The Dark Knight Rises (2012)

It doesn't matter who we are... what matters is our plan. No one cared who I was until I put on the mask.

Een waardige afsluiter en net even iets beter dan The Dark Knight. Een film die als het ware gedragen wordt door Ledger en de grote schaal waarop de film geschoten is. De lat lag erg hoog, en Nolan en zijn team leggen die lat net weer wat hoger in The Dark Knight Rises.

Een film met epische proporties. Het verhaal is in de eerste plaats al groots. De losse eindjes tussen de drie films worden op een zorgvuldige manier aan elkaar vastgeknoopt. Er zit erg veel in T.D.K.R., zoveel dat er een epische speelduur nodig is. Maar was dat allemaal nodig om het verhaal een waardige afsluiting te geven. Ik moet zeggen van wel. Hoewel de film gewoon erg lang is, wordt het nergens echt saai. Van de eerste scene tot het fantastische slotaccoord. De begin scene is al fantastisch en overtreft erg gemakkelijk het fantastische begin van TDK. En dan ook nog eens die geweldige introductie van Bane, die een aantal geniale quotes meekrijgt. Daarmee wordt meteen bevestigd dat het niet een allerdaagse schurk is. Hij is slim, welbespraakt en erg sterk. Dan gaat het verhaal verder. De film speelt zich acht jaar na TDK af en ook dat is slim gedaan. We worden voorgesteld aan een aantal nieuwe belangrijke personages. Al komen deze niet allen erg goed uit de verf in het verhaal. Zo is de rol van Catwoman vooral in het begin binnen dit verhaal niet erg belangrijk en erg inwisselbaar. Gelukkig verbetert Nolan dat later in de film. Datzelfde geld ook voor Blake en Tate.

Eigenlijk is het een epische film met Batman. Ik kan niet zeggen dat het echt een Batman film is. We krijgen dan ook niet heel veel van de caped crusader te zien. Een leuke keuze om hem meer als Wayne te laten zien. Zo komt de mens achter het masker beter door. De psychologische strijd tussen hem en Bane helpt daarin ook ontzettend mee. Bane probeert hem zowel fysiek als mentaal helemaal kapot te maken. Het middenstuk als Bane hem naar de plek brengt waarin alles uitzichtloos lijkt is een van de sterkste punten uit de film. Dat geld ook voor de belegering van Gotham die op een overweldigende manier wordt ingeluid. Wat een sterke actiescene is dat. Opnieuw een bewijs dat Bane niet een allerdaagse schurk is. Hij kent zowel pijn als liefde en dat maakt hem breekbaar zoals op het laatst van de film is te zien. De focus ligt gelukkig dus veel op Bane, Gotham en het "verzet". Opnieuw is de schurk dus het meest interessante in een Batman film. Het verdere verhaal is eigenlijk simpel met enkele geniale vondsten. Maar de film is vooral een karakter gedreven film en slaagt daar met vlag en wimpel in. Op sommige momenten is de film wel heel gemakkelijk, zo is de terugkeer van Batman wel heel simpel en is de aanleiding en keuze van Wayne wel erg gemakkelijk gekozen. Ook in de terugkeer, zoals vaker hier aangehaald, ook van een niet heel niveau. Het einde was trouwens perfect het is het laatste deel dus moest het iets speciaals worden. En dat is zeker gelukt met de onthulling van Robin en het laatste shot van Alfred, Kyle en Wayne. Al had ik liever het knikje van Caine naar de camera als laatste shot gezien ipv te onthullen dat het Bruce en Selina zijn, ook had daarbij de vondst van Blake van de batgrot achterwege gelaten kunnen worden.
Maar zoals gezegd blijft het verhaal boeiend en vermakelijk. De film mist echter wel de echte Batman sfeer, mar houd zich stilistisch toch wel staande bij de andere twee films.

Qua actie is er toch genoeg te genieten. Vooral het begin en het einde zijn van een erg hoog niveau. Maar ook de ontploffing van het stadion en Gotham is er eentje om van te smullen. De actiescènes dienen ook het verhaal, en zijn niet zomaar wat losse momentjes. Genoeg nieuwe snufjes ook voor Batman. De Batwing ziet er erg tof uit, en ook daar zijn genoeg leuke momenten voor weggelegd. Het blijft echter te zien dat Nolan niet echt een actie regisseur is. Het voelt na drie Batman films en ook het actierijke Inception nog steeds erg houterig aan. Ook de camerapositionering en editing hadden hierin wat strakker of wat losser gekund. Maar verder ziet het er erg tof uit allemaal. De effecten zien er goed uit en het is allemaal groots. Het beloofde epische slot van de serie is daarmee echt een feit geworden.

Qua acteerwerk zit het eigenlijk allemaal weer erg goed. Nolan kiest wel de acteurs uit die het beste met zijn/haar rol uit de voeten kan. Bale was altijd al overtuigender als Wayne, maar nooit echt als Batman. In deze film maakt hij het wel waar en speelt hij ook perfect Batman. Hattaway als Kyle/Catwoman doet het best goed. Oudgedienden als Caine, Oldman en Freeman zijn altijd wel lekker op dreef. Ook leuk dat er, hoewel je hem niet veel ziet, een grotere rol voor Alfred is weggelegd. Gordon-Levitt doet het met verve. Ook leuk om hem wat losser te zien de laatste tijd dan echt in die hele zware rollen. Een goede jonge acteur en dat laat hij opnieuw zien. Cottilard loopt er helaas wat verloren bij af en toe. Niet echt perfect gecast. En dan krijgen we natuurlijk nog Tom Hardy. Hij had toch wel de moeilijkste taak in de film. Ledger is natuurlijk moeilijk te overtreffen, maar Hardy weet zich naast hem goed staande te houden. Hij geeft alles wat hij in zich heeft. Daarnaast is het natuurlijk tien keer moeilijker een gehele film met een masker op te lopen. Daar moet je heel erg oppassen dat het geen overacting wordt en hoe je genuanceerd met je ogen kan acteren, daar je zijn gezicht niet ziet. En hoe blijf je interessant met zo'n ding op je kop en een vervormde stem. Hardy pakt dit erg goed op en blijft interessant. Ook mede door de stem die ze gevonden hebben voor het karakter. In het begin is het zeker even wennen, maar de af en toe wat Sean Connery achtige stem went snel. Ook de welbespraaktheid in zijn stem draagt hier veel bij. Ja vond hem gaandeweg steeds toffer vinden en Hardy laat echt een top prestatie zien. Wel een beetje jammer dat hij wel heel simpel aan zijn einde komt . Hij mag dan ook zeker een waardige opvolger van The Joker en Ledger genoemd worden. Ook nog een leuke cameo van Murphy trouwens. Erg leuk rolletje.

De muziek is weer lekker bombastisch, met wat mooie nieuwe toevoegingen. Banes theme is erg gaaf, maar ook de bekende deuntjes doen weer goed hun werk en geven je op bepaalde momenten echt kippevel. Zeker op het einde. Sounddesign is werkelijk verbluffend. Fijne ambiance geluiden, actiescenes zijn lekker opgepompt zonder daarbij de dialogen te overheersen, de stem van Bane die ik geweldig vond. Maar ook het samenspel van de Muziek en geluidseffecten zijn erg goed afgemixt. Camerawerk en editing zijn erg goed, al laat dat het zoals gezegd wat afweten in de actiescènes. Production design is fantastisch, geloofwaardige cgi. Filmtechnisch nagenoeg perfect dus.

Nolan doet wat er van hem verwacht wordt, dit keer nog epischer. De grootsheid straalt werkelijk van het eindproduct. The Dark Knight Rises is zeker geen perfecte film, maar heeft wel een hoog vermaak gehalte en daarmee ook een hoge herkijkwaarde en dat telt dit keer zwaarder dan de (verhaal) technische. Een tijdje geleden dat ik me zo vermaakt heb in de bios met een echte actiefilm.

Jammer dat we niet meer van Nolans Batman wereld krijgen te zien. Er had zeker weten nog veel meer ingezeten dan het nu al te laten eindigen. Nog zoveel personages die ze hadden kunnen gebruiken, nog zoveel verhalen. Aan de ene kant dus erg jammer dat deze reeks nu ten einde is, maar aan de andere kant had ik me geen beter slot kunnen wensen. Ik had deze bioscoop ervaring dan ook voor geen goud willen missen.

Jajaja, toffe blockbuster. Af en toe lichtelijk overdreven gecompliceerd, zoals Nolan wel vaker doet in zijn films. Maar boeiend bleef het wel, dus dat viel wel te doen. Tegen het eind werd The Black Knight Rises het best met superspektakel. Echt woow was het. Dat tilt de film toch gemakkelijk naar een vier sterren-score

Er zullen meer dan vierhonderdzesentwintig vrachtauto's ingeschakeld moeten worden om alle fans te verzamelen. Dit vervolg is subliem, het publiek gaat uit zijn dak en de overweldiging is niet meer weg te denken. Zo heb ik het niet ervaren. Nolan's prenten heb ik nooit zo boeiend gevonden en buiten het nieuwe technologische speeltje en een masker à la Hannibal vraag ik me weer af wat er nu zo geweldig is. De eerste twee uur zijn voornamelijk ingevuld met korte scènes; korte dialogen en belabberde badguy-aanvallen die door de doordreunende soundtrack en het hoge tempo niet echt belangrijk leken. Ik miste wat smeerolie en er komt er een hoop voorgeschiedenis en uitleggerij aan bod terwijl het uiteindelijk gewoon neerkomt op een Bane-Batman strijd. De laatste drie kwartier waren gelukkig wèl interessant en de explosies op de bruggen en in het stadion zagen er goed uit.
Het budget had ik liever teruggezien in een nonstop actiespektakel dan in een dozijn aan bekende acteurs die toch niet zoveel bij kunnen dragen.

Ik juich het toe dat ze niet hebben geprobeerd om van Bane de uitzinnige maniak te maken die The Joker ooit was. Met Heath Ledger hadden ze namelijk een magnifieke acteur in handen die met zijn screen presence het materiaal naar een hoger plan wist te trekken, maar dit ging uiteindelijk ook ten koste van het karakter van Batman. De eigenlijke held was stiekem verworden tot een minder interessant personage in zijn eigen film en de schurken stalen de show weg. Bane is wat kleurlozer en meer een fysieke verschijning, maar zo komt wel de nadruk weer terug bij Batman te liggen. Perfect om de mythologie rond de superheld mee af te ronden, zonder daarbij afbreuk te doen op de excellente performance van Heath Ledger.

