God Bless America (2011)

Wel euke film, maar naar mijn idee beetje simpele ripoff van Natural Born Killers. Leuke casting, kijkt wel lekker weg. Af en toe wat leuke humor. Maar geen uitschieter!

Een Uwe Boll film zonder Uwe Boll.

Maakt helaas de trailer niet waar. De trailer bevat over the top, uit zijn verband gerukte moorden. Je verwacht na het zien van de trailer, dat de film een script heeft die dit, hoe bizar ook, zal "verantwoorden" door een goed script. In de stijl van Falling Down.

Het eerste halfuur lijkt dit te gaan gebeuren. De intro is goed. De opbouw van de frustraties is geestig. En pijnlijk realistisch. Vanaf het moment dat Roxy in beeld verschijnt vliegt alle realisme van tafel. Als kijker kun je je gewoon niet inleven in haar, waardoor het geen leuk personage is.

Daarna vliegt de film vaak uit de bocht en weet het niet meer echt te verrassen. Dat is jammer, want sinds Falling Down heb ik niet meer zo'n gave maatschappijkritische film gezien. Terwijl de film gierend uit de bocht vliegt doet menig scène qua absurditeit (en stomheid) denken aan een Uwe Boll film. Wat wel leuk is, is dat de personages niet alleen mensen neerschieten die ongewenst gedrag vertonen, maar in hun dialogen worden nog veeeeeel meer dergelijke lieden genoemd. Daardoor staat de film echt bol van frust. En dat is wel lekker. Zeker omdat ik me aan 90% van de genoemde dingen ook erger.

Al met al geef ik de film het voordeel van de twijfel, maar ik had er veel meer van verwacht.

6 sterren

P.S. ik had niet gekeken wie in de film speelde, maar vond de hoofrolspeler wat trekjes van Bill Murray hebben... Blijkt het zijn broer te zijn

Op zich een goede film maar er had naar mijn idee veel meer uitgehaald kunnen worden. Het begin vond ik erg goed, de opbouw naar zijn irritatie werd geestig gebracht maar was wel heel herkenbaar en daardoor ook wel enigszins confronterend. Wie van ons lacht er immers niet om types als de "american superstarz' zanger en de belachelijke realatyshows. Op een gegeven moment vond ik echter dat de film een beetje de verkeerde kant op ging. De film gooide het meer over de comedy boeg waardoor de achterliggende gedachte van de film steeds meer uit beeld raakte. Dit vond ik jammer aangezien ik dat aspect van de film, het feit dat het je aan het denken moet zetten juist het sterke van deze film.

Concluderend gezegd vond ik het dus wel een mooie film maar had ik het idee dat de film teveel hinkte tussen twee gedachten, comedy of een serieuze film die je aan het denken zou moeten zetten. Wat mij betreft hadden ze hierin een duidelijkere afweging moeten maken. Hierdoor mist het de kans om écht een topfilm te worden maar blijft het wat mij betreft steken in de subtop.

Zwakke aftreksel van Leon script.

...het ging ...mmmmmmmm niet echt !

aardig.......meer niet.

ik had net zo´n film verwacht als ´´ Kick Ass´´ maar dat viel flink tegen.

deze film is te traag en heeft te veel dialogen die vervelen.

jammer....er had meer in gezeten.

Fris, maar toch smakeloos

Een satire op de Amerikaanse samenleving die geen censuur kent en alle grenzen opzoekt. Dit moet het idee van de regisseur zijn geweest toen het schieten van God bless America begon. Grensverleggend is het zeker geworden, en het zal dan ook ongetwijfeld de nodige tongen hebben los gemaakt bij de brave Amerikanen maar ook al gaat de film zeker behoorlijk ver, goed is hij toch zeker niet.

Dit komt met name omdat alles de nodige bite mist. Na een vrij interessante start en een aantal (toegegeven) behoorlijk sterke dialogen met betrekking tot Frank zijn kijk op de huidige samenleving begon ik mij al enigszins te vervelen, en dit werd er niet beter op toen ik tegen het einde een stel lucifers nodig had om mijn ogen open te houden..hoewel het concept fris is, voelt het toch al snel smakeloos aan en het vele neerschieten van mensen wordt al snel ongelofelijk repetitief.

