The Fly (1958)

Suspensevol.

Want ondanks dat er weinig horror-elementen in deze classic zitten, houdt de spanning e.e.a. omhoog. Met name het vangen van de vlieg en Marshall met zijn hoofddoekje zijn sterk.

De SFX zijn dat niet, maar dat maakt geen bal uit. Gedateerdheid hoort nu eenmaal bij een film die Abraham heeft gezien.

Grappige synopsis overigens. Direct van de VHS-hoes, zo te zien. Niet lezen overigens, want dan hoef je alleen nog maar de laatste 10 minuten op te zetten.

Op naar deel 2.

De film doet wat oubollig aan, vooral de soundtrack is op sommige momenten te overheersend en de romantische scenes tenenkrommend.
Voor een film uit 1958 mag je dat vergeven, hoewel er genoeg films zijn uit die tijd die nog wel prima overeind staan jaren na dato.

Het verhaal is hier en daar wat knullig, met name de zoektocht naar de vlieg die te lang duurt en wat absurd is, maar het heeft een prachtig einde. Vanaf het moment dat Vincet Price op het bankje zit en het gegil van de man-vlieg niet hoort en later dat we de man-vlieg in het web zien zijn kippenvel momenten.

Leuk hoor. Zijn er eigenlijk een heerlijk sci-fi films gemaakt in de jaren '50. The Fly is erg vermakelijk. Zit eigenlijk tussen een vermakelijk B product en een sterke kwaliteitsfilm in. Beetje vreemd.

Veel sterke scenes, een eigenlijk ijzersterk scenario (hoewel wel iets voorspelbaar) en een heerlijk sfeertje. Vond die lievige scenes in het midden tussen de echtgenotes geweldig, omdat je immers al weet dat zij hem 'vermoord' heeft in een drukpers

Ben benieuwd naar Cronenberg's versie, die ik nog nooit helemaal zag. Deze is gewoonweg heel sterk.

Helene and Andre believed in the sacredness of life.

They wouldn't harm anything.

Not even a fly!

Heb de Chamber Collection al een tijdje op dvd en gooi nu alle 5 the Fly flms er tegenaan.

The Fly is een leuke film die echter niet het niveau van de remake haalt. Het uitgangspunt is hier natuurlijk origineel en de vertelswijze beviel me ook wel, ondanks dat je de uitkomst al weet.

Ook de cast vond ik wel aardig en hadden ze soms erg sterke, gevatte dialogen, zoals mijn openingszin al aangeeft. Wel geeft de film meer ruimte voor een drama dan een echte horrorfilm, dus je hoeft geen huiveringwekkende momenten te verwachten.

Alleen jammer dat de film in het midden kitcherige momenten vertoont en dat de introductie van de vlieg iets te lang op zich laat wachten(al zorgt het hoofddoekje wel voor leuke momenten). Gelukkig zorgt de sterke soundtrack nog voor leuke en sfeervolle momenten.

Geen topper, maar wel prima vermaak voor zo'n gouwe ouwe.

3*

Geweldig idee natuurlijk, maar vooral scriptsgewijs een zooitje. De film kent een ietwat lange opbouw naar het moment suprême, dat zomaar overgeslagen wordt. Rare keus om de professor ineens met een doek om zijn hoofd op te laten draven. Ik had wel het moment willen zien waar de vlieg de pod binnendringt. Neumann helpt hier een leuke troef totaal om zeep. Dat heeft Cronenberg met zijn remake veel beter gedaan. Desalniettemin een leuke 50's sci-fi.
3*