Ik ben er ook over te spreken dat Christopher Nolan nou eindelijk eens een intrigerend vrouwelijk personage in de franchise heeft weten te krijgen. Anne Hathaway is fantastisch gecast als de frêle ogende catwoman die haar vrouwelijkheid weet in te zetten als haar sterkste troef. Ook een even zo leuke touch dat ook de ultieme schurk een vrouw blijkt te zijn. Nolan heeft zeker ballen om het laatste hoofdstuk uit te gaan met zoveel girl power.

Hoewel het dus op veel vlakken een waardige afsluiting is van de trilogie, zijn er toch een aantal punten waarop deze film het niet haalt bij The Dark Knight. Mijn grootste bezwaar is dat de verontrustende grijstinten uit de voorganger zijn verwassen tot een meer conservatieve invulling van waarden. Was het nou juist zo doodeng dat de grens tussen Batman en zijn tegenstanders vaag was; hier is het duidelijk dat Batman de held is en dat Gotham City hem nodig heeft. En natuurlijk is hij hier de underdog die zich parmantig blijft verzetten tegen het kwaad terwijl alles en iedereen hem tegenzit (cliché onder de clichés!) En dat allemaal dik overgoten met een platte moraal over helden die wij moeten eren en oom agent als degene die onze maatschappij van de ondergang behoedt. Hier overdrijf ik wellicht enigszins, maar dat neemt niet weg dat het verhaal in meer traditioneel vaarwater komt.

Natuurlijk zijn de grijstinten niet helemaal vedwenen, want op zich zou je kunnen beargumenteren dat Bane's motieven ook enigszins nobel zijn en dat ook Catwoman in eerste instantie vooral opportunistisch is. Waar het mij echter om gaat is dat die unieke en verontrustende sfeer van het vorige deel plaats heeft gemaakt voor een pathetische moraal die eigenlijk niet zoveel meer toevoegt aan de moraal van alle andere superheldenfilms. Dat unieke en typische van Batman als The Dark Knight is ergens verloren gegaan

Het helpt bepaald niet mee dat Nolan zich weer eens als een buitengewoon inefficiënt cineast toont, die een vervelend lange aanloop neemt om tot de kern van zijn verhaal te komen. De eerste vijfenveertig minuten zijn dan ook tergend traag en hadden vele malen strakker afgerond moeten worden. Een plot wordt niet diepgaander als je hem nodeloos uitrekt. En daarbij worden de echte emotionele ontwikkelingen, zoals de liefdesgeschiedenis tussen Bruce Wayne en Selena Kyle, niet eens echt adequaat uitgewerkt. Het voelde bij mij echt aan als een moetje om maar Bruce Wayne een happy end te geven. En ook hier de kritiek dat het einde verschrikkelijk cliché en onorigineel is. Het pijnlijkste is dat een soortgelijk einde nog geen half jaar terug ook al was gebruikt in de tweede Sherlock Holmes.

Toch wil ik hiermee geenszins zeggen dat het een mislukte film is of dat ik er niet van heb genoten. Er zitten zeker een paar meesterlijke scenes in die niet onderdoen voor de betere momenten uit zijn voorgangers. Het is dan ook een waardige afsluiting van de trilogie, maar wel een afsluiting die het niet presteert om het materiaal naar een hoger niveau te kunnen tillen.

Ik verwachtte dat dit slot een vrije val zou zijn na het bijna perfecte The Dark Knight, maar tegen die verwachting in is The Dark Knight Rises een fantastische afsluiter die het net niet haalt bij zijn voorganger. En dat ligt, wél naar verwachting, aan de troef van het tweede deel: de Joker. Bane is weliswaar de ideale villain om Batman/Bruce Wayne in dit deel te breken, maar het is toch allemaal net iets minder uniek en legendarisch als Ledger's performance. Iets wat we Hardy overigens helemaal niet kwalijk mogen nemen.

Verder was het weer volop genieten. Alle elementen uit The Dark Knight in overdrive, met een zeker in het begin (misschien wel nodeloos) complex verhaal waarin alle pionnetjes naar de goede plek moeten worden gemanoeuvreerd. Het duurde even, maar je ziet op het einde wanneer het tempo toeneemt dat dit waarschijnlijk niet anders kan: dan duiken personages zonder veen aanleiding overal op waar ze nodig zijn.

De broertjes Nolan hebben dit gelukkig binnen de perken weten te houden en komen opnieuw met een meeslepend, verrassend en gelaagd scenario op de proppen. Met een einde dat je in eerste instantie meewarig laat zuchten om de onvermijdelijke druk van de studio's om de franchise levend te kunnen houden - spin-offs lijken een kwestie van tijd. Maar als je dan terugdenkt aan wie hier ook alweer het brein achter is (de regisseur van Inception) weet dat het misschien allemaal niet zo happy is als we denken. Of in ieder geval niet zo simpel.

En zo blijkt Christopher Nolan opnieuw een regisseur die blockbusters maakt voor de massa die geniet van explosies, epische gevechten en koperblazers op de soundtrack, én voor de echte liefhebber die geniet van acteerwerk (jammer dat Caine zo snel weg was), gelaagde, dubbelzinnige scripts en thematiek om tussen de adrenaline door even bij stil te staan. Voor mij een gouden formule die hij wat mij betreft nog even blijft aanhouden.

4,5*

Bruce Wayne is volgens de filmlogica niet dood. Misschien met pensioen, maar niet dood. Anders was dat hele automatische piloot foefje nutteloos geweest. Gelukkig heeft Nolan er met de scène van Alfred in Italië nog voor gezorgd dat Bruce Wayne wel als dood te beschouwen is. Aan de ene kant doe ik dat graag, want dat maakt de film een stuk krachtiger. Aan de nadere kant blijft er toch nog hoop op meer, of dat nu een spin-off wordt met Catwoman, of een spin-off met Blake als Robin, óf een vervolg met Blake als Batman, óf een vervolg met Blake als Azrael en Bruce Wayne terug als Batman, óf zelfs een vervolg gebaseerd op The Dark Knight Returns (in dat geval moeten we nog even wachten denk ik)... de mogelijkheden zijn er allemaal!

Erg benieuwd wat er nu met de franchise gaat gebeuren.

Maar de doorsnee actiefilm is toch bijzonder manicheïstisch voorgesteld? En oke, het is hier ook wel duidelijk wie de bad guy is, maar ik vind dat in de Batmantrilogie van Nolan het kwade en het goede zich zelden zwart wit tot elkaar verhouden. In TDK stelt Bruce Wayne zich constant de vraag of hij verantwoordelijk is voor het handelen van The Joker. Dan begin je als kijker toch te twijfelen en je af te vragen in welke mate het Goede steevast soelaas biedt.

In een artikel in de DeMorgen (24/07) stond treffend vermeld dat deze prent een erg diepgaand uitgangspunt aanwendt, namelijk:: onder welke omstandigheden is eigenrichting toegewezen? Hier wordt naar mijn mening diepgang echt niet verwisseld met gelaagdheid of wat dan ook. Anderzijds zet de film toch ook enigszins tot na denken. Hoe zou onze maatschappij gedijen mocht het gezag in de schoot van Jan Mondaal worden geworpen? Om maar een voorbeeld te geven.

Wat betreft het punt of wie hier al dan niet hebben te maken met een moraalridder; bij iemand die aanvankelijk wordt gedreven door haat (wraakgevoelens jegens de moordenaar van zijn ouders) lijkt me het etiket 'moraalridder' niet zo accuraat te zijn.

Even terzijde; er reeds essays en artikels verschenen die het gedachtegoed van bepaalde filosofie linken met bepaalde kwesties in de trilogie van Nolan. Ik ben geen intellectueel, maar zulke gegevens wekken bij mij toch de indruk op dat er meer te sprokkelen valt dat enkel hapklaar blockbustergeweld.

Leuk vermaak maar daar stopt het dan ook.

Nolan is een regisseur die eens een beetje meer moet opletten wanneer hij zijn script schrijft. Ik bespeurde een heel aantal fouten. En hij moet ook wat meer opzoekwerk doen naar het originele, want Catwoman miste een paar kleine details zoals haar zweep, nagels,... Toch wel jammer.
En er zijn fouten gemaakt die ook zeer hard opvallen voor heel het publiek, fouten die gaten maken in het verhaal zelfs. Dit is iets wat Nolan toch nog wat moet leren.

Nu even wat positiever: de film duurt lang maar voelt niet lang aan. Dus dat betekend toch dat ik mij goed vermaakte. En ik vond het best een interessant verhaal, ook de badguy komt voor mij zeer goed over. Geknipte rol voor Hardy.

De aktie is mooi in beeld gebracht, het is wel soms druk maar het blijft nog overzichtelijk. Mooie special effects, vooral dat football stadion moment was prachtig in beeld gezet. Ook een goede dreigende sfeer aanwezig, wat ik graag heb bij misdaadfilms.

Nog een klein negatief puntje vond toch het einde: de komst van Robin vond ik trouwens erg leuk maar zag ik al van het begin aankomen. Maar dan dat Wayne op dat terrasje zit vond ik nogal onozel. Niemand overleefd een kernexplosie, komop zeg! Maar oké, ik begrijp het wel waarom hij dit gedaan heeft.

Conclusie: leuk vermaak maar teveel fouten en ook nog een iets te langdradige eerste helft.

3*

Teleurstelling. Toegegeven, het is misschien ook wel een vergiftigd geschenk om na The Dark Knight nog een Batman film te moeten draaien. Eender welke regisseur zou meteen afgeschoten worden, dus de druk op Nolan om evengoed - of beter- te doen moet enorm geweest zijn. In my opinion is het dan ook niet gelukt.

TDKR is in alle opzichten makker dan de voorganger. De spelscènes in de film zijn haast geen spelscènes te noemen, ze staan allemaal in functie om zoveel mogelijk informatie te vertellen. Informatie die ons de lading meegeeft over de voorbije 8 jaar, dus bij het eigenlijke verhaal ook niet veel bijbrengt. Alles leek echter in functie te staat tot Batman dan eindelijk zou 'herrijzen'. Maar na 1 actie daarvan, werd het weer vrij mak.

