Maniac (2012)

vervreemden film.luguber met een aparte soundtrack./

Had soms het idee naar een nog langere versie van "smack my bitch up" video clip te kijken

door de manier van filmen de pov dus..

Ik ken weinig films die dat de hele film vol houden.

De gore ziet er behoorlijk echt uit,vaak moet ik lachen om de kils bij horror films.

hier is geen schrijntje humor te ontdekken.

Wat me nu steeds meer op valt is dat Wood van zijn holy hobbit imago af wil.

gezien de keuzes van zijn films , en dan doel ik op holligans sin city en deze dus.

mischien krijgt ie weinig byzonders aangeboden.

vreemde film,die toch wel de moeite waard is.voldoende

Klassieker van Lustig ga ik nog zien. deze van de week bekeken. Ietwat vreemde film (maar hij kijkt vanuit perspectief van de killer).

Briljante soundtrack.

Toch wel een prima film

Beklemmende, zieke horror/thriller met goed acteerwerk van Wood. Arnezeder doet het ook redelijk. De film is spannend en bevat hier en daar wat gore, maar niet in overdreven mate. De special effects zijn goed genoeg. Deze film kan zich meten met Franse Horrorfilms

Houd je van horror, dan zeker checken!

Een film die vooral vertoont wordt zoals de gestoorde Frank het allemaal beleeft. Zo ongeveer 90 a 95% is Elijah Wood niet in beeld te zien, maar is het juist de blik hoe hij het ziet, wat wij te zien krijgen. Mede daardoor vind ik het moeilijk om te zeggen hoe het acteerwerk van Wood is, want nu moet je hem voornamelijk op zijn stem beoordelen.

De film boeide me overigens niet al te erg, eigenlijk alleen de gore scene's konden mijn interesse trekken, en vooral dan met name de eindscene.

MANIAC- Blood and Gore: Beh... een goed Behind the Scenes filmpje over het maken van de FX door het makeup team onder leiding van Greg Nicotero. Bevat uiteraard alleen maar spoilers daar praktisch alle kills voorbij komen.

Nare, zieke film, maar wel goed geacteerd van Wood en met mooie muziek.

Ik heb zelf nooit echt een hoge pet op gehad betreffende Elijah Wood als acteur,maar in

deze film zet hij een behoorlijk geschift persoon neer(een mooie buiging daarvoor).

Al met al heeft Maniac (2012) ervoor gezorgd dat ik weer een fijne filmavond achter de

rug heb.

"In the head of a killer"

Meteen een heel ander beeld van Frodo. Wat doet Wood het goed. Het origineel heb ik trouwens nog niet gezien, ik kan daar dus geen vergelijking in maken.

Qua sfeer zit het in ieder geval helemaal goed. Dit versterkt door de prachtige cinematografie en de muziek en het geluid. Er komen toch enkele prachtige shots voorbij, waarbij de scene op het metrostation er toch wel boven uit springt. Fantastisch gebruik van kleuren en een weergaloos gebruik van de camera. Het POV gegeven is natuurlijk niet echt nieuw meer maar wordt hier erg effectief gebruikt. Je zit letterlijk in het hoofd van een killer. Khalfoun en zijn team laten dan ook echt alles zien wat Frank ook ziet. Daarbij draaien ze hun hand er ook niet voor om, om alle moorden ook in volle glorie te laten zien. Verhaaltje is best leuk maar de film moet het vooral hebben van het gegeven dat het dit keer van de kant van de moordenaar wordt verteld. Naast zijn drang om te moorden laten ze ook een andere kant van Frank zien. Zo krijg je enig inzicht waarom hij zo is geworden. Tegen het einde het gevecht in het appartement en de car crash wordt het toch even iets minder, maar is het nog steeds erg vermakelijk.

Maar de film moet het vooral hebben van het audiovisuele. Dit is echt zo'n type film waarbij je dat niet snel zult verwachten. Vanaf het begin is het genieten geblazen met de "Drive" achtige scene ondersteund door een prachtige score. En de rest van de film blijft dit hoge niveau van perfect gechoreografeerde beelden, muziek en geluid aanhouden. Visueel enkele prachtige momenten. Alexandre maakt goed gebruik van de technieken die voor handen zijn. Toch wel een verfrissend geheel geworden binnen het genre. Positief verrast.

