Holy Motors (2012)

Bij Leos Carax:

Carax is weer een film aan het maken! Holly Motors, met Eva Mendes en Denis Lavant: Exclu : Eva Mendes rejoint le film de Leos Carax ! - News - AlloCiné - allocine.fr

Interessant!

Hoera! Een nieuwe Leos Carax! Met Denis Lavant! En Kylie Minogue.. Met een bizarre foto en synopsis... Interessant, dat zeker.

... en geselecteerd voor de competitie in Cannes.

Clip (Dailymotion)

Holy Motors Trailer - English Subtitles - YouTube

Tsja, doet me ook een beetje denken aan Werner Schroeter, barokke (gotische?) vormgeving, zware muziek, weltschemrtz en veel (gedesillusioneerd) verlangen. Als het een hart heeft zou het mooi zijn, als het alleen buitenkant is... Ik haal het er nog niet uit. Lavant is altijd een +

En gelijk een poster geplaatst. Ook van het type: 'tamelijk bizar'.

Fijn! Een erg goede sfeer hangt er in de trailer en lekker mysterieus. Hoop dat deze ook in NL vanaf juli gaat draaien.

Holy Motors is vooral ontzettend gaaf.

Bioscooprelease ingevoerd: 9 augustus in de bioscoop (Cinéart)

Als ik zo op de trailer af ga is het Mulholland Dr. meets Tron

Nee, maar hier ben ik echt benieuwd naar

NL trailer (YouTube)

Zuiderburen, kom op met die reviews!

Enkel te zien in Brussel, Antwerpen of Gent.......zoals meestal met dit soort van films

Voor Limburgers is het dus ook wachten tot 9 augustus

Verrassend

Ik was bijzonder benieuwd naar deze film, toch wel de "talk of the town" van de laatste Cannes-editie als ik de recensenten mag geloven. Vorige week heb ik de film bekeken, en ik weet nog niet goed in welk kamp ik me moet situeren: hater of lover?

Misschien hater, omdat de film erg leeg aanvoelt. (Vooral) het eerste deel voelt bijzonder gratuit aan, met gewoon een hoop verkleedpartijtjes en losse scènes. Op zich is het wel entertainend (absurditeit en hilariteit komen ruimschoots aan bod), maar het werkt een tikkeltje vermoeiend.

Misschien lover, omdat Holy Motors zeker en vast uniek genoemd mag worden, net o.w.v. zijn specifieke aanpak. Deze uniciteit beperkt zich echter wel gewoon tot het narratieve element, waarvan je zelf moet uitmaken of het je ding is of niet. Bij mij is het dus overwegend een misser geworden denk ik: het concept an sich is geestig en enkele onderdelen zijn zeer geslaagd, maar het geheel voelt bij mij niet 'juist' aan.
Visueel is de film zeer traditioneel, misschien had een energiekere/apartere filmstijl wel een meerwaarde kunnen betekenen. Algemeen beschouwd is de beeldregie echter zeer verzorgd, de film is behoorlijk oogstrelend.

Het sfeertje waarin Holy Motors gedrenkt is, werkt tot op zekere hoogte. Het aspect van een mens die zich in diverse rollen wentelt en zich daarbij niet noodzakelijk goed/bevrijd voelt, is zeker aanwezig. Hierover kan na de film nog nagepraat worden - over hoe een mens zich tegenover andere mensen gedraagt, welke maskers er "wenselijk" zijn,... -, maar ik had niet het gevoel dat ik voor de discussie/gedachtestroom achteraf veel kon teruggrijpen naar specifieke scènes uit de film. Holy Motors werpt de idee op, maar gaat hier zeer speels en gefragmenteerd mee om. Amusant is het wel.
Hoogtepunt van de film was overigens de ontmoeting tussen Monsieur Oscar en zijn collega (vertolkt door Kylie Minogue) in het verlaten winkelcentrum La Samaritaine. De scène wentelt zich in een mooie soort van tristesse, en Minogues lied klinkt des te heerlijker in de schitterende omgeving van het desolate winkelcentrum. Dit is het begin van het melancholische slot van de film, dat weliswaar wordt opgeleukt door de pratende auto's, wat ik op zich niet echt origineel, maar wel mooi uitgevoerd vond..

Nu ik kortweg wat losse gedachten over de film formuleer, merk ik wel dat hij blijft hangen en dat mijn appreciatie misschien gegroeid is naarmate er wat tijd is verstreken. Toch had ik na het verlaten van de cinema niet het gevoel dat ik een uitmuntende film gezien had, en vooral dat ik eigenlijk op méér gehoopt had. Misschien dat na een toekomstige herziening mijn score nog wijzigt (dat kan zowel in positieve als negatieve zin zijn), maar voorlopig hou ik het op een twijfelende 3*.


3*

Friac-vriend, Ik vond de Minogue scène net de minste

Net als Mr. Oscar neemt acteur Denis Lavant de plaats in van verschillende personen doorheen de dag en volgt hij een welbepaald script. De ervaring van Mr. Oscar als oude rot in het vak grenst aan routine waardoor zijn oversten twijfelen aan zijn overtuigingskracht. Zelf blijft hij echter geloven in zijn missie, hoe hoog de emoties ook oplopen.

Als publiek maak je zelf uit in hoeverre het personage op welk moment een rol speelt. In die zin is Denis Lavant perfect gecast als kleine, pezige en lenige acteur die alle rollen aankan. Wij volgen stap voor stap elke metamorfose. De film ontleedt het hele cinematografisch proces. Het personage speelt rollen zonder echt publiek, maar confronteert hierdoor wel de toeschouwer in de zaal met zijn eigen rol als publiek. In sommige scènes blijkt Mr. Oscar niet de enige actieve acteur en ontstaan er gesprekken achter de schermen, tussen de opnames door als het ware.

