The Great Gatsby (2013)

De film krijgt van mij 4 op 5. Hij is indrukwekkend, groots en met een fantastische soundtrack.

Laat anderen maar minnetjes doen over deze interpretaie van Baz Luhrman. Ik doe niet mee.

Het verhaal van Gatsby is in het kelin ook het verhaal van velen onder ons. Het verleden kan je niet herhalen. Alles gaat voorbij en komt nooit meer terug.

Liefe, ontrouw, wraak, vriendschap. Het zit er allemaal in.

Het boek van Scott F. Fitzgerald is een klassiek meesterwerk dat volgens mij met deze film alle eer werd aangedaan.

Ik heb gisteren deze film nog eens een keer gekeken en nu op mijn eigen scherm in 3D vanaf Blu Ray en ik moet mijn mening en score herzien. Visueel is de film werkelijk een plaatje en na een wat een lange niet zo boeiende intro kon de film mij daarna wel boeien. DiCaprio is (zoals gewoonlijk naar mijn mening) altijd goed en blijft één van de beste acteurs van de laatste generatie. Waar Depp zich bijvoorbeeld verliest in al zijn typetjes met lagen make-up en kostuums kan DiCaprio een zeer geloofwaardig karakter spelen en dat soort acteerprestaties, daar kan ik alleen maar waardering voor opbrengen. De film had zeker korter gekund, maar nu ik hem weer opnieuw heb gezien vond ik de lengte ervan nog niet zo'n drama. Ik verhoog mijn score van 2 sterren naar 3,5 *!

Voor mij in de eerste plaats een hommage aan de overbekende roman uit de stormachtige jaren twintig. Vooral visueel sterk: door gebruik te maken van schreeuwende kleuren (via computertechnieken) lijkt een realistisch beeld te ontstaan van het New York uit die tijd, vol glitter, glamour en decadentie. Ik heb genoten van o.a. alle parties, historische kostuums en bombastisch vuurwerk. De getoonde (campy) beelden, bij het verhaal over de hopeloze romanticus (tussen luister en ondergang), in samenhang met de grote Amerikaanse droom (het streven naar macht en rijkdom of financieel gewin) zijn werkelijk indrukwekkend. Opvallend is het gebruik van moderne hippop en popmuziek. Overdreven scènes en mooie ingetogen momenten wisselen elkaar in rap tempo af en ik vond de hoofdrolspelers overtuigend. In tegenstelling met de doorlopende theatershow is het verhaal zelf emotioneel koel.

Bleh, echt totaal niet mijn ding dit. Prachtig gemaakt, maar wat een draak van een film.

Ik vind het zeer lastig om op deze film te stemmen. Het verhaal was echt geweldig, het acteerwerk bijzonder goed, maar de montage en de muziekkeuze klopte op vele plaatsen gewoon écht niet. De feestjes van Gatsby raken door de moderne muziek totaal de jaren-'20-sfeer kwijt en worden meer een soort Project X ripp-off. Ook de scènes gingen soms veel te snel of waren raar in elkaar geplakt, maar op andere punten keek ik weer mijn ogen uit. Toch 3,5 sterren, omdat ik me zonder meer vermaakt heb met deze film.

Ik kan er maar niet over uit hoe geweldig deze film is. ik had nooit verwacht dat een film in dit genre mijn favoriete film aller tijden zou worden. ik heb hem zelfs twee dagen achter elkaar gekeken. Ik zal jullie proberen uit te leggen waarom ik hem zo goed vond.

Na toch wel veel kritiek te hebben gehoord over deze film, had ik enigszins twijfelend besloten om hem toch te kijken.

Na de eerste 10 minuten werd ik de film ingezogen, dit kwam door de manier van vertellen en het sublieme camerawerk en visuals en het mooie acteren van Tobey Maguire.

Maar toen Leonardo diCaprio zich in de film toonde, werd je steeds weer meer naar het verhaal en het mysterie getrokken. Het mooie camerawerk, het acteren van Dicaprio, de visuals, de soundtrack (Young and beautiful), het prachtige verhaal en het decor, passen allemaal in elkaar als puzzelstukken die samen een meesterwerk zijn geworden.