Spelen met poppen

Aparte film, waarvan ik bij het begin niet goed wist wat ik er nu precies van moest denken. Geïntrigeerd door het verhaal en de stijl van filmen raakte ik echter al snel, en het duurde daarna ook niet al te lang voordat ik deze horror wel degelijk sterk begon te vinden. En dit allemaal zonder dat je de hoofdpersoon (Elijah Wood) hier vaak in beeld ziet. Dit komt omdat je het verhaal als het ware door zijn eigen ogen bekijkt. De stijl van filmen doet dan ook een beetje denken aan die van Enter the void, al zijn beide titels verder op geen enkele manier te vergelijken.

Bij het begin moet je als kijker wellicht even inkomen, maar als je de tijd neemt om je op te laten nemen door het verhaal staat je een unieke, spannende en lugubere ervaring te wachten. Er komen ook een aantal behoorlijk twisted scene's voorbij, maar deze staan allemaal in het belang van het verhaal en drijven je nog verder mee in de zieke geest van de ''Maniac''.

Kleine smet op al deze hulde is het slotstuk van de film, die helaas een beetje onwerkelijk word. Als je als killer in je hand en buik gestoken wordt, met een honkbalknuppel neergeslagen wordt, overreden wordt door een auto en dan vervolgens toch nog thuis kunt komen noem ik dit zeer bovennatuurlijk en onrealistisch. Natuurlijk moet je dit soort zaken nooit al te serieus nemen, maar hier ging het echter toch wel erg ver en doet dit in mijn ogen tot op zekere hoogte ook wel afbreuk aan het verhaal omdat het realisme wat zwaarder werd aangetast in deze laatste scene's, dan in de overige speelduur van de film.

Een nadeeltje in de kijkervaring kan dit dus wel opleveren, maar alles bij elkaar genomen staat deze film als een huis en valt deze beslist onder de noemer van sterkere titels die ik in de afgelopen maanden gezien heb.

4,0*

Wat kan zo'n stad dan leeg zijn. Er valt wel wat waardering op te brengen voor deze bewerking. Khalfoun maakt zich er in ieder geval niet gemakkelijk van af met het kunstmatige sfeertje dat andere remakes nog wel eens teistert. De moederfilm leent zich wat dat betreft wel voor een upgrade, maar toch. De fotografie voorziet de film van een fijne urban ambiance.

Al doemt op dat vlak ook het eerste probleem op. De POV benadering wordt al vrij snel een vermoeiende factor. Levert veel geforceerd gedoe op dat meer afleidt dan toevoegt. Wood oogt opvallend genoeg nog best een beetje sleazy, maar zodra dat stemmetje van achter de camera gaat jammeren, is het voor een groot deel wel gedaan met het personage.

De keren dat het oorlog in z'n hoofd is, vallen dan ook niet mee. Geen krachtig figuur, deze maniak, en dat wreekt zich als Khalfoun daar in het laatste half uur op lijkt te mikken. De retro aandoende score is zo gek nog niet en de smeerpijperij mag er hier en daar zeker zijn, maar opgesloten zitten in de verknipte wereld van Frank en z'n etalagepoppen is er niet bij.

Niemand op een metrostation in London laat in de avond, en niemand op straat ?

Wat bij de film " dancer in the dark" wel lukte qua camerawerk wat wiebelde, vond ik dit camerawerk vanuit het oogpunt van Frank vrij irritant.

Bepaalde scenes leken op de videoclip van " The prodigy / smack my bitch up"

Bepaalde scenes waren erg gore maar het verhaal verder en de spanningen waren heel matig.

De maker van deze film heeft gewoon een film gemaakt over zijn eigen leven en dit is eruit gekomen. Ik vind het tenminste erg verdacht hoe hij bepaalde dingen weet... hier zit een luchtje aan. Verder beetje eentonig af en toe wel spannend maar niet echt iets voor mij. daarom een 2

Niet spannend. Continu hetzelfde. Saai.

Bijzonder! Om te beginnen is dit zowel visueel als opzet een stijlvolle film. Had ook eerst niet verwacht dat deze film grotendeels zich afspeelt vanuit de ooghoeken van de "Maniac" die hier ook erg knap is neergezet door Elijah Wood. Daarnaast geeft de film ook een verdachte "Drive" feeling, mede door de broeierige nachtelijke skyline van LA en het zwerven door de straten met de auto, op zoek naar een nieuw slachtoffer. Het is een horror/slasher maar ook word daar een behoorlijk art-house sausje overheen gegoten.

