Intouchables (2011)

Ik vond de film best mooi, maar ze hebben wel heel erg veel afgepikt van "a scent of a woman" (die film is misschien nog wel beter, dus bij deze een tip als je van dit soort films houdt) met al pacino. Toch 3 sterren waard, maar zo heel bijzonder vond ik hem nou ook weer niet.

mooie film!

Hoezo 'gepikt'? 'Scent of a woman' is zelf al een soort remake van een Italiaanse film en de personages van deze film bestaan echt.

Top 10 aller tijden materiaal? I dont think so! Bepaald geen symphatiek figuur gedraagd zich als een clown en zijn meester lacht als een boer met kiespijn. Zijn de dialogen dan interresant? Ook niet. Regie en camerawerk ook geen lust voor het oog. Onbegrijpelijk gehyped. Film lijkt inderdaad wat op scent of a woman.

Nou breekt mijn klomp!

Profumo di Donna (1974) en de Amerikaanse remake Scent of a Woman (1992) hebben toch een héél ander verhaal. Gewoon bizar om te stellen dat die films, die allebei gebaseerd zijn op het boek van Giovanni Arpino, enige overeenkomst vertonen met Intouchables. De verhalen lijken in de verste verte niet op elkaar.

Lijkt me evident dat de twee plotlines flinke overeenkomsten vertonen.

Precies ramon. Ik ken ze trouwens allebij en ken de historie. Suusje heeft gewoon gelijk!

Zijn jullie van een andere planeet of zo?

De films gebaseerd op het boek van Arpino gaan over een voorgenomen zelfmoordpoging van een oud legerofficier. Niks geen overeenkomsten dus in de plotlines. De enige overeenkomst is dat het allemaal films zijn. Punt, uit. En als je er meer van maakt, dan zuig je dat uit je duim. Ronduit lachwekkend om te stellen dat deze films enige verwantschap hebben.

Hoe kan een film iets pikken van een andere film als die is gebaseerd op een waargebeurd verhaal?

Omdat zoveel films (ja, ook zogenaamd waargebeurde verhalen) dezelfde narratieve trucjes gebruiken. Intouchables is gewoon een (weliswaar eerder geslaagde) voortzetting van het typisch Hollywoodiaanse 'ongewone, maar o zo inspirerende vriendschappen' genre, waar Scent of a Woman deel van uitmaakt.

Ja, en alle buddy movies zijn zeker afgeleid van de Abbott & Costello films? Nog even doorredeneren en alle films lijken op elkaar.

Scent of a Woman is een mooie film, hoewel een stuk minder dan het Italiaanse origineel Profumo di Donna, zoals zo vaak bij een Hollywood-remake. Maar los daarvan, het zijn allebei drama's over een op handen zijnde poging tot zelfmoord. Intouchables is een komedie en dat is toch echt totaal iets anders. De overeenkomst tussen de verhalen, die aan deze films ten grondslag liggen, is nul-komma-nul.

Ook een manier om een werkelijk schitterende acteerprestatie af te schminken..

En BBarbie geef ik gelijk wat betreft de film vergelijkingen. Op de manier waarop Mikey en Ramon beoordelen is geen enkele film meer orgineel. Er valt altijd wel ergens een vergelijk te maken. Echt pure onzin om daarom een film naar beneden te halen. Eerst was het trading places, nu weer scent of a woman. Wat krijgen we straks bij een Science fiction film of bij een western? Star Wars is ook niet orgineel, omdat we bij Star Trek ook al ruimteschepen en rare wezentjes hadden? Of in True Grit waren er pistoolgevechten. Hey dat was bij Gunfight at the O.K. corral ook al. Ook niet orgineel..

Er zijn gewoon dingen die duidelijk wel met elkaar overeenkomen, en ik vind intouchables echt geen komedie zoals BBarbie beweert. Er wordt wel veel in gelachen en er speelt toevallig een komiek in, maar ik vind er ook veel drama in zitten. En hoewel ik nu ongetwijfeld tegen het zere been van sommige hier zal aanschoppen gaan de films beide over een oudere ambitieuze man die invalide is geraakt. In beide films hebben ze verzorging nodig en dan wordt een jongen aangesteld die geen cent te makken heeft. Op het eerste gezicht lijken de man en de jongen totaal niet bij elkaar te passen. Op het hoogtepunt van de depressie/slechte gezondheid stappen de personages in een dikke auto, rijden als een malle (of een blinde) over de weg en worden aangehouden door de politie. En in beide films lullen de heren zich eruit.