Je tenslotte storen aan een van de hoofdpersonages is ook nooit een positief punt, wat ik echter wel al gauw had bij de 16-jarige Roxy waarvan ik hoopte dat Frank haar snel om zou leggen omdat ze de hele zit door met name bezig is om hoofdzakelijk irritant te zijn, en dan met name voor de kijker. De film mist ook pit, en is hierdoor behoorlijk traag waardoor ook de knap uiteengezette dialogen mij op een gegeven moment ook geen moer meer wisten te interesseren..vooral skippen deze handel, en je tijd aan betere films besteden.

1,5*

Wat een saaie voorspelbare film was dit zeg! Snap serieus niet waarom deze film toch nog een 7,2 scoort op imdb. Na een half uurtje had ik het wel voort gezien. Het had voor mij of radicaler gemogen, met meer actie, of ze hadden langer naar de mogelijke slachtoffers toe moeten werken. Het opsporen van de slachtoffers ging namelijk steeds erg snel. Kort samengevat; Een opeenvolging van moorden, met lange, veelal dezelfde soort dialogen tussendoor, over hoe de wereld naar de klote gaat.

Cynisch , absurd en triest als het echt zou zijn, dat is het niet vandaar prima confronterende film.

Wat mij betreft een perfecte schets van de decadentie van de VS en waarschijnlijk in de toekomst de hele ontwikkelde wereld.

In de film kwamen precies die aspecten aan het licht die afbreuk doen aan het menselijke ras en waar we allemaal blijkbaar zo hard achter aan willen lopen en navolgen.

De wrange humor maakte het geheel wat mij betreft sterker, ik ben het eens met SANDER 0151 dat het redelijk voorspelbaar was.

Maar al met al vond ik het een mooie persiflage van de VS.

Deze film stond al heel lang een beetje verloren in één van mijn lijsten met films die ik zeker nog moet zien. En omdat ik dringend wat films moet zien uit de lijst, ben ik alvast begonnen met deze film. Helaas was deze film niet de goede start die ik hoopte dat het zou worden. En alhoewel het eerste halfuur anders wou blijken, is deze film een aaneenschakeling van mislukkingen. De grootste mislukking in mijn ogen is dat deze film niet meer dan een contradictie van zichzelf is. Terwijl het heel hard probeert een loopje te nemen met die hele Instagram cultuur, weet het ook die cultuur te omarmen door zichzelf schuldig te maken aan dergelijk puberaal gedrag. Andere mislukkingen zijn het dertien in één dozijn verhaaltje (niet meer zo origineel), zwak acteerwerk (van iemand die deel uitmaakt van de cast van Mad Men verwacht ik beter), de voorspelbaarheid dat de film na de eerste moord in een neerwaartse spiraal terecht komt waardoor het ondanks de korte duur enorm saai en langdradig overkomt. Een beetje jammer, maar nu ik erover denk was dit eigenlijk te verwachten.

Het is duidelijk dat deze film met weinig middelen gemaakt is. Het lijkt de bedoeling te zijn geweest om te imponeren met enkele dialogen en te shockeren met het verhaal. Helaas is die poging mislukt door het klungelige acteerwerk en eenvoudige camerawerk. De film begint redelijk maar vervalt snel in cliches. Toch heb ik hem uitgekeken en mij niet verveeld. Dit is absoluut geen topper maar als je echt niets anders te doen hebt, is het een prima tijddoder.

De gedachte achter de film is goed, maar het schort aan de uitvoering. Ik vind hem daarin lijken op Idiocracy en dat is jammer. De film kijkt lekker weg. Ik heb me niet verveeld.

Apart, maar boeiend en vertederend. Meestal kan ik de komedie / drama's niet pruimen omdat er teveel drama in zit, maar in deze film heeft het drama-aspect een interessante boodschap (en wordt het genre 'drama' niet eens aangegeven bij deze film). Ijzersterke muziek ( Chocolate Watchband!)