Ik heb noch de comics, noch de games gespeeld dus wist van te voren niet veel van het verhaal. Er zitten uiteraard enkele zaken die mega obviuos zijn, maar dat stoorde me niet echt. 't Is een Blockbuster nog altijd. Ik vond zelfs enkele plotwendingen wel nog verrassend. Al zijn er toch enkele dingen in het verhaal dat me té erg irriteerden:

- (Nogmaals, ik weet niet hoe het in de comics is) maar ik vind het wel erg zwak dat wanneer het Alter Ego verdwijnt, Bruce Wayne zelve ook voor 8 jaar uit de spotlights verdwijnt. Wanneer Wayne naar de feestjes terug komt, is Batman ook weer uit pensioen, dit geeft toch een ferme deuk aan het mysterie van The Batman. Dit wordt dan zeker allemaal nog eens ontkracht als plots zoveel mensen (Bane, Blake, CatWoman) zijn ware identiteit weten. En het maakt Gordon eigenlijk een complete idioot: De beste commissaris van Gotham zou die link toch op 2minuten mogen leggen.


- Als Blockbuster zijnde, wil ik nog veel door de vingers zien. Het feit dat Bane de hele opslagruimte van Batman heeft, maar dat er dan in een verborgen nis toch nog een pak en wapens zitten, oké. Moet kunnen. Maar er is toch 1 groot ding dat moeilijk te slikken is, en dat is de manier waarop er met de tijd een loopje wordt genomen. Bane gaat snel eens heen en terug om Wayne in een put te gaan leggen, en wanneer Wayne er eindelijk uit is, geraakt hij toch ook nog heel snel van de ene naar de andere kant van de wereld. Heel het effect van een bom die staat weg te tikken is dan ook wel naar de haaien.

Vier jaar na 'The Dark Knight' komt regisseur Christopher Nolan met zijn nieuwe Batman op de proppen. De, zo verluidt het, afsluiter van de trilogie. Natuurlijk, zoals velen weten, rust er een vloek op trilogieën – het derde deel valt altijd tegen... Zware klus dus voor Nolan! Zeker als je je bedenkt hoe opvallend lovend 'The Dark Knight' ontvangen werd door critici. 'Kan The Dark Knight Rises hier overheen?' is dus de hamvraag waar menig fan al jaren op zit. En nou... eroverheen weet ik niet, maar vervloekt is dit derde deel toch ook zeker niet. De Batman-finale is spectaculair, emotioneel, spannend en is pure katharsis (ja, ik weet wat het is en nee, ik weet niet of ik het goed heb gespeld) in zijn laatste minuten.

Net zoals zijn voorganger opent 'The Dark Knight Rises' met een adrenaline pompende actie-scène die voornamelijk dient om de nieuwe schurk te introduceren: Bane. Hier maakte ik me heel even zorgen over de kwaliteit van de film, gezien ik Bane al meteen tegen vond vallen. Tom Hardy zet voor deze maniak een stem op die mij niet bevalt, het Britse accent past er naar mijn mening gewoon niet bij en de beste man (die overigens wel erg zijn best doet) krijgt gewoon te vaak cliché dialoog voor de kiezen (masker, bedoel ik). Dingen als: 'It will be extremely painful... for you' en 'Let the games begin' doen me zuchten. Jammer, want zijn verschijning is erg dreigend (kudo's voor Hardy en zijn getrainde lichaam en het costume design), de muziek die Hans Zimmer voor hem geschreven heeft vind ik geweldig en het feit dat hij fysiek sterker is dan Batman maakt hem er niet minder beangstigend op. De rest van de openingsscène was echter geweldig: prachtige stunts met die vliegtuigen!

En niet alleen die openingsscène! Verdomd, zeg! Ook prachtige motor stunts tijdens Bane's eerste aanval op Gotham, die tevens ook Batmans terugkeer inluidt ('Boy, you're in for a show tonight, son' haha). Heerlijk hoe Nolan in feite de middelvinger opsteekt naar CGI en alles zoveel mogelijk écht probeert te doen, zonder green screens. Tel hierbij de geweldige montage en het scherpe schrijfwerk voor de actiescènes bij op en je krijgt sequenties zoals die waar Bane het hele politiekorps opsluit in het riool, gevolgd door een spectaculaire explosie in het voetbal stadium. Doordat alles tegelijk gebeurt en alle scènetjes door elkaar heen lopen wordt de intensiteit immens verhoogd, iets dat ook al briljant in 'The Dark Knight' werd gedaan. Hier krijg ik toch echt een 'nerdgasm' van.

Over 'nerdgasms' gesproken. Catwoman. Anne Hathaway: sterk gecast, ze speelt geweldig sexy. Costuum: goed (leuk dat wanneer ze haar brilletje achterover zet je dan twee kattenoortjes hebt). Personage: prima uitgewerkt. Muzikale thema van Zimmer: zit lekker in mijn hoofd terwijl ik dit typ. Ja, waar naar mijn mening Bane een beetje heeft gefaald als overtuigende schurk, raken de filmmakers met Catwoman absoluut alle juiste snaren. En niet alleen individueel was zij een aangename toevoeging, ze had ook nog eens spetterende chemistry met Christian Bale (Bruce Wayne), die het individueel ook erg goed deed. Want waar Wayne in 'The Dark Knight' van het podium afgeduwd werd door The Joker, staat hij hier weer terug in de spotlight.

Het verhaal vertelt namelijk over het tragische leven van Bruce. Hoe hij wordt weggejaagd uit zijn stad, hoe hij moet leren wie hij echt is, hoe hij de kracht moet vinden om weer terug te keren en hoe hij uiteindelijk in staat is de kwaadaardige Bane van zijn troon te stoten. Leuke weerspiegeling hier met The Lion King, overigens. Vervang namelijk Bruce door Simba, de stad met het koninkrijk en Bane met Scar en je hebt in grote lijnen het verhaal van The Lion King. Goed. Het mooie hier vind ik dan ook dat in Batman Begins Bruce moest leren zijn angsten los te laten, terwijl hij ze hier juist weer moet accepteren. Zodat hij weer in iets gelooft; zodat hij Bane kan verslaan. Overigens prachtige muziek van Zimmer weer wanneer Bruce de pit uit klimt. Wanneer The Dark Knight Rises. Het interessante is dat 'The Dark Knight Rises' hiermee een meeslepend, episch en emotioneel verhaal heeft in tegenstelling tot 'The Dark Knight', een film die meer een donker gangsterverhaal vertelt. Hierdoor slaagt Nolan erin dat het een beetje appels met peren vergelijken wordt tussen zijn tweede en derde Batman. Ik weet dan ook op dit moment niet te zeggen welke ik beter vind.

Goed. We vliegen de derde akte in. Geweldig hier hoe Batman terugkeert in Gotham (dat brandende Batman logo op die brug gaf me kippenvel) en de laatste strijd begint. Waar Bane eerder zei dat het feit dat Batman zijn doel behaald had hem zwak maakte (Batman had op dat moment de misdaad in Gotham gestopt met behulp van de 'Dent Act'), is dat nu precies hetgeen dat Bane zwak maakt. En nu heeft Bane niet de sterke wil om te leven en iets om in te geloven, maar Batman. De rollen zijn dus omgedraaid en het is dus nu ook niet Bane die wint, maar Batman. Tijd om de atoombom die Bane geplaatst heeft te vinden en onschadelijk te maken ('WHERE'S DA TRIGGA! WHERE IS IT!' haha, oké dit was echt over the top). Goede twist hier ook waarin niet Bane het kind van Liam Neeson (Rha's Al Guhl typen is te vermoeiend... Oh, deed ik het toch!) blijkt te zijn, maar die Miranda Tate... Ik, iemand die niet bekend is met de strips en van de spoilers af probeerde te blijven, zag dit dus ook niet aankomen. Snel hierna sterft ze echter een dood die mooi de sterfscène van haar vader spiegelt. Jammer alleen hoe haar ogen zo plotseling dichtvielen... Erg gespeeld, hoor. Wel een prachtig emotioneel moment dat volgt tussen Gordon en Batman, net voordat Batman zijn dood invliegt... Oh god, wat dacht ik hier toch dat de Dark Knight zou sneuvelen. Dat ik een traan in mijn ogen had zal ik dan ook niet ontkennen...

Maar... Zo blijkt, hij leeft nog! Had Bruce dan toch nog die autopilot gefixed. Sommige mensen zeggen dat hier een fout zit. Als Batman in de laatste secondes nog in zijn vliegtuigje zat, hoe in godsnaam had hij die atoombom dan kunnen overleven? Nou... Hier bent u dan misleid door de editing. Als Batman nog over de stad vliegt, is er op een gegeven moment een explosie bij een flatgebouw en komt vervolgens the Bat, door de rook, richting de zee vliegen. Tijdens deze explosie is Batman eruit gesprongen, recht in de rookwolk, waardoor niemand hem zag. Hierna vliegt de Bat op automatische piloot door en zien we nog twee shots van Batman ín the Bat. In het eerste zien we de omgeving nog: gewoon de stad. In het tweede echter geen omgeving. Deze twee shots speelden zich nog af vóór de ontploffing bij dat flatgebouw, maar hebben de editor en schrijver er na die ontploffing tussen gezet om het zo te laten lijken dat Batman écht zijn dood in vliegt. En dat hij écht nog in the Bat zit, luttele secondes voordat de atoombom afgaat. Ik hoop dat ik het zo een beetje fatsoenlijk heb uitgelegd.

Zodoende zijn we bij het einde aangekomen. De café scène in Italië vond ik een briljante manier om de film te eindigen. Bruce maakt hier het mooiste gebaar naar Alfred dat hij maken kan, door zijn butler's fantasie uit te laten komen. En door het feit dat Nolan ons zo heeft mee laten leven met onze gemaskerde held, had ik zin om op mijn stoel te springen toen bleek dat 'ie dan toch nog leefde. Petje af.

Met 'The Dark Knight Rises' sluit Nolan zijn Batman trilogie fenomenaal af. Ik ben tevreden en dit zal een film zijn die zich nog vele malen in mijn DVD-speler zal vinden. Één ding wil ik echter nog wel vragen... Ik hoor veel mensen hier spreken over plotgaten in de film. Probleem is echter dat ze zeggen: er zaten plotgaten in. Verder niets. Ik zou graag wat voorbeelden willen lezen, eigenlijk, gezien ik zelf niet echt een held ben in het ontdekken van plotgaten. Anyway, prachtige film! Plekje in de top 10 mag 'ie toch nog even voor stoeien.

4,5 sterren

Het slot van de Nolan Batman trilogie.

Ik weet nog dat ik in 2005 bijna springend de zaal verliet, na het zien van Batman Begins. Eindelijk een goede live action Batman film! Nota bene door mijn favoriete regisseur!
Achteraf had die film wel wat haken en ogen in de laatste helft, maar het acteerwerk was goed en het eerste uur was erg sterk. Het was een erg menselijke film geworden, wat het Batman, en zelf het superhelden concept in het algemeen, tot een realistisch iets maakte. Mensen die beweren superhelden maar raar te vinden en daarom die film vermijden, kon je Batman Begins aanraden.

