Holy Motors (2012)

Voor mij is de film een bijtende spotprent over de genrefilm. Een aantal genres passeert de revue: de musical (met de stewardess), het drama (met de stervende man), misdaad (met de moordaanslag op zichzelf). In elke scene hanteert Carax, meester van intertekstualiteit (hou op over Tarantino), de genreconventies virtuoos. Maar door ze in een absurde, gepasticheerde context te plaatsen, worden ze allemaal holle, komische wanvertoningen voor een afwezig publiek. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de hoofdpersoon wanhopig gedesillusioneerd is. Hij heeft het wel over schoonheid, maar lijkt er zelf niet in te geloven. Carax roept om een cinema die zichzelf blijft vernieuwen. Hij staat echter ergens in een woestijn, waar niemand (behalve critici die ook in het niemandsland wonen) hem hoort.

Interessante, duidelijke review, IDM. Wel opmerkelijk dat Carax hier volgens jou roept om cinema die zichzelf blijft vernieuwen, maar het zelf kennelijk niet doet... (zou het ook een ode kunnen zijn...?)?

---

---

^Ik hoop ook nog steeds een beetje op een respons alhier: Batalla en el Cielo (2005)...

Ik heb dan meer het idee dat Carax de spot probeert te drijven met Cinema. In ieder geval op een zeer geslaagde manier. Wacht nog altijd op meer reviews.

Gaat dat zien mensen!

Dank! Ben ook wel erg benieuwd aan het worden naar HM...

Ben zelf ook wel benieuwd naar deze film, nu nog even iemand vinden die gek genoeg is om met me mee te gaan

Intrigerende film, op het randje van briljant.

Zat eerste uur echt aan het scherm gekluisterd. Jammer dat halverwege de clue wordt weggegeven. Had liever tot het eind zitten gissen 'waarom?"

Geweldig stukje cinema en een mooie ode aan het acteursschap. Vond de motion capture, Hunchback en La Haine scene (trainingspak) het sterkst. Moet nog even verder puzzelen om alle 9 scenes te kunnen koppelen.

Opvallend ook de grote overeenkomsten met Cosmopolis, moest daarnaast sterk denken aan The Limits of Control.

4,5

Dan ben ik met de hoofdpersoon gedesillusioneerd. Een verschrikkelijke kijkervaring. Ik heb nog nooit zo'n lege film gezien. Als statement misschien geslaagd, als film niet.

Ik wacht even tot 30 augustus, als hij in Nijmegen gaat draaien

de clue wordt in de eerste 5 minuten al weg gegeven, daar zit niet voor niets een rol voor meneer Carax zelf...

Totaal niet gezien. Ik zou alsnog graag willen dat je het toelicht Mede omdat het verhaal (volgens mij) op meerdere manieren geïnterpreteerd kan worden.

juist daarom heb ik persoonlijk niet veel zin om de film hier te gaan duiden. het helpt wel als je iets meer weet over Carax en zijn werk. Hoe hij bijvoorbeeld na de matige ontvangst van Pola X claimde nooit meer een film te willen maken of hoe hij nog niet zo lang geleden zijn vrouw verloor (wordt aan het eind van de film met een mooie foto herdacht). Dan is een figuur als Merde (die ook al in Tokyo! uit de riolen opdook) wellicht ook heel persoonlijk te interpreteren; er zit heel veel woede én humor in de film en gaat wat die zaken betreft echt over Carax zelf... naast eventuele satirische terzijdes, gedachtes over de staat van cinema en zijn publiek, uitdagingen voor Denis Lavant, grappige schetsen/dromen/ideetjes, de existentialistische dubbele bodem en wat hij nog meer in deze stijlvolle come-back gepropt heeft...

Mijn duiding staat volledig los van Carax. Ken of herken de man niet. Voor mij was het [spannend en onduidelijk wie de hoofdpersoon was en waarom of voor wie hij de bizarre rollen uitvoerde. Was hij een miljonair op zoek naar prikkels? Was het opdracht van een partij die hem chanteerde, bedreigde of iemand in gijzeling had? Of was het absurdisme om het absurdisme? Het kon voor mij alle kanten op en ik vond het reuze spannend. Door de verschijning van de regisseur in de limo werd duidelijk dat het 'slechts' een acteur betrof die van rol naar rol werd gereden. En hoe goed die rollen ook waren en hoe leuk sommige scenes daarna ook waren. De spanning was er een beetje vanaf. Het was voor mij verder niet veel meer dan een ode aan het acteursschap. Een mooie ode met surrealistische verwikkelingen, maar het had wat mij betreft meer een open mysterie mogen blijven.

Ben wel benieuwd naar wat beavis nog te duiden heeft.

Een mysterieus pareltje met een hoog 'what-the-fuck' gehalte dat zich afzondert van bestaande scenario's. Het blijft een tijdje onduidelijk waar we mee te maken hebben er wordt bijzonder weinig toegelicht. Een rijke man gaat op pad om uiteenlopende opdrachten te vervullen waarbij hij als voorbereiding een dossier mag inzien.
Maskers en kostuums zijn altijd een meerwaarde en een witte limosine is bijna even sexy als Eva Mendes. Leuk dat deze regisseur gewoon z'n ding doet en er allerlei bizarre ingrediënten in strooit. Wel wordt het hier en daar wat ongeloofwaardig en vroeg ik me af waarom je in godsnaam via een riool naar een kerkhof afreist om daar een fotomodel mee te nemen (beveiliging en omstanders waren opeens verdwenen) om haar vervolgens in een grot te verkleden tot een Moslim. Dat er eventueel verborgen camera's aanwezig waren maakt het niet veel logischer. Als het werkelijk allemaal één grote spelshow of realityserie was geweest sloeg het alsnog helemaal nergens op. Ik kan me niet voorstellen dat het eten van bloemen, geld en haar voor extra kijkcijfers kunnen zorgen. Dit was slechts één van de negen onderdelen maar ook de rest kreeg me niet over de streep. Overigens wel leuk dat ze Kylie Minogue's muziek laten terugkomen maar het is wel erg slordig om na het feestje in het appartement ook bij de ringtone van de dochter hetzelfde nummer te kiezen.
Een must-see vanwege de originele vindingen en het einde is zeker tof maar als geheel vond ik het niet ijzersterk.

