One Flew over the Cuckoo's Nest (1975)

Ik heb zojuist uit nieuwsgierigheid toch even de top 10 van jansma bekeken... ziet er vooralsnog 'intelligenter' uit dan de jouwe...

Goed... nu maar weer OT...?

Geweldige film en dan met name de ijzersterker rol van fletcher. Daarnaast zit er ook nog een betekenis achter die de psychiatrie van de jaren 60 bekritiseert.

Heb ook de soundtrack aangeschaft... ooit al eens naar op zoek geweest en van de week liep ik er zomaar tegenaan, was maar 5 euro! Erg de moeite waard, want de soundtrack van deze film is ook sterk.

Nu het boek nog eens fatsoenlijk lezen... heb voor Engels op de middelbare wel eens een boek-film vergelijking gemaakt, maar echt grondig heb ik het toen niet gelezen.

Net weer eens herzien... blijft een goede film, waarbij je zelfs na de zoveelste keer steeds weer nieuwe dingen gaat zien en de details meer gaat waarderen, soms zijn het kleine gestes, dingen die onverwacht zo op de plaat werden gelegd, die het em doen. En natuurlijk het adembenemende einde...

Is niet moeilijk te krijgen hoor.

30+ dvds TKA: Criterion, MoC, klassiekers, arthouse, ... - DVD.nl Forum

4 euro.

Die post komt uit 2009 . Maar toch bedankt, ik ben nu even op marktplaats etc. aan het zoeken.

Laatst aangepast door Toon_1 : Vandaag om 11:42.

Nooit op dvd.nl? Men past zijn 1e post aan i.t.t. op MovieMeter

Aparte maar zeer goede film,

Je kijkt deze film natuurlijk met bepaalde verwachtingen gezien de hoge score hier op MM. In het begin van de film vroeg ik me echt af wat hier nou zo bijzonder aan kon zijn, ik vond het zelfs tamelijk saai in het begin. Maar na een tijdje krijg je echt het gevoel in die inrichting te zitten, er hangt een geweldige sfeer in de film.

De "gekken" wisten me meerdere malen echt aan het lagen te brengen vooral dat kleine vrolijke mannetje was erg grappig.

Het beste aan de film is nog de tweestrijd tussen McMurphy en zuster Ratched, (die me een beetje aan professor Omber uit Harry Potter deed denken). Je gaat die zuster gewoon echt haten om haar neppe lieve manier van doen, zeer sterk geacteerd door Fletcher dus.

Al met al een zeer goed uitgewerkte film, enkele elementen om mij hoger te doen stemmen missen echter, 4 sterren.

Het interessante is dat Ratched niet eens zo'n onaantrekkelijke vrouw is, en op het eind (nadat McMurphy haar heeft proberen te wurgen waardoor ze met en nekkraag rondloopt en alles weer z'n gangetje lijkt te gaan) komt ze welhaast sympathiek over, en je vraagt je af of ze werkelijk wel zo slecht is, en of ze McMuprhy een loer probeerde te draaien door te zeggen dat ze vond dat hij er misschien wel baat bij had om langer in de instelling te blijven, of dat ze dat oprecht meende.

Geweldige film! Ik kreeg aan het einde ( toen ik het dichtgehechte hoofd van McMurphy zag ), even de indruk dat McMurphy de hersenen van Billy had gekregen. Of zeg ik nu iets heel doms?

Nee dat klopt, komt vaker voor.

Leg eens even uit dan? Ik ging er vrijwel meteen vanuit dat het een lobotomie betrof.

Jep, stomme gedacht

Aardige film, mede door het einde, hij komt wat traag op gang maar vanaf het boottochtje komt er letterlijk wat meer vaart in en wordt het echt een goede film.

Uiteraard fantastisch geacteerd, de gekken worden echt heel realistisch neergezet en het sfeertje in de inrichting doet ook gewoon heel echt aan. Ik vind em echter wel te hoog staan in de top 250, het is zeker geen slechte film, maar ik denk dat het gewoon niet zo mijn genre is.

100% mee eens

Heerlijke film!

Echt doodzonde dat ik twee keer ben onderbroken tijdens de film, eerste keer omdat ik in slaap viel(gisternacht) en vandaag omdat er een vriend aanbelde. Zo kwam ik helaas niet helemaal in het verhaal.

De momenten dat ik geconcentreerd kon kijken was ik diep en diep onder de indruk van alle acteurs, wat een fantastische prestaties worden er stuk voor stuk neergezet. Heerlijke rol van Nicholson ook, zijn rebelse maniertjes zorgen er juist voor dat de patienten een vrolijker verblijf hebben daar. Helaas strookt het vaak tegen de regels in, waardoor het vaak een kat en muis spelletje wordt tussen Nicholson en Fletcher. De vele bijrollen waren erg leuk en een aantal zelfs verrassend, voor de "chief" vond ik bijzonder sterk...vooral vanwege de inhoud.

