Cidade de Deus (2002)

dus hiervan uitgaande, is enkel een realistische film een goede beoordeling waard in uw ogen?

realisme op zich mag geen maatstaf zijn, maar eerder of de film realistisch wil zijn en of hierin wordt geslaagd, idem dito voor films die minder realistisch zijn.

Deze is realistisch ja, maar daar houdt het ook bij op.

Daar houdt het helemaal niet bij op.

Onwerkelijk goede acteerprestaties van amateurs en kinderen, plus een geweldige vaart.

Dit si onwaarschijnlijk sterk spektakel.

dan hebben wij een andere film gezien vrees ik

Deze film is een streling voor het oog door het schitterende camerawerk van César Charlone overigens toen genomineerd voor de prijs van beste cinematografie. De kinderen (acteurs) vind ik heel erg natuurlijk spelen. Ik vind het enigszins oneer aandoen aan hun prestaties/talent om er steeds op te wijzen dat zij ook in het echte leven straatkinderen zijn. Ondanks dat ze opgegroeid zijn in die omgeving moeten ze nog steeds een rol spelen. Hoeveel (kind)acteurs spelen niet in een voor hun bekende omgeving. Wat mij betreft gewoonweg een goede selectie! Verder vind ik de film zoveel verder gaan dan realisme. Het rauw kantje (rauw en godzijdank niet zielig) wordt echt wel uitvergroot en dat maakt het voor mij juist zoveel boeiender dan de gangbare films/documentaires over dit thema.

Zowat alles is goed aan deze film: in de eerste plaats heeft Cidade de Deus een sterk verhaal, dat enorm goed in elkaar zit. Het is dan ook nog eens gebaseerd op waargebeurde feiten, wat het altijd nog een tikkeltje interessanter maakt. Verder blijft de film, ondanks de redelijk lange speeltijd, enorm boeiend. Dit is uiteraard vooral te wijten aan het sterke verhaal, maar ook het feit dat de film veel actiescènes bevat die erg realistisch overkomen, vond ik een positief punt. Ten slotte wordt er enorm sterk geacteerd, en dit door de voltallige cast.

Aan dit sluit ik me helemaal aan!!

Kan jij niet lezen? Ik noem naast het realisme ook de complexheid en de uitvoering. Daarbij gebruik ik het de term 'deze', maar mee ik dus niet aangeef dat ik enkel of uitsluitend realistische film waardeer.

Groot gelijk. Hoe ze het gedaan hebben?

Dagenlang repeteren, vervolgens repeteren met de camera erbij tot ze die helemaal gewoon waren en uiteindelijk 'voor echt' op locatie. Het resultaat is uniek.

18e plek in de TOP 250? Tja! Natuurlijk de realiteit is bizar te noemen. Maar jammer genoeg werd ik nauwelijks geraakt door de persoonlijkheden. Buiten het fotograafje om kon het mij geen bom schelen wat er met die ettertjes zou gebeuren. Op zich een aardige film, maar het verwachtingspatroon was denk ik te hoog gegrepen.

Toch een 4 voor de totale film... Films als Kite runner en Slamdock Millionairres raakte mij meer. Daar werd de dramatiek beter tot zijn recht gebracht. Normaal gesproken zijn dit wel aantrekkelijke genres. Babel past daar ook een klein beetje in met Brad Pitt. Wat betreft het camerawerk scoort deze wel hoog, alhoewel het soms wat rommelig aandeed. Het blijft apart hoe meningen zijn verdeeld.

Wat een geweldige film is dit. Heeft me van het begin tot het einde geboeid. Sterk verhaal wat ook nog eens op waargebeurde feiten is gebaseerd. Mooi geschoten en goeie acteerprestaties. Ik kan er niks negatiefs over zeggen, nu al een van mijn fovorieten.

Nope, zeker niet 'beter'. Gewoon anders... In die twee films wordt de realiteit erg geromantiseerd in vergelijking met deze film, ik vind het alleen raar dat sommige de dramatiek in deze film niet voelen. Slim natuurlijk de makers van Kiterunner en Slumdog Mil. om een zo groot mogelijk publiek te trekken, maar daar deed deze klassieker niet aan mee.

Echt een goede film!!

topper deze

Absolute topfilm

Dat zijn toch 3 ontzettend goed geschreven recensies op een rij!