The Dark Knight, het lang verwachtte vervolg met de Joker was erg gaaf. Volgens vele de beste Batman film ooit. Zelf vind ik de verhaalstructuur niet al te best op het einde, waren er enkele storende plotgaten en was Batman een supporting-character in zijn eigen film geworden.

The Dark Knight Rises; het slot. Ik ben blij om te zien dat de vorige twee films goed gebruikt worden en meer tot een geheel gemaakt worden met dit slot.
De terugkeer van de League of Shadows was iets wat ik alleen maar kon toe juichen, een concept waar meer uit te halen viel. Wel miste ik een verwijzing naar de Joker.
In dit deel is Batman wat prominenter aanwezig dan in TDK, maar blijft nog wel steeds op enige afstand van de kijker. Dat geld eigenlijk voor alle personages en bij sommigen, Miranda Tate, was dat zelfs storend. Een personage wat meer aandacht verdiende, want nu was ze niet meer dan nog een liefdesinteresse voor Bruce en een plottwist. Dat had een stuk meer impact gehad als het personage wat meer uitgediept was.
Sowieso wist die romance niet echt te overtuigen en vond ik het ook raar dat zodra Bruce, na zijn gevangenisschap in de middle-of-nowhere, direct naar haar vroeg.

De maatschappelijke actualiteit van Bane's acties, de "99% vs 1%" was interessant. Alleen ging het niet verder dan een idee. Misschien probeerde Nolan ook wel te veel te vertellen in deze film die, ondanks de lange speelduur, voorbij vloog. Het script had wat compacter gekund, minder personages en misschien slechts drie of vier echt grote rollen die goede character-arcs geven.

Net als in TDK zitten hier ook weer aardige plotgaten in, maar in tegenstelling tot die film is de verhaalstructuur wel goed. Het heeft een duidelijk begin, midden en eind en niet zo'n rommelig staartje in de vorm van Two-Face bij TDK.
Het verloopt allemaal redelijk organisch, binnen de film zelf maar ook redelijk binnen de trilogie.

'The Bat' voelde in het begin erg geknutseld aan. Waarom zat dit voertuig erin? Een grote introductie, zoals de Tumbler en de Batpod kregen miste bij dit voertuig ook enigzins. Ik had in ieder geval geen 'wow-moment', in tegenstelling tot bij die vorige twee. Op het einde word duidelijk waarom men 'The Bat' in deze film hebben gebracht en dat is gelijk mijn volgende bezwaar; wéér een superhelden-film met een doomsdaydevice. Overigens een minder vergezochte dan die in Batman Begins, maar de film had prima zonder gekund. Had het gewoon gehouden op de revolutie/99%vs1% van Talia/Bane en de film had sterker en compacter geweest.

Wat mij ook op viel, is dat de cinematografie in deze film soms wel bijzonder saai was. Het eerste gevecht tussen Bane en Batman was bijzonder saai in beeld gebracht. De camera in TDK draait en zwiept bijna continue, maar hier was alles erg sober en statisch.

Joseph Gordon Levitt deed het aardig, maar als vond zijn laatste scène eigenlijk geen waardige afsluiter van de trilogie. Alsof Warner dit had geëist van Nolan?

Nu klink ik erg negatief, maar ik heb me weer prima gemaakt.
Het feit dat de film lekker weg keek ondanks de lange speelduur is al een groot compliment. Het is alleen geen super film waar ik nog jaren met warme gevoelens aan terug denk, maar zeker wel vermakelijk.

" Sorry for letting you down"

Zei Alfred tegen Bruce na z'n hypothetische dood. Dit doet het derde deel van Batman bij mezelf.

The Dark Knight Rises is zeker geen slechte film, maar eerder gewoontjes na het (nu staat het wel vast) onevenaardbare en uitstekende The Dark Knight met Joker in de hoofdrol.

*Enkele puntjes van kritiek:

-Nolan deed volgens mij niet genoeg z'n best om epische scènes te schieten. Ik stond vanmorgen op en het enige wat ik me herinnerde was het vliegtuig en het voetbalplein en een sterke Bane. Bij het tweede deel waren er onnoemelijk vele scène's (potlood, joker uit taxi, joker aan ziekenhuis, joker aan touw, bootscene, batmoto uit batmobiel,...) die ik me nog voor de geest kon halen.
- De montage van de actiescènes blijven niet flitsend genoeg. Ik blijf erop hameren, ook in de vorige Batmanfilms en Inception hetzelfde probleem. (edit: net wat nognooit meedeelt onder dit stuk)
- Alfred die een lange tijd verdwijnt in de film. Hij is de enige die Batman een les kan leren. Jammer voor het personage die Michael Caine uitstekend heeft vertolkt in de trilogie.
- Het ultieme doel van de vijanden in alle films was quasi steeds dezelfde: anarchie, en verwoesting. Steekt toch wel tegen.
-De karakterontwikkeling van inspecteur Gordon: waar hij in de vorige films quasi een held was, krijgt Gorden in deze laatste film een negatieve aankijk. Had van mij echt niet gemoeten.
-Net als voorstaande was de plotwist omtrent Tate beetje overbodig. Nolan is een krak in het vertolken van een plot en wil qua verhaallijn er altijd iets speciaals in steken. Ik was niet verrast.
-Het gevecht tussen honderden flikken en slechteriken en Bane vs Batman: had een flik niet het lef om een kogel door Bane z'n hoofd te schieten?
-De gebroken ruggewervel: het absolute dieptepunt van de film .
-De lengte van de film:blijft een Nolanprobleem.
-Structureel gezien te veel van hetzelfde: Gotham spuwt Batman uit, komt in de problemen door slechteriken, Gotham heeft Batman nodig... All over again.


*Positieve punten:

-Wederom uitstekende bad guy Bane, met een uitmundende akelige stem neergezet door Tom Hardy.
-Cast in het algemeen: niets op aan te merken. Opvallend waren de cameo's van enkele tv-sterren (Dexter, Prison Break iemand ?)
-Muziek: steekt op de duur wel tegen, maar houdt alles spannend.
-Mooie openingscène, maar helaas niet beter dan de legendarische bankscène in deel 2


Besluit: Komt in de verste verte niet aan het niveau van de vorige delen, maar is desalniettemin niet overbodig. Nolan blijft spektakel brengen, al was dit in TDKR niet van de bovenste plank.

En waar bleef die tsunami die Gotham moest verwoesten na de drop van de atoombom? Komt er nog een vervolg ? 3-3,5 sterren. Even laten rusten.

Ik heb niet alle recensies die hier geschreven zijn gelezen (deze film inspireert voornamelijk lange recensies, ik ben geen uitzondering) en ook niet alles wat erover geschreven is op het web (gelukkig maar, ik heb meer dingen te doen dit jaar), maar één ding valt me op: ondanks dat bijna alle berichten positief tot extatisch zijn hoor ik bijna niemand roepen dat dit het beste deel is uit Nolans Batman-trilogie. Momenteel staat de film nog op 9 in de IMDb top 250, maar ik vraag me af wat daar van over blijft. Ikzelf ben in ieder geval niet bijzonder onder de indruk van The Dark Knight Rises. Het is absoluut geen slechte film, maar het is een beetje voor deze Batmanreeks wat The Godfather Part III is voor diens trilogie: gewoon een goede film, maar ook een tikkeltje overbodig.

Overbodig? Ja, maar daar kom ik zo op terug. Laat ik eerst wel stellen at The Dark Knight Rises absoluut meer ambities had dan de derde Godfather. Nolan zet groot in op The Dark Knight Rises, vol met verwijzingen naar de actualiteit, complexe thema's rond wat het betekend een held te zijn en een donker wereldbeeld. Maar ik blijf tevens achter met het gevoel dat Nolan nooit helemaal heeft weten uit te werken wat hij er nu mee wil zeggen.

Voor het grootste deel is dat niet erg, want dit is naast een poging filosofie ook een blockbuster en het is in dat opzicht een hele spannende. Toegegeven, het gevoel dat Batman hier wel eens zo kunnen sterven draagt hier aan bij. Dat gevoel vind je niet vaak in superheldenfilms, maar Nolan zou er wel eens gek genoeg voor kunnen zijn. Dat het even lijkt dat hij Batman werkelijk de dood in jaagt was dan ook een plus, maar ik was even teleurgesteld dat er daarna toch weer voor een verrassingseinde (van het clichématige soort) werd gekozen waarin Bruce Wayne nog gewoon leeft, al bevalt het idee me wel dat hij Batman moet doden om verder te kunnen leven. Hoe dan ook, ik vraag me af of de film nog zo spannend is bij een tweede kijkbeurt, zeker nu we weten dat de held het toch overleefd. De geslaagde duistere sfeer blijft staan natuurlijk, maar tegelijkertijd is het een film waarin uiteindelijk niets écht mis gaat. Alle belangrijke medestrijders van Batman overleven het, of je moet Foley tot de groten rekenen. Bane spreekt wel mooi over het gewone volk dat in opstand komt, maar we zijn eigenlijk vooral ontsnapte criminelen rotzooi trappen, terwijl mensen als Foley kennelijk gewoon thuis kunnen blijven wonen. Die bizarre rechtszaal is het enige dat Bane gelijk lijkt te geven, maar ook die wordt gewoon gerund door gevestigde schurken als Crane (in een geweldige cameo overigens).

En daar zitten we met een gek probleem: The Dark Knight Rises verdient zijn duisternis niet echt. Er zit een hoop pessimistisch gepraat in en een reden waarom de film mij meesleepte was doordat het allemaal zo hopeloos leek. Ik had geen echt slecht einde verwacht, maar over het algemeen had ik meer het gevoel dat het vooral gepraat over narigheid was dan daadwerkelijke narigheid. Natuurlijk gebeuren er hier en daar vreselijke dingen, maar voornamelijk bij bad guys of bij anonieme figuren. In tegenstelling tot in de vorige twee delen wordt de duisternis niet persoonlijk betrokken op de helden.

