The Broken Circle Breakdown (2012)

Eindelijk gezien.

Dat deze film een Oscar binnen zou kunnen slepen is uitgesloten. Niet alleen omdat La Grande Bellezza de Academy die uitstraling bezorgt waarmee ze geassocieerd willen worden (schoonheid, kustzinnig, etc.), maar ook omdat Broken Circle Breakdown alles tegen heeft. Spoiler: Ongezouten kritiek op Bush, (onbedoelde) associatie Bush en 9/11, doorbreken van diepgewortelde ethische taboes over stamcelonderzoek, een heftige strijd tussen religie/spiritualiteit en atheisme, om vervolgens te eindigen in euthenasie. Dit kan op Amerikanen snel overkomen als Belgie die de VS even de les leest over hun normen en waarden. Als de Academy de republikeinen en de Tea Party over zich heen hadden willen krijgen hadden ze beslist de Oscar aan deze film gegeven. Zelfs voor Amerikaanse democraten zijn de views van deze film nog veel te progressief. Daar is geen countrymuziek tegen opgewassen. Kansloos anno 2014.

Daarmee is niet gezegd dat de film de Oscar niet waard is. Het is zelf een grote schoonheid, zowel qua beeld als geluid. Scenario, licht, sfeer, beeld is werkelijk in elke shot tot in de puntjes verzorgd. En dat geldt ook voor de montage, het script, de dialogen, de muziek en de acteerprestaties. Een cinematografisch pareltje, die bovendien korte metten maakt met gangbare visies, taboes doorbreekt en nieuwe paden bewandelt. Voor mij is dit een van de betere Art House werken. Ik sluit niet uit dat deze film de komende jaren nog veel stof kan doen opwaaien en uiteindelijk een klassieker wordt.

Er zijn veel scenes die in het oog springen, echt veel te veel om op te noemen, één ervan is het prachtige beeld van het getatoeëerde lichaam van Elise op de motorkap, pure moderne kunst. Ook voldoende scenes waar je kippevel van krijgt.

Daarnaast heeft het verhaal behoorlijk veel diepgang, naast de thema's die ik hierboven in de spoiler noemde gaat het ook over relaties, ziekte, rouwverwerking, vriendschap, liefde voor muziek, noem maar op. Ondanks de lading, de uitbarstingen, en de knappe flashback/flashforward montage straalt de film constant rust uit.

Qua verhaal deed het me erg denken aan La Guerre est Déclarée (2011), een qua intenties zeer respectabele kleine film die echter het niveau van The Broken Circle Breakdown over de hele linie beslist niet haalt.

Mijn eerste indruk: ruim 4*, op gevoel, zonder dat ik weet uit te leggen waarom ik het geen 4,5* of 5* geef. Boven de 4* kan het nog alle kanten op, even laten bezinken.

Rundskop was geweldig, deze film was aan alle kanten verkeerd. Niet te vergelijken.

Ik vond Rundskop dan weer veel minder, buiten de prestatie van Schoenaerts. Maar zoals je zegt niet echt te vergelijken en kwestie van smaak.

De Belgen kunnen geen goede films maken, geen budget en altijd over ellende.

Geef mij maar dan frisk en freddy, daar zit ook geen budget in maar lachen is veel beter dan blijten.

Je hebt het helemaal mis. De Belgen kunnen juist hele mooie films maken. Naast deze film: Offline, Rundskop, Verlengd Weekend, De Helaasheid der Dingen, Loft, enz. enz.

Op een maand tijd 1 stem uitbrengen en dan nog wel een 'slechte' Belgische film. Tja... Zelfpijniging?

want een groot budget leidt tot betere films? En films over ellende kunnen niet goed zijn?

Ik had de zin 'ik 'vond deze film niet goed, want ik hou van Blije Big Budget films' dan een stuk beter op zijn plaats gevonden

bedoel je Frits en Freddy? Niet gezien dus kan niet over oordelen, maar als je lachfilms persé beter vindt dan films die tot blijten uitnodigen dan zegt dat toch vooral wat over jouw smaak, niet zozeer de kwaliteit van de film? Je moet mij ook niet vragen wat ik van de voetbalwedstrijd vond, antwoord is altijd hetzelfde

Ach, het is net als met Wilders. Hij (DenBompa) maakt een domme opmerking en iedereen gaat erop reageren. Het is zo simpel Remedie: gewoon negeren.

