Goats (2012)

Je kan zeggen dat de film nogal los zand is, maar wat mij betreft gewoon slice of life, waar een duidelijker einde niet nodig is.

Het zou bij mij allemaal wat lager scoren, als de karakters niet zo maf en toch met karakter waren.

Vooral Duchovny is geweldig als Xavier/Goatman. Met een kudde geiten trekt hij de hele film rond, ze voorbereidend op een grote "geitenrace". Met mega baard en een wietverslaving is Goatman een soort update van The Dude, maar dan met meer gevoel en hart, Vera Farmige speelt Ellis (hoofdpersoon) zijn moeder, die altijd bezig is met een soort van alternatieve emotie-behandeling, want stel je voor dat je eens moet zeggen wat je voelt. Haha.

Iedereen in de omgeving van Ellis geeft wel om hem, maar hebben moeite om het te uiten en daar ligt gelijk een sterk punt. Ellis die zich door het leven worstelt en zich verbaasd over de acties van de volwassenen om hem heen.

Dan is er nog een kleine love interest in de vorm van Dakota Johnson (Ben&Kate), maar ook dat wordt minder standaard uitgewerkt dan normaal.

Rommelige recensie/mening vgor een ietwat rommelige film. Het is vooral het bekijken waard door de menselijke uitwerking van de karakters. Ook is de humor best droog en niet altijd even standaard. Gewoon WEER een indie filmpje, maar dan net met een andere uitwerking en dat is leuk.

Vermoeiende coming of age.

In deze komedie valt weinig te lachen, daarvoor is het ook teveel bezig met een verhaal vertellen. Dat verhaaltje verloopt overigens stroef en voert je nauwelijks mee. De druilerige muziek en de charismaloze hoofdrolspeler maken het er niet beter op. Wat de humor betreft klinkt veel in theorie nog wel redelijk, maar ze weten het wel heel pover op beeld te zetten. Ook Anthony Anderson, die normaal gesproken nog wel een vermakelijke bijrol vormt in een komedie, komt hier totaal niet tot z'n recht. Veelzijdig actrice Vera Farmiga laat, ondanks niet de meeste screen-time, als enige nog een indruk achter. Veel meer kan ik er niet van maken.

1,5*

Vreemd vaderfiguur.

Dat David Duchovny al sinds vele jaren bezig is compleet andere rollen aan te pakken sinds het typecastende X-Files moge helder zijn. Het personage dat hij hier neerzet, de vreemde Goatman, is wederom een geheel ander personage dan dat we ooit in de succestijd van de SF-serie hadden kunnen bevroeden. In deze uiterst geslaagde ‘indie’ is hij een wietrokende geitenmelker die de hoofdrolspeler, puik weggegeven door Graham Philips, voorziet van een vaderfiguur. En wat voor een. Hij maakt deze vermakelijke 'coming of age' extra genietbaar.

Door de ogen van zijn stiefzoon reist de kijker mee tijdens een alleraardigst avontuur vol goed gedoseerd drama en gortdroge humor. De volwassenen hebben vrijwel allen moeite met het tonen van de juiste emotie, hetgeen de kijker al snel over de schreef trekt. Alleen Duchovny kan nog op een ieders sympathie rekenen. Voorzien van een schitterende soundtrack doorspekt met zonnige reggae en rustend op een sterk script, dat eerder voor de continue grijns dan de bulderlach gaat. Gaat zien dit alternatieve werkje, want het verdient een grote schare fans.

Geweldig.

Met dank aan Koch Media voor het recensie-exemplaar.

Ergens jammer dat dit als komedie wordt aangemerkt, daar zal menigeen wel weer over struikelen. De humor die het heeft is toch veelal kalm, droogjes en bijna verholen. Behalve de freeballer. Die is goed te zien. Coming of age dan maar over een puber die z'n weg probeert te vinden op een nieuwe school en tussen verbroken, gemankeerde familiebanden. Met een surrogaat vader als Goat Man, in zijn wilde baard blijft van alles hangen, en de zweverige (en toch charmante) Farmiga levert dat wel wat leuks op.

Het geinigste rolletje is voor haar nieuwe lover. Uiteraard allemaal lichtelijk quirky (er is geen ontkomen aan dat woord bij dit soort projecten) en met een plotje dat als het ware uit de losse pols voorbij trekt met hier en daar een scherpe bocht bij enkele typetjes. Zo is het bijvoorbeeld best aardig hoe het met blonde meisje uitpakt. Weer eens wat anders. Een sympathiek indie filmpje zonder noemenswaardige wrevel, maar een onweerstaanbare klik met het spul -feelings check!- komt er ook niet helemaal van.

Tegenvallende film waarin een jongen gaat studeren en zijn wat ongebruikelijke gezinssituatie achter zich laat. Een coming-of-age verhaal waarbij het hoofdpersonage erachter komt dat de mensen uit zijn omgeving toch anders zijn dan hij altijd dacht. Helaas nogal saai uitgewerkt allemaal en ook de personages en acteurs konden me niet bekoren.

De vele gekke personages maken deze Coming of Age prima te bekijken, want voor de rest bevat het niet die elementen die ik wel graag zie in dit soort films. De exotische locatie in de woestijn is trouwens wel fijn om naar te kijken. De momenten op school hadden wat dat betreft wel wat beter gemogen.

3,0*

Voor een komedie is deze film eigenlijk te flauw en voor een drama is het eigenlijk te saai. Wat deze film dan mag wezen mag "Joost weten" en die heb ik al gevraagd en hij weet het ook niet,

Het verhaal is vooral langdradig en saai (inclusief de muziek) en veel gebeurt er eigenlijk niet. Gezien de cast met o.a. David Duchovny en Vera Farmiga had ik er persoonlijk meer van verwacht. Het verhaal had men beter puur en alleen om die twee kunnen laten draaien want zij zijn de enige twee leuke figuren in deze film en maken er tenminste nog wat van. Het hele verhaal omtrent "Ellis Whitman" was juist zo saai als maar wat, inclusief hoofdrolspeler Graham Phillips zelf die hem vertolkte.

De exotische locatie in de woestijn zijn inderdaad nog een plus punt van deze verder povere film. De film duurt gelukkig ook niet lang waardoor hij zich nog wel redelijk wegkijkt.

P.S. wel geinig om Ty Burrell weer eens terug te zien, die ik vooral kan van de film "Dawn of the Dead (2004)".