Sinister (2012)

De film is me deze keer iets beter bevallen dan de eerste maal dat ik hem bekeek.

Maar een topper zal het nooit worden.

Ben benieuwd of het tweede deel beter is, al vrees ik er wel een beetje voor, afwachten maar.

Beviel me goed. Verhaal was goed, maar eindigde beetje in een anticlimax voor mij.

Toch maar herzien.

Beviel me veel beter en aangezien mijn vorige recensie niet al te veel te melden had toch maar even opnieuw gekeken zodat ik er nog een stukje over kan schrijven. Derrickson is een interessant regisseur, waar ik nog wel meer van ga kijken.

Het is vooral de sfeer en beelden die het hem doen hier. Werken allemaal effectief en weten daarmee best schokkend te zijn, terwijl ze natuurlijk niet eng zijn. Derrickson weet dit echter allemaal zo realistisch en naar mogelijk in beeld te brengen waardoor het alsnog een impact heeft.

De demon is nergens heel eng, en het verhaal rondom de familie is nergens echt heel boeiend of leuk. Al is de horror best geslaagd en is het allemaal eng en vlot genoeg om te blijven boeien. Tijden geleden dat horror ook echt een beetje een impact had op mij.

Acteerwerk en camerawerk is niks om over naar huis te schrijven, maar het huis is wel gaaf en de clichés zijn wat minder opvallend dan bij normale horrorfilms. Enkele keren goed verschoten trouwens. Dit blijft wat mij betreft echt 1 van de betere recentere horrorfilms.

Stem verhoogd met 0,5* daarom.

Sinister heeft een diepe indruk achtergelaten. Wat een ongelooflijk sterke en enorm creepy horrorfilm zeg. Wat mij betreft de beste film uit het genre van het hele afgelopen decennium (van wat ik gezien heb, uiteraard). Als je al veel horrorfilms hebt gezien, vind je op den duur de meeste zo eng niet meer. Je weet wanneer je jumpscares kan verwachten, je weet wat de gebruikelijke clichés zijn, etc. Af en toe kom je echter een film tegen die je weer oprecht angst aanjaagt en die de naam horror weer eer aan doet, en Sinister is er zo eentje. En het grappige is natuurlijk dat deze film nauwelijks enig cliché vermijdt, en ook vrij standaard jumpscares bevat. Het plot en hoe alles in elkaar steekt kan je eigenlijk ook al uitdokteren rond de helft van de speelduur, als je een beetje oplet, dus origineel is het verhaal ook niet per se. Maar Sinister maakt dit goed door gewoon énorm creepy en eng te zijn, zowel in your face als onderhuids. Dan heb ik het over de demon, maar vooral over de videotapes. Elk van deze tapes behoort zowat tot het meest creepy materiaal dat ik al in een horrorfilm voorbij zag komen; vooral omdat het zo ontzettend realistisch en down to earth in beeld wordt gebracht. Pure horror. Het geluid is ook heel goed en verhoogt de creepiness. Het einde is fucked up, maar past perfect binnen de duistere toon van de film (en zie je ook wel een halfuur op voorhand aankomen, dat wel).

Het mag dan misschien zo origineel niet zijn, maar een geweldig regiewerk, creepy muziek en enorm duistere, lugubere beelden maken hier een ouderwetse griezelpartij van. 4*

