Intouchables (2011)

Ik weet niet wat de herkomst er precies mee van doen heeft, maar is dit niet vrij doorsnee? Frans of Amerikaans?

Nee, ik vind dit dus geen doorsnee komedie zoals het gros van de Amerikaanse komedies die ik meestal helemaal niet grappig vind omdat het er te dik bovenop ligt en wat een heel ander soort humor is.

Ook al gaat het om een wat al te gemakkelijke feel good story, toch zie je alleen al aan de gezichten op de affiche dat de film wat "fijner" is dan de meeste Amerikaanse komedies. Of is dit een vooroordeel?

Samen met mijn vriend vindt ik dit een super film. Jammer dat de bios alleen maar vol zat met ouderen, geen jongeren zoals wij. Dus ik weet niet wat de doelgroep hiervan is. Dit is een film die ik kijk als ik een realistische film wil zien met diepte punten en hoogte punten. Goed opgebouwd, leuke humor en top acteurs! Omar Sy is geweldig!

Het script van deze film is een meesterwerk in komedie geworden, waarbij het acteerwerk van het centrale duo en de chemie tussen deze beide heren de boventoon voert van het succes. Buiten de komedie om ligt er ook een diepgaande gedachte achter het geheel. Hierin is klassenverschil een van die thema's, wat dan ook zeer goed is uitgewerkt. Het pad van een rijke aristocraat en een ex-convict uit de periferie kruist elkaar en laat wonderen gebeuren. De film zuigt je mee in het verhaal en laat je samen met het centrale duo lachen en huilen. Dit is vooral te danken aan de sterke karakterontwikkeling en sympathie die het hiermee genereert.

Mooi maatschappelijk thema wat heel komisch gebracht is. Zelden zo'n geweldige chemie tussen twee acteurs gezien. De chemie spat van het witte doek af. Zoiets verdiend bij mij 5 sterren.

Na alle lofuitingen de laatste jaren, was ik als filmliefhebber wel verplicht deze inmiddels ook maar te gaan kijken. De film had me nooit getrokken omdat het plot van een onwelwillend persoon die iemand moet gaan helpen en daarna de beste vriendjes worden in een aardsdramatische setting nou niet echt mijn ding is.
Gelukkig ben ik positief verrast. Het was namelijk meer een komedie dan een drama en dat had ik helemaal niet verwacht. Ok, een tragikomedie uiteraard. De humor is prettig, scherp en soms hilarisch. Uiteraard komt dat vrijwel allemaal door karakter Driss, hij draagt de film dan ook zeker.
Er zitten echter ook een flinke bak saaie clichés in, zoals het we-zijn-zo-verschillend-maar-worden-beste-vriendjes, het traject van klunzige-naar-geweldige-helper of het familieplot. De feelgood is wel erg gladjes.

Het thema is helder en komt goed over. Een film die ons op luchtige wijze moet laten nadenken. Nu ben ik daar in deze vorm niet zo gevoelig voor en het is voor mij ook zeker niet de briljante film waar de meeste mee weglopen, maar absoluut een vermakelijke film met een mooi dramarandje.

Oja, waarom wordt Driss door een neger gespeeld terwijl de werkelijke man in het eindshot een Marrokaan blijkt te zijn?

Iets in die hoek in ieder geval Bedankt voor de opheldering!

VindT ik? En jij bepaald aan de hand van de gemiddelde leeftijd in de bioscoopzaal op een bepaald moment (namelijk toen jij de film zag) wat de doelgroep is?

En super dat je de film kijkt als een realistische film want dat is het ook. Als je deze film zou kijken als een horror dan klopt er iets niet. Verder zitten er vrijwel en alle films hoogte- en dieptepunten.

Jij bepaalD?

Hard. Praat maar ken 't zelf nie.

Briljant!

Aangrijpende film, maar op z'n eigen manier toch een 'feel good' movie.

Ook sterk vertolkt, dus zeker een aanrader. 3.5*

Geweldig mooi waargebeurd Frans verhaal met de juiste verhouding tussen emotie en humor. De sublieme soundtrack van de Italiaan Ludovico Einaudi maakt van deze film een meesterwerk.

Goeie film met onwijs leuke humor En dat dit ook gewoon waargebeurd is petje af

Wat een geweldig mooie film, echt een aanrader! Bevat huil en lach momentjes en de acteurs weten de emoties goed over te brengen naar de kijker!