Voor de mensen die geïnteresseerd zijn in TBCB. Deze film is vanavond te zien op VTM

Ontwapendend mooie en eerlijke film met prachtige acteerprestatie van Johan Heldenberg en Veerle Baetens. Van Groeninge brengt dit alles op zo'n natuurlijke manier over dat je op het einde van de film compleet verdwaasd achterblijft. De angst om een kind te verliezen grijpt werkelijk naar de keel. Minder vind ik de verhaalelementen die constant door elkaar worden gehaspeld (een trend tegenwoordig) waardoor de film af en toe chaotisch lijkt. In dit eerlijk en pakkend verhaal was dit niet nodig geweest.

Minste film van Van Groeningen tot nu toe. Heel veel Amerika alleszins. Het begint met de Amerikaanse vlag op de bikini van Baetens, de paarden of die slijmballerige quote betreffende 'Amerika, het land van de dromers' ofzoiets. Daarbovenop nog eens die countrymuziek. Nu heb ik zowel met dat land als met die muziek totaal geen voeling. Grappig om dan ergens vaag in de achtergrond in die tattooshop een t-shirt van sludgemetalband Amenra (Church of Ra) te zien.

Pas na de nogal rommelige matige opening van de film wordt het boeiender. De mentale onttakeling van Elise en Didier voelt naast het zangmomentje tijdens de begrafenis of tijdens de eindscène erg oprecht en niet te geforceerd aan, en wordt ook heel sterk geacteerd. Nog boeiender zijn de conflicten rationeel/spiritueel denken. Het is vooral de scherpe kritiek van Didier op het conservatisme dat hierbij blijft hangen.

Uiteindelijk zitten er een aantal heel boeiende sterke soms aangrijpende scènes in maar worden de gaten ertussen opgevuld met flauw overbodig materiaal en bij momenten nogal irritante dialogen. Mede door het feit dat de chronologie dooreengehaspeld wordt en de emoties geluk/verdriet elkaar in razendsnel tempo afwisselen voelt de film op dit gebied weinig consequent aan en wist TBCB mij ook niet gedurende de hele rit vast te houden.

Heldenbergh zijn tirade jegens Amerika en Bush blijft mij kippenvel geven, dikke pluim voor die prestatie. Oef, net voor tweede maal gezien en deze film raakt mij evenzeer als toendertijd in de bioscoop. Ben wel nog altijd geen fan van de editing, de structuur met flashbacks en voortdurende flashforwards had voor mij niet gehoeven.

Zelf houd ik niet zo van dit genre films, maar deze film was gewoon erg goed! Inderdaad waren de flashbacks soms erg verwarrend, maar das dan ook het enige minpuntje aan deze film.

Mooi en heel ontroerend verhaal!Prachtige muziek ,donker sfeertje.En de flashbacks stoorde mij absoluut niet.Net als bij de film la vie en rose kon ik het ook bij deze wel waarderen.

Heb de film halverwege afgezet. Net zoals in "de helaasheid der dingen" wordt er telkens naar het verleden gegaan en terug naar het heden, zodat we op de duur niet meer weten hoe het ineen zit. De helaasheid der dingen heb ik wel volledig gezien. Zal later eens de tweede helft van de film bekijken, maar voorlopig geef ik 2,5 .

In De Helaasheid der dingen vielen de tijdsprongen nog best wel mee. Daar was het veel overzichtelijker dan in The Broken Circle Breakdown. In deze film ging het van de hak op de tak zonder mij in 1 scène echt emotioneel te raken. De acteerprestaties van de hoofdacteurs (Veerle Baetens!! en Johan Heldenbergh) redden deze film van de ondergang vind ik.

Terecht de film van het jaar genoemd ! Zelden zo geraakt door een film. De gevoelens zijn zo goed in beeld gebracht en dit ondersteund door de country muziek. Heel herkenbare emoties. Topfilm.

Enig minpuntje zijn de flashforwords (spoilereffect).

Een mooi drama over een zwaar onderwerp.

Na een mooie eerste helft, vond ik het tweede gedeelte ietsjes minder trefzeker. Toch weinig opmerkingen, want de acteerprestaties blijven sterk en de emoties worden zeer goed weergegeven.