De films zullen allebei wel totaal een andere inslag hebben, maar dit komt gewoon overeen. En dat viel mij op. Dat zegt niet dat ik de film slecht vind of dat ik vind dat de inslag/kern van het verhaal precies hetzelfde is. Zo erg is het nou ook weer niet. Zoveel films lijken op elkaar. Maar om nou te

zeggen dat de films 0 komma 0 op elkaar lijken, en mijlenver uit elkaar liggen, daar ben ik het niet mee eens.

Dat de Franse komiek Omar Sy de hoofdrol speelt, is geen toeval. In een interview hebben de regisseurs Nakache en Toledano verteld dat zij op zoek waren naar een verhaal, waarin Sy, die in Frankrijk zeer beroemd is en daar een eigen tv-show heeft, de hoofdrol kon spelen. Dat verhaal hebben ze uiteindelijk gevonden na het zien van de documentaire À la vie, à la mort, die gebaseerd is op de autobiografie Le second souffle van de rijke, maar invalide industrieel Philippe Pozzo di Borgo. Ze hebben het verhaal enigszins bewerkt om het komische talent van Omar Sy ten volle te kunnen uitbuiten.

Het komt wel meer voor dat scènes uit een bepaalde film lijken op die uit een andere film. Het enige verschil is hier wellicht dat Pozzo di Borgo en zijn vriend Abdel Sellou volgens hen beiden die waanzinnige autorit daadwerkelijk hebben meegemaakt. Dat is dus niet verzonnen of gepikt uit een andere film.

Ik heb in mijn reacties steeds beweerd dat de verhalen van deze films geen enkele overeenkomst met elkaar hebben. Dat houd ik staande. Profumo di Donna, c.q. Scent of a Woman zijn gebaseerd op een boek van Giovanni Arpino over een blinde officier, die van plan is een einde aan zijn leven te maken. Intouchables is gebaseerd op de ervaringen van een invalide aristocraat en diens vriend, weliswaar met wat aanpassingen hier en daar voor komisch effect.

Ja inderdaad, dat zijn echt de niveau's waarop de vergelijking gemaakt worden..

Gaat helemaal nergens meer over, hoe je er in godsnaam omheen kunt dat Intouchables allemaal niet bijster origineel is, is me al een raadsel, maar de onzin die er hier bijgehaald wordt...?

Wat is hier je argument nou? De verhalen in de films lijken niet op elkaar omdat ze elk ander bronmateriaal hebben? Hè?!

Ik kan me wel vinden in je stuk suusjes, al had ik dat er zelf niet achter gezocht. Maar als je zo al de zaken opnoemt. Paul Verhoeven heeft laatst ook gezegd iets daarover in DWDD. Over al dan niet jatten, lenen, ode aan, etc.

Vond SOAW dan wel beter, vooral door de rol van Pacino.

Ja hoor, en Astérix et Obélix contre César lijkt op The Longest Day, want die gaan allebei over oorlog in West-Frankrijk.

't Moet toch niet veel zotter worden.

Overigens, of topic weliswaar, maar Profumo di Donna is een veel betere film dan Scent of a Woman.

Mooie film met twee prachtige mannelijke hoofdrolspelers die elkaar respecteren, uitdagen en verrassen. De kracht van het verhaal is dat het nergens sentimenteel wordt, het gaat uit van de kracht van een mens en deze mannen brengen het beste in elkaar naar boven. Wow.

Als je alle drie de films (of voor mijn part twee van drie films) hebt gezien, dan weet je waar de verschillen liggen. De films gebaseerd op het boek van Arpino hebben een levensmoede hoofdpersoon als centraal figuur en een dramatische verhaallijn, die in werkelijk alle opzichten afwijkt van het komisch uitgewerkte verhaal over de invalide aristocraat en zijn huisvriend.

Maar ik heb al lang begrepen dat er forumleden zijn, die vinden dat Intouchables bij IMDb en bij MM door de veel, héél erg veel mensen overgewaardeerd wordt. Dat is uiteraard hun goed recht, want smaken en meningen verschillen nu eenmaal. Het staat eenieder uiteraard vrij om die lagere waardering al dan niet te onderbouwen, maar kom dan met echte tekortkomingen of met echte argumenten, waarom je het maar niks of niet zo geweldig vindt. Daar is niks mis mee. Maar kom niet met beweringen die kant noch wal raken op het gevaar af dat je jezelf belachelijk maakt.

