Mirror Mirror (2012)

Leuke en vermakelijke, toch wel kinderfilm.

Humor is aanstekelijk en subtiel gebracht, mede dankzij de prima gepeelde rol van Julia Roberts. Verder zijn er grappige twists aan het sprookje toegevoegd!

Effects waren ook dik in orde.

(kinder) humor staat hier ook centraal.

De 'enge' versie moet je meer zoeken bij Snow White and the Huntsman

Singh’s Sneeuwwitje.

De Indiase regisseur Tarsem Singh heeft met eerdere films, zoals ‘The Cell’ en ‘The Fall’, al laten zien dat hij met een fraaie vormgeving in zijn element is. Ook het onlangs verschenen actiespektakel ‘Immortals’ is visueel gezien dik in orde. De filmmaker weet de balans tussen kunst en kitsch erg goed te bewaren. Zo ook tijdens de opening van deze kinderfilm, wanneer Sneeuwwitje eventjes geanimeerd in beeld verschijnt om vervolgens over te gaan in een echt mens. Sowieso is de introductie van het beroemde sprookje een feestje voor het oog.

Sneeuwwitje kent dit jaar een heuse revival met het vrijwel gelijktijdig uitgebrachte ‘Snow White and the Huntsman’ dat, in tegenstelling tot dit, geen kindvriendelijke versie van het oude verhaal is. Ook pulpproductiemaatschappij The Asylum sprong op de sneeuwwitte geldtrein en komt met ‘Grimm’s Snow White’ op de proppen, die in sommige landen zelfs een 3D-release krijgt op bluray. De inhoud van Singh’s Sneeuwwitje is het overbekende verhaal, dat een boost krijgt door een en ander net iets anders te vertellen. Het hoofdthema blijft vertrouwd.

Het eindresultaat is een aangename kinderfilm, die hoogstwaarschijnlijk hoge ogen zal gooien bij de doelgroep tot een jaar of twaalf. Julia Roberts is geweldig als de valse stiefmoeder en ook Collins en de rest zijn prima gecast. De decors zijn wonderschoon en een vleugje humor voor volwassenen maakt de zit ook voor ouders goed te doen. Het blijft altijd lastig om beide doelgroepen te bedienen. Het betreft hier dan ook voornamelijk een film voor de kleintjes, die extra bediend worden door de Nederlandse en Vlaamse audio-opties.

Goed.

Met dank aan A-film voor het recensie-exemplaar.

WTF was dat einde?????

Tamelijk vrije vertelling van het klassieke Sneeuwwitje-verhaal die zijn momenten heeft, maar als geheel niet kan overtuigen. Julia Roberts is daar met name debet aan, omdat ze gewoon niet vals genoeg overkomt en mijn inziens niet mooi (genoeg) is en ook de prins is een enorme flapdrol met zijn gedrag als hond als absoluut dieptepunt. De 7 dwergen vond ik dan wel weer leuk alsmede Sneeuwwitje zelf. Mooie verschijning hoor, die Lily Collins. De humor is ook wel een pluspunt.

En ja, het einde leek alleen maar gemaakt om de film 3 minuten langer te laten duren, want het had verder geen enkele functie.

Op zich wel een leuke versie van het sneeuwwitje verhaal. Vooral de 7 dwergen zijn erg leuk gedaan. Toch komt het allemaal een beetje kinderachtig over en de humor is mij ook wat te braaf.

En dat Bollywoodachtige einde had voor mij ook niet gehoeven. Beetje een domper was dat. 2,5 ster

Een leuke verfilming van het beroemde sneeuwwitje verhaal. Ik heb me prima vermaakt.

Objectief gezien is de film natuurlijk niet heel bijzonder, waardoor ik 'm geen hoge score waard vind. De film is erg braaf, maar dat is geen wonder aangezien de film duidelijk gericht is op een jonge doelgroep. Er wordt leuk geacteerd, met name door Roberts, maar ook de dwergen zijn komisch.

