Holy Motors (2012)

Hier kan ik me wel in vinden

En hier kan ik me wel in vinden

Mijn god, wat een riedel dooddoeners en quasi filosofische flutvragen. Pfffrrrt!

Was de man niet gewoon acteur die door de limo van huis naar de filmset werd gereden? Niet voor niets kende de situaties veel verwijzingen naar andere (franse) films.

Ziet men het niet veel te moeilijk? Ik vond het in ieder geval een geweldige fantasievolle bijzondere en geestige rit.

Bizarre film zonder enige aanknopingspunten. Ik heb geen idee waar het over ging. Ik hou niet van dit soort films. Ik heb hem toch afgekeken omdat ik hoopte dat er nog iets duidelijk zou worden maar het bleef van het begin tot het eind allemaal vaag. Je moet er van houden.

Was wel weer toe aan een film met inhoud na al die matige blockbusters dit jaar. Wat mij betreft de beste film van 2012 (tot nu toe)!

Gister gekeken maar dit is niet mijn soort film kon er niet in komen jammer

Met volle fascinatie heb ik van deze film tot de allerlaatste seconden genoten. Lang geleden dat een film me zo keer op keer met elke volgende scène wist te verrassen en intrigeren in zijn uniekheid. De vraagtekens boven mijn hoofd gingen gepaard met liefde voor het medium film en zeer veel gelach om de satire en donkere humor die de film bevat. Denis Lavant speelt de sterren van de hemel, en weet met elke rol, sommigen zelfs zeer ver weg van de realiteit, steeds iets ongelooflijks menselijk te geven.

Leos Carax maakt met Holy Motors iets enorm bizar maar verveeld nooit en is heerlijk om naar te kijken. Het is met zeer veel klasse gemaakt en buiten het fantasievolle bevat de film mooie emotionele personages en momenten, die ik steeds vond op onverwachte plaatsen in deze mooie wereld die hij voor ons heeft gecreëerd. Wat het allemaal wilde zeggen weet ik (nog) niet. Maar ik heb me er nooit voor geen meter aan gestoord, integendeel. Wat hij hier doet kan ik alleen maar toebuigen, hij maakt van cinema weer eens iets wat het in de allereerste plaats altijd is geweest. Een droomfabriek, waar alles mag en alles kan, maar dit vooral zonder ook maar ergens zijn creativiteit en controle te verliezen.

"Beauty is in the eye of the beholder"

Amen.

Interessant. Dat sowieso. Het concept is prima, en biedt eigenlijk alle ruimte om een topfilm op te leveren. Holy Motors is dat mijns inziens niet geworden. Dat komt simpelweg omdat de individuele sequenties niet goed genoeg zijn. De losse structuur geeft zoveel mogelijkheden om allerlei ideeën uit te werken, maar de filmische ideeën van Carax blijken wat mager te zijn. Vergelijk maar eens met Code Inconnu, waar Haneke zich uitleeft, met een paar parels van scenes tot gevolg. In Holy Motors maakte alleen de sequentie met Kylie Minogue indruk op me. Daar tegenover staat de vreselijke sterfscene, duidelijk als parodie op het genre bedoeld maar daarmee alleen kan je geen goeie film maken. De rest van de film wisselt in kwaliteit van matig tot fascinerend (het intermezzo was ook erg goed trouwens), maar ik had er meer van verwacht.

Lost in this masquerade...

Film over het theatrale van de film. Je eigen voorstelling (vooroordeel) wordt steeds getest bij deze film iemand gaat in een limousine naar zijn werk. Je denkt aan een entrepreneur op weg om zaken te doen, maar al gauw blijkt hij zich in allerlei gedaanten te vermommen en scénes te maken. Het is een acteur die zijn beroep uitoefend en in de werkelijkheid lijkt te stappen en al zijn tegenspelers lijken het zelfde te doen...de hele flim is een theatrale hallucineerde trip...dat je aan het denken zet over je eigen beeldvorming en het werkelijk getoonde beeld: wat is schijn, wat is werkelijkheid etc..

Oerol midden in Parijs verschijnt eindelijk door Holy Motors op 't filmdoek... Denis Lavant's transformaties zijn magisch en vervelen geen moment... steeds wordt je op het verkeerde been gezet. Deze film is dus volstrekt niet voorspelbaar en tegelijk een esthetisch genot om naar te kijken en naar te luisteren. Hoe Lavant, bv als alles etende creatuur, beweegt is fascinerend.

Hoe zou een Duitser naar deze film kijken? Duitse taal kent een bijzonder woord dat allerlei aspekten van deze film kan verbinden: "Verstellung": verplaatsen, versperren, veinzen, huichelen, pretenderen, aanpassen (technisch, maar ook veranderen van blik), simuleren, vermommen...

Qua platenhoes was het origineel meer passend geweest...

Wat een flut film....je vraagt je af wat het verhaal in deze film is.

Ik zat klaar om weg geblazen te worden met mooie muziek en het daarbij behorende verhaal, drama. Drama was het inderdaad, draak van een film zeg.