Ook de soundtrack viel me positief op, lekker relaxed en goed passend bij de film.

Toch jammer dat mijn kijkbeurt een beetje in duigen is gevallen, ga deze film ongetwijfeld een keer herzien en dan ga ik toch uit van een verhoging!

4*

Deze film heb ik indertijd in de bioscoop gezien, ik herinner me nog dat er regelmatig massaal werd gelachen, vooral om de manier waarop de hoofdpersoon (geniaal vertolkt door Jack Nicholson) de rebel uithangt en ervoor zorgt dat de boel niet indut. Toen ik later zelf in de psychiatrie ging werken (vanaf 1986) kwam ik erachter dat patienten vaak dankzij humor overleven, ik ging deze film dan ook steeds meer waarderen. Maar ook merkte ik dat je veel macht hebt als hulpverlener en ook dat is in deze film erg duidelijk, alleen al de manier waarop die hoofdzuster 'medication time' roept ... brrr, je zou van zo'n iemand maar afhankelijk zijn denk je dan. Dit gebeurt echter maar al te vaak in de psychiatrie, ik heb me vaak geergerd aan zulke collega's. Eigenlijk zou deze film verplichte kost moeten zijn bij de opleiding, alleen al om de boel eens wat meer te relativeren, wat meer mee te voelen met de patienten en gewoon eens wat meer lol maken onder elkaar ipv op je strepen te staan of een regime te hanteren waarin pillen centraal staan. In deze film gebeurt er regelmatig van alles, van dat boottochtje tot die indiaan die uit zijn dak gaat, memorabele momenten in de geschiedenis van de film historie. Helaas zijn er ook wat momenten dat deze film wat traag oogt en het is ook allemaal wel typisch jaren '70 zoals het eruitziet en hoe er gefilmd wordt. Maar dat heb ik altijd nog liever dan de huidige overkill aan computer animaties en dat 'ADHD' filmen met 30 beelden per minuut, tegenwoordig moet het allemaal wel erg flitsend en dynamisch zijn...

Dit is echt een top-film! Geweldige personages, goede acteurs en een prachtige verhaallijn.

Mooi, ontroerend einde...

One Flew over the Cuckoo's Nest, bijzonder mooie film.

Aanvankelijk wist ik niet wat ik van deze film moest verachten.
Het verhaal is om te beginnen erg innovatief en oogt daarom fris.
De gehele setting in de psychiatrie is erg goed uitgewerkt. De sfeer die de hele film met zich meebrengt is bovendien prima voelbaar.

Acteerprestaties zijn werkelijk uitstekend. Nicholson, maar eigenlijk alle 'gekken' zetten allemaal een leuk type neer. Toch steekt Nicholson, als degene die het beste voorheeft met iedereen in het gekkenhuis, er boven uit als het gaat om zijn personage. Wat zet die man toch weer een prestatie van jewelste neer.

Verloop van het verhaal komt goed uit de verf, met als hoogtepunten het dagje vissen en het feestje. Ontzettend sterk punt is toch wel de afwisseling van een lach en een traan. Ik heb vaak met een glimlach op mijn gezicht gezeten om al die 'gekken.'

Bijkomend is dat de film ook nergens inkakt en bovendien erg fijn wegkijkt. De tijd is dan ook voorbij gevlogen. Eind van de film is zowel ontroerend als vredig.

Kortom: een hele mooie film, met top acteerprestaties en een bijzonder verhaal. 4*

Dee film ein-de-lijk bekeken. Ik had hem al een poosje thuis liggen maar nog geen tijd gehad om te kijken.

De acteerprestaties waren in één woord: geweldig. Ik voelde echt mee met de mensen daar en kreeg op een gegeven moment ook echt een hekel aan nurse Ratched, aan de manier waarop ze zo koel reageerde op alles. Zeker na die achterlijke actie nadat ze Billy betrapt had met Candy. Billy was echt een van de karakters waarbij ik het meest meeleefde, ik vond het echt jammer dat omdat Ratched dreigde alles aan z'n moeder te vertellen, hij daarom zelfmoord pleegde.. Maar goed, dat had ik al zien aankomen want ik had dat in het boek gelezen.