Een klassieker, maar wel eentje die de tand des tijds niet perfect doorstaan heeft. Het gegeven is nog steeds erg sterk, maar het afgrijselijke acteerwerk (Price is de enige die ik aan kon zien, al is dat maar vanwege zijn typische maniertjes dan vanwege zijn acteertalent), de te sterk aanwezige soundtrack en de onevenwichtige combinatie van technofobie (de wetenschapper die tot inkeer komt dat niemand zo voor God zou mogen spelen) en technomanie (het zoontje dat na de vreemde lofrede van Price over het zoeken naar de waarheid ineens besluit hetzelfde te willen gaan doen als zijn vader. Dit houd in ieder geval ruimte over voor een vervolg zullen we maar zeggen, maar het ging behoorlijk in tegen de protesten die zowel Marshall als zijn vrouw gedurende de film tegen het experimenteren kregen)

The Fly is nu voornamelijk kitsch. Een film met een soort boodschap, die echter toch nergens goed naar boven komt. Een film met enkele ijzingwekkende scenes (de verdwijnende kat en de vlieg met het mensenhoofd) die helaas teveel slecht geacteerde, melodramatische gebeurtenissen ervoor heeft. Goed, het vermaakt allemaal wel degelijk en als de film eenmaal op gang komt met de zoektocht naar de vlieg met het witte hoofd ontstaat er zeker wel een vorm van spanning, maar dit alles is toch net niet genoeg om een complete topper te hebben.

Complimentjes overigens voor de creature-FX, ik kan me goed voorstellen dat dit in 1958 angstaanjagend was. Ook al zien we nu met onze moderne blik toch duidelijk dat het nep is, knap blijft het wel.

Benieuwd naar de andere delen, net als veel bovenstaande posters heb ik de prachtige 7-dvd box gekocht (slechts 14,99!), dus daar hoef ik niet moeilijk over te doen!

Haha, ik ben een fan van dit type SF-film uit de jaren '50. Tis een tikkeltje onzinnig: een wetenschapper doet spannende teleportatie-experimenten en besluit zichzelf ook te transporteren. Echter wordt een vlieg met het device ook meegeteleporteerd, waardoor de wetenschapper een vliegenkop krijgt! Dit tot de grote schrik van zijn vrouw!

Niet alles maakt evenveel sense. De wetenschapper meent dat zijn nieuw uitgevonden technologie niet zoveel afwijkt van het uitzenden van TV-beelden bijvoorbeeld Nog meer van dit soort situaties zorgen voor hilarische momenten, maar de film an sich is nog heel behoorlijk gemaakt. David Cronenberg zou er in de jaren '80 een remake van maken, die ook niet verkeerd is.

Deze nu eindelijk ook eens gezien nadat ik jaren geleden de remake zag. Ja, ok op bepaalde momenten is het misschien een beetje lachwekkend, maar ik vond de telepertaties toch wel knap in beeld gebracht. Dat we het moment waarop de wetenschapper zich wil teleporteren en het mis gaat door die vlieg vind ik geenszins vervelend. Dat het enige tijd duurt vooraleer we hem als gemuteerde vlieg te zien krijgen, vond ik goed en droeg bij tot opbouw van de spanning. En wat een einde zo met die spin en dan de "help me!". Ja deze heb ik in één ruk uitgekeken, ging er heel vlot door! De remake is ook goed, maar deze vond ik toch beter.

Een toffe, klassieke sci-fi film. Ondanks de gedateerde manier van storytelling en de voor tegenwoordige begrippen niet heel bijzondere special effects is dit een film die erg gemakkelijk wegkijkt.

Het tempo is voor een film uit die tijd nog redelijk vlot en Vincent Price zet weer eens een solide rol neer. Ook Patricia Owens weet te overtuigen in haar rol.

Zelf had ik wel nog iets meer screentijd willen zien met de professor en hadden ze iets dieper in mogen gaan op hoe nou precies het "ongeval met de vlieg" plaatsvond.

Maar al met al is er eigenlijk weinig negatiefs aan te merken op deze klassieker.

Toen ik jaren geleden Cronenberg's The Fly zag wist ik niet eens dat het een remake was. Waar Cronenberg vooral de transformatie tot in de smerigste details laat zien is dit origineel een stuk klassieker. In het begin lijkt het zelfs alsof je een soort detective aan het kijken bent; een behoorlijk lange opbouw en geen vlieg te bekennen.

