The Perks of Being a Wallflower (2012)

Meer reacties nav PAC festival:

Reacties THE PERKS OF BEING A WALLFLOWER @ Pathe PAC festival | Facebook - on.fb.me

Film gezien in de preview bij onze cinema.

Geweldige film, nooit verwacht.

Lastig om te omschrijven, een jongen die het heel moeilijk heeft. Die uiteindelijk min of meer opbloeid. Helaas gaat het wel af en toe fout.

Geloof dat ik zo niets spoil

Mooie coming of age film met herkenbare thema's. Ik vond de hoofdrolspeler erg goed en overtuigend spelen. Emma Watson en Paul Rudd vond ik ook verrassend. Beide in heel andere rollen dan we van hen gewend zijn. De tunnelsong is één van mijn favoriete Bowie-songs. Aanrader!

Exactly!

Fantastische film!!! Kan niet wachten tot hij op blu-ray is! Een aanrader!

Wat een prachtige film. The Perks of Being a Wallflower had humor als drama en verveelde geen moment. De film zat vol met acteertalent waar we het in de toekomst mee moeten doen. Logan Lerman (3:10 to Yuma) en Emma Watson (Harry Potter) kende van een aantal simpele rolletjes, maar lieten hier zeken hun A-game zien. Ezra Miller had al een toprol in 'We Need To Talk About Kevin' en liet ook hier weer zijn talent voor acteren zien. Echt een film voor iedereen. Ben benieuwd naar Watson en Lerman's volgende samenwerking in Darren Aronofsky's 'Noah.'

Aardige highschoolmovie met min of meer de gebruikelijke dilemma's en dito thema's. Weet hier en daar het verval in het juk der cliche's te voorkomen met een creatieve plottwist. De subtiel humor is absoluut een pre, evenals de muziek. Desalniettemin weet de film het genre als zodanig niet in duidelijke zin te ontstijgen. Ik blijf dan ook steken op 3,5*.

We're infinite.

Ik had het plan om om 16.15 te gaan, maar raakte mijn kaartje kwijt of gooide 'm weg, dus moest ik uren doorploeteren om te kunnen gaan. Ik poogde even om naar Hope Springs te gaan, maar da's echt niets imo - misschien wel op dvd, maar niet in de bios. Dat hield ook in dat ik tot 18.23 moest wachten om weer een nieuwe kaart te kunnen halen. Daarbij twijfelde ik wel, zou ik wel, niet, wel, niet gaan? Uiteindelijk werd het dus weer 'wel,' en ik heb absoluut geen spijt, ook al heb ik uren nutteloos door Den Haag moeten banjeren om 'm uiteindelijk te kijken.

Wat een fantastisch stukje cinema. Heerlijk. Prachtig. Emma Watson (nee, ik zal niet de fout maken om haar weer Emily te noemen, zoals ik per ongeluk deed bij Deathly Hallows pt 2) schittert, straalt, schijnt, heerlijk relaxed en totaal op haar gemak met dit soort rollen. Ze zegt de juiste dingen, doet de juiste dingen. Hopelijk keert ze de film dan ook niet haar rug toe.

Al moet ik wel eerlijk schrijven dat ik Touch-a, Touch Me leuker vond in Glee.. Dat is misschien de enige kanttekening waar het haar betreft.

Logan Lerman is na Percy weer fantastisch, machtig interessant om hem te volgen. Aan het beeld gekluisterd zat ik tijdens elke seconde, en ik droomde weg. Opgroeien is zo hard, zo pijnlijk soms. Je word ouder, leert je eigen weg te gaan in dit soms zo rottige leven, en je moet op je eigen benen leren te gaan staan. In de schaduw kunnen wel je ouders blijven toekijken, maar je moet het uiteindelijk zelf opknappen.

Ik genoot van de lessen die het personage Charlie leert, interessant en soms pijnlijk. En ja, zoals ik ook een enorm zwak heb voor Patrick Wilson (ik weet niet wanneer dat ooit is begonnen, maar ik blijf hem leuk vinden), zo vind ik ook Paul Rudd gewoon zo cool. Die is tof. Alles klopt, alles is zo ongelooflijk.

