Midnight in Paris (2011)

Als onderdeel van de bottomline inderdaad, maar ondanks dat de kunstenaars wat loos werden voorgesteld, is er amper aandacht geweest voor hun kunst zelf, waar ze dus mee bekend zijn geworden. Valt wat mij betreft wel mee met het demythologiseren, hoogstens relatievering van hun status (als mens).

Wat de boodschap betreft, gaat het me niet om, al ziet er toch wel degelijk een clou in.

Dat klopt helemaal. Persoonlijk erg blij mee, want was in deze film niet op zijn plaats geweest.

Echt een prachtige film. Het leek als ik een van Gogh zag verfilmen. Ik heb niet vaak een film zo kleurvol poëtische gezien. Diep onder indruk!

P.s. zijn er ook mensen die tijdens deze film geregeld het idee had hij of zijn in een James Joyce roman was beland?

De humor van Wilson is leuk om naar te kijken. Hij heeft een leuke manier om te vertellen hoe hij de dingen ziet en heeft daarbij ook vaak gelijk.

De wereld van nostalgie spreekt mij wel aan. De fantasie om mee te maken hoe het er vroeger aan toe ging, in dit geval de golden age volgens Allen, de jaren 20. In heb weinig ervaring met de schrijvers van toen, Twain, Hemmingway of Elliot. Picasso doet me niks en Dali vond ik maar raar overkomen met dat neushoorn grapje, zal wel iets zijn van hem van vroeger ofzo. Ik kan me voorstellen dat de film leuker zou zijn als je bekent bent met al deze mensen dan kan je ook zien of ze goed zijn neergezet. De sfeer van toen vond ik in ieder geval prima neergezet.

Het verhaal draait vooral om de wereld met de bekende figuren, de fantasie van zijn in die wereld, en heeft verder niet echt een doel. Het zegt wel dat het belangrijk is dat je doet wat goed voelt en ook probeert het een antwoord te geven op de nostalgie fantasie, dat iedereen terug verlangt naar het verleden naar hun eigen golden age. Maar overtuigend is het antwoord niet, dr word niet goed getoond waarom dat zo is, alleen dat er voor hem in het heden ook geluk te vinden is.

Sfeervol filmpje met veel stadse beelden van Parijs wat wel een leuke vibe geeft. Ook interessante quotes van vooral Hemmingway bv dat mannen en vrouwen gelijk zijn in hun moed of dat liefde de dood kan ontstijgen en dergelijke. Was ook op een leuke manier neergezet. Maar een gebrek aan boodschap of een echt doel breekt deze film op. Wat je krijgt is verder een prima sfeervol, humoristisch, nostalgische fantasie film.

Ik vond de film te 'klein' om 't een meesterwerk te noemen. Daarvoor had het verhaal te weinig om het lijf. Maar ik heb er zeker plezier aan beleefd en kon me goed invoelen in de nostalgische gemoedstoestand van Gil. Owen Wilson was goed gecast voor het spelen van dit een lichtelijk onhandige personage, dat voorheen door Woody Allen zelf zou zijn gespeeld. Ik zag 'm er af en toe in terug.

De hele Parijs-sfeer was fantastisch neergezet. Mijn vrouw vond de intro te lang, maar ik kon het wel waarderen.

Prettige film, een 3,5.

Hmn, nee dit is toch echt niet mijn type Woody film. Dan liever de wat directe en scherpe variant in plaats van dit soort veel en veel te self conscious gedroom.

Alles ligt er echt veel te dik op en het 'he he, wat lachen wij slimmerds toch graag om de vele cultuur en kunstreferenties' die ook nog eens veel te bekend zijn begint doorheen de film aardig te storen.

Merkwaardig genoeg dat ik het bij een Woody Allen film van alle bovenstaande reacties en recensies het meest eens ben met Onderhond eigenlijk, dat kan toch niet de bedoeling zijn .

Maak liever weer eens een scherp Manhattan drama ipv dit vermoeiende gedweep met Europa als de eerste de beste omhooggevallen Amerikaanse poseur, Woody.

Heerlijke Allen dit en eindelijk laat Allen in een recente film weer eens zijn echte kunnen zien.

Niet dat ik zijn laatste paar films slecht vind, zeker niet. Het is prima vermaak, maar ondanks dat had ik soms het idee dat er iets aan die films leek te ontbreken. Dat gevoel heb ik bij Midnight in Paris niet. Ja het verhaal heeft niet veel om het lijf, maar desondanks is het een heerlijk filmpje.

Aangezien Allen de laatste jaren zelf geen rol meer speelt in zijn films, maar het hoofdpersonage vaak wel een personage speelt dat voor Allen zou kunnen doorgaan, zoekt Allen acteurs die voor hem zouden kunnen doorgaan. Nou en als er iemand een lekkere neuroot kan spelen dan is het Owen Wilson wel. Heerlijk hoe cynisch, onzeker en overtuigend hij daarnaast hier voor de dag komt. Perfect gecast en een prima rol wat mij betreft.

De rest van de cast vult Wilson prima aan. Het is een simpel filmpje, waarin Wilson een reis maakt naar het verleden en waarin Parijs om schitterende wijze als een heerlijk sfeervolle stad wordt neergezet. De toon van de film is luchtig, de humor leuk en de film kijkt oh zo lekker weg. Daarnaast zitten er veel verwijzingen in naar oude schrijvers en regisseurs. Het personage Luis Buñuel speelt hier bijvoorbeeld een klein rolletje, iets wat erg leuk gedaan is door Allen.

