Maniac (2012)

Ik begreep al van wat horrorliefhebber in mijn online kring dat dit een magnifieke remake was. Dat zelf is anno 2013 bijna een utopie. Het origineel maar gekeken en het bleek dat die wel met gemak te overtreffen was maar veel vond ik het niet. Toch nog zeer aangenaam verrast va ndeze remake, want het blaast zowel het origineel op elk front weg maar ook als film opzich is het toch wel een pareltje.


Laat ik maar gelijk beginnen met heilige huisjes om trappen, ik vind Wood Beter dan Spinell. Hij mag dan niet dezelfde rotkop hebben (ook een vervelend stereotype) maar ook het schrijfwerk rond zijn personage is gewoon veel beter gedaan. Komt ook veel dichter bij een karakterstudie dan die van Lustig. De kills zijn tof en ik vind het Amateur Porn Star Killer-ish POV standpunt magnifiek werken. Dat de makers soms wat afwijken van het concept is onvermijdelijk. Lekker bruut en compromisloos ook.


Wat mij vooral verraste was hoe uitmuntend de film audiovisueel was. Wat Alexandre allemaal uit de Red Epic perst is ongelofelijk. De Red Epic uitgerust met Zeiss UP's is dan al een beest. Als ARRI aanhanger zijnde moet ik toch toegeven dat ik de resultaten beter vindt dan de Alexa. Vooral met een kundig cinematograaf erachter kan je serieus schade aanrichten. Dat bewijst Alexandre dan ook. Daaronder zet Rob een flinke dosis elektropop en je hebt gewoon een sfeervolle film die zijn weerga niet kent. Een Drive deja vu is nooit ver weg. Ik heb zelf dan ook een zwak voor nachtscenes ondersteund door een dergelijke score en met magnifiek kleurengebruik.


Ook naast dit solide fundement staat de film ook nog is als een huis, zowel als horror als drama. Is Wood een magnifieke keus en doet ie wat ie moet doen. Makkelijk om het gebrek aan screentime van Wood te gaan aanwijzen hiervoor. Het POV concept is gewoon sterk uitgevoerd, en niet het ontbreken van screentime. Arnezeder is dan een perfecte 'love interest', ook dit is weer subliem uitgewerkt. Ook weer iets wat het origineel niet had. maniac blijkt qua concept veel meer in zijn mars te hebben dan ik dacht na het zien van het origineel en dat doet Khalfoun gewoon heel goed. magnifieke film, niet alleen binnen zijn genre(s). Uniek in zijn soort. Inventief. Baanbrekend. kan wat mij betreft met de besten mee.

Dankzij de hoofdrolspeler is deze film net iets beter te pruimen dan die eerdere extreem matige psycho flick die ditmaal is gerecycled. Net als The Evil Dead: met goedkeuring van.... cash rules!

Toen ik het eerste POV zag, dacht ik dat het een grap was. Zoals de briljante opening van Blow Out van de Palma. Je kijkt door de ogen van de killer (gespeeld door een cameraman) maar niemand merkt hem op ook al staat hij pal voor je neus. Een grap die ik overigens voor het eerst zag in Halloween (78) en later in The Evil Dead (81).

Het creatieve wereldje, met name die van mode of vreselijke moderne kunst, is altijd het mikpunt van vertier binnen het genre. De producten (kunst en kleertjes) lijken mooi aan de buitenkant maar eigenlijk is het daar leeg en zielloos (net als de muziek van DJ Tiesto bijvoorbeeld). Niet dat ik ooit heb gehoord van moordpartijen binnen het creatieve circuit overigens. De psycho Norman Bates zat daar weer niet in maar had ook een obsessie voor voor dode objecten die levensecht zijn (en zijn moeke natuurlijk) net als deze maniac.