Geen speld tussen te krijgen

Je hebt vele misdaadfilms die ingevuld zijn met een hoop gevaarlijke criminelen die allemaal netjes aangekleed zijn met een stropdas en een hoed. Een sigaar is in de meeste gevallen geen overbodige luxe en er wordt veel whiskey gedronken door oude mannen met baardjes die chillend in hun sofa's een paar orders uitdelen. Het is vaak tot in de puntjes duidelijk wie bij welke partij hoort en waar precies het gevaar op de loer ligt. In de City of God is het allemaal een stuk minder voorspelbaar want op elk moment kan er iemand worden neergeschoten zonder dat ook maar iemand er iets van merkt. Bovendien staan de bazen van de bendes ook gewoon op straat te schieten en te schelden waardoor het geen bouillon is maar echt een linke soep. Het gaat niet via via maar gewoon rechtstreeks pief paf zonder te vergaderen of na te denken en er wordt zo snel mogelijk afgehandeld met de mensen die een opstandig karakter hebben. De kogels hebben geen syndroom van Down want deze raken vaak genoeg het doelwit. Je zou dus kunnen stellen dat dit geen misleidend sprookje is die het geweld onder de jongeren juist stimuleert omdat het gebruik van wapens en de drugs heel erg stoer is, maar dat het gewoon een aardig realistische weergave is van de zogehete 'onderwereld'. De Zuidelijke acteurs verdienen stuk voor stuk een schouderklopje. Toch kwam het allemaal niet erg impressive op me over en één van de factors die daar voor verantwoordelijk is moet ik toch toewijzen aan de voice-over. Ik blijf het vervelend vinden, zo'n samenpakkende stem die ervoor zorgt dat het niet meer zoveel uitmaakt wat je nu eigenlijk waarneemt op het scherm. Daarnaast ben ik geen fan van die übersnelle montage. Er wordt continu geswitchd tussen allerlei verschillende shots en aan de ene kant wordt er hier een soort van chaos mee gecreeërt maar aan de andere kant lijkt het allemaal niet echt belangrijk te zijn want we gaan steeds weer vlug weg van het desbetreffende onderwerp.
Hetgene wat het meeste indruk op me maakte is de intro met de kip. Je zag dat hij bang was om geslacht te worden (goede casting wellicht) en ik had gehoopt dat de achtervolging op hem wat langer zou duren.

Prima filmpje, zeker niet alledaags, maar zó geweldig bijzonder vond ik het niet.

Goede review, John Lee

Rauwe film, maar heb ooit een documentaire gezien, en weet dat me dat meer raakte als deze film. Was toch iets anders, op een andere manier gruwelijk. Kwam denk ik ook omdat ze in deze film de rol van de politie niet zo hebben benadrukt. Toch wat jammer, want dat het interessanter naar mijn idee kunnen maken. Die politie is daar zo corrupt als iets, nog wel de grootste criminelen zelf! echt afschuwelijk! ik had een familie gezien in de documentaire en de politie was boos ( iets met drugshandel) en daarom gingen ze onschuldige families doodschieten. Echt heel erg.

4*

Blijft na al die jaren een serieuze stomp in de maag, deze film. Het sombere beeld van de favelakinderen wordt verlicht door speelsere momenten en die combinatie werkt erg goed. Cidade De Deus zit nogal fragmentarisch ineen, maar toch voelt het geheel natuurlijk aan.

De flitsende beeldvoering is bij momenten geweldig (en lijkt op andere momenten dan weer een klein beetje ingehaald door de tijd), het tempo verschroeiend en de jonge acteurs beschikken over de nodige dosis charisma.

4*

Mooie realistische film maar het verhaal miste ik er een beetje in.

Het verhaal was juist het beste

Uitmuntend.

De film heeft me erg geraakt. Vele scènes zien er goed uit en zijn erg mooi gefilmd. Als Zé'tje eenmaal de macht grijpt neemt de film duidelijkere vormen aan. De sfeer komt er meer in te zitten en je kunt goed mee leven met de radeloosheid van de slachtoffers. Sommige dingen en dan vooral op het eind waren wel wat toevallig maar goed deze zal ik wel door de vingers zien.

Het acteerwerk was werkenlijkwaar fenomenaal te noemen. Zé'tje is een van de beste bad guys die ik uit films ken en ook de andere doen het niet slecht.

De film zit vol met stockerende scènes die de werkelijkheid uiterst realistisch in beeld brengen. De laatste scène was een van de beste die ik ken. Je ziet de nieuwe jeugd met de nieuwe zelfde ideeën. Het lag er misschien een beetje dik bovenop maar erg goed gemaakt.

Uiterst zorgvuldig mee omgegaan maar wat doen die nep geweren op de achterkant? Ze zien er wel echt uit als plastic. Bijna de maximale score dus.

4.5*

Een heel aardige film. Miste wel de rol van ouders in het verhaal. Of het ontbreken daarvan was niet goed in beeld gebracht. Een film waar kinderen nu eens niet irritant acteren. Goed verhaal.

Nog bedankt trouwens.

Na ruim 3 jaar weer eens gezien.