Toch was ik vanaf het begin geboeid en was het acteerwerk van Owens en Price goed. De moord is lekker mysterieus en via flashbacks kom je er achter wat er daadwerkelijk is gebeurd, het meest interessante deel van de film. Het teleportatie-gebeuren is fascinerend, maar erg jammer is dat het moment zelf, waar de vlieg de teleport binnendringt, totaal wordt overgeslagen. Ook de transformatie wordt buiten beschouwing gelaten, al is het steeds krankzinniger worden van de 'verborgen' André wel spannend. Masker en klauw waren ook goed te pruimen, net als de menselijke vlieg op het einde.

Het meest belachelijke waren de vliegenspeurtochten van Helene en Philippe. Als je één unieke vlieg in de natuur vrijlaat dan ga je die natuurlijk nooit meer vinden. De muziek is trouwens opvallend aanwezig wat zeker een pluspunt is. Sterke film, die zijn meerdere in Cronenberg's werk moet erkennen.

They wouldn't harm anything... not even a fly

The Fly was een klassieker die al langer op mijn verlanglijstje stond, maar het is blijkbaar redelijk moeilijk om de film ergens in de Benelux tegen te komen. Ik vond namelijk alleen maar de sequel Return of the Fly en de remake uit 1986. Naar aanleiding van het Creature Features thema dat vorige week van start ging met The Creature from the Black Lagoon kwam Cinema Zuid gelukkig met deze op de proppen. Natuurlijk gisteren gaan zien, maar uiteindelijk toch net iets meer van verwacht.

Eerste verrassing was het feit dat het screenplay geschreven is door James Clavell (vooral bekend van zijn Aziatische boeken waar Shogun denk ik wel het bekendste van is), maar ik wist ook helemaal niet dat Vincent Price hier in meespeelde! De man heeft zo'n omvangrijk oeuvre natuurlijk, maar dit was me blijkbaar ontgaan. Leuke verrassing ware het niet dat hij precies wat op automatische piloot acteert. Ik snap eerlijk gezegd ook niet goed waarom een Amerikaanse productie als deze zich in Canada moet afspelen. Vind het altijd zo geforceerd overkomen wanneer er continu in het Engels wordt gebabbeld met dan hier en daar eens een monsieur tussen gegooid. Soit, voor de rest wel degelijk in elkaar gestoken. Beetje jammer dat het geheel in een flashback wordt gegoten, maar het einde waar François en Charas een menselijke vlieg vinden is wel een heerlijk stukje. Dat geschreeuw, die spin dat nadert en dan Charas die beide vermorzeld met een steen... Wist ongeveer wat er ging komen vanwege onder andere de parodie van The Simpsons en Beetlejuice, maar mooi dat het na al die jaren zijn kracht nog niet is verloren.

Kurt Neumann, die de release van de film en het bijhorende succes trouwens niet meer heeft kunnen meemaken doordat hij een week voor de algemene release overleed, weet dan ook mooi te spelen met het teasen van het monster. Sowieso ben ik wel fan van deze aanpak, maar het is altijd mooi meegenomen dat het monster er op zich dan ook nog eens degelijk uitziet. Beetje een standaard rol van Price dus, maar het is sowieso Patricia Owens die als Helene de show steelt. Alleen Charles Herbert, die hier de rol van de kleine Philippe speelt, had echt nooit door de audities mogen geraken. Een schoolvoorbeeld van hoe het mis kan gaan met kinderen in films.

Ik had misschien net iets meer verwacht, maar dat komt ook doordat een kennis mij op voorhand had vertelt dat de transformatie nogal gruwelijk zou zijn. Ik vermoed dat ze de remake heeft gezien dan, want dat valt hier erg goed mee. Enkel de scène met de vlieg en de spin is wat ambetant, in de goede zin van het woord. Binnenkort eens op zoek gaan naar de twee sequels en de remake.

3,5*

Oh my.