Maar hoe kon dat ook anders? In de vorige film was namelijk al aangetoond dat de inwoners van Gotham niet inherent slecht zijn, via het bootexperiment van de Joker. Dat was een climax, dat was een punt om te maken. Waarom vind de League of Shadows überhaupt nog steeds dat Gotham vernietigd moet worden? De Joker heeft al onbedoeld aangetoond dat de inwoners niet compleet slecht zijn en intussen zitten alle grote schurken achter slot en grendel. Door Harvey Dent oneerlijk als boegbeeld te gebruiken misschien, maar wat dan nog? Denken Talia, Bane en consorten werkelijk dat het een groot misdrijf is om Dent zo te gebruiken? Hoe weten ze überhaupt dat Dent zo gebruikt is? Alleen Batman, Gordon en Gordon's gezin was erbij toen Dent stierf. Heeft Gordons zoon de waarheid op Facebook gezet. Hoe dan ook, Bane weet van de ware toedracht van Dents dood, want anders was hij waarschijnlijk nooit in het bezit gekomen van de bekentenisspeech van Gordon, waarvan hij het bestaan overigens niet kon weten (maar voor een lange tijd lijkt Bane hier alles te weten en ik bedoel alles). Maar goed, Bane heeft die speech, maar waarom iemand dan weer zou geloven dat hij het niet zelf geschreven heeft is weer een nieuw raadsel. Dit is allemaal een typische Nolankwaal: vergezochte, maar belangrijke plotonderdelen in zijn film stoppen die niet doordacht zijn, maar de kijker wel moeten schokken met een twist.

En dat brengt ons op de schurkkillende twist, waarmee ik bedoel dat de onthulling van Miranda's ware aard het effect van Bane om zeep hielp. Wat wordt hij daarna ineens een sullig personage dat ook nog eens terloops wordt gedood door Catwoman. Die hele onthulling was totaal overbodig, alsof het er ook maar enigszins iets toe doet wie Ra's Al Ghuls kind was of wie uit die put geklommen was. Het verandert niets aan de hele film, maar wel aan het effect van Bane. En Bane was al niet zo indrukwekkend. Fysiek wel, maar dat werd wat ongedaan gemaakt door dat masker, de irritante stem (ik was blij dat er ondertiteling bij zat, die man is nauwelijks te verstaan) en gebrek aan karakter. De Joker is het niet bepaald.

Daarbij had de Joker beter gewerkt als afsluitende schurk. Die test Batmans hele levensfilosofie. Wat zijn Bane en Talia nou anders dan gewoon een samenraapsel van de schurken van de twee vorige films? Het plan om Gotham te vernietigen en de reden daarvoor komt rechtstreeks van Ra's Al Ghul uit Batman Begins, maar het idee om eerst nog vijf maanden chaos te creëren in de stad om te laten zien hoe slecht die stad wel niet is past beter bij de Joker. Ik bedoel, waarom vijf maanden wachten? Ra's Al Ghul was er toch al van overtuigd dat Gotham al zo slecht was dat de stad niet meer te redden viel en dat lijken zijn opvolgers ook te denken, want anders hadden ze er wel voor gezorgd dat er een manier was om de bom te stoppen. Waarom willen ze aantonen dat Gotham in vijf maanden nog verder achteruit kan gaan terwijl ze er al van overtuigd dat het al een waardeloos hellenhol is? Doen ze het om Bruce Wayne te kwellen? Ik denk dat het vooral een manier is voor Nolan om Batman de tijd te geven om te herrijzen en tegelijkertijd toch een ouderwetse deadline te hebben (met een heuse tijdbom, hoe origineel!).

Er zijn ook nog wat kleinigheden waar ik wat op aan te merken heb, zoals enkele clichés (de heldhaftige terugkeer van Catwoman bijvoorbeeld) die in de vorige films toch wel vermeden werden, onwaarschijnlijke plotelementen (een vastonderdeel van Nolan) of pure plotholes (hoe komt Batman na die put terug in Gotham zonder geld, terwijl hij duidelijk op een ander continent zat?) en onuitgewerkte thema's (wat heeft Nolan te zeggen over bijvoorbeeld de financiële crisis, die hier er wel bij gehaald wordt?). Ik heb Batman Begins en The Dark Knight ook weer herzien voor ik deze ging kijken. Van beide films wist ik al dat ze imperfect waren en soms wat rare plotelementen bevatte. The Dark Knight zeker en toch is dat de beste film in de reeks, mede doordat het ondanks wat onzin een bevredigende uitwerking geeft van de centrale strijd van een agent van het goede en van orde tegen een agent van het kwade en van anarchie. Dan zijn de fouten misschien niet te overkomen, maar toch wel minder belangrijk. Dus de vraag is niet alleen of The Dark Knight Rises als film problemen heeft (ik heb er immers als meerdere aangetoond), maar of Nolan zich er weet uit te redden door er toch nog iets moois om heen te brouwen.

Voor een deel zeker niet, want het fundament is minder sterk dit keer, alsof - nogmaals - Nolan nooit echt wist waar dit derde deel in de kern nou om draaide. Daarbij zorgt alle duisternis er dit keer voor dat wat minder vermakelijk en nog humorlozer wordt. Die duisternis was een pluspunt bij de vorige films, maar omdat het hier zoals gezegd niet echt verdient is dreigt de film wat te pompeus te worden. Te serieus zonder reden. De film mist ook gewoon echt bijzondere momenten. Het stadion misschien, maar die zat al compleet in de trailer.

Maar gelukkig is er nog plezier te beleven. De actiescènes zijn allemaal meeslepend (hoewel nergens echt uitzonderlijk). Anne Hathaway is erg vermakelijk als Catwoman, zelfs al loopt haar verhaallijn voorspelbaar. Nolan is ook gegroeid als regisseur en het oogt allemaal wat mooier en de film loopt gewoon beter, al is hij nog lang geen meesterregisseur. De werkelijke kracht van de film is echter de uiterwerking en afwerking van het verhaal van Bruce Wayne. Zijn psychologische aftakeling en de manier waarop zijn verhaallijn gekoppeld is aan de voorgaande delen (inclusief effectieve flashbacks) is sterk. Ik ging met hem mee, zijn ontwikkeling greep me aan en gaf de film een hart. Zelfs de voorspelbare afloop van het verhaal in de put (en het gevoel dat die scène qua sfeer en aankleding meer in een andere film past) werkt gewoon door de manier waarop het in Bruce's verhaal is verweven. Ik was zowaar blij toen de bevrijdende sprong lukte. Bruce Wayne's lijn is sterk tot aan het einde toe en wordt afgerond op een manier die waardig is voor de serie. Alleen zijn relatie met Alfred blijft hier wat onbredigend hangen.

Dit is goed, maar niet goed genoeg voor de film als geheel. Het is absoluut een vermakelijke blockbuster, maar wat blijft er van heel als je het een tweede keer kijkt? Batman Begins voelt vooral aan het begin wat te zakelijk, maar levert nog steeds een kick door de gedetailleerde manier waarop het ontstaan van Batman in beeld wordt gebracht. The Dark Knight heeft veel onwaarschijnlijke ontwikkelingen en een afgeraffeld einde, maar de Joker blijft ook bij herziening spannend en fascinerend en de film heeft gewoon een aantal ijzersterke scènes. Maar wat heeft The Dark Knight Rises op dit gebied? Bruce Wayne's ontwikkeling is nu al niet sterk genoeg om de film boven de drie sterren uit te tillen. The Dark Knight Rises is dan ook, hoewel verre van een ramp, de serie niet helemaal waardig.
3*

Wat een prul. Die Bane met zijn Darth Connery stem.

Zaken die onbedoeld hilarisch waren:

1) Comm. Gorden komt ongeschonden uit de trailer van de vrachtwagen nadat deze van drie bruggen af is gevallen. Terwijl er een super serieuze atoombom achterin ligt
2) "Hell on Earth". Alleen maar weldoorvoede, gespierde mensen in een gevangenis die super barbaars is. Het is er zo barbaars dat Bruce een soort van reserve Alfred heeft toegewezen gekregen die hem moet oplappen.
3) Bruce zijn uit de kom geschoten ruggengraat wordt met een simpel klopje teruggezet door Reserve-Alfred.
4) Een week nadat zijn ruggengraat was gebroken, valt Bruce 2x 30 tot 40 meter naar beneden en breekt zijn rug niet nog een keer op een touw van ferme dikte. .
5) "Hell on Earth" ligt op loopafstand van Gotham City. Althans, dat wordt gesuggeerd.
6) Bruce zijn terugkeer naar Gotham. HOE???!!!! is hij in godsnaam de stad weer in gekomen?
7) Nog 12 uur te gaan voor de bom ontploft en Bruce heeft gelukkig nog tijd om een mooie vuurwerk-show in elkaar te knutselen op de Brooklyn Bridge. Om nog maar te zwijgen over het kusmoment met Miss Kitty, op 1 minuut en 25 seconden voor detonatie.
8 ) Nogmaals lachen om de voice van Darth Connery
9) Robin
10) Uitlachen: Gordon-Levitt Hahaha je bent Robin.
11) Schater-uitlach: De twist met de dochter van Oscar Schindler en haar sterfscène. . Schaamteloos.

En zo kan ik doorgaan en doorgaan.

Zoveel goedkoop sentiment.. Was er dan niks goed aan TDKR?
Jewel. De billen van Hathaway op de brommert van Batman

0,5*

De 1e blijft de beste; 'Batman Begins' dus. Neemt niet weg dat deze 3e Batman-film van Christopher Nolan weer puur genieten geblazen is. Bijzonder vermakelijke blockbuster weer, maar ik had ook niet anders verwacht. Vooral op bombastisch vlak weet de film o.a. met de muziek van Zimmer en de spetterende actie + de tot 2 keer toe terugkerende Batman in verscheidene scénes te imponeren.

Dat het één en ander qua verhaal zo simpel, clichématig en voorspelbaar als de pest is mag de pret amper drukken. Zo komt Bane veel te makkelijk aan zijn einde, zag ik het van veraf al aankomen dat Levitt onze vriend Robin is en dat er iets niet helemaal pluis was met Cotillard wist ik ook al; handig dat ze op IMDb aangaven dat ze Talia al Ghul speelde (één van de zoveel twists naar de Filistijnen). Ook vond ik Anne Hathaway weinig bijzonder in haar rol, net als haar personage zelf. De Batman zien we amper en de film kent ook nogal wat onlogische zaakjes, plotholes, onnozele dingen etc. Toch is de 'Dark Knight Rises' geslaagd...

