The Girl with the Dragon Tattoo (2011)

Gisteren gezien, lang naar uitgekeken.

Rooney Mara is een kei van een actrice, al zag ze er natuurlijk wel verschrikkelijk onaantrekkelijk uit. Met vlagen leek ze zelfs op een kerel. Niet erg, juist heel erg goed. Dat ze dat weet te brengen met een soort vrouwelijke kwetsbaarheid, maar de 'kracht' bij zich draagt van een man. Zij is het meest intrigerende personage van de film en ook, samen met enkele zeer krachtige scènes, de reden waarom ik toch door wilde kijken en me door een paar langdradige scènes heen worstelde. Craig viel me wel weer enigszins tegen, ik vind die man altijd (te) weinig emotie uitstralen en daardoor lijkt het soms alsof hij op de automatische piloot staat. Maar dat is mijn persoonlijke mening, hij deed het zeker niet onverdienstelijk. Maar enfin, naast Rooney ben je al snel de 'mindere'.

Ook de moord/verdwijning van Henrik's lievelingsnichtje en het jarenlange mysterie hieromheen was interessant en nodigde de kijker uit om mee te denken wat er met Harrietje gebeurd was. In het begin had ik wat moeite met de vele verschillende namen die plots aan bod komen, maar omdat niet alleen de twee hoofdpersonages centraal staat maar iedereen genoeg kans krijgt om te schitteren werd dit na verloop van tijd minder en kwam ik beter in het verhaal.

Wat ik jammer vond was dat het duo pas na een minuut of 90 samenkwam. Had er graag wat meer schot in gezien want nu bleef ik me maar telkens afvragen hoe de twee verhalen in elkaar zouden gaan vloeien. Wat is de band of wat gaat de link worden tussen de sociaal gestoorde Lisbeth en de speurneus? Voor de liefhebber valt er wel genoeg te genieten: prachtige locatie's, allemaal zeer stylistisch geschoten en ook de (vele) dialogen zijn prima in orde.

Toch had ik, ongeduldig als ik ben, toch graag weer die 'ontzichtbare afstandsbediening' gehad waardoor ik de film door had kunnen spoelen, het duurde me soms écht te lang en het bleef, vooral in de eerste helft, soms zo vaag dat het bijna een beetje vermoeiend werd. Mijn vriend gaf het voor de helft al bijna op en zei telkens dat hij er niks meer van begreep. Ik kon het hem om dat moment ook niet uitleggen omdat ik zelf het spoor bijster was en geen idee had hoe en wat.

Misschien had ik de film sowieso beter niet kunnen kijken na een werkdag van 08.00 tot 18.30, maar enfin. Dat was mijn eigen keuze, ik moest en zou die film zien. Denk dat mijn gebrek aan concentratie en vermoeidheid er voor heeft gezorgd dat ik deze film niet hoger beoordeeld heb. Wie weet een herziening?

Ik wist toen niet dat dit de verfilming van het originele was,pas toen de film even bezig was en ik het woord millenium zag ging een belletje rinkelen dat ik de zweedse al gezien had en nu de engelse versie aan het zien was

De film was zeer goed echt een aanrader,de vertolking van Lisbeth is zeer goed .

Overgehypte K** film is het. Er gebeurt geen ene drol.

Ik zat volgens mij naar Cluedo the movie te kijken.

Trailer was beter dan de film.

Ik vond hem blij vlagen wat langdradig. Het sub-verhaal met de sociaal werker is briljant en zal vele mensen een enorme genoegdoening geven. Dat was ook tegelijkertijd het sterke stuk van de film. Verder zeer gave scenes, goed acteerwerk en een aardig verhaal.

Kom maar op met deel 2.

Aardige remake, onderhoudend ondanks de lange speelduur. De hand van de heer Fincher is voor mij helaas slechts af en toe zichtbaar en het potsierlijke Engels met Zweeds accent is lachwekkend. Redelijk tot aardig maar zeker geen must see.