The Perks of Being a Wallflower is de winnaar van de Publieksprijs van het Leids Film Festival

Wauw, wat een schitterende film. Ik heb dan weliswaar een zwak voor indie coming of age films, maar had niet verwacht dat het zo'n mooie film zou zijn. Vaak aangrijpend, soms lief en ook geregeld grappig. Schitterend gefilmd, hele goede muziek en een knap staaltje acteerwerk van iedereen. En Emma Watson liet het al zien in 'My Week with Marilyn', maar ben nu echt verliefd geworden op haar. Denk niet dat zij erg last gaat hebben van haar Harry Potter verleden.

4.5*

Matig. Hele irritante personages (de enigen waar ik me niet aan irriteerde hadden een bijrol: Paul Rudd en Dylan McDermott), een voorspellend en clichématig verloop en te veel medelijden en zelfmedelijden. Pluspunt is dat er wel goed geacteerd wordt. Misschien is dit niet helemaal mijn genre, desalniettemin een 2.5.

Gisteren deze film in de bios gezien. Met zeer irritante meiden een rij voor ons. Na twee keer er wat van hebben gezegd hielden ze hun mond. Ze moeten bij ons ook een 'zero tolerance' bioscoop gaan invoeren. Als je praat, je telefoon aan hebt, wordt je er meteen uitgezet. Maar goed. Toen konden we gaan genieten van deze film. Het is een goede film, soms een beetje overdreven geacteerd, maar over het algemeen wel een aanrader. Emma Watson vond ik in Harry Potter altijd al zeer goed acteren en dat doet ze hier ook. De mietige jongen is een beetje 'over de top', maar net niet irritant.

Natuurlijk is de film 1 groot cliche, maar je moet van goede huize komen wil dat niet het geval zijn tegenwoordig aangezien er al ontzettend veel is gemaakt. Alle coming of age films zijn cliche, so what.

Maar het is de uitvoering die telt en dat is hier uitstekend gedaan, sterk acteerwerk, goede personages, nergens over de top.

Ging er volledig blanco in en dat leidde er dan wel weer toe dat ik pas bij de tweede keer dat het over Heroes ging pas door had dat de film zich in 1977 afspeelde en Heroes net uit was en het dus vrij logisch was dat ze wel The Smiths e.d. kende, maar niet dit nummer (in eerste instantie dacht ik nog dat het een flaw in de film was ;-D) en nee, ik vind een cassettebandje niet vreemd, net zoals ik de combinatie potlood + cassettebandje erg goed snap ;-D.

Goed, schrijven als je al dagen lang +12 uur werkt is ook niet het handigste, want die flaw blijft natuurlijk staan omdat die film zich helemaal niet afspeelt in 1977 aangezien Morrissey in dat jaar nog niet eens zijn eerste depressie heeft gehad.

Snap wel dat je dacht dat het gesitueerd was in '77, maar dat van Heroes is gewoon een flaw. Raar dat er in de jaren 90 nog jongeren waren die Heroes niet kende, maar so be it.

Het betreft hier naar mijn weten gewoon een film gesitueerd in eind 80/begin jaren 90 en die jongeren houden gewoon van "oudere" muziek. Anders kan ik het namelijk ook niet verklaren dat o.a. Teenage Riot (Sonic Youth) en Tugboat (Galaxie 500) op de soundtrack zitten.

Als we ff snel de soundtrack bekijken waar het boek aan refereert, wordt het ook duidelijk dat het een jaren 90 tijdperk is, met o.a. Ride, Smashing Pumpkins en Nirvana.

Dit is een mooie ontroerende en soms heftige film.Kan niks anders zegen dan een echte aanrander!!!