Maar, bevalt je de stijl niet? dan bevalt je hoogstwaarschijnlijk de film niet. ik denk dat dit de meest logische verklaring is waarom de meningen zo verdeeld zijn.

Misschien ben ik wel een van de enige mensen die van mening is dat dit een meesterwerk is omdat ik als fotograaf misschien iets meer naar de artistieke kant kijk als anderen. het is maar net wat je van een film verlangt om het een meesterwerk te kunnen noemen.

Mijn beste advies is: probeer deze film ondanks de matige score en recensie's. Zit je na 45min. niet helemaal in het verhaal, of bevalt je de stijl niet? dan kun je hem denk ik ook wel afzetten.

Voor mij 4,5*

Een typische film die je OF heel erg leuk OF geen klap aan vindt.

Inderdaad, alles is heel erg over the top en je kunt goed zien dat je makers van Moulin Rouge hier aan de weg hebben getimmerd, want heel die stijl komt terug in deze film.

Persoonlijk hou ik erg van. Alles lekker aangedikt op de manier van acteren/ kleding en score/soundtrack.

Persoonlijk vond ik de SFX er schitterend uit zien en liep alles mooi in elkaar over. Nu moet ik wel toegeven dat in deze film veel meer greenscreen aan te pas is gekomen dan in bovenstaande genoemde film.

De tijdsperiode wordt perfect neergezet en het komt allemaal goed uit de verf (of te wel..computer).

Acteerwerk is goed en overtuigend. Het verhaal is pakkend en meeslepend.

Ik heb mij meer dan goed vermaakt met deze film en zeer zeker nog eens te bekijken waard.

4.0*

The Great Gatsby van Baz Luhrmann. Een heerlijke orgie van geluid, beeld, kleur, dans, kleding en muziek. Na een enigszins matte start maar meteen al omringt door een schitterende productiedesign komt het geheel echt tot leven wanneer DiCaprio mee gaat doen. Hij speelt zijn rol met een aanstekelijk enthousiasme waarin je met gemak het plezier van ene Jack Dawson herkent De bijrollen worden goed vertolkt waar met name Joel Edgerton als Tom Buchanan en ook Maguire als de verhalenverteller prima op dreef zijn. Qua spel sterker dan voorganger Moulin Rouge, qua inventiviteit in muziek wellicht iets minder al is de soundtrack meer dan geslaagd. Kitscherig van begin tot eind om van subtiliteit maar niet te spreken. Die is er gewoon niet. Maar het maakt allemaal niet uit, het is Luhrmann ten voeten uit.

De samenwerking met DiCaprio haalt kennelijk het beste in Luhrmann naar boven al wist hij me met Romeo + Juliet nog steeds het meest te bekoren. Die binnenkort maar eens herzien!

Mooie jaren '20 beelden in een verder weinig boeiend verhaal.

rapmuziek bij filmbeelden uit de jaren '20 ??

Geen film voor mij dit.

Kan er niet meer dan 2 * voor geven

Een visueel spektakel met een goed opgebouwde verhaallijn. In feite een liefdesdrama vol intriges en bedrog. In het begin lijkt het verhaal zich te focussen op een goed uitgediept psychologisch verhaal waarin we meegesleept worden in de motivaties en oorsprong van door de karakters gemaakte keuzes. Maar hoewel het daar de hele film wat tegen aan leunt, miste ik zelf af en toe wat verdieping. Verder mooi om te bekijken en leuk om in meegenomen te worden.

Gemiddeld.

Tussen alle kitsch moet het drama van de wanhopige Gatsby en zijn eendimensionale snol Daisy een beetje kunnen boeien en daar wringt voor mij het schoentje. In het begin kan het er nog allemaal mee door - mede dankzij Nick die Gatsby's gedachtegang probeert te doorgronden - maar hoe langer de film duurt, hoe leger de boel blijkt te zijn. Ook de finale wil maar niet echt ontploffen qua emoties.