Het "origineel". Voor de meeste mensen van mijn generatie zal de film van Cronenberg altijd de "echte" The Fly blijven, uiteraard was deze eerder. Maar wie een boompje wil opzetten over originaliteit enzo kan er toch maar beter rekening mee houden dat deze film weer afgeleid is van een bestaand verhaal, aldus de begincredits. Tot zover het originaliteitsgegeven.

Ik heb niet zoveel met 50s scifi en echt horror kan je dit niet noemen. Maar ik kan er nog wel ergens van genieten als het de kitschgrens ver overschrijdt. Tough luck. The Fly is een film die ik nog wel geapprecieerd zie worden door een ironisch publiek, maar als "serieuze" film vond ik het absoluut niet om aan te zien.

Het acteerwerk is echt om te huilen (misschien had Owens eens naar haar eigen takes kunnen kijken, dan waren er vast wél echte tranen aan te pas gekomen), de effecten zijn basic en eerder saai en de film wil soms wel spannend zijn, maar oogt vaak eerder een rasechte comedy. Zo is het hele middenstuk met het vangen van de vlieg hilarisch, moest het niet zo serieus gebracht worden.

Ondanks dat de speelduur beperkt is sleept het enorm. Nergens is er enige spanning, de boodschap is ééndimensionaal (al is het nog wel grappig om te zien dat er in 60 jaar niet zoveel veranderd is en men nog steeds met dezelfde angsten zit) en de leuke momentjes zijn kort en ver verspreid doorheen de film.

Mnee, de tijd is niet mals voor dit soort films. Enige leuke zijn de kitscherige wetenschappersdecors en het spinnetje op het einde, maar daar kan je nog geen trailer mee vullen.

1.0*

Met achtentwintig jaar tussen deze film en die van David Cronenberg vind ik het lastig om nog te spreken van remake. Daarom hou ik het liever op andere interpretatie. Nu ben ik opgegroeid en fan van Cronenberg maar moet ik bekennen dat deze er zeker mag wezen! Het verhaal van de onfortuinlijke wetenschapper Andre’ wordt door zijn vrouw vertelt in een flash-back. Nadat zij, Helene Delambre (Patricia Owens) verdacht wordt hem te hebben vermoord. De twee toehoorders zijn inspecteur Charas (Herbert Marshall) en de altijd goed spelende Vincent Price als Andres broer François. Afgezien dat de film sfeervol en goed blijf boeien springen er twee scenes bovenuit. Bij beide is dan ook de vlieg betrokken. Ik kan dan ook niet anders dan zeggen dat dit een heerlijk oudje is! En om af te sluiten met een quote: "De meest trieste van alle monsters is diegene die ooit net als jij en ik was."

Qua verhaal is het aan de ene kant niet heel verrassend, aangezien ik de remake van Cronenberg al wel gezien heb. Maar toch pakt deze The Fly uit 1958 het op een hele andere toon aan, en op z'n eigen manier slaagt ook deze versie ruim. We beginnen met een soort van epiloog (met Vincent Price) die best lang duurt, met een mysterieuze moordzaak waarin de zelfverklaarde moordenares zich steeds vreemder gaat gedragen, om pas na die tijd het uiteindelijke mysterie te vertellen. Het begint als wetenschapper Andre zichzelf steeds verder verliest in zijn experimenten, en nadat hij onder andere al de kat heeft laten desintegreren vindt hij het alsnog nodig om ook zichzelf pogen te transporteren: met quasi-fatale gevolgen, want de vlieg die met hem in het apparaat is gevliegen vermengt zich met hem. In plaats van de uitgebreide body horror die Cronenberg loslaat, gaat deze versie veel meer voor suggestie en mysterie; hoewel het voor mij (en voor veel mensen denk ik) al snel duidelijk was dat Andre tot een soort van hybride mens-vlieg was getransformeerd (net als de vlieg die een stuk mensenhoofd heeft meegekregen), die uteindelijk zelf dood wilde, werd dit pas tegen het einde echt expliciet bevestigd. Niet verrassend, maar een sfeervolle vertelling en een prima variant op het bekende gekke-wetenschappers-met-escalerende-experimenten-verhaal.