Behoorlijk sterke film. Erg goed opgebouwd met ook een best ziek onderwerp. Alles begint als een teeny film, waarin we kennis maken met de outsider Charlie, die maar moeilijk ergens geaccepteerd kan worden en het pispaaltje van de klas is, maar ondertussen wel erg slim is, en met sterke argumenten wel iemand onderuit kan halen. Uiteindelijk maakt ie kennis met een ander groepje outsiders die hem helemaal in de groep accepteren en waarin hij kennis maakt met het leven van feesten, sex, drugs en rock en roll. Ok, dit klinkt allemaal erg standaard, maar dat is Wallflower absoluut niet. Zeker wanneer Charlie dingen blijkt te doen in een black out, en dus aan een vorm van dissocatie lijd. Dat onderwerp begint nog vrij onschuldig, maar het einde is wel erg ongemakkelijk. Dissocatie krijg je natuurlijk door seksueel misbruik, en uiteindelijk veranderd de film ook in een soort moordverhaal aangezien Charlie er langzamerhand ook achterkomt dat hij zijn tante heeft vermoord die de dader was. Dat was dus iets wat hij al die tijd wegstopte. Charlie voelde dus als het ware dat er iets niet goed zat maar in de film word dat nog mooi verborgen gehouden en langzamerhand komt de waarheid dichterbij. Behoorlijk overtreffend.

De opbouw is ook erg mooi en het is ook precies zo'n stijl wat ik graag in comming of age films zie. Een beetje een sfeertje wat Gus van Sant ook gebruikt. De muziekkeuze was fenomenaal en we krijgen lekker allemaal oldies te horen: Sonic Youth, David Bowie, The Smiths, Smashing Pumpkins etc. En dat maakt het toch weer tot een erg boeiende tienerfilm die ook wel een beetje in de categorie van Van Sant valt en The Butterfly Effect.

4,0*

no you didn't? IIk denk dat je juist mensen gaat wegjagen als je dit vergelijkt met The Butterfly Effect, niet doen dus!

Lol. Al verwacht ik kwalitatief wel iets als The Butterfly Effect ja .

Ik bedoel meer, een van de betere tienerfilms. Dus dat het niet zo'n typische Amerikaanse zuip, flauwe humor en zorg er strikt voor dat de tieten net niet in het zicht zijn-films.

3 januari komt hij uit hier in België... Kan niet wachten om Emma eindelijk terug in een nieuwe film te zien!

Aan de PG 13 rating te zien zullen "de tieten" in deze film ook wel niet in zicht zijn denk ik zo, maar ik hoop dat ik het mis heb.

Hier had ik na de lovende verhalen meer van verwacht. Charlie en z’n vrienden, allen zeer herkenbare stereotypen van de middelbare school, zijn zoals alle middelbare scholieren natuurlijk erg veel met zichzelf bezig, maar hun commentaar en gesprekken vond ik hier wel érg self-conscious en bedacht. Meer het werk van een schrijver dan van jongeren zelf, zeg maar. Ik denk dat het daardoor niet goed lukte om met ze te identificeren en mee te leven, waarbij de personages soms ook een beetje op m’n zenuwen werkten. Desondanks toch een sfeervol filmpje waar je verder weinig op tegen kunt hebben.

3*

Ik heb het ook niet over deze film, maar over die zoetsappige, flauwe teenagers films. Hoeveelheid drank, drugs, coke en seksuele taal mag uiteraard, maar oohwee als er een tiet in beeld komt. Dat mag niet of er komt een dikke 18 + logo op het hoesje (al zie je slechts een tepel)

Achja, seksgefrustreerde preutse Amerikanen. Alsof een 13 jarige niet weet hoe een tiet eruit ziet.

Allemaal net niet.

Nergens te diepzinnig. Nergens te oppervlakkig.

Ezra Miller vond ik wel erg sterk in zn rol, al was Logan Lerman zeker ook niet verkeerd.

Helaas een wel erg voorspelbaar eind.

En niet mijn muziek, maar wie kent collectieft ''Heroes" van david Bowie nu niet?