Het merendeel van de cast doet wat hij of zij moet doen. Leonardo DiCaprio is geen slechte Gatsby, maar toch iets te veel Leonardo DiCaprio. Tobey Maguire is een ontzettend saaie zak patatten en z'n voice-over is van het slechtste dat ik ooit gehoord heb - de film lijkt er een half uur langer door te duren.

Ook Carey Mulligan blinkt niet echt uit - meer dan één gezichtsuitdrukking zou welkom zijn geweest. Gelukkig heeft zij het geluk om veel scènes te delen met Joel Edgerton, die het flauwe boeltje toch nog wat schwung meegeeft.

Want regisseur Baz Luhrmann lijkt uitsluitend op het visuele te teren voor wat schwung en ook dat gaat niet altijd even gestroomlijnd. Sowieso ben ik niet zo'n fan van weelderige kitsch, en al zeker niet als die kitsch schreeuwerige kleuren zijn die uit een computer getoverd zijn. Te vaak worden totaalshots daardoor om zeep geholpen.

De veelbesproken soundtrack wisselt wat. Florence Welsh en Beyonce zijn ontzettende kwelen, terwijl iemand als Lana del Rey dan wel weer voor wat aangenaams kan zorgen. Het is alleen spijtig dat haar lied net iets te vaak ingezet wordt en dat kenmerkt het muzikale aspect: te veel hit-or-miss.

Kleine 3

Extravagante verfilming van het extravagante verhaal over de "Roaring Twenties" van F. Scott Fitzgerald. Meer getrouw aan het boek (voor zover ik mij dat kan herinneren) en daarom beter dan de versie uit 1974 (met Robert Redford), maar niettemin niet helemaal mijn ding. Er is niks mis met kritiek op het excentrieke gedrag van de “happy few” in tegenstelling tot de miserie van de onderlaag (i.c. het tankstation e.o.), maar om dat te verpakken in een bouquet-reeks romance, spreekt mij niet erg aan. Mijn waardering geldt vooral de uitbundige settings, want het acteerwerk valt ook al niet mee. En het zit er dik in dat ik nooit een fan zal worden van Toby Maguire.

Aardig eens met deze quote. Toby Maguire heeft mij, tot nu, nog nooit echt kunnen verrassen.

But credits where credits are due: Leonardo DiCaprio.

Hij speelt niet de rol. Hij ís de personificatie van die rol.

Waar ik zijn character en hemzelf wel kon schieten bij The Titanic (alhoewel hij bij Growing Pains 2 aflevering (iirc) wel de sterren steelde), is hij door de jaren heen toch uitgegroeid tot een van mijn lievelings acteurs.

Hoe schoon! Volgens mij is dit de enige manier waarop ‘The Great Gatsby’ kan en mag verfilmd worden: overdadig, baldadig, bodemloos fantasierijk. Baz Luhrmann vertelt het verhaal met een decadentie waar het onderwerp om vraagt, om smeekt, en met een overgave die nodig is om Gatsby zo bijzonder mooi te portretteren. DiCaprio zet de man daarenboven zo broos neer, zo kwetsbaar: eens te meer bewijst hij hoeveel meer hij waard is dan zijn reputatie. Onbegrijpelijk trouwens dat mensen struikelen over bijvoorbeeld die soundtrack: die laat juist aanvoelen hoe dicht de exploten van die tijd bij de onze staan. Ja, het fantastische van het boek is precies dat er een Gatsby in ons allemaal zit, iemand die dat ene moment waarop we dachten te weten wat geluk is voor eeuwig zou willen vasthouden, een figuur die de herinnering zodanig koestert dat we nastreven om haar tot leven te wekken, opnieuw en opnieuw en opnieuw, alsof er nooit een "toen" is geweest, maar altijd een gelukzalig "nu". Is er iets, onder meer Wong Kar Wai’s fenomenale ‘2046’ indachtig, menselijker dan dat?

Als de film toch een probleem heeft, dan ligt dat volgens mij bij de plot. Er wordt nogal veel gebouwd rondom die tragische Gatsby waar het eigenlijk om gaat. Om natuurlijk te kunnen toewerken naar dat hartroerende slot, dat - als ik eerlijk ben, en waarom niet? - zijn uitwerking heeft, hoewel het niet van goddelijke inspiratie getuigt, maar soit.