Vakkundig gemaakte horrorfilm. Sowieso ben ik altijd te porren voor zo'n Stephen King-opzet rond een aartsscepticus die plotseling te maken krijgt met paranormale verschijnselen. Of hoe een heerlijk personage als Ellison (Ethan Hawke) zo overtuigd is van rationele verklaringen, dat hij zijn gezin zonder schroom meeneemt naar een geruchtmakend moordhuis. Zo graag hoopt hij er antwoorden te vinden om een bestsellerroman te schrijven die zijn ingeblazen carrière nieuw leven inblaast. Maar fluisteringen in de nacht leiden hem naar een serie videotapes waaruit een patroon zichtbaar wordt dat er misschien meer slachtoffers zijn gevallen. Ellison begint te twijfelen aan zijn eigen geestesgesteldheid, of speelt er ergens iemand een macaber kat- en muisspel met hem? 'Sinister' (2012) gaat niet voor de originaliteitsprijs, maar is een effectieve horrorfilm die met minimale middelen een unheimische atmosfeer creëert. Misschien iets te veel jump scares voor een connaisseur van 't genre. Met een speciale vermelding voor de videotapes zelf, die zo verduiveld simpel in elkaar steken in hoe ze ogenschijnlijke gezinsidylle over laten lopen in macabere beelden van mishandeling en dood. Nog enger omdat film van zichzelf een huiveringwekkend medium is. Wat er allemaal verborgen gaat achter de ruis, de vlekken op 't scherm of de selectieve montage.

De clou zie je van mijlenver aankomen en geschminkte kinderen vind ik niet eng, maar toch is dit best een fijne film in zijn genre. Er zijn een aantal jump scares, maar de film hoeft het niet alleen daarvan te hebben. De video’s zijn eigenlijk veel enger. De demoon is fijn simplistisch vormgegeven en blijft ook een beetje mysterieus. Een verademing ten opzichte van de zoveelste over the top James Wan-demoon die we de laatste jaren vaak voorgeschoteld krijgen.
En als kers op de taart wordt er, op on-Amerikaanse wijze, niemand van de dood gered.
Al met al ruim voldoende.

Wauw

Wat kan een simpel filmpje als dit zo effectief zijn

Ik zou zeggen om de beste kijkervaring te hebben

Licht uit

Zak popcorn erbij

Genieten maar

Top suspense

Helemaal geen groot horrorliefhebber, maar toch vind ik het leuk om er zo nu en dan eentje mee te pikken. Ik weet nog dat men in 2012 al heel enthousiast over Sinister was en laatst kwam nota bene op MovieMeter een bericht langs dat dit 'de engste horrorfilm ooit' zou zijn. De film deed mij echter zeer weinig. In het begin leek het nog wel wat te worden, maar de film verloor steeds meer mijn aandacht. Nergens gaat de film er met de originaliteitsprijs vandoor, want eigenlijk heb je alles wel eens eerder (en beter) gezien. Ook vind ik de omschrijvingen dat dit zo vreselijk eng zou zijn overdreven. Verder dan een paar lome jumpscares komt de film niet. Uiteindelijk gaan de enige complimenten uit naar Ethan Hawke en de opbouw. De uitkomst van die opbouw stelt daarentegen teleur. Bagul heeft potentie, maar maakt uiteindelijk weinig indruk en de ontknoping vond ik uitermate flauw. Het concept is aardig, maar de uitwerking viel me erg tegen.

2*

Schrijver Ellison Oswalt [Ethan Hawke] is gespecialiseerd in sinistere verhalen over ware misdaden maar heeft slechts één groot succes op zijn naam staan. Na een aantal minder goed ontvangen boeken (en een sinistere mediarel) verhuist Ellison met zijn gezin naar een woning met een sinister verleden. Wanneer hij een aantal filmrollen met sinister beeldmateriaal vindt, besluit hij dit niet met de politie te delen zodat hij de beelden zelf goed kan bestuderen. Een sinistere sfeer en goed werk van Hawke, maar afgezien van een enkele plaagstoot gebeurt er gedurende 100 van de 103 minuten niets sinisters. In feite is alleen de soundtrack sinister.

Sinister is wel één van de engste Amerikaanse horrorfilms die ik al heb gezien. Van het niveau The Conjuring en Insiduous zeker wat de jumpscares betreft. Ik vond het een boeiende film met zeker een paar uitstekende jumpscares. Het einde vond ik eigenlijk iets minder. De achtergrond van Bughuul is goed gevonden dat wel. De vraag is of die informatie echt nodig is. Films als Paranormal Activity leggen eigenlijk ook zo goed als niks uit en dat houdt het mysterie meer in stand. Daarom was ik denk ik enigzins wat teleurgesteld met het einde. Ik ga deel 2 wel eens kijken, maar zo te zien hoef ik er niet teveel van te verwachten.