Na 20 minuten kwam ik er wel achter dat het een grote POV moest worden, helaas. Wel knap overigens dat de maniac kan inzoomen met zijn ogen en film-editen bovendien. Zoals toen hij gluurde naar de balletdanseres/ paaldanseres in de metro.. een eerbetoon aan de enige fatsoenlijke scene uit het origineel, hier jammerlijk verkloot. Wanneer de maniac een gesprek heeft dan blijven zijn ogen altijd onnatuurlijk gericht op zijn tegenspeelster terwijl die vaak wegkijken om iets te pakken of wat anders (maar dat zou ook het obsessieve van de maniac kunnen weergeven.. of het is gewoon suf).

Om Wood wat screentijd te geven wordt wel heel erg vaak gebruik gemaakt van spiegels maar dat ziet er niet uit. Wood staat nagenoeg nooit recht voor een spiegel. Dat was te moeilijk denk ik want het is niet wood door wiens ogen je kijkt maar de cameraman natuurlijk. Je ziet letterlijk het pas/meetwerk van de filmploeg. Meetsal staat de camera rechts van het ding en Wood links (?) 1 keer wel. Maar toen bleef de camera op de spiegel gericht maar keek Wood zelf naar beneden (?). Terwijl het toch echt een POV was. Of althans begon als. Soms treedt de maniac ook buiten zijn lichaam en ie ziet zichzelf (??)

Okay.. er was een gimmick nodig, helaas compleet mislukt

De gore was wel okay. Al was geen enkele scene spannend. Wel hele goeie muziek trouwens!!

Jammer dat er toch weer wat onzin inzit zoals dat auto ongeluk op het einde. Maar verder toch een lekkere horror/slasher. Super muziek, gore, er is een goed eighties sfeertje aanwezig (al zitten er wel moderne zaken in) en Elijah Wood als overtuigende psycho.

Ben geen groot fan van het origineel en deze was op veel vlakken een stuk beter. met name met et audio visuele zat het wel snor. Stijlvol geschoten met een lekkere soundtrack. Maar daar waar het origineel in excellereerd, schiet deze tekort. Het is niet groezelig, te gestileerd en daardoor staat het te ver van je af. Verder heeft de film een totaal andere vibe en kan daardoor prima op zichzelf staan. Het is wat dat betreft een waardige remake. Namelijk eentje die zijn her-intepretatie geeft en niet klakkeloos hetzelfde nogmaals probeert uit te melken. POV insteek is overigens al eerder in Peeping Tom gedaan.

Schiet net te kort voor een 4*

Ja vet. Een paar mooie beelden erin (metrostation) en de muziek geeft het een eigenzinnig sfeertje mee. Bij het slot is de muziek weergaloos en in de context ongemakkelijk (dacht ook een nummer uit Silence of the Lambs te herkennen, zoals wel meer zaken). Prima, een moderne maniac in een ouderwets jasje.

Het is altijd prettig dat de kills en effecten niet snel en makkelijk (weg-)geëdit worden maar allemaal vrij rustig in beeld blijven (met de oudere dame als toppunt). Toch zitten er een aantal dingen niet lekker; camerawerk, de settings, al die vrouwen die zwoel in de camera/gezicht kijken.. wordt wat arty farty.

Dat er bijna constant de first person focus is pakt niet soepel uit. Het heeft zeker z'n voordelen - de openingsscene bijvoorbeeld waarin opeens dat mes als een beest naar boven jaagt - maar draaft te ver door. Als dat de film een realistisch / persoonlijk karakter moet geven vind ik het een fail; het maakt je bewust van het feit dat je naar een film kijkt en dan raak je er weer uit ('ja leuk dat de camera meedeint met Woods bewegingen voor de spiegel').

Omdat Maniac een serieuze toon heeft zijn een paar voorvallen ook vreemd: een immense 24/7 stad maar in een paar belangrijke scenes is er geen hond te bekennen; de essentiële handeling
van de autochauffeur sloeg nergens op (wat anderen ook opviel) en het is knap om na een hakmes dwars door je muil (wat op zich treffend en cynisch was...) nog op te staan en een gevecht aan te gaan;
een zinloze toevoeging die wel past in films als A l'interieur. Niet super storend maar zo onnodig allemaal.