Back off, Justin Bieber.

Deze heb ik gisteren maar eens in de DVD-speler geschoven en ik moet zeggen dat ik er spijt van heb dat ik hem niet eerder heb bekeken. Wat een grandioos goede film zeg!

Ik hoopte in eerste instantie dat het drama gehalte niet al te hoog zou zijn. De intro van deze film maakt gelukkig al heel snel duidelijk waar het zwaartepunt van de film komt te liggen: op het komische aspect. Er zit natuurlijk ook een drama kant aan de film, maar gelukkig overheerst dat niet. Verre van dat zelfs.

Ik heb genoten van het vloeiende samenspel van de hoofdrolspelers en de grappen waren leuk en erg goed uitgewerkt. Alles klopt gewoon in deze film en hij blijft van het begin tot het eind boeien.

Aanrader!!

Nee hoor, dat is helemaal geen vooroordeel. Feit is gewoon dat deze film een stuk fijner en meer doordacht in elkaar steekt dan 99% van de Amerikaanse komedies van deze tijd. Ik vind dat bij Amerikaanse komedies de humor vaak te geforceerd overkomt. Het voelt te gemaakt om het maar simpel te zeggen, daardoor komen de grappen nooit helemaal lekker over. Daarnaast ontbreekt vaak gewoon de pure kwaliteit om een film echt goed te maken.

stomme feel good film,

niets opzienbarends aan...

Vond je de chemie tussen de hoofdrolspelers niet sterk dan? Je ziet maar zelden een film voorbij komen waarin het zo klikt tussen de hoofdpersonages en waar alles zo natuurlijk overkomt. Maar goed, ieder z'n mening natuurlijk.

Wees gerust, dat komt nog wel... met de jaren.

Ben het helemaal eens hiermee. Zelf vind ik het spel tussen de twee wel vermakelijk, maar het voelde toch aan als bot zonder vlees. Saaie film die het moet hebben van haar positieve karakter. Komt met de jaren tss

Die toevoeging met "tss" is terecht, want sommigen worden (helaas) nooit volwassen.

Het is toch niet raar dat je een film met de jaren beter leert te waarderen? Je wordt zelf ouder en gaat anders tegen dingen aankijken, je leert zaken beter te begrijpen etc etc. Ik heb zelf ook wel wat films waar ik vroeger niets van moest hebben, maar waar ik nu wel van kan genieten.

Maar ook DIE wijsheid komt met de jaren

Fijne film, goed spel, en HEERLIJK dat er, naast alle thrillers, misdaad en leeghoofdige actiepulp films worden gemaakt die over MENSEN gaan, en die op positiviteit zijn gericht.

Dat is inderdaad heerlijk, frodok, maar zegt voor mij op zich eigenlijk niet zo veel over de intrinsieke kwaliteit van de film...

Wow, top 10 notering hier. In tegenstelling tot wat velen (de meesten) vinden, vond ik het een film van niks. Heb me geërgerd aan de geënsceneerde lachmomenten, die het empatische (welwillende) publiek dan ook ruimhartig wilde invullen. Man-man, wat een k.tverhaal: de immer goedlachse zwarte uit de banlieu (ooit bedacht dat dat een cliché is dat in de VS ernstig heeft afgedaan?... om niet te zeggen impliciet racistisch is) die een ernstig gehandicapte rijkaard moet assisteren. De lachjes die de laatste steeds moest opbrengen, dat ie er geen kramp van heeft gekregen. Kan me ook zo voorstellen dat ze in de banlieus, maar ook bijv. in R'dam-Zuid werkelijk een pestpokkehekel hadden aan de film. Op zich goed bedoeld om bruggen te slaan, maar dit lijkt op een staaltje window dressing waar Ella Vogelaar nog een puntje aan kan zuigen. Bracht niks dichterbij, behalve dan dat mensen in de zaal zich een avondje meevoelend konden tonen. Het is daarmee juist een onderschrijving van hoe groot de kloof tussen kanslozen en gepriviligieerden is geworden. Mensen, leer eens kritisch na te denken, en schenk het entreegeld voor deze vertoning liever aan het Leger des Heils. Anderhalve ster voor het ambacht van de regisseur en de Maserati.

Kijk naar jezelf.

Het is uit jouw commentaar wel duidelijk dat je weinig weet van de achtergrond van de succesvolste Franse film aller tijden.