3*

Hartstikke leuke, door Singh op geheel eigen wijze vormgegeven versie van Sneeuwwitje, waarin de Zeven Dwergen voor de vrolijke noot zorgen. Heel erg luchtig en aardig en kleurrijk verfilmd, o.a. met fraaie Anton Pieck-achtige beelden van "de stad". Ik was bovendien aangenaam verrast door het Bollywoodachtige einde, maar dat komt allicht omdat ik nogal een liefhebber ben van de Bollywood-films vol muziek en dans. Tot slot: de perfect gecaste Lily Collins is werkelijk een plaatje.

Mooie rol van Julia Roberts. Wel jammer dat er twee films gebaseerd op Sneeuwwitje op korte tijd zijn verschenen. Maar dat bewijst dan nog maar eens hoe populair het sprookje blijft.

Lily Collins vertolkt haar rol beter als Sneeuwwitje dan Kristen Stewart in Snow White & The Huntsman. Een erg lief gezichtje - een gelijkenis met de echte Sneeuwwitje.

Visueel vond ik het allemaal wat minder dan in Snow White & The Huntsman. In Snow White & The Huntsman had je het magische elfenbos en dergelijke. Hier wordt eigenlijk erg weinig gedaan met de diertjes en de natuurvriendjes van Sneeuwwitje. Iets wat toch echt kenmerkend is voor het verhaal. Ook het duistere bos valt hier tegen. Visueel stelt het dus niet zoveel voor.

Gelukkig is er Julia dan nog. Perfect gecast en wat een heerlijk sarcasme. De subtiele humor maakt veel terug goed.

Dus goede casting en leuke humor - maar er is te veel van het originele verhaal afgeweken. Bovendien een erg vreemd einde - al was het liedje nog best te pruimen. Maar Snow White goes India vind ik er nu toch wel wat over!

Prachtige film om naar te kijken. Wat een schitterende beelden krijg je hier voorgeschoteld. Alles ziet er heel strak maar ook oogverblindend uit. Alleen al visueel gezien kan ik de film geen onvoldoende geven want het is gewoon af en toe een kunstwerkje om naar te kijken. Vooral dat strakke maakt het geheel erg bijzonder.

Met Julia Roberts als slechte koningin kon ik wat minder waarderen. Het is een leuk mens dat soms goed kan acteren maar als echte slechterik komt ze toch slecht uit de verf. Lily Collins vond ik wel erg goed gecast. Maar ja, het lijkt me wel moeilijker om een loeder te spelen dan een lief meisje dat iedereen graag mag. Maar misschien is dat persoonlijk.

Met de dwergen had ik niet zoveel. Ik kon er wel om lachen maar ze hadden van mij nog iets grappiger mogen zijn. Het bollywoodeinde kon ik eigenlijk wel waarderen. Het is een keer anders dan anders en echt heel erg uit de toon vallen vond ik het niet.

Met moeite afgekeken..kinderfilm

Ik dacht toch even Snow White and the Huntsman te gaan kijken (die veel beter is), maar kwam per ongeluk bij deze uit. De hele film toch een teleurstellend gevoel gehad, vond hem niet echt bijzonder. En kwam er daarna achter dat ik de verkeerde film had zitten kijken. Deze was meer een komische familiefilm. Julia Roberts was inderdaad geen beste keus voor deze rol. Maar goed, zo slecht was ie nu ook weer niet, mijn vriendin heeft zich er best mee vermaakt.

Ik vond deze film wel aardig, maar niet echt heel goed. Julia Roberts was best grappig en cynisch, maar niet eng. Het ook wel echt een kinder film. De humor vond ik over het algemeen zeer duf. De effecten zagen er goed uit. Leuk tussendoortje. Niets meer of minder.

Saaiwitje

Bij de start zag ik plots: vanaf 6 jaar en ouder...aaai. Anyway, zijnde een zware fan van Tarsem zijn werk maar door de giftige appel heengebeten. Tarsem stelt niet teleur qua kleurenpracht en aankleding en een enkele cinematografische grap.

Maar voor de rest: een absolute lieve, vederlichte, zwakgeacteerde kinderfilm. Voor mijn dochter vast spannend en onderhoudend maar wat mij betreft iets om snel te vergeten.

vond het een erg leuke vermakelijke familie film, humor, en spanning ook leuk voor de jongere kinderen!