Waarom zat je voor mooie muziek en een verhaal klaar? Wat gaf je het idee dat het daarom zou draaien?

Was dat nu zo lastig te duiden?

Ja, een acteur die verhaaltjes speelt...niet echt bijzonder.

De tientonner aan kortzichtigheid hierin terzijde geschoven moet ik wel zeggen dat dit meer hout snijdt dan de samenvatting die ze hier op de website plaatsen. Een "wezen"? Gewoon een filmacteur op zoek naar z'n aura in een toekomstwereld, lijkt me.

Een ode aan het acteursschap geschetst in een tiental scènes. Elk spannend, verrassend, surrealistisch of vervreemdend. Verweven met tal van referenties aan de (franse) filmgeschiedenis.

Een waarlijk kunstwerk heeft helemaal geen goed verhaal nodig. Een goed IDEE kan immers zo veel meer zeggend zijn. En uiteindelijk speelt iedereen de hoofdrol in zijn eigen wereld.

Niet bijzonders? Wilde dat er meer van dit soort out-of-the-box pareltjes waren.

Ieder zijn genre...voor mij had deze film geen toegevoegde waarde.

vond het een vaag verhaal, waarbij alles door elkaar liep en geen enkele logica inzat.

Overigens leest ''Gewoon een filmacteur op zoek naar z'n aura in een toekomstwereld'' helemaal niet als gewoon, maar okay.

Is verder ook geen probleem: de film is ambigue genoeg voor meerdere interpretaties. Ik vind me alleen niet zo in die hier staat.

Ik vind de omschrijving ook wat te overdreven pseudo interessant. Het betreft immers duidelijk een man en geen ,wezen'. Dat het een acteur die meerdere rollen uitbeeld, lijkt me ook evident.

Zoals gezegd: we (spreek ik hier als crewlid? - dat ben ik niet meer! )moeten het doen met wat er beschikbaar als we de film zelf niet hebben gezien. Stuur dus gerust een correctie in (kan je imdb als bron vermelden, want daar staat inmiddels een passender - neem ik aan - plot).

Wat een ruk argumenten ook weer hier, was weer van achthonderd kilometer ver aan te zien komen. "Waar is het verhaal??????? WAAR IS HET???? *klopt woedend op tafel*"

Holy Motors is een gitzwarte film noir, alleen in kleur. Het is ontzettend lelijk, afschuwelijk, absurd, onnodig, misvormd, een mottige film, en smijt daar nog een aantal dysfemismen bovenop. Maar de wereld van een man die door Parijs en zijn achterbuurten rijd in een limousine, met daarin alleen een spiegel en wat verkleed attributen, is langs de andere kant een realistische, intrigerende fantasie die op een fascinerende manier naar het beeldscherm wordt getoverd. Op een lelijke, afschuwelijke, absurde, onnodige, misvormde en mottige manier dus.

In het 115 minuten durende Holy Motors wordt geen enkel punt gemaakt, het is een trip door een parallel universum dat plaatsvind in onze huidige leefwereld. Er wordt ditmaal gebruikt gemaakt van een Europees toeristenoord, de Franse modehoofdstad en kunst en architecturaal Mekka. Een prachtig beeld van Parijs krijgen we dan niet helemaal te zien, wél een afschuwelijke collectie van mooi verpakte schrikbeelden, want elke job heeft zo'n gritty, scherpe sfeer om zich heen hangen, dat met zoveel vakmanschap gefilmd is, vaak zonder woorden, zonder muziek. Desondanks is Holy Motors door de visueel prachtige scènes (o.a de motion capture) en onvoorspelbare acties van Monsieur Oscar haast spannend te noemen. Tijdens het kijken lijken we gevangen in een nachtmerrie die zich afspeelt in een bed vol bloemen, afschuwelijke dingen zijn zo prachtig gefilmd. Carax lijkt schimmen van het dagelijkse leven te dramatiseren en uitvergroten, en het resultaat is een menselijk monster, zonder gevoelens, maar hij voelt wel degelijk.

Raadselachtig, maar wel een raadsel zonder oplossing.

Hoezo geen oplossing? Beter puzzelen.

Zal helaas wel verder dalen in de waardering nu ook het thuiskijkpuliek er zijn tandjes in gaat zetten...

Tegenvaller. Vooral pretentieus, maar nergens scherp.

Losse scenes, een ode misschien maar waaraan is wel wat erg goed verborgen. Op de balans van elitair en zelfoverschatting een beetje tever naar rechts doorgeslagen naar mijn smaak. Af en toe niettemin interessant, mooi gevonden, misschien zelfs geniaal - zeker de moord en de fotoshoot zijn indrukwekkend. Maar wat me mateloos irriteert is de laatste minuut of zo, die op een verschrikkelijk kinderachtige manier zingeving probeert toe te voegen. Had die laatste scène niet in de film gezeten, dan was ik het geknipper van het begin ook wel vergeten en had de film niet zo'n rotte nasmaak gekregen. Nu overheerst vooral het negatieve, het uitleggerige. Jammer.

De meest bizarre filmervaring van de laatste jaren maar wat voor één De film verveelt geen seconde en is superintrigerend.