Maniac (2012)

Dat had ik wel begrepen ja. Wil graag weten wat ie allemaal bedoeld ermee. Ik beheers al die film lingo niet zo erg.

Het moet je ook interesseren die technische mumbo jumbo. de UP's zijn de lenzen btw. Inlezen i nde specs van de lenzen, camera's, de combi's van de twee en wat voor effect het in de praktijk heeft en je bent er. Al is dat voor velen niet interessant, die laten het resultaat gewoon spreken.

Melancholische schoonheid. Een subliem stukje vertakking binnen de horror (slasher). Dat is iets wat heden ten dagen wel érg nodig blijkt. Krankzinnig mooie nacht-scene's (niet meer zo mooi gezien sinds Drive) en een werkelijk oogverblindend staaltje stalking in de metro. Scenes die als een paal boven water staan en de boeken in kunnen als instant classics. De film heeft alles over zich om een pareltje te zijn, al weerhouden enkele factoren me ervan om dat bij de eerste kijkbeurt al te roepen. Wood kan ik bijv. niet altijd evenveel waarderen (script gerelateerd vooral, denk ik). Kleine smet op een remake die de strijd aangaat met een vies vooroordeel...en wint.

Ben ik de enige die moest denken aan Candyman bij dat deuntje bijna aan het eind van de film

Prima film

Yep... love it or hate it....

Duidelijk behoor ik tot die laatste groep. Het POV wist mij gelukkig wel meteen te boeien, en ook blijven boeien. Dus pluspunt hiervoor! Maar dan gebeuren er voor mij toch teveel dingen die ik té ongeloofwaardig vindt. Terwijl deze film het juist in zich heeft om (enigszins) geloofwaardig/serieus over te komen.

Hij loopt een hotel in boordevol camera's, jat een bos sleutels en kan daarna weer rustig wegkomen?
Die ene gast krijgt een hakmes door z'n gebit en gaat dan nog even met een honkbalknuppel zwaaien?
Op het einde steekt Anna hem in zijn borst waardoor hij helemaal van de kaart is, maar toch kan hij haar bijhouden?
En hoe krijgt ze het in godsnaam voor elkaar om met die auto tegen een pilaar aan te vliegen... echt knap!

Nee, mij iets te Arty, deze Maniac. Had na het zien van een eerste clip echt zin in deze film, maar helaas...

Beetje jammer van mijn tijd... 1,5*

grillig, rauw en meedogenloos. Zo zie je ze niet vaak meer. Poster had ik anders gedaan.

3.5*

Interessante maar uiteindelijk nogal overbodige remake van het nihilistische origineel uit 1980. De beslissing om Elijah Wood te nemen voor de hoofdrol is gewaagd, maar dit pakt niet altijd even overtuigend uit. Zijn stem is te vrijblijvend en er gaat te weinig dreiging van hem uit. Wel aardig gevonden is het camera-perspectief, waarbij we Wood's personage grotendeels slechts in beeld zien wanneer hij in spiegels kijkt. Echt consistent wordt dit echter niet gedaan. Uiteindelijk is de film technisch superieur, maar nergens wordt de ranzige en vooral nare sfeer van het origineel zelfs maar benaderd, de smerige bloederige special effects ten spijt.

Franse Blu-ray (inclusief de soundtrack/score van Rob) komt volgende maand uit (12 juni). Snak nu al weer naar een herziening. Meest avant-gardische horror sinds de hoogtijdagen van Argento.

Redelijk. Het begint erg goed maar wordt helaas steeds minder interessant, en het einde is erg voorspelbaar. De first person view vanuit het oogpunt van de maniac is erg leuk, het is weer eens wat anders. Ook de special FX zijn goed gedaan, het ziet er allemaal goed uit. Ik twijfelde tussen 3 en 3,5 ster, maar ik rond het af naar beneden omdat het einde een beetje tegenvalt. 3 sterren dus

Beter dan verwacht! De nieuwe Maniac is niet beter of slechter dan het origineel, maar eindelijk weer eens een remake die niet teleurstelt!! Het is alweer 7 jaar dat het voor het laatst voorkwam, tussen al die eindeloze remakes in: The Hills Have Eyes. Dat deze en laatstgenoemde film beiden van een franse regisseur komen, lijkt mij overigens ook geen toeval. Maarrrr... eerlijk is eerlijk, het origineel van beide films leent zich daar ook wel makkelijker voor denk ik.

Maar verder vond ik het ik wel aardig. Vooral de afwijkende benadering tov het origineel vond ik heel goed gedaan en Elijah Wood is zeer geschikt voor dit soort rollen (zie ook Sin City). Deed qua sfeer en ambiance een beetje denken aan Shame. Het is alleen jammer dat het qua inhoud niet zoveel voorstelt. Er gebeurt simpelweg te weinig noemenswaardig. Paar goede nachtshots en een enkele brute kill en daar blijft het bij. Als karakterschets werkt het ook voor geen meter, daarvoor vond ik het te afstandelijk. Dus blijft over een sfeervolle thriller die prima wegkijkt. Wellicht had het toch meer richting de horror moeten gaan.