Een trieste kijk in 't huidige Amerika (en niet alleen Amerika eigenlijk) waar het leven bestaat uit oppervlakkigheid, asociaal gedrag, egocentrische mensen en een niet te verzadigen ontevredenheid. Natuurlijk is dit allemaal wat uit z'n verband getrokken maar het word wel op een in mijn ogen zeer geslaagde en indringende manier gebracht in God Bless America.

Het zet je toch wel aan het denken over hoe je als mens in het leven staat en waar je waarde aan hecht. Maar goed, ik heb dus genoten van de film, ook al is het allemaal wat bizar en ongeloofwaardig. Maar een niet zo mainstream film op z'n tijd is een heerlijke afwisseling. En tja, wie zou er niet van die irritante pubers op hun plek willen zetten in de bioscoopzaal...

4*
8/10 (IMDB)

Geniale film! En zo correct!

Nogal zeurderige film, vol met gefrustreerde mannetjesmoralisme. Veel dialoog die het plot niet vooruit helpt (Alice Cooper monoloog = dieptepunt), en te weinig leuke/foute/gekke scenes. Eerste halfuur is nog wel aardig, de intro (met de baby) eigenlijk het beste van de hele film.

Als je echt een subversieve film wil maken, ga daar dan verder in, doe eens écht onvoorspelbaar, tackle de regels, laat het standaard drama weg. Nu voelt de film braaf aan.

Ik zou niet graag een biertje gaan drinken met de schrijver van deze film.

2*.

Striemende kritiek en cynisme op heel wat zich in de States afspeelt.

Had er kunnen van genieten...

Helaas is dat maar af en toe het geval.

Er lopen heel wat "negatieve" individuën in de maatschappij rond, maar om uw misprijzen te verheerlijken in bloederige, wansmakelijke scènes van moordpartijen...

Heb weinig respect voor dergelijke protesten. Als de commercialiteit die op ons wordt losgelaten moet wordt gehekeld, bedenk dan dat deze film een voorbeeld is van commerciële cinema. En dat durft men dan nog komedie noemen.

Negatief.

Heerlijk! Eerste helft was 5 sterren werk, daarna zakt de film iets in, maar herpakt zich op mooie wijze.

Het uitgangspunt van een verbitterde man die losgaat tegen alles wat hij verfoeit is al wel eens beter uitgevoerd. Hier wordt het te weinig realistisch en rauw verbeeld waardoor de maatschappijkritiek niet bijtend is. Ook het acteren vind ik weinig imponerend en Roxy is een vervelend personage.

Matig.

Angry white male

Het misschien wel beste voorbeeld van een film die dit stereotype centraal zet is Falling Down. Nota bene een film die alweer 20 jaar oud is, wat genoeg zegt over de zeldzaamheid van deze anti-held. Veel hoofdpersonen uit wraakfilms voldoen weliswaar gedeeltelijk aan de criteria van dit stereotype (denk aan Paul Kersey uit de Death Wish reeks of recenter Harry Brown), maar daar is de hoofdpersoon getroffen door ernstig leed en gaat dus terecht achter de daders aan. Bovendien zijn wraakfilms niet puur voorbehouden aan blanken, zie bv. de Koreaanse cinema.

In God Bless America is niet één aanwijsbare oorzaak te vinden voor de geweldsexplosie van het hoofdpersonage en is het meer een algemene woede op de maatschappij. Het is prijzenswaardig dat regisseur Bobcat Goldthwait een poging doet deze weinig geportretteerde figuur weer eens in de schijnwerpers te zetten, maar hij kan helaas niet tippen aan Joel Schumachers Falling Down.

De opbouw is nochtans bijzonder sterk: hoofdpersoon Frank is boos op alles. Zijn werkgever, zijn buren, zijn ex-vrouw; iedereen moet het ontgelden. Hij ergert zich echter ook steeds meer aan onbeleefdheden op straat of de grofheid op tv. Langzaamaan nemen de fantasieën om iedereen die hem niet zint maar af te knallen, de overhand. Dit levert overigens al direct een aantal fantastische scenes op, waaronder een jankbaby die de kogel krijgt. Uiteindelijk voegt Frank echt de daad bij het woord en de kan de film beginnen.