... want ik heb me weinig tot niet gestoord aan de schaamteloosheid van het verhaaltje, want Nolan maakt zich er vies vaak ongelofelijk makkelijk van af . Ik snap ook best dat mensen dit echt niet pikken en de film daarom afbranden. Toch blijft er voor mij een achtbaanrit vol met kippenvelmomenten, dikke actie, goedkoop, maar redelijk werkend drama over in een meeslepend geheel. Ik weet niet zeker of Bruce Wayne op het einde nog leeft, het was natuurlijk Alfred zijn grote droom om hem daar zo te zien zitten op dat terrasje en hij ziet het precies zo.. dus het kan best eens een droom zijn, maar dat wordt open gelaten. Volgens mij. Puike prestaties overigens van Bale en vooral Caine. Bane is in de 1e helft van de film de ultieme, beste en meest angstaanjagende schurk, dit neemt naarmate de film vordert tot zijn povere einde af.

Nolan maakt er toch weer een mooi geheel van, de stijl bevalt me, de sfeer en de manier waarop alles gewoon bijzonder vermakelijk aan elkaar hangt doet me goed. Dat Wayne tot 3 keer toe z'n rug breekt boeit niet, wij willen spektakel zien. En dat kregen we. Op naar Batman & Robin dacht ik zo.

Goede derde film, maar net niet zo goed als ik gehoopt had. Wel leuk dat ze veel teruggrepen naar de eerdere delen, waardoor ik een goede continuïteit in het verhaal ervoer. Bane is een goede villain en kwam dreigend over met zijn fysiek, zijn stem en zijn acties. Ik ben blij dat ze het over een andere boeg hebben gegooid en niet met een soort tweede joker aan kwamen zetten in de vorm van The Ridler. Het verhaal is goed, met een geloofwaardige twist, spannend, maar richting het einde ging het wat conventioneel aanvoelen. In wezen voegt Bane ook geen nieuwe beweegredenen toe, want hij wil enkel hetgeen waar Ra's Al Gul voor stond, afmaken, wat hem toch wat vlak maakte. We zien echter wel ontwikkeling in het karakter van Batman en zijn relatie met Alfred, Catwoman is een leuk personage en de actie houdt je de hele film lang in zijn greep. Ik had het mooi gevonden als het verhaal was afgesloten met de dood van Batman en zonder Robin die de Batcave bezoekt, want dat doet mij huiveren voor een vervolg met Batman en Robin, een dynamisch duo, dat gezamenlijk de misdaad gaat bestrijden, geregisseerd door een onbekwame regisseur. Brrrr.

Toch een beetje een teleurstellend einde van de trilogie. Laat ik meteen zeggen dat ik niet bepaald fris en fruitig de bioscoop inrolde. Ook had ik torenhoge verwachtingen die gevoed werden door talloze lovende recensies. Maar goed, ik moest de film zien en plofte in mijn rode zetel:

In het begin werd ik overrompeld door een meesterlijke Tom Hardy. De Wall Street overval en de achtervolging die volgde brachten me ook op het puntje van mijn stoel. Helaas waren er ook meteen minpuntjes. De muziek was erg aanwezig en was Bruce Wayne niet een beetje te laag gevallen? Eerst met een stok rondhuppelen om vervolgens weer te vechten als de oude.

Hoewel de film 'gelaagd' zou zijn vond ik het rijke-mensen-zijn-slecht toontje toch wel eg geforceerd naar voren komen. Misschien was de hele film gewoon wat te overdreven. Waar de twee vorige delen realisme uitstraalden werd hier alles op alles gezet om de blockbuster van het jaar te maken. Catwoman was erg sexy (zeker op de Batpod ) maar eigenlijk gewoon te afstandelijk om echt in te leven. En moet ze Batman nou zo nodig zoenen vlak voordat de bom afging? Moest Alfred nou echt weggaan bij Bruce Wayne? Heeft Batman het eigenlijk wel overleefd?

Kortom: ik blijf met een veel minder voldaan gevoel achter als bij de vorige twee films. Daar kunnen de special effects en de fantastische stadionscene niks meer aan veranderen.

4*

Prima afsluiting van Nolan's Batman-trilogie, alhoewel ik The Dark Knight wel beduidend beter vind. Acteerwerk was prima in orde, dat viel ook wel te verwachten met zo'n cast. De film borduurt zelf aardig voort op de eerdere twee delen. Bane is een sterk personage, al kan hij niet tippen aan The Joker. Hij wordt echter wel goed neergezet door Tom Hardy. Minpunt is de manier waarop hij aan zijn einde komt, dat had toch wel beter gekund. Het gebeurt in een flits en dat was het dan, geen groots eindgevecht tussen Bane en Batman. Er wordt vervolgens ook niet echt veel aandacht meer aan besteed, terwijl hij toch Batman's grote tegenstander in deze film is.

Het verhaal zat verder wel goed in elkaar, paar kleine losse eindjes, die over het algemeen nog wel goed te verklaren zijn. De actiescenes waren ook in orde, met als uitschieter de scene in het stadion. Minpunten vond ik wel dat Batman rustig gaat zoenen met Catwoman, terwijl er een tikkende bom ligt te wachten. Ook komt hij wel erg makkelijk van die gevangenis in de woestijn terug in Gotham, zonder geld en schijnbaar in erg korte tijd. De afsluiting van de film was echter wel prima, met een mooie eindscene in Florence. Dat Blake naar de Batcave gaat, had wat mij betreft niet gehoeven. Het opent wel de deur voor nog een vervolg. Ondanks de redelijk lange speelduur, weet The Dark Knight Rises de gehele tijd te boeien. Een prima einde van de trilogie.

Beste van de drie.

Al ligt dat vooral aan een aantal randfactoren. Het belangrijkste euvel van deze reeks blijft nog steed overeind: je kan echt geen serieuze film maken waar af en toe een vent in een batpak opduikt. Het werkt gewoon niet. Het ziet er zowel dom als hilarisch uit en het verpest gewoon heel de sfeer.

Het helpt ook al niet als zelfs z'n tegenstander een belachelijk stemmetje aangesmeerd krijgt. Wie verzint dat soort dingen? Doe je ogen dicht en je denkt dat je naar één of andere kindertekenfilm zit te kijken. Op zich niet zo vreemd bij Batman, maar Nolan wil toch echt een heel andere richting uit.

Verder een onzinverhaaltje met wat vervelende twists en oninteressante onthullingen. Ook in dat opzicht verschilt de film niet zoveel van de eerdere delen, maar de onthulling van Cotillard, het subplot met Catwoman en de ommekeer in de gevechten met Bane zijn van enorm laag niveau.

Visueel blijft het magertjes bij Nolan. Hij heeft een groot budget, dat valt ook echt wel op, maar echt visueel indrukwekkend is het nergens. De soundtrack is van eenzelfde niveau. Nogal generiek geneuzel.

Resten twee positieve punten: het optreden van Michael Caine (Freeman zou er wat van kunnen leren) en Levitt, die ik echt een puike rol van spelen. Dankzij hem, en het grotendeels off-screen blijven van Batman zelf, vond ik deze film beter te pruimen dan z'n voorgangers.

Die serieuze Batman perikelen zijn absoluut niet aan mij besteed, hoop dat Schumacher hem nog eens mag rebooten, al zal hij niet meer zo los durven gaan als voorheen.

1.5*

Nja, heb hier alles uiteraard niet doorgelezen, maar toch wel verrast door de enorme hype en lovende reacties, ook op andere sites.

De film is namelijk niet alleen gewoon de zoveelste 'superheld-redt-ophet laatste-nippertje-New York' film, maar qua verhaal ook een stuk minder dan bvb de vorige Batman.

Werkelijk geen idee waar sommige scenes op sloegen:


Met name richting het einde: .. die Oldman doet alle moeite om dat apparaat bij die bom te leggen en dan scheelt het maar 11 minuten??? hahaha

En aanvankelijk is het (terecht) moeilijk in te schatten hoe lang die core het houdt.. daarna 5 maanden en uiteindelijk tot op de seconde? en dan wordt het ook nog geactiveerd via een knopje?? huh?

Daarnaast een nucleaire mega explosie iets buiten de kust wat kennelijk niet uitmaakt. Fallout heeft men nog nooit van gehoord .


Uitermate pijnlijk ook zo'n scene waar je Batman gewoon tussen de mensen in op straat ziet vechten. Dan ziet zo'n kostuum er toch wel compleet idioot uit . Larger than Life moet je hem houden anders wordt het niks.

Maar goed, zo waren er wel meer cruciale plotzaken die nergens op sloegen. Erger was een nogal erg saai stuk (die 'gevangenis' bijvoorbeeld)

Wat wél erg leuk was, is de nogal ambigue beweegredenen van de bad guys. Het hele fight the power, de rijken aanpakken, revolutie en anarchisme is natuurlijk helemaal niet zo vergezocht.
Wel raar dat ze er dan een enorme bom aan gaan verbinden.

Uiteindelijk wordt er dus een soort sociale revolutie met een grote criminele operatie door elkaar heen verweven wat ook nogal dubieus is.

Enfin, best aardig maar allesbehalve groots. En all hail Michael Caine natuurlijk.

Ik vond de stem van Bane juist heel tof. Apart accent en hij brengt alles heel kalm, gecalculeerd en onaangedaan wat hem dreigend maakt. Tel daarbij zijn imposante verschijning op en je hebt een prima schurk voor een Batmanfilm. Het levert een aantal lekker lompe slugfests op met Batman, die zijn gelijke ontmoet. Des te jammer dat Bane op zo'n lullige manier de film verlaat, dat had hij niet verdiend. Vond die twist dan ook niet helemaal nodig, Bane als hoofdschurk voldoet prima. Hathaway doet het leuk als Catwoman maar of ze nu echt nodig was voor de film... nou nee.

Vond het ook de beste van de drie films, het verhaal loopt hier beter dan The Dark Knight en de bad guy is interessanter uitgewerkt dan in Batman Begins. Wel jammer dat er wel erg veel net-op-tijd redingen zijn (waarvan het bij de meeste wel heel knap is dat de reddende persoon weet waar de ander is) en dat er ook nog eens het grootste cliché van de actiefilm aan te pas moet komen om de nodige spanning in te brengen.

3,5*

De Batmanfilms zijn leuke popcornfilms, maar het zal wel aan het personage liggen en z'n gebrek aan humor dat het nooit echt wat wordt. Doet me wat denken aan een Superman of The Hulk die iedereen wel kent, maar nooit een deftige film afleveren. Na de twee vorige films van Nolan was het uitkijken naar dit derde deel van zijn trilogie met de zwarte ridder. Beetje teleurstellend toch moet ik zeggen. Niet dat ik er de topper van het jaar van verwachtte (ik kijk veel liever uit naar Expandables 2 en Skyfall om in het blockbustergenre te blijven) maar 7 jaar na Batman Begins zou je toch wel mogen verwachten dat Nolan de serie wat omhoog zou tillen.