Is de Amerikaanse verfilming van Stieg Larssons Mannen Die Vrouwen Haten. Veel dialogen zijn te langdradig en net als in War Horse slagen de Amerikanen er weer in de film in het belachelijke te trekken door de personages met een soort accent te laten spreken. In dit geval; Zweeds!

Ok, nu hou ik er over op.

Beetje repetitief wordt het wel ja .

Fijne thriller. En ja, je gaat toch vergelijken..............beter dan de Zweedse versie is ie (inderdaad) niet.

Dat is nogal jammer. Bij deze remake hoopte ik echt dat sfeermaker Fincher er een gelijkwaardige of misschien zelfs betere film van kon maken, maar het is toch niet zo gebleken. Want waar ik hoopte dat de af en toe 'TV-kwaliteit' van het origineel zou worden vervangen door typische Ficher-sfeer, kreeg ik alleen het gevoel van een hoger budget. Dat ook deze film zich in Zweden moest afspelen, snapte ik ook niet echt. Je kan ook te dicht bij het origineel blijven. Ook de acteurs waren heel interessant om naar te kijken, hoe ze in de personages kruipen. Ze doen het goed, maar toch leggen ze het een voor een af tegen de Zweedse acteurs. Craig was voor mij de perfecte acteur om Mikael te spelen, Mara gooit toch iets meer kwetsbaarheid, emotie en menselijkheid in haar rol. Wat overblijft is nog steeds een intrigerend misdaadverhaal dat blijft boeien, maar toch verhoog ik het origineel een halfje omhoog.

Goede film, met de zweedse versie had ik steeds het idee: "gelukkig heb ik de boeken gelezen" want anders mis je gewoon veel dingen. In deze film wordt alles goed uitgelegd en zitten er briljante vondsten in zoals de dochter van Blomkvist die hem een stukje op weg helpt met de opsporing van Harriet Vanger.
Wat ik ook miste in de Zweeds films en deze film wel heeft is de ontwikkeling van Liesbeth ze probeert haar afgesloten pantser om de buiten wereld te weren te doorbreken, ze vertrouwt Blomvist en wil hem toe laten in haar leven. Maar Blomkvist is een man die met zijn charmes en eigen onzekerheden vrij snel de armen van andere vrouwen opzoekt. Liesbeth toont haar trots en breekt met hem.
Rooney Mara is erg goed, en als we toch moeten vergelijken gaat mijn voorkeur uit naar Noomi Rapace, niet omdat ze beter was gewoon omdat ik daar meer mee had. En met mij vele anderen, sla het web er maar op na.

Opvallend dat de kritiekpunten vooral inhouden dat er meer van Fincher werd verwacht maar dat de film vaak niet op zichzelf wordt beoordeeld.

Stuk beter dan de Zweedse variant. Fincher doet het op alle vlakken beter. Meer sfeer, visueel een stuk beter, toffere soundtrack en bovenal meer spanning. Je kan dan wel van alles gaan verwachten bij deze nieuwe Fincher, ik vind dat hij met dit verhaal het maximale eruit weet te persen. Echt spectaculaire dingen gebeuren er niet, want het is vooral een zoektocht in krantenknipsels en foto's.

Ondanks het stoffige materiaal, weet hij toch zijn stempel te drukken op de film. De setting is gevarieerd van strakke hippe IKEA ruimtes tot donkere duistere kamertjes. De begincredits zijn direct al erg gaaf gedaan, met een cover van Led Zeppelin die je meteen in de film zuigt. Fincher houdt zich gelukkig ook niet in als het gaat om naakt of geweld.

Op de cast is niet echt iets aan te merken. Craig doet het naar behoren. Mara doet het erg goed, al is Rapace op dat vlak net iets beter. Skarsgård is een prima acteur, maar je voelt eigenlijk direct dat hij een van de bad guys is met die kop. Wel vreemd om alles in het Engels te moeten aanhoren, terwijl de rest in het Zweeds wordt afgebeeld. De aanwijzingen zijn dan weer wel in het Engels. Hmm, ok.