Maar dus, als film? Gran-di-oos! Ondanks dat namaaksfeertje (soms!) en Tobey Maguire's teenage-smoelwerk, ik herhaal: gran-di-oos!
3,75*

Style over substance.

Ik heb deze film een tijdje het voordeel van de twijfel gegeven, maar wat een lege huls blijkt het uiteindelijk te zijn.

Het ziet er allemaal best mooi uit, met name de massascenes op de feestjes zijn schitterend om te zien, maar dan houdt het ook wel een beetje op. Het combineren van allerlei nieuwe muziek met een historische setting (wat wel werkte in bijv Moulin Rouge) komt hier echter hopeloos geforceerd over.

Lange tijd hoopte ik nog dat het verhaal nog wat verrassends in petto zou hebben, maar ook eindigt in een tamelijke grote anticlimax (van echt schokkende geheimen blijkt geen sprake), en verder is de film gewoon aan de saaie kant.

Met name de karakters zijn zo plat als een dubbeltje en de verteller (Tobey MacGuire) is het meest kleurloze personage dat ik in jaren heb gezien, hij is er letterlijk alleen maar om te observeren en met een onnodige voiceover dingen uit te leggen die allang duidelijk zijn. De dialogen zijn ook al niet om over naar huis te schrijven, ik denk dat er geen scherpe of grappige uitspraak in de hele film zat.

Dus tjsa..als puur visuele belevenis is er nog wel iets voor te zeggen, maar verder vond ik het een zielloze aangelegenheid vol platte karakters, slechte dialogen en matig acteerwerk.

De beelden zijn overweldigend, maar het verhaal is mager. Ik zat te wachten op een plotwending, een verrassing, maar er kwam niets. Als een ballon waar de lucht uit loopt, zie je de vertelling verschrompelen. Na 2 uur heb je geen binding met de hoofdpersonen, en blijft het enige overeind staan wat deze film redt, het visuele spektakel.

Heb hem net voor de tweede maal gezien en is er enkel en alleen maar beter op geworden. Vooral omdat je je nu op details kan concentreren, nadat je de eerste keer overweldigd bent.

Mensen die het boek hebben gelezen én wat meer achtergrond hebben op ander werk en het leven van Fitzgerald, weten dat Baz Luhrmann een man is van eindeloos research en dat geen enkele zin of gebeurtenis uit deze film van de pot gerukt is.

Persoonlijk vind ik het daarom ook spijtig wanneer er kritiek wordt geuit op het 'magere verhaal'. Niet alleen gebeurt er 99procent van wat er in het boek staat ook in de film, maar ook de chemie tussen de personages is beter dan ooit te voren (dan bedoel ik de vorige verfilmde versies). Is het omdat er geen ingewikkelde intriges, verrassingen en plotwendingen in het verhaal voorkomen dat het inhoudelijk mager is? Ik zou zeggen dat deze film (of dit verhaal) inhoudelijk niet spectaculair is en in die zin heeft men gelijk als er visueel meer spektakel is dan inhoudelijk. Maar spektakel staat niet gelijk aan diepgang en van dat laaste zit de film boordevol. Net als Fitzgeralds boek trouwens dat de eerste decenia door critici werd beschreven als zijn 'mindere' werk omdat het een dun saai boekje was. Daarop zijn ze moeten terugkomen, na WOII, want The Great Gatsby zit vol met symboliek, diepgang en levenslessen (the American Dream, hypocrisy of the aristocrats, Can you repeat the Past? What is true Love?). Baz Luhrmanns aankleding is het entertainmentgedeelte aan deze film, commercialiseert het verhaal en met alle pracht en praal kan het als geen ander de ware bedoelingen van The Great Gatsby naar boven halen.

De vraag echter of men het boek moet lezen om dit allemaal in te zien blijft daarom op mijn tong liggen. Ik besef dat ik daar wel bij hoor, het boek door en door ken en daarom deze verfilming net zo briljant vind. Want in principe moet een film los staan van het boek als men het heeft over een 'goede film of niet'.