Het is nergens een verrassing, duurt wat lang en heeft te veel personages. Niet dat het ingewikkeld is, maar het flitst te weinig nu. Je hebt de oude garde die gewoon doet wat ze moeten doen met uitzondering van Michael Caine die altijd geweldig blijft. Bij de nieuwkomers had ik niet veel hoop in Bane. Op dat vlak verrast Tom Hardy gelukkig. Ik las hier de schertsende naam Darth Connery en dat klopt wel moet ik zeggen. Z'n stem klinkt als een mix tussen Darth Vader en Sean Connery. Indrukwekkend figuur die de film nog interessant maakt. Ook heel goed gedaan is Joseph Gordon-Levitt. Zijn verwijzing naar Robin was natuurlijk te voorspellen, maar gewoon het personage speelt zelfs Gary Oldman naar huis.

Veel minder is de voorstelling van Catwoman, waar toch veel van verwacht werd. Je zit dan wel met een legacy en verschillende versies, maar in tegenstelling tot de oude Batman-versies moet deze Catwoman wel degelijk onderdoen voor haar voorgangers. Ik zie zelfs liever Halle berry spelen als Catwoman en die film werd publiek gelynchd.'t Is niet omdat je een latexpakje aandoet en je been recht omhoog kan tillen dat je een perfecte Catwoman bent.

Een half uur korter, een andere Catwoman, wat sarcastische humor en meer verrassende kruiden hadden van deze film een betere versie kunnen maken. Nu is het nog wel een leuke blockbuster geworden, maar ik vrees dat het toch snel vergeten wordt.

Aardige blockbuster, meer ook niet. Decor/setting is niet meer wat het was in Batman Begins, we kijken ipv naar de gestileerde scènes van Gotham naar stock footage van New York gemengd met actie. Van Christopher Nolan verwacht ik meer, er zijn nauwelijks noemenswaardige shots te vinden in de film (behalve de scenes rond die put waar Batman in belandt en moet uit zien te komen, wmb de beste gedeelten van de film). Dat verwacht je niet van de regisseur van mijn inziens het visuele meesterwerk "The Prestige". Het verhaal is simpel en de dialogen zijn veel te wollig en tegelijkertijd behoorlijk inhoudsloos. Er wordt aardig geacteerd maar niet meer dan dat, Bale speelt degelijk en het personage Bane is behoorlijk angstaanjagend maar ook saai voor een film van 164 minuten. Ook Bane's beweegredenen voor het vernietigen van Gotham vond ik slap. De eerste achtervolging met de Batmanmotor is veruit de beste actiescène in de hele film. Catwoman is een leuke toevoeging aan de film.

Leuke film maar zeker geen meesterwerk. Het is maar goed dat de serie hier eindigt. De laatste twee delen waren inferieur aan Batman Begins.

Het vervolg op DE film van The Joker is naar mijn mening helemaal geslaagd. Ik heb 164 minuten gekeken naar het beeld zonder dat het woordje "saai" in me opkwam. 164 minuten puur genieten, dat is deze film.

Nolan is naar mijn mening toch wel een regisseur die alles erg realistisch maakt en dat is ook zo sterk aan Batman. Toch zitten er dingen in die natuurlijk nooit kunnen...maar vind ik dat erg? Nee.
Batman is en blijft fantasy en dat er ontzettend veel realiteit bij komt kijken is alleen maar mooi. Ook de rollen waren in deze film erg goed verdeeld. Catwoman speelde erg leuk mee (had ik overigens niet verwacht van Hathaway) en was met haar sexy outfit toch ook wel een lust voor het oog. Ook de gebruikelijke rollen deden weer goed mee, Alfred had helaas wel een kleine rol. Ik had Alfred ook best in actie willen zien, dat had ik best leuk gevonden. Maar het zij zo, toch heeft Alfred aan het einde natuurlijk nog een geniale twist. Het einde is goed door zijn droom (door wat hij dacht). Dit keer een grotere rol voor sterspeler Morgan Freeman, deze oude rot krijgt veel meer screentime en weet met een paar leuke grappen de humor er een beetje in te houden.

Het verhaal was weer prima en door de natuur/omgeving vond ik deze film net iets beter dan The Dark Knight. Natuurlijk kan BANE niet tippen aan The Joker, dat is gewoon DE schurk van Batman. Heath Ledger speelde een geniale rol en Bane komt daar niet overheen. Toch vind ik al die vergelijkingen erg vervelend. Het zijn gewoon 3 films met elk hun eigen badguy. De badguy van deze film was ook geweldig en lekker wreed. Hij vocht geweldig en stiekem had hij alles keurig uitgedacht. Bane + hersens = totale vernietiging. Het einde was ook mooi, alles komt zo goed bij elkaar altijd bij Nolan films. Het einde heeft me ook verrast, ik ben erg blij dat Batman toch niet dood is gegaan (dat had totaal niet passend geweest.

Een mooie afsluiter met ontzettend veel elementen die beter zijn dan de voorgaande films. Net zoals Batman Begins een keurige 5* want deze film staat weer op mijn netvlies gebrand. Een super film met natuurlijk de mooie muziek van Hans Zimmer!

Een vat vol potentie en mislukkingen.

Het verschil met (het licht overschatte) The Dark Knight wat betreft de intro kan niet groter. Het verloopt hier namelijk nogal stroef. De kaping is niet echt bijzonder, maar Bane straalt nog wat dreiging uit.
Nadien volgt de intro van andere personages zoals Selina Kyle en Miranda Tate. Die worden helaas nooit bijzonder. Meer dan lege blockbusterpersonages zijn het niet, al had Kyle nog een interessante achtergrondschets kunnen hebben (de hint naar een al dan niet lesbische liefdesrelatie met haar vriendinnetje blijft maar een hint). Spijtig genoeg kiest Nolan ervoor om ze wat romantische uitstapjes met Bruce Wayne te gunnen - van chemie met eender welk van beiden is geen sprake.
Ondertussen zijn er gelukkig ook enkele positieve dingen te zien. Wayne's "derde persoonlijkheid" - namelijk de arrogante vrouwenversierder en miljonair - blijft al snel achterwege en de scène waarin Alfred ontslag neemt is top.
Het overaanbod aan personages is helaas een kleine dooddoener. Het verleden als wees van John Blake is voor elke Batmanliefhebber een te duidelijke hint. Zijn personage is uiteindelijk makkelijk verteerbaar, maar zorgt er wel voor dat de bijdrage van James Gordon erg beperkt blijft. Dat teveel aan personages doet de film uiteindelijk ook geen goed. Zo nu en dan blijft een personage onderbelicht en voelt e.e.a. afgerafeld aan.
Het zogenaamde meesterplan van Bane is trouwens weinig indrukwekkend - veel meer dan een herhaling van Ra's al Ghul's plan is het niet. Gelukkig levert hij wel enkele stevige scènes op - het breken van Batman is een meesterlijke scène.
Pas vrij laat in de film wordt er ook wat gelost over de bestaansgeschiedenis van Bane. Helaas is het al vroeg duidelijk dat Bane niet het ontsnapte kind is - wie zou z'n redder dan zijn? - en de twist inzake Miranda Tate is weinig verrassend en zorgt er zelfs voor dat Bane niet meer dan een schoothondje is. Ook hun motief rammelt langs alle kanten. Talia haat haar vader omdat hij Bane niet kon aanvaarden. Batman doodt Ra's en opeens wil Talia hem wreken en doet Bane maar gezellig mee. Gemakzucht is bij deze niet ver te zoeken.
Wat overblijft is een te korte maar genietbare herstelperiode in Bane's gevangenis en erg veel actie, die helaas weinig hoogstaand is - de dood van Bane is een aanfluiting en Talia's sterfscène zou zo uit een zwaar mislukte komedie kunnen komen.
Het ietwat opgepropte einde is weer typisch Nolan. Ik denk ook wel dat Bruce Wayne nog leeft, maar zeker is het allemaal niet. De Robin-onthulling is dan weer onnodig, maar de film moet zijn titel eer aandoen, zeker?

De stortvloed aan personages wordt vertolkt door een heuse sterrencast. Naast de vaste namen is ook de halve Inception-cast ingehuurd. Helaas kunnen maar weinig acteurs echt iets maken van hun vaak beperkte en vaak ook cheesy rol.
Christian Bale daarentegen is erg goed op dreef. Als Bruce Wayne komt hij zeer goed tot z'n recht in deze film - alleszins beter dan in The Dark Knight; als Batman blijft hij een beetje twijfelachtig. Hij kan er uiteraard zelf niet aandoen dat hij opgescheept zit met "coole" oneliners, maar dat stemmetje zal altijd een love it or hate it-punt zijn.
Van de andere vaste klanten imponeert enkel Michael Caine. Helaas krijgt hij maar weinig screentime. Gary Oldman en Morgan Freeman zijn tamelijk duf, maar worden ook beperkt door het script.
Bij de "nieuwkomers" was het uitkijken naar Tom Hardy. Uiteindelijk is dat op een sisser uitgedraaid. Natuurlijk heeft hij zijn fysieke présence. Met het masker en zijn manier van wandelen intimideert hij. Helaas kan hij ook nog praten, een aanfluiting van jewelste. Het verbale is allemaal belachelijk theatraal - overdreven Shakespearian -, maar of dat nog niet genoeg is is er ook nog het geluid. Nu, smaken zijn er om te verschillen, maar een fysiek imposante badguy die als een papegaai met Sean Connery-accent klinkt? Neen, bedankt. Zowat elke stemverheffing gaat gepaard met een kras, hoog baard-in-de-keel-krijg-moment. Tijdens de scène waarin Bane een speech voor de pers geeft kreeg ik plaatsvervangende schaamte.
Anne Hathaway is dan weer een erg matige Catwoman. Sexy of ondeugend is ze nooit, irritant daarentegen... De domme oneliners komen er gezwind uit, maar op een leuke gevechtsmove hier en daar na blijft het armoe troef.
Dan zijn er ook nog Marion Cotillard, een behoorlijk goede actrice die geen moment geloofwaardig is, en Joseph Gordon-Levitt, een lichtpuntje.

