er al voor zorgen dat al het voorgaande, en het komende, een stuk minder scary wordt. Zo waren de kinderen vijf keer niks. Slechte make-up en te fysiek aanwezig. Bughuul is fenomenaal in de images en zijn mythe is er één om rillingen van te krijgen. Wanneer hij echter in 'levende' lijve zijn opwachting maakt is het weer gedaan met de spanning. Hoevaak die fout in horrorfilms wel niet wordt gemaakt... zo jammer.

Verder een pluim voor het acteerwerk van Ethan Hawke, maakt de film een stuk meeslepender. Het verhaal is verder iets beter dan gemiddeld met een passend einde. Spannende film met een erg sterke soundtrack. Zo wil ik ze meer zien, want er is teveel middelmaat in dit genre. En ik waarschuw jullie vast; in de laatste slotseconde, als je denkt dat het afgelopen is, komt Bughuul nog om het hoekje om. Net als honderd andere horrorregisseurs wilde Derrickson ons nog even laten schrikken, maar door deze waarschuwing gaat hem dat mooi niet lukken!

Net niet helemaal

Om maar met de positieve aspecten te beginnen; Sinister doet een hoop dingen goed, zo goed zelfs dat als deze film zijn laatste scene's anders had ingevuld hij van mij beslist een 5* beoordeling zou hebben gekregen.

Waar te beginnen met alle positieve punten? Sinister zet dan wel een verhaal neer waarvan je al vele variaties hebt gezien, maar je hebt het nog niet vaak zo sterk neergezet zien worden als hier. Ethan Hawke zet hier een geweldige rol neer en de personages zijn hier zowaar nog geloofwaardig ook. Hoe vaak irriteer je je in het genre van de horror wel niet aan de onlogische keuzes die de personages maken? Dat gebeurd niet in deze film en droeg alleen maar bij aan de geloofwaardigheid. De soundtrack was tevens onheilspellend goed, werkt goed op de zenuwen en was er een die je niet gewend bent bij dit genre maar in dit geval daardoor juist des te effectiever was.

Ook met de scares zit het hier wel snor, al mag wel gezegd worden dat het meer draait om de spanningsopbouw dan de schrik momenten zelf. Deze waren effectief genoeg maar ik had ze soms wel net wat origineler verwacht. Ook het op voorhand bekijken van de trailer is een absolute afrader. Het verklapt te veel van het verhaal en is als het ware een mini samenvatting van de film waar de meeste schrik momenten al inzitten. Erg zonde. Gelukkig blijft er nog genoeg over om van te genieten met als een van de hoogtepunten de beelden van de videobanden die de hoofdrolspeler ontdekt. Erg verontrustend om naar te kijken en het geeft je als kijker een onbehaaglijk gevoel. Ken je overigens het gevoel dat je je weleens bekeken voelt of dat er iemand achter je loopt terwijl je toch echt alleen bent? Ook met dit gegeven weet de film iets te doen met als gevolg een van de meest onbehaaglijke scene's die ik ooit in dit genre gezien heb en waar mijn haren dan ook recht van overeind gingen staan.

Deze film komt ook erg goed tot zijn recht in de bioscoop, maar wist me in zijn laatste scene's helaas wel flink teleur te stellen. Met de ontknoping van de film is niks mis, sterker nog deze is erg goed, ook al wordt het je als kijker al vrij snel duidelijk hoe de vork in de steel zit. Maar goed, originaliteit hoef je in dit genre ook niet te verwachten, het gaat er hier dan ook om hoe het gebracht wordt. Ik heb het hier over de invulling van de laatste scene's die mij gewoon erg teleurstelden en een behoorlijk domper op deze verder erg sterke horror waren. Vanaf het moment dat Ellison ontdekt dat zijn dochter een gevaar vormt keldert de film namelijk helemaal naar beneden. Er zijn vanaf dit moment teveel zaken die het allemaal nét niet helemaal zijn. Denk hierbij aan de bezeten Ashley die niet geloofwaardig in haar rol overkwam omdat het hele kind gewoon totaal niet eng was. Zeker met het recentelijke The Possession in mijn achterhoofd wist ik gewoon dat dit veel beter kon omdat de jonge actrice Natasha Calis me hier wél volledig de stuipen op het lijf kon jagen als het onschuldige jonge meisje, die bezeten wordt door een duistere entiteit. De kleine Ashley was in deze film het tegenovergestelde van deze rol en maakte voor mij direct duidelijk dat zij deze rol ook helemaal niet kon dragen. Ook Bagul kwam in de laatste shots te prominent in beeld waardoor hij ook helemaal niet eng meer was. De vermiste kinderen die op het scherm naar voren kwamen, verschenen ook te duidelijk in beeld en waren ten opzichte van andere scene's helemaal niet onheilspellend of eng meer. Je zag hier gewoon te duidelijk dat hier een groepje jongere kinderen aan het acteren waren, en dat is jammer zeker met de scene die ik eerder in deze recensie aanhaalde in het achterhoofd.

Het is dus jammer dat Sinister door zijn afsluiting de verwachtingen helaas niet helemaal weet waar te maken wat een gemiste kans is omdat dit voor de rest wel gebeurd. Op alle overige fronten scoort de film echter boven verwachting, wat dit alsnog een must-see voor iedere horror liefhebber maakt.

4,0*

Een creepy griezelfilm dat is een feit. Vooral het geluidstechnische aspect tilt deze film op een hoger niveau. Zonder de enge geluiden en de gestoorde footage zou de film nooit zoveel effect hebben gehad. De afstand tussen nachtmerrie op super 8 film en de nachtmerrie die stilaan de realiteit binnensijpelt is nooit zo klein geweest. Ook de vervreemde relatie tussen Hawke en zijn vrouw zorgen ervoor dat de geest van de schrijver stilaan richting krankzinnigheid gaat. Over de demon (die me aan de rockband KISS deed denken) wordt meer dan genoeg gezegd om er een draai aan te kunnen geven. Het einde is spijtig genoeg waar je je kan aan verwachten. Sterke sfeerschepping dus, met een spanning die goed aangehouden wordt, spijtig genoeg met een einde dat erg cliché is. Toch 3,5 verdiende sterren want het is en blijft een horror van niveau.

Nagelkluivertje.

Met name te danken aan de übersterke soundtrack en een in mysterie gehulde enge creature. Daarmee heeft de regisseur een flinke spanningsboog gecreëerd die eigenlijk geen moment verveeld. Het middenstuk en einde mocht wat steviger uitpakken, maar uiteindelijk vond ik het best acceptabel. Een horrorfilm van bijna twee uur interessant weten te houden vind ik erg knap en dat is prima gelukt.

Acteerwerk is degelijk. Op visueel vlak is het helaas stukken minder. De film oogt nogal als a-creatief geschoten mainstreammeuk en dat doet het originele concept echt te kort. 7/10*