4:44 Last Day on Earth (2011)

Interessant plot, tuurlijk hebben we wel meer films gezien over het einde van de wereld, maar volgens mij nog niet op deze manier. Een happy end lijkt dit keer uitgesloten. Ik ben benieuwd of een laatste dag uit het leven van een stel interessant genoeg is om een film lang te volgen.

Status + jaartal op IMDb klopt niet.

Gaat al in premiere op filmfestival Venetië.

clip

Trailer (YouTube)

Ha gezellig: weer het einde van de wereld. Eens kijken hoe 1 van mijn favorieten (Dafoe) daar mee omgaat.

Boring as hell.

Waar gezien, Skrean?

Intense en confronterende film . In ieder geval veel heftiger en wellicht zelfs beter dan Melancholia (2011) . Als ik moet kiezen tussen Melancholia (2011) en 4:44 Last Day on Earth (2011) dan kies ik voor deze film , al is Melancholia (2011) audiovisueel gezien misschien iets ‘ filmischer ‘ van toon .

Wat mij betreft een van de beste films van Ferrara en dat heb ik absoluut niet verwacht . Ik hoop dat Cosmopolis (2012) van Cronenberg net zo goed is ...

***** / *****

De volle vijf xgogax? Ben erg benieuwd, trailer belooft veel. Maar wil hem toch wel graag in de bios ervaren, stom dat er nog geen datum bekend is..

Verwacht geen bloedstollende thriller of een spannende scifi a la Rideley Scott .

Heb je Mary (2005) gezien ? Overigens ook van Ferrara . Deze film ( een intens drama ) is net zo minimalistisch en compromisloos als Mary (2005) . Wat zeg ik , deze film is minimalistisch en expressief / ' chaotisch ' tegelijkertijd ( , net als bijna alle films van Ferrara ) . Hij duurt niet lang , maar emotioneel zeer beladen waardoor je na afloop van de prent helemaal afgemat bent .

Melancholia (2011) komt op mij minder beangstigend over vooral door de surrealistische look , het ziet er allemaal in die film zo onecht uit . De interne crisis ( pijn ) die Willem Dafoe in deze Ferrara doormaakt is op een dusdanig effectieve en herkenbare ( realistische ) wijze afgebeeld dat het mij als kijker aan het denken heeft gezet van wat ik zou doen in zijn situatie . Dat gevoel kreeg ik niet bij Melancholia (2011) . Overigens , op een gegeven moment trekt Cisco het niet meer en zoekt hij een uitweg = ' verdoving ' ( of misschien zelfs een toevlucht = ' hoop en energie ') in drugs .

Je commentaar is zeer herkenbaar xgogax. Ferrara is een meester in een neerzetten van intense emoties en moreel beladen personages. Ik ben nu érg benieuwd naar deze film.

Tjsongejonge wat een ongelooflijke zaadfilm is dit. Je zal maar bioscoopkaartjes ervoor gekocht hebben. Tijd om de zaal af te breken lijkt me. Dit is gewoon echt helemaal niks. Die tijd krijg ik dus nooit meer terug. Gelukkig heb ik een deel van de tijd geslapen anders was het helemaal verloren tijd geweest. 1 lichtpuntje: El Goor ziet eruit of hij bijna dood gaat. Dat dan weer wel.

Vond dit ook véél beter dan Melancholia. Niet dat beiden verder dan het overeenkomende onderwerp vergelijkbaar zijn. Qua toon en uitwerking totaal anders. 4:44 is een kleine film, die echt bij twee mensen op de huid blijft. Daarmee ook vrij realistisch. Interessant hoe technologie tot zijn essentie wordt gebracht, als primair communicatiemiddel en als doel om ideen te verspreiden (Skype en video). Leek wel een leitmotif doorheen de film. Vond het ook een film die je tot zelfreflectie aanzet, meer dan menig ander (post) apocalyptische film, juist omdat die veel meer concentreren op de ramp zelf, op de choas/actie eromheen. Hier bleef het allemaal ingetogen, en werd de focus totaal op de 'thuissituatie' gelegd. En dan ook nog eens een - voor mij althans - heel inleefbare thuissituatie.

Ferarra maakt misschien niet altijd geniale films, maar hij behoort wat mij betreft wel tot de interessantere Amerikaanse cineasten van het moment.