Visueel is The Dark Knight Rises weinig speciaal. Bombastisch en spectaculair is het allemaal wel, maar het aantal echt mooie shots ligt laag. Niettemin zijn enkele scènes zeker de moeite. De fameuze knokpartij is een kippenvelmoment en alleen daarom verdienen Christopher Nolan en co krediet. Toch zijn het de intiemere en karaktergedreven scènes die het meeste indruk maken.
Het ondertussen bekende strijkerswerk van Hans Zimmer doet haar werk, voor de rest is het op muzikaal vlak veel bombasme, maar weinig moois.
Nolan mag dan wel een Batmantrilogie geregisseerd hebben; op enkele momenten uit Batman Begins na heb ik nooit een Batmangevoel gehad. Het grootste probleem zit 'm in het design van Gotham. Gotham heeft op geen enkel moment een eigen uitstraling, om van een eigen sfeer nog maar te zwijgen. Het probleem is zelfs zo groot dat van Gotham geen sprake is. Eeuwig zonde, als je het mij vraagt.

The Dark Knight Rises is uiteindelijk een simpele actieblockbuster geworden. Het teveel aan personages en enkele domme plotontwikkelingen doen afbreuk aan de film, maar slecht is het niet en de weldra fameuze knokpartij is meesterlijk.

Nipte 3,5

"Speak of the devil and he shall appear"

Een zeer geslaagde afsluiter van een fantastische trilogie. TDKR is de hele film interessant, spannend en gewoon wauw. Heerlijk gefilmd, fantastische score weer van Zimmer (al is het natuurlijk wel veel hetzelfde) en een super cast. Ook de aanwezige humor is gewoon geslaagd en subtiel. Moet wel zeggen dat ik niet zo weg ben van deze 'Catwoman' en een eigen film zou heel erg overbodig zijn. Tom Hardy is daarentegen wel een geniale bad guy, hij doet niet veel onder van Ledger als Nolan. En het is ook leuk om de andere 'badguys' nog even te zien in de film. Ga hem vast snel nog een keer bekijken.

4.5*

Eindelijk maar toch gezien in de bioscoop, maar ik weet nog niet zo goed wat ik ervan moet zeggen. Ik ga sowieso deze film nog een keer kijken en dan een uitgebreidere mening geven, nu zal ik het bij een paar losse opmerkingen moeten laten.

* De eerste helft was ik lichtelijk teleurgesteld, de tweede helft maakt veel goed. De scènes met Bruce in de gevangenis vind ik erg goed. Bruce, en daarmee Batman, wordt als het ware herboren in een aantal indrukwekkende scènes. Desalniettemin had Bruce van mij meer aandacht mogen krijgen.

* Bane is geen geniale schurk zoals The Joker, maar verder had ik weinig op hem aan te merken (behalve dat ik nogal moest wennen aan zijn stem). Ik herkende Tom Hardy nauwelijks terug.

* Anne Hathaway is niet mijn favoriet, en ik had liever iemand anders in de rol van Selina Kyle gezien. Marion Cotillard (zonder duidelijke reden ook niet geliefd bij mij) viel me juist mee.

* Ik ben een gróót voorstander van de feminisering van superschurken. Talia al Ghul is niet de opvallendste/grootste schurk in dit verhaal, natuurlijk, maar ze is wel het brein achter alles. Goede zaak! Alleen jammer dat een vrouw nog steeds nauwelijks iets voorstelt voordat ze met iemand het bed deelt. Jammer, ik vond het net zo mooi dat Rachel zoiets nooit deed. Ik mis haar wel een beetje.

* Mooiste scène - niet de meest epische, maar toch - is de 'confrontatie' tussen Alfred en Bruce. Zeer goed geacteerd, en geeft bovendien diepte aan het verhaal.

* En dan het einde, tja. Eerst dacht ik dat het zonneklaar was dat Bruce het overleeft en alles toch nog goed afloopt , maar door de discussie op internet ben ik toch aan het twijfelen gebracht. Ik weet nog niet wat ik ervan vind, eigenlijk.

* Muziek, actie, sfeer: zoals verwacht, episch. Niets op aan te merken.

Ik kan niet wachten om The Dark Knight Rises nog eens te zien. Dan heb ik hopelijk een wat samenhangender en duidelijkere mening dan nu, en kan ik ook stemmen (nu weet ik het echt nog niet). Een extended edition lijkt me trouwens ook helemaal geen slecht idee...

Beetje tegenvaller dit. Vind the Dark Knight al te overgewaardeerd maar die is toch stukken beter dan deze afsluiter. Dat ligt aan de nogal onnozele plot om Gotham te vernietigen, het toneel-accent van Bane die sowieso niet erg overtuigt en niet veel meer blijkt te zijn dan een dommekracht/lijfwacht, en de altijd wat tuttige Hathaway doet haar best maar is ontzettend misgecast als Catwoman die het moet doen met een paar cool bedoende oneliners. Bale speelde wel goed, net als Caine, de meeste andere acteurs hadden te vlakke dialogen om nou echt te kunnen schitteren. Gordon-Levitt hadden ze gewoon weg kunnen editen want zijn rol voegt weinig toe, zelfde geldt voor Modine.

Einde van de reeks, ook weer niet bepaald geniaal.

Wel beter dan Batman Begins gelukkig, maar toch wel duidelijk minder dan The Dark Knight. Die had nog iets psychologisch in zich. Dit is eigenlijk louter dom gebeuk.

Allereerst te beginnen bij Batman zelf. Die heeft even tijd nodig om op gang te komen, eigenlijk wel de prettigste fase van de film. Veel Caine en aardige dialogen met humor. Eigenlijk jammer dat het script hem er halverwege nagenoeg uit heeft geschreven, was volgens mij ook helemaal niet nodig, maargoed. Minder Batman met grommende stem, dat was ook wel fijn, maar het blijft een nogal dom gehoor, helemaal als hij op die manier met mensen praat die gewoon weten dat ie Bruce Wayne is.

Bane is de bad-guy van dienst, waar ik vooraf wel benieuwd naar was, niet in de laatste plaats vanwege Hardy. Qua formaat in ieder geval best indrukwekkend. Jammer genoeg komt hij niet al te best uit de verf vanachter zijn masker. Juist een acteur die met zijn stem en uitstraling heel ver komt, maar met een vervormde stem net klonk als iemand die door een snorkel sprak. Tussen het nasale geluid hoor je toch echter wel zo nu en dan zijn gevoel voor timing in dialoog, toch zonde dat het zo vaak verloren moet gaan, hier had toch wel een wat beter verstaanbaar 'duister' geluid van uit kunnen gaan.

Catwoman vond ik wel een aardige toevoeging, meer qua invulling dan scripttechnisch overigens. Ik vind Hathaway doorgaans een nogal saai, kleurloos actrice, maar ik vond dr hier leuk overkomen, best humoristisch ook. In het verhaal doet ze daarentegen niet al te veel, behalve dan als love-interest dienen. De sterkste vertolkingen komen om naam van Joseph-Gordon Levitt en Gary Oldham. Vooral eerstgenoemde is een goeie toevoeging aan het verhaal geweest wat mij betreft.

Het script is echter wat mij betreft duidelijk een stap terug. Om een aantal redenen. Vooral het psychologische aspect wat The Joker toe had gevoegd is verdwenen. Althans, het lijkt alsof Nolan toch iets sociaalpsychologisch heeft toe willen voegen met de anarchistische revolutie van Bane. Wat ik dan (totaal) niet snap is dat je dan vervolgens alleen maar te zien krijgt hoe zijn handlangers (de gevangenen die hij bevrijdt, en die rioollui) daar mee omgaan, en niet de gewone burger. Voelen zij zich bevrijdt? Wat is het gevolg op het dagelijks leven? Zit er niet toch een kern van waarheid in de woorden en daden van Bane? Nee het blijft allemaal bijzonder vlak, je ziet er niks over, Bane is gewoon slecht en dat is het.. totaal niet in lijn met de aard van zijn acties.

Maar ook verder valt er op het script genoeg aan te merken. Ook veel kleine dingetjes (die politielui die na 5 maanden uit het riool stormen alsof ze er een paar uur zaten). Ook de bom is nogal een eigenaardig element. Want eerst vertelt de geniale Russische wetenschapper dat het ongeveer een paar maanden duurt, maar het is niet echt te zeggen. Staat er ineens een tellertje op dat ding op het einde... En hoe laat je zo'n ding bewust ontploffen, als hij alleen af gaat omdat het instabiel wordt. Uitermate vreemd allemaal..
Verderop krijg je de twist, die het er allemaal ook niet interessanter op maakte. Want van een anarchistische revolutie wordt het een supersaai 'ik-wil-mijn-vader-wreken-en-de-boel-opblazen'. Ook nogal vreemd dat de helden met krap twee minuten op de teller alle tijd nemen om elkaar te zoenen en afscheid te nemen etc... ik weet niet hoor, prioriteiten?

Choreografie etc vond ik ook maar matig. Veel meer dan met stompen en doen zijn Batman en Bane niet bezig. Hun onderlinge gevechten zijn dan absoluut niet indrukwekkend. Sommige dialogen (met name tijdens die gevechten lieten ook nogal te wensen over.. voorbeeldje:

Bane: So you came back to die with your city?
Batman: No. I came here to stop you.

Wow, impressive
Kijk ik ben niet perse iemand die de hele film door coole quotes wil horen, maar als je het zo duidelijk probeert de hele trilogie door, en dan op het einde van het laatste deel met zoiets waanzinnig sufs aan komt zetten... met zo'n aangedikte zware stem nog wel..

Uiteindelijk is het natuurlijk wel degelijk gemaakt, goed strak geluid. Visueel is het echter te degelijk als je zo uitpakt. Ik bedoel, zo'n scene als op dat American Football veld. Lijkt me ontzettend spectaculair om te zien, de hele boel stort in. Wordt dan echt bijzonder matig in beeld gebracht, en ook direct weer weggecut nog bijna voordat die speler over de lijn is gelopen. Geen tijd om even te bezinken en indruk te maken. Nolan heeft ook eigenlijk totaal geen eigen stempel, het ziet er allemaal duur maar enorm by-the-book uit.

Maargoed uiteindelijk wel een vermakelijke film hoor. Duurt alleen wel te lang, en echt zo geniaal niet. Maar aangezien hij een beetje tussen deel 1 en 2 hangt qua niveau is dat ook het cijfer wat erbij hoort.

3*

Natuurlijk is alle heisa rondom de film weer vreselijk overdreven. Maar na een saai eerste uur, krijgen we toch nog een redelijk vermakelijke film. 3,5 sterren.

Ik begrijp alle heisa over deze film niet zo.... Ben vandeweek geweest en vond het wel een erg lange zit! Een enorm traag begin van 2 uur. Het eind was wel ok, maar ook weer zo 'over the top' Amerikaans..... De vorige (The Dark Knight) vond ik vele malen beter....

Overigens was Anne Hathaway een lust voor het oog....