Hier worden helaas twee grote fouten door de makers gemaakt. Ten eerste de overbodige toevoeging van sidekick Roxy en ten tweede - en misschien nog wel erger - gaat Goldthwait op de politiek/moralistische tour. Roxy is een nogal irritant personage dat plottechnisch niets toevoegt, maar vooral uitblinkt in nietszeggende monologen over o.a. Alice Cooper. Ik vermoed dat het een commerciële afweging was om een jong, aantrekkelijk meisje aan de cast toe te voegen. Een andere reden kan ik werkelijk niet bedenken. Erg jammer dat Frank haar nergens een flinke beurt of een pak slaag geeft, dat had ze verdiend.

Maar het tweede punt stoorde mij het meest: Goldthwait steekt zijn politieke voorkeuren bepaald niet onder stoelen of banken. Obama is een held en iedereen die dat niet vind is een boosaardige rechtse, christelijke Tea Party braller. Waar hoofdpersoon Frank in de eerste helft van de film vooral zijn ergernissen uit het dagelijks leven bestrijdt, neem als voorbeeld de briljante bioscoop scene, wordt hij in de tweede helft getransformeerd tot een soort linkse activist. Bijzonder spijtig allemaal. Sowieso ook raar dat hij op de eind scene na ook alleen maar blanken afknalt; maar in Amerika anno nu zal dat wel weer te gevoelig liggen.

Die eind scene maakt nog een beetje goed, aangezien dat verder niet politiek geladen was, maar het blijft teleurstellend dat zo'n geweldig sterke opbouw zo verpest wordt. Had Frank lekker in zijn eigen woonomgeving zijn ding laten doen, met of zonder Roxy, maar in ieder geval zonder politiek geneuzel. 3,5*

Voor iedereen die zich ergert aan het fatsoen en de omgangsvormen van tegenwoordig, is dit een aanrader. Uiteraard over the top, maar het geeft een heerlijk gevoel om te zien dat iemand zijn "verdiende loon" krijgt. Iedereen lijkt tegenwoordig weg te komen met egocentrisch en grof gedrag; in deze film is dat anders. De hoge score verdient deze film ook aan zijn rake typeringen. Einde was wel te absurd / ongeloofwaardig.

Deze film ergerde me een beetje. Het begin was naar mijn gevoel te langdradig. Na 15min. dacht ik van...ja ja de wereld is rot..we weten het nu al wel! En ik miste misschien ook wel wat humor. Ik denk dat de film voor mij persoonlijk beter had gewerkt als er wat meer grappen hadden ingezeten. Dus al bij al iets te langdradig en iets te saai. Wel een leuk idee en goed geacteerd.

Het eerste wat ik dacht was, dat God Bless America een soort Falling Down zou zijn, met de nodige humor.

Daar lijkt het ook best op, al is God Bless America gelukkig ook heel anders. Het begint allemaal nog best wel fris en redelijk scherp, met leuke humor, aardige dialogen en het idee van dit nog weleens erg leuk zou kunnen worden. Joel Murray acteert prima en het is het begin vooral leuk om herkenbare situaties, programma’s of andere zaken te zien, waar je jezelf aan kunt ergeren of irriteren.

In de tweede helft verdwijnt op een gegeven moment het tempo uit de film en vervalt het verhaal behoorlijk in herhaling. Hierdoor verdwijnt de scherpte toch wel naar de achtergrond. Daarnaast komt er ook een politiek tintje om de hoek kijken, wat het geheel duidelijk ook niet goed doet. Op een gegeven moment herstelt dat zich wel weer enigszins, maar het matige, ietwat langdradige middenstuk zorgt er toch wel voor dat de kracht dan al enigszins verdwenen is.

Het idee is leuk, de uitwerking bij vlagen ook, maar er zitten helaas te veel zaken in, die de fun voor een groot deel ook weer wegnemen.

2,5*

Falling Down 2.

Een fascistoïde maar ook wel ironische film, die het onderbuikgevoel sterk aanwakkert.