De film laat onvermijdelijk sporen na op je visie op het dagelijks leven. Net als Mr. Oscar speel je elke dag verschillende rollen, naargelang de mensen die je ontmoet of de situaties waarin je verzeild raakt. Als professionele rollenspeler doet Mr. Oscar dat met uiterste schoonheid en met de juiste replieken.

De scènes staan erg los van elkaar, maar dat hoort bij de vorm van de film. Het is telkens spannend afwachten wat het doel van een scène is. Schoonheid is tevens het doel van het personage en de reden waarom de film blijft nazinderen. Zelfs wie moeilijk in de existentiële retoriek meedenkt, zal Holy Motors als vormexperiment appreciëren. Door middel van cartooneske knipogen maakt Carax duidelijk dat we het niet té serieus moeten opvatten. Film is een spel waarin het publiek doet alsof fictie realiteit is. Carax benadrukt de spelregels doorheen de film en maakt het daardoor mogelijk ze een beetje aan te passen.

Wat vond je dan de beste scène, gondwana-san?

Vreemd dat je het de minste scène vond; persoonlijk vond ik bv. de sterfscène behoorlijk monotoon en langdradig (ondanks dat het één van de beste "verkleedpartijen" was, en nog eens zeer illustratief ook). De mistroostigheid binnen het vervallen warenhuis (de omgeving, de uitgewisselde blikken, de tekst,...) vormde voor mij zo ongeveer het orgelpunt van de film.

De film ontleedt het hele cinematografisch proces. Het personage speelt rollen zonder echt publiek, maar confronteert hierdoor wel de toeschouwer in de zaal met zijn eigen rol als publiek.

Dat heb ik dus nog al eens gelezen, maar zelf heb ik er het echt niet uitgehaald. Misschien omdat cinema "an imitation of life" is volgens sommigen? Want dat de film het menselijk handelen ontleedt, wil ik zeker en vast aannemen. Holy Motors vormt een reflectie op het leven, wat mij betreft niet op de cinema an sich (ook al opent de film met een bioscoopscène ).


De scènes staan erg los van elkaar, maar dat hoort bij de vorm van de film. Het is telkens spannend afwachten wat het doel van een scène is.

Het hoort inderdaad bij de vorm van de film, en ik kan je best volgen in je logica. Echter staat het het kijkplezier toch gedeeltelijk in de weg, te meer omdat je soms in spanning zit af te wachten om vervolgens bedrogen uit te komen. Er zijn films waarbij dit trucje werkt, maar bij Holy Motors was ik niet volledig overtuigt.


Wel wil ik nog even onderstrepen dat de film na een tweetal weken nog steeds in mijn hoofd ronddwaalt, en alleen daarom al zou ik elke filmliefhebber willen aanraden om hem te gaan bekijken.

Het Entr'acte vond ik de beste scène

En het dialoog tussen vader en dochter in de auto vond ik ook heel sterk.

Recensie in de Volkskrant (5 sterren) liegt er niet om.

Inderdaad, en elders ook al veel goeds hierover gehoord.

Maandag-avond ga ik de film zien.

Ik verwacht de ''verrassing'' van het jaar.

Geweldig!

Klinkt nogal vaag, een personage die meerdere acteurs heeft die hem/zij spelen, hij is toch wel in het Engels hoop ik, aan Franstalige films heb ik een broertje dood

Het is een Franstalige film, met geregeld langgerekte dialogen.

Meesterlijke film! Denis Lavant is erg goed, maar het zijn vooral al die vreemde vondsten van Carax. Daarvoor ga je toch naar de film: om iets te zien wat je nooit eerder zag?

Holy Motors (bios) - schokkendnieuws.nl

Vandaag eindelijk deze film gezien... na wat recensies en artikelen die ik voorafgaand had gelezen over de film waren de verwachtingen meer dan hooggespannen. Gelukkig heeft de film het meer dan waar gemaakt. De 11 verhalen die elk opzich stonden werden op een soms mooie poëtische manier in beeld gebracht. Holy motors is niet alleen bijzondere film ervaring maar bovenal een ode aan Parijs!

Tering, wat een prettig gestoorde film. Even rustig nachtje over na denken!

Dit moet ongetwijfeld één van de meest bizarre films zijn die ik ooit zag. Een reeks aan gestoorde verhaaltjes met Denis Lavant in de meest vreemde rollen die je hersenen overuren laten maken, want waar heb ik in vredes naam zitten te kijken? Wat wil Carax mij duidelijk maken?

Is het leven een film, gefilmd door de ogen van ons als hoofdrolspelers. De mensen om ons heen zijn acteurs, die in jou bijzijn slechts een rol spelen om het daarna op een andere plek bij iemand anders te herhalen? Worden we voor de gek gehouden?
Is Lavant als wezen slechts een product? Wie van de mensen die hij tegen kwam was zoals hij?

Carax neemt wel risico's door een film te maken met zoveel onduidelijkheden en vragen. Maar je neemt het hem op de één of andere manier niet kwalijk. Ook het einde is gedurfd, met de limo's die praten. Een WTF moment dat bevestigt wat ik al dacht:

Dit is een gestoord meesterwerk waar we heel snel een spoiler topic voor moeten aanmaken.

Heerlijk! 4,5 !

Ik vind niet dat er veel uit te zoeken is over de film, gewoon mooie beelden, mooie bewegingen, mooie dialogen, en een zekere bevrijdende randomness.