Goede film dus en dat had ik niet verwacht. Ik ging gelukkig ook weer blanco het verhaal in. Ik had wel wat oja momentjes, maar het was duidelijk dat de Zweedse film dus geen blijvende indruk had achtergelaten. Of Fincher nu ook deel twee of drie moet maken weet ik niet, ik zie hem liever wel weer iets origineels maken. Aan de andere kant weet ik niet wat een andere regisseur ervan zou bakken met dit materiaal.

4*

Het orgineel uit Zweden is 10x beter, dit is echt een onnodige remake.

De orginele cast doet het tevens beter dan de remake, met name Lisbeth wordt in het orgineel uitstekend vertolkt en in deze remake is de actrice de weg een beetje kwijt (en ze is nog lelijk ook).

Het gedramatiseerde einde vind ik bij deze film helemaal overdreven.

Dus kijk het orgineel en laat deze onnodige remake links liggen voor onze hopeloze Amerikaanse vrienden die het weer vertikken om een film te kijken met ondertitels !

Lijkt mij ook de bedoeling dat Lisbeth de weg een beetje kwijt is. En een remake is het niet eens.

Oh?

Geen remake? Wat is het dan... Een cover?

Een boekverfilming misschien?! Toch erg duidelijk (wat Fincher ook aangaf) dat de film geen inspiratiebron is geweest. Ook getuige van de details uit het boek die zijn Zweedse tegenhanger negeert en wat Fincher niet doet. Zaillian was in 2008 al begonnen met het screenplay te verwerken toen moesten de tvfilms zelfs nog uitgezonden worden.

chevy93 schreef:

(quote)

(quote)

(quote)

(quote)

(quote)

(quote)

(quote)

(quote)

(quote)

9 quotes van de pak 'm beet laatste 20 berichten.

Ok, nu hou ik er over op.

Wáár hou je over op, zo ongeveer?

The fear of offending is stronger than the fear of pain.

Ik weet nog dat ik zat te springen wanneer ik wist dat deze grootse regisseur deze film ging maken. Heb het plan wat gevolgd en was natuurlijk van plan om het gelijk te bekijken. Maar plannen worden uitgesteld en het verlangen naar de film werd groter: vandaag dan eindelijk gezien op groot doek. Hoewel het volgens mij pas de tweede draai-week is, duurde het oneindig, en achteraf ben ik blij het achter me te hebben. Want dit was goed.

Ik ben nog steeds onder ste boven van het boek en de Zweedse verfilming, het tweede boek was even zo briljant (hoewel ik de film matig vond) en het derde boek ligt nog op de plank, nu bijna smekend om gelezen te worden. We kunnen lang of kort zeuren over de opmerkingen die leiden tot de remake,boekverfilming, of eigen interpretatie-discussie maar ik denk dat het weinig uit maakt in de ervaring op zich. Je leunt altijd op het materiaal wat je kent en vergelijken is niet meer dan menselijk.

Er is nu al veel over de film gezegd, introductie filmpje was erg creatief en zette je gelijk recht in je stoel. De film is verder visueel heel erg onderhouden en soms wat gedurfd maar vooral erg meeslepend. Muziek was goed en vooral het koppel was geloofwaardig neergezet, Lisbeth was in zoverre gelijk aan mijn verwachtingen tijdens het lezen.

Gewoon een erg sterke film die het nog steeds spannend weet te maken ondanks dat je het verhaal binnen ste buiten kent. Film weet zich los te maken van zijn vergelijk-materiaal maar achteraf is dat natuurlijk altijd een 'ding' om in je eindoordeel mee te draaien. Ik heb het juist positief ervaren aangezien ik dit beter vond dan de Zweedse verfilming. Kwaliteit popcorn vermaak.

Topper, 4,5 ster

Als je kijkt naar Salander (en vooral de looks) is het duidelijk dat m'n goed naar de Zweedse film heeft gekeken in plaats van een eigen interpretatie. En het is evengoed een remake, ook al geven ze elk hun eigen beeld van het originele boek. Fincher maakt de Zweedse film opnieuw, met hetzelfde boek als inspiratiebron.