Ijzersterk begin van de film die echt onder je huid gaat zitten en waarbij ik bijna dacht dat dit de beste horrorfilm in 10 jaar was. Zodra bekend wordt wat het gevaar echter is, wordt het plots weer een standaard horror. Erg jammer, maar zeker voor het eerste uur de moeite waard.

Ellison Oswalt, een auteur die zijn romans baseert waargebeurde moorden, verhuisd met zijn vrouw en 2 kinderen naar een een dorpje in Pennsylvania. Het huis waar ze gaan wonen woonde een gezin die op gruwelijk wijzen vermoord werden door ophanging aan een boom die in hun achtertuin staat. Ellison vind een doos met videotapes waarbij de video zit van de moord op het gezin en nog veel meer tapes van gezinnen die op gruwelijk wijzen aan hun einde kwamen. De kinderen van Ellison, vooral de oudste zoon Trevor, gaan steeds abnormaler gedrag te vertonen. Als vader er achterkomt dat de 6 vermiste kinderen van de uitgemoorde gezinnen, die nog in leven zijn, bij hem in huis zitten besluit hij met vrouw en kinderen de auto te pakken en terug te gaan naar het oude huis. Het einde van de film, de dood van Ellison, voelde ik aankomen, maar gaven zeker rillingen over mijn rug als het jongste dochtertje Ashley zegt tegen vader: ´Don´t worry daddy, i´ll make you famous again.´ Haar vader, moeder en broer in stukken hakt en zich ´aansluit´ bij de 6 kinderen onder leiding van de Boogiman die zich op alle tapes in de achtergrond vertoont.

In deze ijzingwekkende film zet Ethan Hawk een goede rol neer en is dit mijn nieuwe favoriete horrorfilm, maar dat komt vooral omdat ik vrij nieuw ben in het genre en er dus nog veel op mij te wachten staat.

9/10

Ikzelf snap niet dat mensen zeggen dat dit de beste horrorfilm is die ze ooit gezien hebben.

Ik vond hem wel aardig,maar misschien ben ik al veel gewend.

Echt eng vond ik hem niet.

Niets bijzonders, paar schrikmomenten. Een echte horrorfilm dus.

Man, man ,man, wie steekt zo'n gedrocht ineen ? Dat vraag ik mij af.

Wou deze film al afzetten na 12 minuten maar mocht niet van die van ons.

Typische film die geen einde kent.

En die krijgt hier dan nog 3.5 sterren ????????????

“Sinister” is een beklemmende psychologische horrorfilm die zich onderscheidt door zijn sfeer en spanning.

Ellison Oswalt, een schrijver van waargebeurde misdaadverhalen, is op zoek naar zijn volgende grote succes. Om inspiratie te vinden, verhuist hij met zijn gezin naar een huis waar een moord heeft plaatsgevonden—iets wat hij geheimhoudt voor zijn vrouw en kinderen. Hij ontdekt op zolder een doos met Super 8-films waarin de moorden van verschillende gezinnen worden getoond. Naarmate hij het mysterie onderzoekt, wordt duidelijk dat er een bovennatuurlijke kracht in het spel is.

Ethan Hawke is overtuigend in zijn rol als de geobsedeerde schrijver, en brengt de groeiende paranoia en angst goed over. Juliet Rylance als zijn vrouw Tracy voegt emotionele diepgang toe aan het verhaal als de bezorgde echtgenote die zich steeds ongemakkelijker voelt in het huis. De dynamiek binnen het gezin verhoogt de geloofwaardigheid en tastbaarheid van de dreiging.

“Sinister “vermijdt goedkope gruwel en bouwt de spanning op met suggestieve beelden en een onheilspellende soundtrack. De film bevat enkele jumpscares, maar vertrouwt vooral op een sluimerend gevoel van onbehagen.

De prent bereikte met beperkte middelen een groot effect bij mij en bleef na de aftiteling nog nazinderen. Een aanrader in het found-footage genre.