Een heel stuk minder knullig dan je zou verwachten van een monster-sciencefiction uit de jaren 50. The Fly uit 1958 lijkt veel meer in te zetten op mysterie en suspense. Dat blijkt al aan de vertelling, want in tegenstelling tot de bekende remake van David Cronenberg is de chronologie hier wat door elkaar geschopt. En dat maakt het begin wel interessanter, zelfs als je het verhaal en verloop al weet. De film is net als de remake een hoop opbouw; de film bevat een vrij simpel uitgangspunt met slechts twee hoofdfiguren, één hoofdlocatie en wat bijrollen. In het geval van The Fly wordt één van die bijrollen vertolkt door Vincent Price, wat in principe altijd een pluspunt is, voor welke film dan ook.

David Hedison en Patricia Owens zijn niet zo charismatisch als Price, maar Hedison is sympathiek en Owens doet gelukkig iets meer dan alleen maar schreeuwen - en dat is vrij bijzonder voor een vrouwenrol in een jaren 50 sciencefiction. En terwijl Cronenberg in zijn remake alles expliciet laat zien, toont het origineel ons vrij weinig. Een paar belangrijke elementen in het verhaal worden juist niet getoond en Neumann houdt zoveel mogelijk voor ons geheim. Stiekem is dat één van de sterkste elementen aan The Fly; want in tegenstelling tot de versie van Cronenberg is het hier juist fijn dat je The Fly amper ziet. Want eerlijk is eerlijk, het is een beetje knullig; zo'n grote vliegenkop met zo'n overhemd aan. Maar knullig of niet, de film werkt voor een groot deel van de tijd uitstekend, met ook een einde dat je wel even bijblijft.

3,5 sterren.

Ik verkeerde altijd in de veronderstelling dat aan de film een origineel script ten grondslag lag, maar dat blijkt niet zo te zijn. De film is gebaseerd op een kort verhaal van George Langelaan uit 1957. Veel meer grote verhalende successen heeft hij volgens mij niet gehad in zijn schrijverscarrière. Zijn carrière als spion tijdens WOII daarentegen lijkt een stuk boeiender geweest te zijn. Ik las dat hij zelfs zover ging met zijn spionage activiteiten dat hij plastische chirurgie heeft ondergaan om opvallende lichamelijke kenmerken te camoufleren. Met de film heeft dit ogenschijnlijk niets te maken, maar misschien zit hier ergens toch een linkje naar The Fly.
Kurt Neumann is de regisseur en viert met deze productie meteen zijn grootste succes in de filmwereld. Helaas maakte hij het grote succes zelf niet mee. Hij stierf een maand na de première en heeft de brede en succesvolle uitrol in de bioscopen niet meegemaakt. Sneu. Heb je eens succes…
De film volgt twee verhaallijnen en is als het ware een film in een film. In het overkoepelende kader is het personage van Vincent Price samen met de politie bezig met het onderzoek naar de dood van een wetenschapper. Binnen deze verhaallijn opent zich de essentie van de film als verdachte Patricia Owens in een lange terugblik haar verhaal doet over de gebeurtenissen.
De film stamt uit 1958. De visuele effecten zijn verouderd. De transformatie van mens naar vlieg is naar huidige maatstaven behoorlijk lachwekkend vorm gegeven. Als de wetenschapper zijn gemuteerde hoofd laat zien, ziet dat er enigszins grotesk uit, maar leidt de aanblik niet tot enige schrikreactie. Het kan erger. Als een vlieg met een mensenhoofd gevangen in een spinnenweb ‘help me’ uitroept, is dit voor mij reden tot een schaterlach.
Toch intrigeert de film hoewel er amper sprake is van een creepy sfeer. Hier en daar zijn er zelfs wat zoetsappige dramatische scènes, maar over het algemeen vindt er voldoende activiteit op het scherm plaats om je aandacht op te kunnen richten. Het verhaal deugt wel.
De acteerprestaties zijn goed. Ik moet er wel bij zeggen dat Vincent Price beter bevalt in een schurkenrol. Als brave borst doet ie het wel ok, maar ik verwachtte steeds een kwaadaardige handeling van hem. Die bleef uit. Prima rol, maar wel erg braaf.
En dat is de film ook. Braaf.