Denken die Amerikanen/Canadese nu echt dat ze alles beter kunnen? Na eerder zwakke verfilmingen van de orginelen deense serie Forbrydelsen (The Killing) is er nu weer een aan toegevoegd. Jammer. Voor de mensen die het orgineel niet hebben gezien, dat is pas echt een aanrader. De trilogie Millennium van Stieg Larsson.

Je zegt het zelf, het boek als inspiratiebron. Deden de Coen broertjes ook een tijdje terug met True Grit, dat was ook geen remake van de film uit 1969.

Ik denk dat Fincher weinig heeft afgekeken bij de Zweden. Het lijkt me ook niet het type regisseur gezien zijn eigen visie die hij erop nahoudt bij het maken van films. De Zweedse film ziet er uit als een tv aflevering, terwijl deze film cinematografisch en kwa sfeer er ver boven uitsteekt. En volgens mij beschrijft het boek ook duidelijk de looks van Salander, daar kan je weinig aan veranderen als een andere film je al voor was.

De looks worden, zoals Apster terecht aangeeft, in het boek geschreven. Enige overeenkomst is de zwarte haarkleur en een goth hairdo waar het bij Mara veel overdadiger is en het kapsel, makeup en de tattoodesign een wereld van verschil zijn. Ook gaf Fincher aan niks van zijn Zweedse tegenhanger gezien te hebben.

Tuurlijk is het geen remake als hij niet uit die film zijn inspiratie geput heeft. Als dat nog uitgelegd moet gaan worden zijn we wel heel ver van huis.

Heel goeie film, sterk geacteerd,spannend.

[quote]supersilent schreef:

Goede film, met de zweedse versie had ik steeds het idee: "gelukkig heb ik de boeken gelezen" want anders mis je gewoon veel dingen. In deze film wordt alles goed uitgelegd en zitten er briljante vondsten in

helemaal mee eens.

boeken gelezen, origineel gezien, extended gezien, en de "remake gezien".

Prima film.

Potato potato.

Het is misschien een aparte discussie, maar in mijn ogen is dit gewoon een remake natuurlijk. En misschien wel veel te snel. Al kan ik het wel begrijpen. Voor ons maakt het niet uit of het Zweeds of Amerikaans is, voor Amerikanen wel. Zelfde reden waarom Loft nu voor de 3e keer verfilmd wordt.

Een groot verschil ook is dat de Zweedse versie verfilmd was als mini-serie en later gekortwiekt naar film, terwijl hier meteen de intentie was om een film te maken. Dat merk je wel aan de vlotheid.

Ik vond ne goeie film, ik heb de boeken niet gelezen, dus kzou niet weten als ze beter zijn. Sterke rollen van bij acteurs

voor mij een welverdiende 4 en hopelijk volgen er nog andere films van deze trilogie

Voor wie nog niks van de hele Millenium-hype mee heeft gekregen (zoals ik) is het een thriller waarin topregisseur David Fincher ons wederom meeneemt in een kapotte wereld vol seks en geweld. Er gebeurt de hele film vrijwel niks en toch weet hij het van de eerste tot de laatste minuut bloedstollend spannend te blijven. Slim camerawerk- waarbij het Zweedse landschap in al zijn facetten wordt getoond- doet de rest. Daniel Craig en Rooney Mara zijn uitmuntend gecast als die twee zo verschrikkelijk andere type karakters, maar die tegelijkertijd weer zo merkwaardig goed bij elkaar passen. Het grappige is dat het als thriller best traditioneel in elkaar zit. We hebben het familiegeheim en de twists en turns die tot de schokkende wendingen leiden. Toch werkt het ontegenzeggelijk verfrissend dat het mannelijke karakter nou eens compleet overschaduwd wordt door zijn vrouwelijke tegenhanger. Lisbeth Salander een damsel in distress? Hell no, ze weet goed wat ze doet en is uiteindelijk degene die altijd de situatie naar haar hand weer te zetten. En dat zonder in te moeten leveren op haar vrouwelijke kwetsbaarheid. Dit is een goede start van wat hopelijk een geslaagde trilogie zal gaan worden.