De countrymuziek is mooi en aangenaam om te horen tijdens de film en zorgt voor een goede 'sfeerschepping'. Ik was wel verrast door de goeie stem van Veerle Baetens.

Aangezien 3,75 op 5 niet gaat, geef ik toch 4*.

Sluit mij hier volledig bij aan. Ik begrijp niet, waarom dit een oscar nominatie gekregen heeft.

Groots in alle opzichten. Vooral Johan Heldenbegh speelt hier de rol van zijn leven. Dat dit geen Oscar won is al even dramatisch als toen "Wie in himmel" naast het beeldje greep.

De vorige film van regisseur Felix Van Groeningen, De Helaasheid Der Dingen, vond ik geweldig, maar gelukkig mag dit meer ingetogen drama er ook zeker zijn. Het is een mooi uitgewerkt verhaal over rouwverwerking, waarbij qua plot heen en weer wordt gesprongen in de tijd. Nu is dat inmiddels geen vernieuwende montagetechniek meer, maar het werkt hier prima. Hoofdzakelijk leunt de film op de prestaties van de twee hoofdrolspelers, Johan Heldenbergh en Veerle Baetens, beiden uitstekend. Met mindere akteurs was deze film gegarandeerd hopeloos onderuit gegaan. Overtuigend gespeeld, passend sober in beeld gebracht en hier en daar behoorlijk aangrijpend.

gaat het verder wel goed met je?perfect bestaat niet maar deze fil nadert dat wel.ongelooflijk goeie fim op alle vlakken

Mooie film die fraai omlijst wordt door de bluegrass muziek.

Het heeft wel even geduurd voordat ik in de film zat maar na een poosje raak je gewend aan de vertelstructuur en het Vlaamse taalgebruik. De cast is goed op dreef met inbegrip van de kindacteurs.

Aanrader, vooral omdat het ondanks het zware onderwerp niet sentimenteel wordt.

Met The Broken Circle Breakdown bewijst Vlaanderen wel degelijk dat het prachtige films kan maken. Alleen Veerle Baetens (Elise) - niet voor niets uitgeroepen tot Europa's beste actrice - zorgt ervoor dat film tot een niveau hoger wordt getild. Maar ook Johan Heldenbergh (Didier) en zelfs Nell Cattrysse (Maybelle) moesten niet onderdoen. Het verhaal, de fijne akoestische muziek, het acteerwerk (vooral tussen Baetens en Heldenbergh), het camerawerk en de uitvergrote kleine dingen des levens... Een film die door elke Vlaming - en iedereen ver daarbuiten - zou gekoesterd moeten worden.

Wat een verschrikkelijk onrijpe tekst was dat! Daar gaat Felix ooit spijt van hebben als hij wat ouder is en terugkijkt naar deze film. Het gebruik van het woord "meiske" kwam ook geforceerd over. De film bevat wel enkele spontane scènes (voor Belgische normen) maar over de ganse lijn genomen is het onderwerp dramatisch gezien veel te voor de hand liggend en de uitvoering te hyperbolisch.

Goeie aangrijpende film, met heerlijke blue-grass muziek.

Ik vond Nell Cattrysse geweldig in de film.

Straffe film die niemand onberoerd laat. En zonder de film te zien heb je eigenlijk nog geen idee waarover het 'themalied' nu eigenlijk gaat. Ik zal dat nummer nooit meer op dezelfde manier beleven... Oscarnominatiewaardig voor ons klein Belgenlandje! 3.5*

Weer iets van Belgische bodem gezien, zij maken wat plaatjes tegenwoordig. Wat een prachtige film is dit ook weer, greep me aan vanaf het begin van de film en laat niet meer los. Zwakt richting het midden wel iets af omdat het dan wat sturing mist, maar alsnog wat een mooi emotioneel verhaal, prachtig gespeeld ook. En ik weet niet waarom ze ze heeft (ik zag op Google dat ze die in het echt niet heeft) maar zelfs de tattoos vind ik prachtig.

Wat een brok in de keel film. Kan niet zeggen dat ik blij ben deze gezien te hebben. Een dag later nog een kater. Maar erg goed.

Prachtige film, heeft veel indruk op me gemaakt. Het drama vanuit de speech en het einde van de film doet voor mij echter wat afbreuk aan de subtiliteit van het eerste deel.