Gedeeltes van de film en de rode draad in het verhaal kon ik me nog wel herinneren, maar veel was al weggezakt. Toen ik hem voor het eerst zag vond ik hem erg goed, en daar is drie jaar later geen verandering in gekomen. Cidade de Deus biedt een hele mooie schets van het bendeleven in de sloppenwijken van Rio de Janeiro. Deze kinderen leven in een harde wereld waar geen enkele straathoek veilig is en je bijna wel een kant moet kiezen.

Onze hoofdpersoon is echter een kleine uitzondering op de regel. Een goedaardige jongen die de weg tussenin neemt en niet zijn uitweg zoekt in criminaliteit, maar als fotograaf wil gaan werken. Hij woont op een plek waar niemand met gezond verstand zich zou wagen, maar dat heeft uiteindelijk zijn positieve bijwerkingen voor Buscape.

Het verhaal had makkelijk een zoveelste melodramatische en weinig boeiende film op kunnen leveren. Drugs verhandelen en overvallen plegen is niet bepaald iets nieuws in de filmwereld. Alleen het feit dat kinderen of jong volwassenen hier de lakens uitdelen zorgt ervoor dat alle zaakjes niet heel goed geregeld zijn als bij meeste misdaadorganisaties. Ze maken er eigenlijk een grote puinzooi van, waarvan ze zelf geen weet hebben.

De geweldige cast en de flitsende aankleding zorgen ervoor dat deze film uitsteekt boven de middelmaat. De cast bestaat uit amateurs, afkomstig uit de favela en dit zorgt voor een groot realisme gehalte. Wat een geweldige acteerprestaties van die kinderen overigens, vooral Zé vond ik erg sterk. En dat jongetje dat in zijn voet werd geschoten, o mijn god dat leek wel echt! Visueel hanteert Mereilles een soort guerillastijl die erg goed werkt. Camerawerk uit de losse pols, maar het levert een aantal prachtige shots op. De editing verdient echter de meeste lof. Heel snel en hipo gedaan en dit geeft toch wel een moderne feel aan de film.

Zeer goede film die tussen alle harde, emotionele momenten ook nog ruimte heeft voor wat humoristische situaties. 4*.

Zware tegenvaller dit, had er veel van verwacht (misschien te veel) gezien de hoge score en top 250 notering hier, maar waaraan de film die scores te danken heeft is voor mij toch een groot raadsel. Het is allemaal zeker niet slecht, verre van, maar het wordt nergens bijzonder. Ik kon gewoon geen enkele symphatie vinden voor de personages, uitzondering is dat fotograafje, daarom deerde het mij ook eigenlijk allemaal niks wat er met ze gebeurde. Het verhaal is in mijn ogen zeker niet origineel en ik heb echt weinig opzienbarends gezien. Toch wist het allemaal wel te boeien, dit na een wat irritant begin waaraan ik mij mateloos irriteerde aan de stortvloed van namen waardoor het lastig was uit te maken wie nou wie was. Na een goed halfuur onderweg zat ik er meer in en heb ik nog anderhalfuur naar een aardige film zitten kijken, ik heb echt nog lang zitten hopen dat het me allemaal ging raken, maar helaas...

Ik geef 3,5* want nogmaals, slecht is het ook zeker niet maar de hoge scores doen bij mij echt vraagtekens rijzen.

Op zich een mooie film maar ik kon niet de hele tijd geboeid blijven en heel erg bijzonder vond ik het ook niet.

Het grootste probleem was het krijgen van een band met de personages en/of karakters. Wie er ook aanging, het interesseerde me weinig tot niks. Daarbij stelde ik me meerdere malen de vraag tijdens het begin van de film hoe die toch op plek 18 is terechtgekomen.. Vond het niet boeiend genoeg en vroeg me ook af waar die losse verhaaltjes heen gingen.

Gelukkig herpakt de film zich goed tot zeer goed en komt uiteindelijk alles wel mooi bij elkaar. Het was zeker interessant om te zien hoe het nou in een ghetto er aan toe gaat, en ik kan niet anders zeggen dat het er realistisch uitzag.

De acteurs deden ook allemaal keurig wat er van ze gevraagd werd waardoor het toch wel een aantrekkelijk schouwspel werd.

Zoals hierboven al gezegd vind ik de 18e plek in de top 250 wel veel te hoog gegrepen maar een ruime voldoende is zeker op z'n plaats.

3,5* voor nu.

Wervelend spektakel, zelden geziene vertolkingen door een zéér jonge cast.en bikkelhard materiaal. Voor mij staat hij nog veel te laag.

Dat kan, voor mij persoonlijk was het niet de topper die ik voor ogen had. Het pakte me te weinig, vandaar de lagere score dan het gemiddelde.