Ik vond ook echt dat de film de gebeurtenissen uit het boek heel goed volgde. De meeste dingen waren precies zoals ik me voorstelde, onder andere de karakters en de manier waarop McMurphy daar verandering in bracht. In het begin zag je gewoon echt hoe gehoorzaam iedereen was en hoe McMurphy dat probeerde te veranderen. Geweldig trouwens hoe Jack Nicholson dat vertolkte!

Hoe het was uitgewerkt dat the chief helemaal niet doofstom was, maar net deed alsof vond ik ook goed. Het boek wordt natuurlijk verteld vanuit zijn perspectief, dus dacht ik in het begin dat het vrij moeilijk zou zijn om dat ook in de film te laten zien, maar dat kwam juist heel mooi naar voren. In het boek ziet de chief zich als heel klein en 'nutteloos', dat hebben ze wel overgebracht in de film vind ik.

Het einde van de film vond ik tragisch, maar tegelijkertijd ook heel mooi. Alles bij elkaar genomen, een superfilm.

Nicholson wil ik wel 20 oscars geven voor deze film.

Dit is een onzettende goede sterke film die gewoon perfect in elkaar zit. Hij werd ondanks de lange duur eigenlijk nooit echt saai.

Niet mijn lievelingsfilm maar wel ontzettend goed

Ik vond het wel meevallen met mvr. Ratched. Tuurlijk ze was niet de leukste maar ik ben ervan overtuigend dat ze geen slechte bedoelingen had en dus geen slecht mens is. Eigenlijk is Randall wel slecht, een oplichter die ipv naar de gevangenis, het gekkenhuis in wordt gegooid net doen of die gek is.

Vond het een mooi stuk wanneer duidelijk werd dat dat chief ook een crimineel was maar deed alsof die doofstom was om in een gekkenhuis te komen

Dat vinden de meeste dictators ook... Dat ze het beste voor hebben met de mensen en het land. Of is de parallel tussen Big Nurse en Big Brother je niet opgevallen?

In mijn werk als psychiatrisch verpleegkundige ben ik frequent figuren tegengekomen die zich gedragen zoals mw. Ratched: dit zijn gewoon kleine dictators die binnen de hierarchie van een (vaak gesloten) psychiatrische setting onder de noemer 'het welzijn van de patient' veel ellende kunnen aanrichten omdat ze macht hebben en dat ook laten merken en voelen. In het geval van mw. Ratched vond ik haar "medication time" op dat gebied alles zeggend, je zult maar afhankelijk zijn van zulke personen

Ze luisterde alleen geen enkel moment naar wat de patiënten nou echt bezighield. McMurphy was eigenlijk een betere therapeut en gaf ze tijdelijk nog een enigszins menselijk bestaan. De volledige controle die ze hadden liet een patient nou niet echt sneller beter/gelukkiger worden. Ik had een vreselijke hekel aan Ratched in ieder geval. Controle was voor haar belangrijker dan resultaten halen met de mensen. Aan de andere kant hebben we het over de jaren 70 waar ze ook niet veel beter wisten nog.

One flew... is geen realistisch relaas over de psychiatrie. Het scheelt ook als je wat weet over het bronmateriaal, de schrijver van het boek; Ken Kesey

Nou zijn ervaringen in dat veteranen-hospitaal komen als een blauwprint overeen met deze film. Hij laat met dit boek toch duidelijk zijn mening over deze materie zien en aangezien hij dicht bij het vuur zat kun je denk ik veel dingen in OFOTCN als feiten of bijna feiten zien.

Deze film geeft wel degelijk een redelijk beeld van de psychiatrie in de jaren '60, alleen is de tegenstelling tussen autoriteit (gezag binnen inrichting) en vrijheid (eigen wil van patienten) nogal uitvergroot vanwege de visualiteit. Je kunt ook goed merken dat de schrijver exponent is van de zogenaamde anti-psychiatrie, een beweging die in de jaren '60 en '70 vrij populair was door het benadrukken van de wens van de patient en psychoses zien als creatieve uiting ipv ziekte. In One Flew Over The Cuckoo's Nest is die strijd tussen gezag en vrijheid de strijd tussen mr. Murphy en mrs. Ratched.

Hij zat daar vooral als vrijwillige labrat vanwege de experimenten met psychogene drugs. Een ideetje van de CIA vooral...

En er zal best een bepaalde kern van waarheid in zitten maar het is niet de essentie van het verhaal. Kesey is vooral bekend van zijn pro-LSD beweging The Pranksters. Een nogal sterk anti-establishment was die beweging ook niet vreemd. Hij heeft ook nooit beweerd (bij mijn weten) dat One Flew... een anti-psychiatrie boek zou moeten zijn. Kesey en zijn volgelingen hielden zich tamelijk afzijdig van dergelijke maatschappelijke en politieke debatten namelijk.