Om bij in slaap te vallen, oersaai als de neten.

Wat een zwakke film. Deze haalt bij lange na niet het niveau van Melancholia.
Bij Melancholia had ik echt het beklemmende gevoel richting het einde. Geweldige spanningsopbouw. Dat einde zag er ook beangstigend echt uit, iets wat ik bij deze film absoluut niet kan zeggen.

In de laatste scéne zie je de twee hoofdpersonages bij elkaar liggen en worden hun gezichten steeds lichter en dat was het dan, einde film... Ik had toch wel een wat heftiger einde verwacht. Het hoeft niet persé met super special effects te zijn (mag wel natuurlijk), maar gewoon wat realistischer.

Het enige waar je aan kon zien dat "het einde" er aan kwam is de Aurora Borealis oftewel het Noorderlicht.

Wetenschappelijk gezien klopt er ook geen hout van. Bijvoorbeeld dat de wereld exact vergaat om 4:44 uur. Hoe weet men dit zo exact? En de wereld kan echt niet in één klap vergaan als alleen de ozonlaag aangetast of zelfs verdwenen zou zijn.

En dan dat cliché dat Al Gore gelijk had? Pfff... En dan die enge oude vent met dat jonge meisje.. lijkt wel een pedofilm!

vreselijk saaie film.

gwn links laten liggen dus is mijn mening!!

zonde van mijn tijd

film uit 1988 met Willem Dafoe was even beter,dit is een slaapverwekkend geheel met wat gerollebol

Dit is echt zonde van je tijd om naar deze film te kijken, waardeloos

van mij krijgt het ook niet meer dan een 1.0%

Kan me alleen maar aansluiten bij bovenstaande.

Erg traag, acteerwerk was redelijk (niet heel erg overtuigend) maar dit is deels te wijden aan het verhaal dat maar niet opgang wilde komen.

Ook ik zeg, zonde van de tijd. Kies bij voorkeur Melancholia.

Van mij een 1,0*

Niet uitgekeken. Saaaaaai.

Lol, het gemiddelde hier

Zojuist deze film gezien en deze mag zich aansluiten tot een illuster rijtje van films uit 2011 die ik 4,5* heb gegeven. Geweldig jaar, het mag gezegd worden..

Overigens is deze film wel echt ontzettend briljant en een 5/5 kan er nog wel ooit eens inzitten. Vond het alleen wel jammer dat er op het eind nog zoveel ''random'' gebeurtenissen/beelden te zien waren. Sommigen daarvan waren weliswaar enorm mooi, maar ik had het liever gezien als een minimalistische beeldenstroom met alleen Dafoe en Leigh. Desalniettemin gewoon 4,5/5!

Na vorige week Melancholia gezien te hebben, was ik ook erg benieuwt naar deze, en ik kan het opnieuw zeggen: wat werkt zo'n thema toch lekker! Geen heldendom, maar gewoon een verdovende angst en verwarring om het feit dat de aarde sneller vergaat dan je denkt. Dat maakt het gelijk realistisch en de kijker zelf voelt de angst ook mee.