Toch wel een heerlijk trashfilmpje waarbij je bepaalde dingen gezien de tijd gewoon moet accepteren. Mij irriteerde het althans niet. Nu moet ik zeggen dat ik ook wel een grote fan ben van het verhaal en van de geweldige The Fly (1986) Een echte remake vind ik dit nu eigenlijk ook niet want deze film heeft toch een heel andere insteek dan die van David Cronenberg.
Ja, de opzet is hetzelfde van de ene plaats naar de andere plaats transporteren en dat er een vlieg bij zit. Oké, maar dan heb je het ook gehad. De film begint bij een moordzaak waarbij de broer van het slachtoffer ( Vincent Price ) en een detective op onderzoek gaan. De verdachte, de vrouw van het slachtoffer ( gespeeld door Patricia Owens ) begint op een bepaald moment aan haar bekentenis ( hoe en waarom ? ) en zo geraakt de kijker gefascineerd in haar flashback. Dit is dan het tweede gedeelte van de film. Uiteraard komt er regelmatig wat lachwekkende scènes voorbij gezien de tijdsgeest, maar toch weet het toch te vermaken. Het vangen van de vlieg was hilarisch, het uitzicht van de hoofdrolspeler als vlieg komt redelijk belachelijk over en het slot met de gemuteerde vlieg in het web van de spin was misschien wel er helemaal over en toch vond ik dat een fantastische scène....help me help me....gewoon hilarisch.
Het verhaal is leuk en zeer goed opgebouwd met een overtuigende Patricia Owens en Vincent Price die mij zelden weet te ontgoochelen. Nochtans een acteur die ik pas de laatste jaren heb leren kennen.
Andere sterke scènes in de film zijn de knappe beelden van het teleporteren en het moment wanneer de wetenschapper met zijn facetogen zijn krijsende vrouw aanstaarde.
Conclusie : een horrorfilm uit de oude doos met heel wat vermakelijke en absurde scènes die weinig horror bieden, maar de kijker wel weet te entertainen. 7/10

Tja, de remake uit 1986 was een beetje meer horror en de mutatie zag er angstaanjagender uit. Hier kwam het nogal lachwekkend over. Maar de ontknoping was een tikkeltje anders dan de latere film en een creatief bedenksel.

3*

Deze boekverfilming van regisseur Kurt Neumann kreeg uiteindelijk een erg geslaagde remake van de beroemde David Cronenberg. Die film beschouw ik zelfs als het beste Cronenberg-werk dat ik tot nu toe heb mogen aanschouwen, maar deze film uit 1958 viel me echter tegen. Met name de introductie draaft nogal lang door. Ondanks de prima vertolking van Vincent Price duurt het 25 minuten voordat we de vertelling over de gestoorde wetenschapper mogen horen. Het verhaal wordt verteld door Patricia Owens, een uitzonderlijk slechte actrice die van Neumann een veel te gewichtige en zware rol toebedeeld krijgt. Het gehuil zonder tranen maar ook de theatrale bewegingen als er iets misgaat vormen bijna kluchtingrediënten, maar de uiteindelijke (mislukte) bedoeling is dat we het serieus moeten nemen. Daarnaast duurt het zelfs binnen de flashback (soms verteld vanuit het perspectief van David Hedison, ook al moet het verhaal van Owens komen) nogal lang voordat het misgaat. De sciencefictionelementen van The Fly maken zelfs voor een film uit 1958 een behoorlijke indruk, maar de spannende scenes worden te breed opgenomen (weinig sfeervolle decors en vooral te overzichtelijk camerawerk) en het verhaaltje afgeraffeld. Nadat de professor integraal in een vlieg is veranderd pleegt hij ongeveer 15-20 minuten later zelfmoord. Dat heeft Cronenberg 28 jaar later veel beter uitgewerkt en opgelost. Op het vlak van horror zit er op het einde een opvallend onheilspellend moment tussen waarbij de vlieg met het mensenhoofd door die spin wordt verorberd, maar dat neemt enkel een minuut van de film in beslag. Voor de creatieve ontwerpen en Price ken ik de film 2,0* toe, maar het viel me als algemene kijkervaring serieus tegen.

