Cidade de Deus (2002)

Het voelt apart dat dit soort films nu als klassieker gelden. Volkomen terecht, maar ik voel me er wel oud door. Vooral het script zou echt verplicht bekeken moeten worden op elke filmacademie. Hoe fraai de film een heel complex verhaal overzichtelijk weet te vertellen en hoe de film speelt met perspectieven en tijd is echt heel bijzonder.

Best een sterke film over het leven in de sloppenwijken van Rio de Janeiro. Dit is wel een film die me altijd bij is gebleven sinds ik deze ruim 15 jaar terug zag. Nu er een serie uit is wat een vervolg op deze film is leek het me goed deze weer eens op te zetten. Nog altijd een zeer vakkundig gemaakte film met veel sfeer, goede en realistische karakters en rauw geweld. Soms moet je gewoon geluk hebben waar je wieg staat en deze mensen hadden de pech in een shithole te verblijven. Er zitten toch wel hele intense momenten in, zoals het moeten kiezen welk kind vermoord zou gaan worden. Toch vind ik de film niet meer zo briljant als ik had gehoopt. De eerste helft is erg boeiend, maar in het tweede gedeelte verloor ik langzaam de aandacht en duurde het allemaal net te lang.

Dikke 3,5* (maar net geen 4* meer waard)

Cidade De Deus kan je omschrijven als een rollercoaster van geweld. De ene schietpartij is nog niet afgehandeld of de andere volgt al. De film heeft ook best een hoog tempo en zorgt ervoor dat je gedurende de hele speelduur geboeid blijft kijken.

Anderzijds worden er een hoop personages geïntroduceerd, die uiteindelijk allemaal karikaturen zijn. De ene is al wat brutaler dan de andere en er zitten ook een paar vriendelijkere jongens tussen, maar uiteindelijk heb je toch het gevoel dat het allemaal 1 pot nat is. Er zit wat mij betreft te weinig diepgang in de personages en dat is in dit soort van films wel belangrijk.

Er gebeurt veel in deze film en kent een hoog tempo, maar het gebrek aan diepgang in de personages weerhoud mij om er een hogere score aan te geven, want dat zat er eigenlijk wel in. Mijn score van 2013 blijft daarmee staan.

3.5*

Nog steeds een krachtig sociaal drama over opgroeien in een favela. Het is een wereld met eigen regels en wijsheden, met veel geweld waarbij een mensenleven niks voorstelt (die scène met die 2 kinderen slik).. , met weinig kansen en zonder rechtvaardigheid. Een milieu waarin het moeilijk is om uit te ontsnappen om een betere toekomst op te bouwen. De dood van Benny grijpt me om die reden nog altijd bij de strot. Het zijn altijd de goeden die eerst gaan. Het kijkt bijna als een documentaire met de ruwe realistische stijl maar voelt tegelijkertijd ook aan als een rasechte mafiafilm. De acteurs doen je bijna vergeten dat dit een film is. Gebaseerd op echte getuigenissen en eigenlijk ook deels biografisch.