Maar dat staat niet los van het feit dat alles wat er in moet zitten, er in zit. Ik snap niet wat Baz Luhrmann meer had kunnen doen. En hoewel een film nooit iedereen tevreden kan stellen, kunnen we misschien aan de hand van het algemeen gemiddelde stellen dat The Great Gatsby, The Great American Novel, misschien toch onverfilmbaar is.

Voor mij persoonlijk echter wel, en ik blijf bij mijn 4,5*

Wat een mooie en bijzondere film. Vanaf het begin zat ik in het verhaal en wou gelijk weten hoe het nou precies met Jay Gatsby zat. Ik vond het goed geacteerd en het zag er allemaal erg mooi uit. De soundtrack van Lana del Ray past er helemaal bij. Jammer dat ik dit niet gezien heb in de bioscoop, maar op blu-ray kwaliteit heb ik er thuis erg van genoten!

4*

De setting en het visueel aspect is heel mooi gedaan en ook de acteerprestaties mogen er best wel wezen alleen vind ik dit verhaal iets te simpel om er 143min mee te vullen, daardoor wordt het ook moeilijk om altijd even aandachtig te blijven.

Ik had er meer van verwacht en blijf dus steekn op 3*

Na twee keer verpletterd te zijn geweest in de bios heb ik hem nu eindelijk in 2D thuis gekeken (op BD). Zag er als een berg tegenop, bang dat het zou tegenvallen, maar gelukkig: hij imponeerde nog net zo als de vorige keren. Zó veel zelfs dat ik nu voor het eerst in heel wat jaren niet meer Requiem For A Dream op 1 hebt staan!

Ik ga er ook niet eens aan beginnen om uit te leggen wat ik zo geweldig vind aan deze film. Hij imponeert me de volle 140 minuten in al zijn facetten, zit (letterlijk) met open mond te kijken vanwege alle indrukken.

Oftewel: ik typ hier een zwetsverhaal neer waar niemand iets aan heeft, maar ik moest m'n enthousiasme toch even kwijt

Dat is in ieder geval niet nodig om met volle teugen van de film te genieten. Ik heb het boek niet gelezen, maar The Great Gatsby is mijn favoriete film aller tijden geworden. Ik heb ook het idee dat ik de karakters door en door ken en begrijp (ik vind de speelduur ook allesbehalve een probleem, het draagt enorm bij aan de karakterontwikkelingen, ik zou hem eerder te kort dan te lang vinden). Dus nee, ik heb niet het gevoel dat het me in de weg zit.

YEP!! geheel met u eens ga er vanavond weer voorzitten en natuurlijk op Blu-Ray!

Er is nog hoop in deze wereld dus

Prachtige film die zeker de moeite waard is om te kijken, geen minpunten op acteerwerk ect.. Een film waar je tot het einde geboeid blijft ik hou van films die niet voorspelbaar zijn en daar hoort zeker deze bij hij krijgt van mij zeker 5 sterren!!

Schitterend, wist in het begin niet wat ik nou van deze film moest vinden maar het boeide me toch heel erg.

Nee, nee dit was het totaal niet voor mij. Vreselijk kitscherig stijltje, niet mooi. En dat hyper neurotische camerawerk ging me met name in het eerste uur ook nogal tegenstaan. Tel daarbij een voor mij oninteressante cast, niets om het lijf hebbend verhaaltje en prutmuziek op en je hebt een kwelling van een avond. Deze regisseur sla ik voortaan gewoon over.

Ik ook niet! Een pareltje is het geworden.

De film kon mij niet boeien. Tobey Maguire lijkt wel een verstandelijke gehandicapte.

Ik heb zelden een film gezien die visueel zo schitterend is als deze

magistrale film die mij heeft betoverd.

Een meeslepend verhaal wat zich afspeelt in New York jaren twintig

vol glamour,prachtige kostuums en schitterende decors.

Briljant acteerwerk waar ik echt van kan genieten,vooral Leonardo DiCaprio was ook

hier weer meesterlijk wat is hij toch een geweldige acteur.

Van begin tot eind genoten van deze bijzondere film.

5* Een pareltje