De beschrijving hierboven... dan vraag ik me toch echt af: waarom is deze film hier nooit in de bioscoop/filmhuis is gekomen? Afin, Wood speelt hier in een zwaar gestoorde psycho, die 's nachts in zijn Amerikaantje door de straten dwaalt op zoek naar vrouwen. En ik zeg het: dit is toch weer eens een van de ziekste personages in de filmindustrie. Deze killer heeft dus een voorliefde van vrouwelijke hoofdhuiden voor zijn poppenverzameling, zodat hij zich niet alleen hoeft te voelen, mede dankzij de scalp dat dan toch weer een beetje echt aanvoelt. Zijn obsessies en gestoordheid word ook op de meest intense en pijnlijke wijze vertoond in deze film en het gore-level is hier behoorlijk hoog en vaak verkrimp je als kijker ook gewoonweg van de pijn bij sommige scene's en ook niks word hier gecensureerd. Daarnaast is er ook nog plaats voor een wicked love story als hij de kunstenares Eva ontmoet, die wel belangstelling heeft in zijn poppen, maar natuurlijk nog niet weet waar ze mee bewerkt zijn. Daar lopen de spanningen ook hoog op. Die scene waarbij hij een huwelijk regelt met een van de poppen (met Eva's scalp) is echt gewoon ZIEK!.

Afin, prima voer voor de artistieke horrorliefhebber. Zoals gezegd: de montage en de opbouw is hier erg stijlvol gedaan en ook kon die sight seeing actie vanuit Wood's oogpunt zeker niet misstaan. Alleen moet je wel tegen een stootje kunnen bij deze film want je brein zal gegarandeerd pijn lijden. Jammer dat die orginele Maniac nergens te vinden is.

4,0*

Wat een enorm slechte film.

Bloed 'vliegt' al rond voor iemand geraakt is.

De rest was ook totaal niet boeiend maar erg langdradig, bagger film.

Vond hem het een erg leuke film.

Keek lekker weg en Woods was uitermate geschikt voor deze rol.

En moorden zijn erg goor en hard . I Like it!!

Briljante remake die de naam 'remake' wat draaglijker heeft gemaakt. Compromisloos, brutaal en ook nog eens succesvol op filmtechnisch gebied, Maniac mag met recht een moderne horrorklassieker genoemd worden.

Langere recensie:

Maniac (2012, Franck Khalfoun) - dvd - cultmoviesreviewed.com

Sterke horrorfilm. Behoorlijk expliciet en hard. Er wordt een zeer beklemmend sfeertje neergezet, wat mede wordt bereikt door het feit dat alles te zien is vanuit het perspectief van de psychopaat. Zo hoor je zijn gedachten en word je zo nu en dan flink opgeschrikt door zijn hallucinaties.

Er wordt ook enige aandacht besteed aan het verleden van de hoofdpersoon, wat overigens een vrij oppervlakkig verhaal is en niet heel veel toevoegt aan de film.

Naast bovengenoemde positieve punten was ik erg te spreken over de soundtrack. Onheilspellende en afwisselende muziek die in sommige scenes de sfeer een enorme boost geeft (zoals de scene met Ave Maria er in).

3,5*

Duister, donker filmpje, waarvan ik meteen dacht dat ik zoiets al eens eerder had gezien en hier lees ik dat het om een remake gaat, dus dat zal dan wel kloppen... Fijn om te zien dat Wood niet blijft hangen in zijn LOTR-rol. Hij heeft het lef om totaal iets anders te spelen. Ik verwacht dat het budget niet toereikend was om Wood de hele film te laten zien en dat is wat mij betreft gigantisch goed opgelost door driekwart van de film als een soort FPS te laten zien. Briljant gevonden. Daarnaast is de film luguber te noemen, wetende dat er zulke gekken gewoon rondlopen op deze wereld. Niks mis mee voor een lekkere avond griezelen: 3 *

had eigenlijk een ander soort film verwacht deze was eigenlijk een beetje saai je kan hem vergelijken met Dahmer 2003 alleen die was wel 10 keer beter vond ik, ook niet al te bruut maar veel beter gespeeld.had toch beter verwacht van met name elijah wood kan er niet meer dan een 4 voor geven saaie bedoeling

In totaliteit zat deze film echt goed ineen. Het acteerwerk, daar was weinig op aan te merken en de muziek had zeker z'n terechte plaats in deze film. Sowieso luguber, omdat dit gewoon ne psycho is die er in het echt genoeg rondlopen en dat maakt het voor mij des te beter. Ik hou van veel horrorgenres, maar diegene waarin de mens als het meest zieke naar voren komen en die goed zijn uitgevoerd en waar alles wat klopt, liggen bij mij in de bovenste lade. Het intrigeert mij, kan het niet anders zeggen Een 4/5* krijgt deze zeker.

Ik hou wel van de POV-stijl. Al was het niet geheel zonder foutjes.

Wood heeft me niet helemaal kunnen overtuigen, maar heb dit niet als storend ervaren.