Ik veronderstel dat wanneer je beide films hebt gezien (daar val ik niet onder) je de verschillen wel ziet, maar het gaat hier nu net over de overeenkomsten!

Ja, dat heb ik dus ook begrepen. En die overeenkomsten zijn er simpelweg niet. Toen Arpino in 1969 zijn verhaal "Il Buio e il Miele" schreef, waarop Profumo di Donna gebaseerd is, kan hij geen weet gehad hebben van de belevenissen van Pozzo di Borgo c.s., omdat die gebeurtenissen toen nog niet plaatsgevonden hadden. Er wordt van alles en nog wat aan de haren bijgesleept. Je vindt de film mooi of niet mooi of ergens daartussenin, maar stop a.u.b. met die flauwe "kul-argumenten".

Een enkele scene die gelijk is maakt toch nog geen gelijke film. En stellen dat iets gepikt is uit een andere film terwijl het gebaseerd is op een daadwerkelijke gebeurtenis slaat echt nergens op.

Sorry maar dit is echt geen argument. Een waargebeurd verhaal (correctie; script gebaseerd op een waargebeurd verhaal) kan toch prima elemten bevatten van een eerder geschreven (al dan niet fictief) verhaal? Dat het in het geval van de geromantiseerde versie van het verhaal in de vorm van de film Intouchables opvalt dat er geen bijster originele plotlijntjes worden gebruikt is dan ook juist wél val van belang of je de film mooi vindt of niet.

Hoezo EN Ramon? Ik gaf nu enkel aan dat Intouchables plotovereenkomsten vertoont met Scent of a Woman. Ik onderstreep niet dat het jatwerk is.

De film gaat over het wederzijdse vertrouwen en de daaruit voortvloeiende vriendschap tussen twee mannen met een in alle opzichten verschillende achtergrond. Een heel aardig verhaal, dat -en dat ben ik met je eens- dat op zich niet bijster origineel is. Wat Intouchables tot zo'n mooie film maakt is de uitvoering: het hoogwaardige acteerwerk, de spitse, grappige dialogen en interactie en het ritme van de film. Daarom vind ik het een mooie film, die overigens -maar dat terzijde- niet in mijn top-10 staat. Daar staan films, die ik nog mooier vind en waar anderen misschien niks aan vinden. Prima, toch?

Er wordt vooral gewezen op het scheuren in de dikke auto uit beide films. Feit is alleen dat dat in het geval van Intouchables echt heeft plaatsgevonden. Zeggen dat dit gepikt is uit een andere film is dus onzin. Het plot is misschien niet bijster orgineel, maar wel verder prima uitgewerkt tot een zeer aangename komedie ( jawel suusjes ).

edit: euh.... wat BBarbie zegt dus.

Als je dat van mening bent....... waarom vlieg je er dan meteen op hier? Waarom beweer je dan stellig 'dat de verhalen in de verste verte niet op elkaar lijken'? Zo extreem meteen. Dan heeft Intouchables ook nog de 'pech' dat 't zich binnen dat 'buddy-genre (waarin twee mannen/vrouwen van verschillende werelden nader tot elkaar komen) richt op een handicap en dan is 't toch niet raar dat er bij sommige kijkers films als Rain Man, Scent of a Woman en Le Huitième Jour door het hoofd schieten?

Wat een discussie. Onmogelijk om tijdens het zien van Intouchable niet te denken aan films als:

Rain Man

Trading Places

Scent of a Woman

Zelfs Driving Miss Daisy kent overeenkomsten.

Verder is elk verhaal al 100 keer verteld en gaat het om de uitvoering. Die is hier bovengemiddeld door goede acteurs, veel chemie en een wat originelere cameravoering dan we doorgaans gewend zijn bij dit soort films. Verder is het natuurlijk een 100% komedie die gebruik maakt van het al oude uitvergroten van chlicévolle tegenstellingen. Verder weinig mis mee als je het zo goed uitvoert, had in handen van andere makers totaal fout kunnen uitpakken.

Precies!

Dat is de "handicap" die filmfanaten hebben. Die hebben al zoveel films gezien, dat ze het zien van scènes in een nieuwe film regelmatig associaties oproept met films, die zij eerder gezien hebben. Maar dat is iets anders dan wat Ramon K beweert over de PLOTLINES van SOAW en Intouchables.

Overigens goed, Reinbo, dat je je eigen logo weer terug hebt. Ik heb je een tijdje gemist of over het hoofd gezien.