Best wel vermakelijk.

Mirror Mirror is minder fantasierijk dan die andere versie uit 2012, Snow White And The Huntsman, maar richt zich voornamelijk op humor. Alle personages (behalve Sneeuwwitje zelf) zijn een parodie.

Op zich kan dit best vermaken, maar af en toe wordt het allemaal net té kinderachtig. Het einde is daar wellicht een goed voorbeeld van, wat een gedrocht.

Lily Collins is - hoewel voorzien van wenkbrauwen waar zelfs Sean Connery jaloers op zou zijn - een aangename verschijning en zet een frisse Sneeuwwitje neer. Grappig is ze niet, maar wel gewoon leuk.

Armie Hammer kan er ook nog net mee door, maar Julia Roberts is dan weer een miscast van jewelste. Ze is grappig noch eng. Ook die voice-over is verschrikkelijk.

Andere kleine bijrolletjes zoals die van Nathan Lane zijn wel leuk en bad guy-acteur #1 Sean Bean passeert ook nog op het einde.

Mirror Mirror duurt wellicht iets te lang. Voorts is het aangenaam kijken: aan allerlei kleurenpaletten en ingenieuze kostuums geen gebrek. Ook de gebruikte CGI ziet er dik in orde uit. Dat lied aan het einde is dan weer een serieuze misser.

3

Aardige film waarin de jonge prinses wordt verbannen door haar stiefmoeder. Zoveelste verfilming van het welbekende sprookje van Sneeuwwitje, ziet er dan ook uit als een echt sprookje. Kleurrijk met mooie kostuums en decors. Het geheel is wel wat aan de brave kant en ook de humor is nogal belegen. Verder best vermakelijk, ook vanwege een leuke rol van Julia Roberts als de stiefmoeder.

Een goede familie/drama/fantasy film...

Mooi verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende actrice Julia Roberts....

Super mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Perfect achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Mooi landschap...

Doodsaaie verfilming van een bekend sprookje. Jammer, want het begon niet slecht met een fraaie animatie al waren de bedoelde grappen wel heel slecht. Sowieso was die stem, mevrouw Roberts, niet grappig en niet eng, twee dingen die zij wel moest zijn.

Wel was Collins een mooie Sneeuwwitje, beter dan Stewart in SW&tH en acteerde ze niet heel slecht. Die prins was ook niet slecht als bekakte vent. De dwergen waren aardig en zowaar af en toe grappig.

Maar de enige echte plus in de film waren de gekleurde kostuums en sets. De film zag er echt als een sprookje uit. Barok en kitscherig, maar dat past wel prima binnen het verhaal. Maar wel 1,5* omdat er niet doorheen te komen was. En een half eraf vanwege die laatste scène (braak, al komt dan wel de achtergrond van de regisseur terug). 1* dus.

Vond hier echt weinig aan. Na Snow White and the Hunsman had ik eigenlijk al geen zin in nog een Sneeuwitjefilm, maar ik heb de film denk ik een eerlijke kans gegeven. Helaas richt deze zich wel wat al te duidelijk op een jong publiek. Werd er ongeduldig van.

Singh zorgt ervoor dat de film er goed uitziet, maar drukt wel wat al teveel zijn eigen stempel door het Bollywoodeinde met zang en dans. Bizar gewoon. Wat een stijlbreuk. Vond het ongepast. Blijkbaar moet de kijker weten waar de regisseur vandaan komt. De kostuums zijn vaak wel weer leuk overigens.

Lily Collins is wel schattig, maar echt heel goed vond ik haar niet spelen, en Julia Roberts als de slechte koningin is een erg rare keuze. Toegegeven, door de botox ziet ze er tegenwoordig wel wat eng uit, maar ze is toch niet echt iemand die ik als de slechterik zou casten. Armie Hammer als prins is wel een goede keuze. Hij ziet eruit en klinkt als een prins. 2.0*.

Tijd dat Tarsem Singh weer eens iets vet gaat maken..