Want vond je er avant-gardistisch aan? Hobbelt wat mij beteft gewoon achter de franse horrorwave aan...

Hoezo? Barcam zegt dat het een ijzersterke remake is. Het is toch ook een remake? Of mag je de film alleen een remake noemen als je het origineel hebt gezien? Hij vergelijkt de film nergens in die 2 zinnen. Erg vreemde reacties.

Ik vind the Thing ook een ijzersterke remake, maar heb a Thing from Another World niet gezien

Onderhoudende film met een consequent POV perspectief, we zien de hoofdpersoon slechts in weerspiegelingen, spiegels en foto's. Het hele gebeuren met de paspoppen vind ik aardig gedaan en de beelden en kleuren zijn aangenaam om naar te kijken.

De "Maniac"uit de begin jaren 80 had een behoorlijke impact op mij dankzij de brute en ongecensureerde moordscenes. Ook in deze remake spat het bloed van het scherm in een aantal rake gore scenes.De beleving van Frank gezien vanuit zijn ogen blijft goed gevonden en geeft de film een apart sfeertje. Enkel had ik de rol van psychopaat liever door een ander gespeelt zien worden dan Elijah Wood.

Verder prima thriller al laat hij minder indruk achter dan de eerste film.

Maar goed, dat kan komen door andere tijd en veel jongere leeftijd van ondergetekende.

3*

Als je het origineel niet kent kan je de film alleen beoordelen, niet de remake inschatten. Lijkt me verder niet zo moeilijk hoor.

Qua inhoud niet zo, qua vorm zeker wel.

POV is avant-gardistisch? Was dat al geen gimmick in Doom?

Feit is dat het een remake is, dus als hij het een ijzersterke remake wilt noemen is daar niets mis mee. Hij vergelijkt de films verder nergens, dus jullie zoeken er teveel achter.

Jij zoekt ook teveel achter de opmerking. Je kan alleen een waardeoordeel aan de film zelf hangen als je het origineel niet kent.

Al mag jij het ok vinden. Jij mag ook mensen aardig vinden die jij persoonlijk niet kent. Moet je zelf weten.

In horror is het al een gegeven sinds Peeping Tom, Halloween etc. maar volledig in POV is toch vrij uniek lijkt me. Vooral binnen het horrorgenre. Al hoor ik graag titels die ook volledig gebruik maakt van die gimmicks, het is mijn ding wel.

Dat je een veel gebuikte insteek wat verder doortrekt lijkt me weinig avant-gardistisch, gewoon voortborduren op. Zou me overigens verbazen als er niet al een slasher is die dat eerder deed?

Blair Witch, REC?

Beter dan het origineel. Niet verwacht, aangezien je toch al snel vooroordelen hebt als het om een remake gaat.

De film uit 1980 had al behoorlijk wat sfeer, maar deze versie levert daar absoluut niet op in. De nachtelijke plaatjes van de stad zijn erg mooi geschoten en de fenomenale soundtrack roept iets onguurs over zich af.

Hoewel Spinell het in de film van Lustig zeker aardig deed, weet Wood zijn prestatie zonder twijfel te evenaren. Groot verschil is ook dat het geheel in POV is geschoten wat ik echt een meerwaarde vind. Ten eerste omdat je jezelf zo makkelijker in de killer kan verplaatsen; bruut moorden vanuit eerste persoon geeft een nogal onwerkelijk gevoel. En ten tweede omdat dat blije Hobbit-hoofd veel buiten beeld blijft.

De make-up was ook van een hoger niveau, ondanks dat good old Savini dit keer niet meerwerkte. Wonden zien er zeer realistisch uit, en het scalperen was bijna voelbaar. Ik wil wel even iets kwijt over die carcrash; waar sloeg dat op? Overrijden oke, maar vervolgens doodleuk tegen de muur op? Dat wil ik niet geloven. Tof einde verder, vergelijkbaar met het origineel. Een remake die ook echt een meerwaarde heeft.

Found footage concept. Wat dit moet voorstellen? Een langgerekte openingsscene van Halloween.

Ik neig meer naar de term avant-gardisch (al is die term vooral gebaseerd op mijn enthousiasme) gericht op de dromerige cinematografie, magistrale nachtscenes (op niveau van Peckinpah, Cassavetes, Friedkin, Mann)

Found footage subgenre schaar ik er toch niet onder.

edit: zoals mikey aangeeft ook een echt concept. Hier veel meer experimenteel, en vind ik vooral de gedachte tellen. Want het POV concept wordt niet altijd even consistent uitgevoerd.

Wat betreft de make up kunnen ze tegenwoordige natuurlijk veel meer, zeker ook dankzij cgi poetswerk. Maar vind de scene uit het origineel met Savini zelf in de auto toch nog steeds het hoogtepunt.

Verder helpt het ook dat het origineel niet zo sterk is (vind ik), dus een remake wel op zijn plaats was.

Enter the Void

Daar kan ik als Benoit Debie groupie niet omheen .

Op z'n plaats niet persé, al pakt het bij deze volgens velen al wel goed uit. Maar zo kan elke pauperfilm wel een remake krijgen