Al met al een prima thriller. *3,0

Origineel gaf ik ooit 4 1/2**** en deze geef ik er maar liefst 4****, ik schrijf maar liefst omdat ik erg weinig vertrouwen had in deze namaak.
Maarrr, ik heb geweldig genoten van de film en vond E. Wood (niet Ed) erg goed, wat ik ook erg leuk vond was dat ze de jaren 80 met nu wisten te mixen, bv de kamer van het tweede slachtoffer waar een platenspeler/cassettedeck én een platte tv staan.
Ik wil Dutchtuga danken want zijn recensie trok me over de streep.

Aardig filmpje.

Dat je (bijna) alles vanuit het perspectief van Wood ziet heeft zijn voor- en nadelen, maar is al met al positief opvallend. Het sfeertje zit er goed in, met vele nachtelijke city-shots ondersteund door 'Drive-achtige' synthipop-muziek. Ja, audiovisueel maakt de film wel indruk. Daar moet Maniac het dan ook echt van hebben wat mij betreft.

Het verhaal vind ik namelijk wat magertjes (had ook niet anders verwacht) en hier en daar ook ongeloofwaardig uitgevoerd. De motieven en flashbacks (hersenspinsels) van de schizofrene Wood zijn ook niet bijster origineel te noemen.

Ik ben verder niet bekend met het origineel, wellicht dat ik mij daar nog eens aan waag om te kijken of deze wel zo nodig was.

Toch wel 3,5 *.

Leuker als verwacht.

Ook al is Elijah Wood niet veel in beeld zet die toch een geweldige rol neer als schizofreen.

Er zitten lekker wat smerige scene's in, ook het verhaal vond ik dik in orde en het camerawerk is ook zeker een pluspunt. Heb namelijk niet veel films gezien die zijn gefilmd als POV.

Heb me hier echt heel goed mee vermaakt.

3,5*

Leuke remake.

Grote verandering t.o.v. het origineel is wel degelijk het camerawerk. De First Person View was even wennen maar kon ik eigenlijk best wel smaken.

Kills en gore zijn ook best goed en het verhaal is sfeervol, bruut en onderhoudend.

Het personage vind ik in het origineel dan wel weer beter en vooral passender.

Zeker voor een volgende kijkbeurt vatbaar.

3*

zeer goede remake met wrede kills en een goede soundtrack.

ik had geen goede verwachtingen van Elijah Wood als maniac , maar hij heeft een uitstekende rol gespeeld.

de film is gelukkig in de jaren 80 stijl gemaakt en de gore en kills zijn bruut en goed in beeld gebracht.

yep, dit is helemaal mijn soort film.

Lekker donker sfeertje.zieke gore film.love it!

Ik kan de film niet vergelijken met het originele, dus dat kan een voordeel zijn.

Het verhaal wordt gefilmd vanuit het standpunt van de moordenaar en dat zorgt al voor een benauwde sfeer die de kijker op een directe manier voortdurend weet te confronteren. Daarbij heel wat gore en brute moorden die knap in beeld worden gebracht. Het verhaal zelf heeft niet zo veel om het lijf. De film munt ook uit in het audiovisuele : sfeerrijke nachtelijke beelden in combinatie met een opvallende goede muziekscore.

Het acteerwerk is prima : Elijah Wood speelt een eng, fragiel mannetje die je op het eerste gezicht nooit zou verdenken van al die serie-moorden. Een realistisch gegeven. Ook de voor mij onbekende Nora Arnezeder weet haar rol overtuigend te brengen. Leuke verschijning overigens.

Niet echt voor gevoelige kijkers want er zitten toch een paar lugubere, smerige scènes in deze prent. Het slot vond ik wat raar uitgewerkt en de climax had wat meer spanning verdient. 7,5/10

Film heeft een erg cool stijltje, en het eerste halfuur is dat genoeg. Favoriete momenten: de opening (heerlijk moment wanneer de titel verschijnt) en de moord op het getatoeëerde meisje. Het geeft een vreemd gevoel om in point-of-view met een moordenaar mee te gaan. Dit is uiteraard een oude traditie (van Peeping Tom tot slashers) maar deze film trekt dit concept wel erg ver door.

Helaas blijkt na dit half uur dat de film niet meer wil zijn dan een opeenvolging van stalk- en moordscènes. De enige aanzet tot een verhaal is oninteressant en de psycho ook niet erg overtuigend - iets dat niet alleen aan Wood ligt, maar ook aan de wel zeer zwakke poging zijn daden te verantwoorden.

Kleine 3* wegens uitstekend camerawerk, sterk aanwezige sfeer en wat kijkplezier.