Hoe dan ook (en ondanks het tot op het bot uitgekauwde cliche-gebeuren dat een verwaarloosde jeugd leidt tot een verknipt figuur), een bovengemiddelde horror, die nog makkelijk meer had kunnen zijn. Een erg brute maniac, juist dankzij zijn kleine gestalte.

Ijzersterke horror remake met een uitstekend gecaste Elijah Wood. Kleuren gebruik en electro muziek is subliem. Verhaal zit sterk in elkaar en je blijft vol afschuw kijken. Een must voor de slasher fan.

Niet eens een opmerking over de grofheid of de casting van Wood?

Hoge scores voor een matige film, ben het 100% eens met Mikey. De muziek was het beste wat de film te bieden heeft.

Vind de casting van Woods niet noemenswaardig. Speelde in Sin City toch ook al een psycho. Vond m verder als personage wat vlakjes. Komt vooral door de pov insteek. Grofheid vond ik niet heel speciaal. Zijn sinds de franse horrors alweer aan het nodige gewend.

Kan mij hier wel bij aansluiten.

Maar als iemand schrijft dat dit een ijzersterke remake is, verwacht ik ook dat er vergeleken is met het origineel - maar ik zie geen stem van barcam voor het origineel...

Eens. Heb mezelf ook verplicht tot het bekijken van het origineel. Lijkt me wel vereist om de film als remake te kunnen beoordelen .

Ben er aardig voor aan het zoeken geweest maar, ik heb de originele versie toch kunnen vinden. Was jammer genoeg wel in het Duits. Maar dit drukte ondanks(de nagesynchroniseerde audio) toch niet de pret. Ik vond de originele versie toch wel beter.

Misschien is ie dan beter, vond het origineel zonder nagesynchroniseerd te zijn een pijnlijke rit .

Film blijft toch aardig rondspoken. De pluspunten (muziek, Wood, realistische en goed gefilmde gore) steken makkelijk boven de minpunten (gemiste kansen met POV en wat onlogica) uit, halfje erop

Een stuk beter dan het origineel.

Het is vrij verrassend te noemen dat er een remake is gemaakt van het origineel, aangezien ik het nou niet echt een topper vond. Maar na het aanschouwen van deze film kan ik zeker concluderen dat de remake in zowat alle opzichten beter is dan het origineel.

Het eerste wat me gelijk opvalt is dat de film is gefilmd vanuit een P.O.V. aanzicht en dit heeft wel wat moet ik zeggen. Alleen wel jammer dat de film stijlbreuk breekt door hier in een paar scènes vanaf te stappen en helemaal fijn werkt het op sommige momenten ook niet, er zijn toch wat fouten te spotten.
Maar doordat er met dit aanzicht gewerkt wordt ontstaan er wat leuke scènes, zoals de de eerste kill waarbij je ziet hoe er vanuit het niets een mes in het gehemelte van de vrouw wordt gestoken.
Daarnaast zit er een lekkere sfeer in, mede door de soundtrack en de stijlvolle shots. Met name 's nachts komt dit erg goed over.

Qua verhaal is het enigszins hetzelfde gebleven, met wederom een vrouw in de vorm van Anna (goede rol van Nora Arnezeder) waar Frank voor valt. Op de één of andere manier vind ik dit toch wat beter uitgewerkt in deze film.
Alleen sommige dingen kwamen niet helemaal goed over, zoals tegen het eind als de bestuurder van de auto Frank aanrijdt. Gelukkig eindigt het dan wel luguber- net zoals het origineel - met al die vrouwen die hem levend verslinden.

Verder zit het qua gore goed in elkaar, er wordt zeker niet geschroomd om dit vol in beeld te brengen. De make-up afdeling heeft echt fantastisch werk hier afgeleverd, het was werkelijk om te gruwelen.

Al met al een zeer geslaagde remake dat op alle fronten beter is dan het origineel.

Dikke 3,5 sterren.

POV: Point of view ? even voor mijn duidelijkheid.