Anderhalf uur zat ik onder de indruk te kijken naar deze prachtig vormgegeven film. The Fly is gefilmd in Cinemascope en gebruikt het formaat erg doeltreffend. Het kleurgebruik door De Luxe is nog het meest impressionant. Iedere kleur springt uit het scherm en zorgt voor een erg levendig aanvoelende film. Naar mijn mening werkte dit het beste bij Patricia Owens, met haar rode haar, prachtige lipstick en kleurrijke outfits. Echt adembenemend om te bezien.

Verder kan ik de originele structuur van het plot erg waarderen. Het eerste half uur bouwt een meeslepend mysterie op waarbij er van alles aan de hand kan zijn. Jammer genoeg verklapt de titel het al een beetje. Desalniettemin blijft het constant erg interessant. Ik besefte dat op een gegeven moment mijn hart een beetje zonk bij het zien van de teleportatie van de kat. Mijn kat, Ludo, zat me ook maar met vreemde ogen aan te kijken. Het was alsof hij dacht: "Durf het niet, hé!"

The Fly is mij beter bevallen dan de remake, al moet ik die dringend nog eens kijken nu ik wat ouder ben. Hoe dan ook is dit een klassieker en een dikke aanrader!

4*

Op dvd staat ook de trailers van de Fly 1 en 2 remake, ik zou ze eigenlijk moeten zien al is het vanwege Goldblum en Geena Davis maar ik hou er helaas niet van. Vroeger mocht ik wel graag naar die jaren '50 onwerkelijke sf horror films kijken. Deze film al zeer vaak gezien maar ik vind deel 3 toch leuker. Ook is de beeldkwaliteit niet erg geweldig met grote zwarte balken boven/onder.

Over gelukkig getrouwd echtpaar André en Hélène die een zoontje Philippe hebben. Samen met zijn broer François heeft André een elektronicabedrijf en werken ze voor de luchtvaart. Hélène roept de hulp in van François die net niet op de hoogte is van het experiment omdat het dan is misgegaan en hoewel ze lang zwijgt vertelt ze later toch aan hem en de inspecteur hoe het komt dat ze André heeft vermoord. Nadat hij eerst een kat heeft zoekgemaakt heeft hij het experiment op zichzelf uitgeprobeerd maar is er een vlieg bij gekomen. Nu is het zaak de vlieg met witte kop en witte arm te vinden want hiermee is haar onschuld bewezen.

Vroeger vond ik het inderdaad wel redelijk eng maar nu eerder grappig, waarschijnlijk ook omdat ze die close-ups nog niet zo goed konden, tegenwoordig met CGI is dit veel gemakkelijker. Toch blijft het er wel goed uit zien met die vliegen en web. Hoewel François altijd verliefd is geweest op Hélène, maar zij toch liever met André is getrouwd doen ze er verder vrij weinig mee. Ook kent de film, in tegenstelling tot het oorspronkelijk verhaal een Hollywood einde. Leuk maar ziet er wel simpel uit ondanks een gewichtig mysterieus verhaal en zodra Owens heeft geschreeuwd wordt het wat minder. Toch weer prima mee vermaakt, eigenlijk beter dan ik bij aanvang vermoedde zoals met de reacties van Freeman en het zoontje die er niet veel van begrijpen.