Nogal karikaturale en vrije interpretatie van het sprookje Sneeuwwitje. Zo zien we pas op het allerlaatst een appel. De aankleding is goed verzorgd en dat is meteen ook het sterkste onderdeel van de film. Ik vind het eerlijk gezegd ook een pedo-prins want Sneeuwwitje ziet er hartstikke jong uit, net 18 inderdaad.
Geen aanrader, of je moet 12 en/of een liefhebber van sprookjes zijn.

Spiegeltje aan de wand ' Welke film is de mooiste flop Sneeuwwitje ' ?

Deze maakt alvast een kans. Zeer saaie bedoening met flauwe humor en oninteressante karikaturen. Maar vooral de belachelijke vrije interpretaties stoorden mij.

De aankleding is wel een pluspunt en ook Hammer als prins en Collins als Sneeuwwitje zijn een goede keuze. Maar daar blijft het dan ook bij. 3/10

Ik had de film waarschijnlijk een half puntje meer gegeven als dat vreselijk kinderachtige eindlied er niet in zat... dat I believe, I believe, I believe was ergerlijk tot op het bot!

Ik heb een soort Sneeuwwitjeweek (of eigenlijk 8 dagen), vanwege de bizarre lading aan verfilmingen van het sprookje dat momenteel uitkomt. Na het zeer matige Snow White and the Huntsman was Mirror Mirror aan de beurt. Blancianeves volgt waarschijnlijk maandag en misschien geef ik de Disneyversie nog eens een herziening dit weekend. Snow White: A Deadly Summer en Grimm's Snow White sla ik maar even over. Serieus, dat zijn vijf Snow Whites uit 2012. Waarom weet ik niet.

Als ze echter allemaal zo goed zijn als Mirror Mirror hoor je mij niet klagen. Door bijna iedereen slecht ontvangen en ik zag er ook het meest tegenop van alle films uit deze trend, maar het zou wel eens de uitschieter kunnen zijn. Tarsem Singh vind ik een regisseur die doorgaans mooie beelden weet te schieten en ook een oog heeft voor sets en kostuums, maar die het nooit in een goed afgewerkte film om weet te zetten. Het wordt op een bepaalde manier nooit echt één wereld die hij creëert en verhalen vertellen leek hij helemaal niet te kunnen. Tot aan Mirror Mirror, de film waarin het allemaal tot zijn recht komt.

Het deed me nogal aan een ouderwetse avonturenfilm denken. Dit kan een belediging zijn, maar ik moest vooral aan de betere van die films denken. Dan heb ik het over die enorm luchtige, vaak wat komische spektakels van de jaren '30 tot de jaren '50 die vaak in technicolor geschoten waren. The Adventures of Robin Hood, The Prisoner of Zenda, Moonfleet, dat soort dingen. De humor hier is wat zelfbewuster, maar buiten dat om past Mirror Mirror makkelijk in dat rijtje. Zelfs het kleurgebruik deed me wat aan technicolor denken en ik zou zweren matte paintings te hebben gezien. Alleen al die introductie van Snow White waar de camera door de lucht vliegt en van verre het paleis nadert om uiteindelijk dicht bij het raam van de heldin te eindigen. Hier worden vershillende technieken zichtbaar gecombineerd, maar op een manier dat het gewoon mooi wordt.

Zoals gezegd is Singh vooral gericht op het uiterlijk van zijn film en hier pakt dit beter uit dan ooit. Hij lijkt van bijna ieder moment een kijkfeestje te willen maken, maar waar dat eerder films opleverde waar je zat te wachten tot hij weer iets op het scherm toverde gebeurt dat hier bijna constant. De verbeelding van de spiegel, dat schaakbord, de kleren, de marionetten: het kan niet op. Het past allemaal in de wereld die Singh hier neerzet. Het overtreft makkelijk Snow White and the Huntsman die ook voor een speciale wereld probeerde te gaan, maar daarin vooral misstappen zette, waarschijnlijk omdat die niet kon kiezen tussen een kindvriendelijke sprookjeswereld en een wat meer volwassen duistere wereld. Mirror Mirror gaat gewoon doodleuk voor de kinderfilm en heeft de look van een warm sprookje.