Correct.

De psycho van Sin City is toch niet te vergelijken met deze? Bovendien is spelen in deze film een veel groter risico dan in die productie van Tarantino. Vind het geen vergelijk.

Risico voor wie? Producenten hebben een bekend acteur en Woods heeft ook al vaker de psycho gespeeld. Of dat in een Tarantino productie was lijkt me irrelevant.

Niet echt. Een cartoonesque psycho in een Tarantino-flick is natuurlijk veilige paden bewandelen. Een scalper in een film zonder enige relativering vind ik een riskantere zet. Stel je toch eens voor dat je als LOTR liefhebber dit even gaat zien als de 'nieuwe van die acteur van Frodo'.

dan sta je voor een mooie verrassing

poster

Wood is een zeer riskante keuze geweest. Hoeveel horrorliefhebbersi k wel niet ken die het niet willen zien omdat die Hobbit gecast is.

Denk juist dat Wood blij was zijn typecasting te door breken. Lijkt me vreselijk om als acteur enkel gevraagd te worden op 16 jarige nerds te spelen.

Vooral door de geloofwaardige, uiterst realistische, vakkundig gemaakte speciale effecten en make-up heeft deze uiterst gewelddadige en gemoderniseerde remake uit 1980 het in zich een zogenaamde cultfilm te worden. Mede door het cameragebruik is de sfeer voortdurend dreigend. En toch viel de productie me ook enigszins tegen. Het verhaal, met de nodige schokmomenten en meedogenloze beelden, zie je voor het merendeel door de ogen van de obsessieve, huiveringwekkende seriemoordenaar; echter voor mij had zijn schizofrene, zieke karakter meer diepgang mogen hebben. Daarbij vond ik de ingebouwde lovestory niet nodig en bovendien ongeloofwaardig. Ook werd ik bij de zoveelste gedetailleerd in beeld gebrachte moord wat murw geslagen (wat teveel van het goede).

Ik heb het origineel nooit gezien, dus daar kan ik niet over oordelen, al ben ik wel van mening dat het origineel kijken in dit soort gevallen altijd wel een meerwaarde geeft. Los daarvan, is Maniac een aardige horror met enkele sterke momenten, maar ook zaken die wel wat minder waren.

Het Point of View beeld vond ik af en toe wel een leuke meerwaarde hebben. Vooral bij de eerste moord, ziet het er goed uit. Ook de manier waarop de moorden in beeld worden gebracht is erg goed te noemen. Zonder aarzeling wordt alles getoond, en het ziet er bloederig en vooral ook zeer realistisch uit. Wood speelt niet onaardig als psycho Frank. Het middenstuk is echter een stukje minder boeiend. Er wordt geprobeerd hem van enige diepgang te voorzien, wat slechts gedeeltelijk lukt. De soundtrack is dan wel weer aardig goed. Sterk, en goed passend bij de sfeer.

In het laatste half uur blijft het niveau wat wisselend. Vooral het moment waarbij Frank aangereden wordt, vond ik er nogal amateuristisch en vrij zwak. Ik moest zowat lachen toen die chauffeur alsnog met zijn auto tegen een muur knalde. Dat kon echt niet. Dat soort zaken zijn best jammer, want ik heb het idee dat hier meer uit te halen was. Er zitten een aantal sterke zaken in, maar ook niet zulke goede, wat de score uiteindelijk ergens in het midden doet uitkomen. Wel aan de goede kant, want Maniac doet meer dan genoeg goed, en is absoluut geen vervelend kijkvoer gebleken.

3,0*

Lijkt me voor de hand liggen dat het om camera's gaat.

Dit is weer typisch zo'n film die je of goed of niks vind. Echt slecht is ie ook zeker niet maar een topper kan ik het ook niet noemen. Misschien hadden ze een ander acteur moeten nemen voor de hoofdrol want Elijah Wood vind ik nou niet echt de perfecte acteur voor dergelijke rol.

2,5 ster vind ik voldoende voor Maniac.