Gelukkig eens een keer geen seks inbeeld in een post-puber film.

Prachtig gebruik van Galaxia 5000's Tugboat trouwens. Overal een klein beetje voorspelbaar maar wel een film die nergens zoetsappig wordt en algemeen hipster gehalte is ook niet zo bizar storend zoals hij in veel films wel is. Mooi ook te zien dat Emma Watson goed los van de wel bekende kinderboeken verfilmingen kan staan en zover intersante films uitkiest

Verrassend leuke high school film. Er hangt een fijn indie-sfeertje over de hele film en muziek paste er ook goed bij. Acteurs deden het goed en komische momenten werden goed afgewisseld met de wat meer serieuze scenes.

3,5 ster

Overdonderd door het prachtige The Perks of Being a Wallflower. Een zeldzaam mooi drama over het eerste highschool jaar van Charlie. Logan Lerman vertolkt de rol van Charlie en doet dat met verve. Toch wordt Lerman zelfs nog overtroffen door de twee andere hoofdrolspelers. Emma Watson en Ezra Miller maken grote indruk en het moet gek lopen willen we niet nog heel veel van deze twee talenten gaan horen.

Toch is The Perks of Being a Wallflower meer dan goed acteerwerk. Zo is er de heerlijke soundtrack maar ook het ijzersterke scenario mag er zijn. Regisseur en schrijver Stephen Chbosky forceert bovendien nergens en maakt daardoor van The Perks of Being a Wallflower een film die varieert tussen aangrijpend en grappig en tussen lief en ongemakkelijk.

Dat ongemakkelijke zit hem vooral in de ondertoon die de film bevat. Steeds voel je dat er ergens iets niet helemaal pluis is, maar je vinger er op leggen lukt steeds net niet. Het is de combinatie tussen dat ongemakkelijke gevoel, het bij vlagen aangrijpende verhaal en de heerlijke humor die van The Perks of Being a Wallflower een van de mooiste en beste films van 2012 maken.

Helemaal mee eens.

Voor mij een perfecte balans waardoor je constant met een onderbuik gevoel zit. Bij mij werd gelukkig pas vrij ver aan het einde van de film duidelijk waar dit gevoel door veroorzaakt wordt.

Zonder enige voorkennis en verwachting gaan kijken, maar de film heeft mij zwaar weten te ontroeren. Daarom voor het eerst in meer dan 2 jaar tijd weer eens de volle mep.

5*

Tegenvaller. Het is weer december en is het dus even een inhaalslagje maken omdat het straks lijstjestijd is. Naar het filmhuis was verplicht, want Calvé kon me nog niets fatsoenlijks bieden.


Laat ik maar beginnen met het positieve en dat zijn Lerman en vooral Miller maar daar houdt het wel op. Ik ben geen liefhebber van binnen de lijntjes kleurende coming of age drama's. Die grossieren in stereotypering (ik snap dat de doelgroep zich beter kan vereenzelvigen met een perfect socially awkward reject maar het begint mij steeds meer tegen te staan), ik sta daar veel te ver vanaf. Waardoor ik lastig me kan inleven, en dat is wel een must bij dit subgenre. Ook qua personages en hun uitdieping en dialogen is het allemaal erg geforceerd gekunsteld.


Bij dit subgenre zie ik graag rauw realisme, en daar staat deze Perks haaks op. Vooral omdat ik na Perks het Servische Klip zag die wel op mijn behoeftes inspeelt komt het euvel van Perks toch wel overduidelijk aan de oppervlakte. Dat het uiteindelijk verzandt in een moordplotje vind ik helemaal onaangenaam opvallend.


Geen rauw, oprecht en mooi coming of age drama maar vooral erg gekunsteld, stereotyperend en clichematig. Ik snap wel dat er mee weggelopen wordt maar voldoen niet aan mijn coming of age preferenties. Film geef ik iets teveel maar dat is te danken aan Miller, wat is hij goed. Erg zin in Afterschool, die lijkt mij wel in mijn straatje te passen.