Dus ja, voor volwassen avontuur moet je hier niet zijn. Het blijft luchtig en voor het hele gezin. Maar het is foutloos gedaan, met fijn uitgewerkte actiescènes en een verhaal dat misschien met een knipoog verteld wordt, maar dit niet ten koste laat gaan van de ziel van de film. De acteur lijken ook allemaal te weten in wat voor een film ze zitten en hebben er zichtbaar lol in. Julia Roberts heb ik eigenlijk nog nooit zo goed kunnen verdragen als hier. Maar Lily Collins steelt de show. Ze weet een brave rol van veel charme te voorzien. Leek me niet meteen een 'fairest of them all', maar wist me toch om te krijgen gedurende de film. Ze is zelfs overtuigender met een zwaard dan Kristen Stewart.

Net als Snow White and the Huntsman wordt het verhaal flink aangepast, deze zelfs nog meer dan de andere, wat ik eigenlijk niet verwacht had. Dit is eigenlijk hoe het sprookje van Sneeuwwitje zou zijn als zij een echt actief personage zou zijn (bij Disney is ze immers slechts een speelbal van de andere personages). Waar deze poging tot semi-feminisme nog geforceerd aanvoelde komt het hier natuurlijk over. De twists met de appel of met de reddende kus hadden flauw kunnen zijn, maar pakken hier goed uit.

In feite wordt er maar één vreselijke misstap gezet en die komt pas bij de laatste scène. Een Bollywoodnummer? Echt? Ik weet dat Singh een Indiër is en dat Snow Shite zang en dans moest terugbrengen in het land, maar moet dat met een nummer die totaal niet in de totale sfeer van het geheel past? Heel even lijkt de film een soort postmoderne Shrek-achtige film te worden, wat het ervoor telkens nét niet werd. Jammer, maar omdat de film dan al afgelopen is doet het niet veel schade meer. Alleen nooit meer doen, Singh.

Een van de grootste verrassingen die ik eigenlijk ooit gehad heb. Ik had nauwelijks hoop op een voldoende. Eentje voor de categorie: ondergewaardeerd.
4*

Opgenomen van film1, ik had er zin in....alleen verwachtte ik die andere versie. Nou ja, toch maar kijken. Roberts een miscast....mja, vind dat altijd wel van haar. Precies zo'n actrice die van mij niet hoeft en die ik ook nog eens allesbehalve aantrekkelijk vind...lastig om te blijven kijken, blijft niet veel over.

Kinderlijk filmpje, maar ok, net aardig genoeg. Maar gezien dit van Singh komt valt het toch tegen. Het Bollywoodse eind is bespottelijk, compleet WTF moment!

Geen onaardige Sneeuwwitje-variant. Op zich is alles in orde, humor, costuums, sfeer, acteerwerk, beelden, originaliteit (voorzover mogelijk met dit verhaal), noem maar op. Julia Roberts als 'boze stiefmoeder' was wel even wennen aangezien ik haar nooit in zo'n rol heb gezien, maar ze deed het niet slecht.

Leuk en onderhoudend. De slotliedscene had van mij gewoon de aftieteling mogen begeleiden, dan was niemand erover gevallen.

Niet goed, niet slecht. Gewoon vermakelijk

Alleen het einde moest ik van gruwelen... erg jammer om zo'n Bollywood einde er aan te brouwen

Het liedje op het einde was leuk

Een wat kiddy variant t.o.v. the Huntsman variant die in dezelfde periode verscheen. De aankleding is prachtig en Lily Collins is op haar mooist wanneer ze in haar blauwe outfit mag gaan stralen. De film is erg vermakelijk, maar mist uiteindelijk wel een spanningsboog om echt te overtuigen.

De luchtige toon is goed, maar uiteindelijk mis je toch wat actie. Ondanks de vele kritieken vind ik Roberts als bitch wel erg goed, maar mist de film ook in het verhaal een beetje een punch. De opbouw is wel goed, maar richting het einde wordt het allemaal wat stuurloos en eindigt het met een totaal uit de toon vallend Bollywood segment.

2,5*