Melancholia was een kunstwerk en visueel een pareltje en daar is heel veel moeite in gestoken. 4:44 was eigenlijk een B-film, weinig budget en meer een huis, tuin en keuken verhaaltje (ok in dit geval een appartement) Maar om te zeggen dat dat minder is? Helemaal niet, ik vond dat die manier van filmen juist nog realistischer en zelfs ook onschuldiger overkwam. Alles lijkt zo normaal, en ook het feit dat je op de achtergrond het leven gewoon door ziet gaan geeft je eigenlijk wel de rillingen. Abel Ferrara zou natuurlijk niet aan die hele straat hebben gevraagd of ze aan de film wilde meewerken, maar ik vind dat echt wel iets hebben. Auto's, Taxi's rijden gewoon ongestoord naar hun bestemming en de mensen doen ook gewoon ongestoord hun ding, maar dan ook uiteraard met die doemscenario in hun achterhoofd. Als kijker zit je je ook gewoon bij elke stadsbeeld en elk moment te bedenken, straks word dit allemaal weggevaagd. De iewat lege stadse New Yorkse sfeer is trouwens wel weer helemaal zoals we het van Ferrara gewend zijn. De angst en de gekte is er ondertussen wel. We krijgen ook te maken met Cisco, heel erg goed neergezet door Dafoe en zijn waanzin is bijna net zo goed als in Antichrist. Cisco woont samen met zijn nieuwe vriendin Skye in een rommelig appartement en het gedrag en de gevoelens van de 2 zijn net een kameleon die van kleur veranderd. Met andere woorden, ze weten gewoon totaal niet hoe ze met de laatste dag van hun leven (en dat van de rest van de paar miljard mensen) moeten omgaan. De ene keer neuken ze wat, de andere keer schelden ze mekaar verrot, dan krijgen ze weer de slappe lach samen, en de andere keer zijn ze verlamt van angst. Psychologisch zat de film ook helemaal goed inelkaar en de angst is, zoals gezegd, gewoonweg mee te voelen. Regelmatig werd ik echt een beetje misselijk of kreeg ik gewoon de rillingen over me rug. Vooral ook bij die skype scene's, dat er nog even gedag word gezegt tegen de rest van de familie, ook bv met die Chinese bezorger en die weerzien van Cisco en zijn dochter.. Ook die moment dat Cisco een wandeling maakt, je kijkt gewoon naar de voorbijgangers en je vraagt je af hoe zij zich voelen over het onherroepelijke nieuws. Sommige gaan inderdaad ongestoord verder, de anderen zuipen zich lam, vieren feest en de andere schreeuwen het gewoon uit van wanhoop. Die groene noorderlicht die naderhand boven New York verschijnt was ook een adembenemende opzet.

De laatste 10 minuten van de film zijn nog wel het verstikkendste. Alles werkt ook gewoon helemaal goed mee om de kijker (nouja wat mij betreft dan) een benauwend gevoel te geven. Vooral bij de stroomuitval van de stad, ontvangst valt uit, we kijken ook nog even naar de status van de rest van de wereld, alleen dat moment dat de wereld vergaat, had wat mij betreft iets anders gemogen. Dat het beeld lichter werd was wel subtiel, maar die Skye had op dat moment gewoon haar mond moeten houden, want ik neem aan dat je niet meer praat of hijgt als je dood bent. Dat was een kleine tegenvaller.

Maar verder is dit gewoon weer een nieuwe verrassing in zijn genre, waar ik ook zeker meer van ga opzoeken. Ik snap ook gewoon niet waarom deze zo ongewaardeerd word. Wat wouden jullie nou precies zien in deze film? Ik vond de hele psychologie en de "saaiheid" juist verstikkend en meer dan realistisch. Ja, ik denk dat je zelf ook geen spannende of avontuurlijke dingen wil doen als je weet dat je 4:45 niet meer haalt. En een pedofilm? Die actrice was al 41 hoor (ook al leek ze wel 20 jaar jonger) Gewoon voor mij, een uitmuntende comeback van Ferrara met een film, waar je de hele 85 minuten zou denken: Wat zou ik doen?

Please laat deze op dvd uitkomen!!!

4,5*

Edit: mijn 2012ste stem????

Zo stijgt het gemiddelde eindelijk eens wat, al bijna de 2,00 gehaald Grappig trouwens dat je ook in korte tijd deze en Melancholia hebt gezien. 4:44 zag ik gister en Melancholia vandaag.

En het is nog altijd moeilijk om te kiezen tussen die 2 films. Ze hebben allebei hun eigen manier die ook allebei behoorlijk goed werkt.

Wat een telleurstelling was dit, zeg.

De film komt maar niet op gang, en is het gewoon wachten op het tijdstip 4:44.

Het tijdstip waarop de wereld zal vergaan.

We volgen Cisco (Willem Dafoe) en Skye (Shanyn Leigh), die als koppel naar dit moment toe werken.

Via Skype nemen ze alvast afscheid van hun familie en vrienden.

Sommige scènes lijken alsof men op oudejaarsavond met een pilsje of een glas wijn in de hand wachten op de klok van 00:00 uur.

De acteerprestaties waren goed, soms wat emotionele momenten, maar niet voldoende om de film te kunnen redden.

Tip: Wil je deze toch zien? Zorg dan direct voor een volle kan sterke koffie.

Dit zul je namelijk ongetwijfeld hard nodig hebben!

1,0 *

En het Maya kalender.

12 december te koop op dvd! (Benelux Film Distributors)