opening was wel helder -omkering, wij zijn de acteurs en er wordt naar ons gekeken. Maar het einde met al die pratende limo's... iemand een idee wat dit betekent?

Voor mij was dat een statement dat iedereen zichzelf het belangrijkst waant. Je denkt het draait om de toeschouwer, je denkt dat het draait om de acteur, je denkt dat het draait om de regisseur, je denkt dat het draait om de chauffeur. Maar nee, het draait om de limo.

Volgens de limo.....

Aan de kijker de keus.

Vond het een schitterende onconventionele film. Snap ook wel dat sommigen door de abstracte benadering na een half uur de bios verlaten, maar het greep mij in ieder geval bij m'n strot en liet me niet meer los. Tof dat Eva Mendes zich leent voor een film als dit.

dikke 4*

Deed me nog het meest denken aan Uncle Boonmee.

Intermetzzo: YouTube - "Let my Baby Ride" by Doctor L (RL Burnside Cover)- Holy Motors OST

Lijkt me juist dat Eva zich enorm gevleid mag voelen dat ze van Carax mag komen opdraven.

Ze heeft een vrij bizarre rol die niks voor haar is. Bedoel het meer in die context.

In dat geval weet ik niet waarover ik praat .

Maar ze mag zich ook best gevleid voelen dat ze in zo'n schitterende film als dit mag spelen

Net voor het einde hoorde ik de lelijkste chansons ooit. Das ook weer zo.

Afgrijselijke film. En er kwam maar geen einde aan. Wat moet dit nu in godsnaam voorstellen? De hoofdpersoon bv die als een weirdo over een kerkhof rent en van de bloemen van rouwboeketten loopt te vreten. Ik ging bijna over mijn nek . In zijn absurditeit en lelijkheid doet deze film mij denken aan die Japanse film 964 Pinocchio, dat ik ook al zo'n afgrijselijke film vond waarbij ik bijna moest kokhalzen.

De hoofdpersoon was gedesillusioneerd, moet ik het zo stellen. Wel, na afloop was ik ook gedesillusioneerd en ik heb die desillusies maar even weg gespoeld in de kroeg met twee kaboutertjes of te wel twee La Chouffe's. Smaakten uitstekend, dat wel .

Kort samengevat; Holy Motors is de meest waardeloze film die ik dit jaar in de bioscoop gezien heb en die bij mij zeker zal eindigen op de eerste plaats van de Flop 10.

1,0* omdat ik niet minder geef.

De beschrijving van die weirdo die boeketten eet doet me denken aan de kortfilm di Carax maakte voor het project Tokyo! Dat vond ik ook een verschrikkelijk filmpje. De stukken die ik van deze film heb gezien waren echter nog best interessant. Al kan ik me niet voorstellen dat het als een geheel echt bevredigend werkt.

Lijkt me een film dat deze film alleen werkt als je er helemaal in mee gaat. Ik voorspel daarom nu al dat als ik hem dadelijk echt gezien heb ik weer eens in het midden blijf dobberen Interessant word het in elk geval.

Genoten van de film. Vooral de vele mooie scènes die je als korte films kan zien, maar dan verbonden door een duidelijk hoofdverhaal.

Het absurde is niet verrassend, en toch wordt het absurde op een intelligente manier gebruikt.

Een complete film die je aan het denken zet. Het is maar hoe je het interpreteert en het kan een enorm mooie film zijn met vele mooie boodschappen, of je zult het niet begrijpen en toch genieten van de absurditeit met wat humor.

Geweldige brein die Leos Carax!

Holy Motors is de hoge poëtiek zelve, verhalend over een zakenman die experimenteert in diverse rollen als bijvoorbeeld acteert als een bedelend oud vrouwtje aan de Seine, een catch-motion acteur waarbij hij scenes opneemt voor een coïtus plegend digitaal geanimeerd fantasieduo, een kannibaal die een topmodel, Eva Mendes, ontvoert naar de Parijse riolen om daar alleen geldbriefjes op te vreten en assissin speelt, wat hem zelf te kwade komt te staan. Ondertussen tussen alle drukte door is de protagonist ook nog eens het vaderlijke figuur dat zijn dochter, het muurbloempje op een vriendenfeestje, inprent dat ze meer van zichzelf moet laten zien.
Leon Carax' prent was de spraakmakendheid op het laatste Cannes-festival en komt hierop de proppen met of (?) een pretentieus rommeltje of een ongegeneerd surrealistisch meesterwerk.
Een knappe prestatie van acteur Denis Levant om met al die maskers al die rollen te spelen, die geen enkele betekenis hebben behalve een dromerige beeldenbrij te zijn, zoals de scenes met nachtelijk Parijs op de achtergrond sublieme oogparels zijn.
Maffe verkleedkunsten, een limousine die hem van plek naar plek brengt binnen een universum van Carax die van logica en rede gevrijwaard is en waarin Levant als een ware boeienkoning zich magnifiek van rol naar rol openbaart.