Iedereen zal zich kunnen herkennen in de ergernissen van Frank. Nederland gaat in dat opzicht snel de kant van Amerika op. De ergernissen van de 16 jarige Roxy snapte ik dus niet. Een gestoorde maar ook intelligente puber. Why Roxy ?

Na een sterk eerste half uur kakt het verhaal in en vervalt in herhalingen.

Het einde van de film is vrij fantasieloos en nogal goedkoop. Een gemiste kans.

De film mist vooral subtiliteit, alles ligt er te dik bovenop. Realisme wat betreft het voortvluchtig zijn en het niet gepakt worden in een gestolen auto enzovoorts etcetera maakt het er ook niet beter op. Leuk idee, mindere uitwerking, beste scene is de openingsscene. Voor de rest is alles al gezegd en sluit ik mij aan bij de negatieve meningen.

Begint best leuk maar de saaie kleurloze regie helpt de film om zeep. Eindspeech had al helemaal niet gehoeven. 2,5*

Wat een leuke harde zwarte komedie was dit. Man verliest zijn baan, heeft een ongeneeslijke tumor (dat krijgt overigens later in het verhaal nog een staartje) in zijn hoofd, is gescheiden en heeft buiten zijn dochtertje verder niemand. En de dochter heeft ook nog liever een iPhone dan haar vader

Tja, wat ga je dan doen ? Of je probeert er nog het beste van te maken of je plecht zelfmoord of je gaat de domste, wreedste en vervelendste mensen vermoorden. Het eerste was voor Frank geen optie, het tweede heeft Frank overwogen met het geweer al in zijn mond, maar vanwege bepaalde vervelende personen op televisie besluit hij te gaan voor het laatste (mede ook op aandringen van Roxy). Dat levert sowieso al een aantal geweld(dad)ige scenes op, met name de eersten.

Het verhaal vond ik best leuk verzonnen en hetzelfde geldt voor de uitvoering (inclusief de muziek), hoewel het soms wel wat langdradig was. Met name het vermoorden van de domste, wreedste en vervelendste mensen is heerlijk om te zien en bij die scenes heb ik ook regelmatig hard gelachen. De rest van het verhaal stelt eerlijk gezegd niet zoveel voor maar de vele dialogen tussen Frank en Roxy waren wel aardig. De rollen van Frank en Roxy werden ook goed en leuk ingevuld met Joel Murray en Tara Lynne Barr.

Het einde was overigens sterk en dan doel ik niet op de flut moraal speech, maar wat daarna gebeurt. Daarmee wordt tevens het hoofdstuk van Frank en Roxy mooi afgesloten. De film duurt overigens met circa 95 minuten niet lang, waardoor hij goed te doen is en ook lekker wegkijkt.

We hoefden niet lang te wachten op berichten vanuit de media over éénlingen

die inspiratie hadden opgedaan, na het kijken van dit soort films

Een matige komedie/misdaad film...

Saai verhaal...

Matig acteerwerk...

Komedie is mijn smaak niet....

Perfect achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Niet te moeite waard...

God Bless America is een erg goede zwarte komedie waarin dagelijkse situaties worden geschetst die erg herkenbaar zijn. De sociale kritiek die de film laat zien is op alle fronten terrecht en wordt ook goed uitgewerkt. Vooral hoofdrolspeler Joel Murray zit prima in zijn rol van kritisch individu die zich (terrecht) stoort aan allerlei kleine dingen in de huidige maatschappij.

Enig kritiekpunt is dat de film een beetje inzakt zodra zijn bijdehandse side kick ten tonele verschijnt.

Verder ben ik natuurlijk enthausiast over de hommage aan Alice Cooper. Maar liefst drie songs van de beste man komen voorbij en ook een goed gekozen nummer van The Kinks mag niet onvermeld blijven.

Kortom een lekker scherpe satire waarbij ik vooral het eerste half uur ontzettend heb gelachen. Dit een zeer herkenbare film die ik iedereen aan kan bevelen.

Zeer goed

Sterk en doeltreffend , Amerika is rot maar wat hebben ze goeie acteurs en actrices...

Het meisje Tara Lynne Barr springt erboven uit in een gruwelijk gewetenloos serpentje haha...

Gewoon zien deze film.