Ja een prima film dit en een bewijs dat Allen gelukkig, ondanks zijn respectabele leeftijd nog zeker niet aan zijn pensioen toe is. Een film die met veel liefde en passie voor film is gemaakt, dat is wel duidelijk.

4,0*

Volgens mij toch echt deze. Is het plotje wat Wilson opdramt.

Ja klopt.

Opdrammen, ja natuurlijk, het register aan afzeikwoorden weer eens opengeslagen?

Och, Redlop dan zetten we daar toch weer een paar mooie woorden tegenover.

Midnight in Paris is de meest sfeervolle film van de laatste jaren.

En ik ga ook wat aan de score doen, vol naar de max.

Volgende week even er tussenuit, nee niet naar Parijs maar MIP gaan we wel nog eens zien dan.

Indrukwekkend register ook ... met het verkeerde bed uit bed gestapt ofzo?

Ja, kan je wel zeggen. Maar goed, ik snap goed dat je er niet veel aan vond, maar om dan elk detail van een negatieve bijklank te voorzien maakt zo'n ochtendhumeur er niet beter op.

Iets anders, die film van Bunuel zou ik wel willen zien, maar dat terzijde.

Heel aangename en prettige film, leuk, romantisch, Parijs met al zijn kunstenaars. Laatste scene is ook schitterend, "I like getting wet". Puur genieten voor mij deze film.

Vergeleken met de laatste twee 'grote' films van Woody, namelijk Matchpoint en Vicky Christina Barcelona, is dit een wat traditionelere Allen. Owen Wilson speelt de rol die Allen vroeger zelf vertolkte, namelijk van de scenarioschrijver die meer wil doen met zijn talent, ongelukkig is in z'n relatie en die grote kunstenaars verheerlijkt. Daarmee lijkt Midnight in Paris mijns inziens vooral op Manhattan. Niet toevallig is de Parijse variant dromeriger en minder doorspekt met cynische humor. De opening is direct mooi, zowel in beeld als geluid, en zet de toon voor de film. Het verhaal over nostalgie en teruggaan in het verleden is leuk, hoewel Allen het naar het einde toe wat te ver doorvoert en weinig aan de verbeelding overlaat. Datzelfde geldt een beetje voor het opvoeren van allerlei kunstenaars, het is zeer leuk maar misschien net teveel. De dromerige sfeer doorheen de film, die niet in de laatste plaats ontstaat door de warme belichting tijdens de nachtscenes, is de grootste troef. Daarmee krijgt Midnight in Paris een hoog kijkplezier-gehalte. Kwalitatief schat ik met name Vicky Christina Barcelona wat hoger in, maar mijn beoordeling is uiteindelijk hetzelfde; 3,5 ster.

Heel prettige film om naar te kijken tussen de vele aktie-films die gemaakt worden.

Woody Allen heeft er weer een pronkstukje bij, met de nodige humor die soms subtiel, maar soms ook recht voor z'n raap komt.

De manier van omgaan met z'n belevenissen en vasthouden aan wat hij meemaakt wordt geweldig mooi gespeeld door Wilson.

Ik hou normaal niet zo van films met hem, maar ik moet m'n mening herzien.

Leuk!!

Met afstand de saaiste en meest slaapverwekkende film die ik de afgelopen jaren gezien heb. De film heeft mij geen minuut kunnen boeien. Maar dat is voor mij persoonlijk. Hoewel ik me wel kan voorstellen dat deze film je aandacht trekt als het wel jouw genre is.

Veel te langdradig (dat begint al bij de eerste 3,5 minuut) en totaal niet vermakelijk.

Ik kan deze film helaas dan ook niet meer geven dan 1 ster

hele toffe film waar je helemaal in het verhaal gezogen word, ook een toffe clou op het einde. echt een leuke relaxte film om te zien!

3.5*

Hele zwakke film.

Slecht verhaal, slaapverwekkende film.

Wel hele mooie beelden van Parijs

Een echte Woody Allen.... geweldig van genoten

Niks aan. Totaal niet mijn film.

Ik begrijp de score niet, vond deze film echt niet speciaal en vooral geen komedie. Zou hem niet aanraden. Kon mijn aandacht niet helemaal vasthouden.

Ook dit vind ik weer zo'n typisch voorbeeld van een Woody Allen film waar een (hoewel misschien niet eens heel origineel) goed idee zorgt voor een leuke film. Allen zit vol goede ideeen en dat maakt zijn films altijd erg genietbaar. Hij begint langzaam een van mijn favorieten te worden. Ook is hij er goed in om je te doen hunkeren naar een stad. De mensen die er nog niet zijn geweest willen er zo snel mogelijk heen, terwijl de mensen die er wel al eens waren zo snel mogelijk terugwillen. Ik wil ook zo snel mogelijk terug. Allen is niet erg terughoudend in zijn lyrische ode aan de stad, maar het zorgt ervoor dat het een leuk uitstapje wordt. Dichterbij Parijs kun je niet komen, zonder er daadwerkelijk heen te gaan.

Wilson bewees al vaker best goed te kunnen acteren, als de films waarin hij speelt niet al te flauw worden. Zijn vrouw en schoonfamilie zijn misschien wel erg stereotyperingen en het ligt er misschien wat al te nadrukkelijk bovenop dat je een hekel aan ze moet hebben. Dat het best onderhuidser gemogen. Ook de moraal dat nostalgie onzinnig is, omdat het vroeger helemaal niet perse beter was (en mensen van toen ook terug verlangden naar een betere tijd) was wel erg duidelijk. Echt storend is het allemaal niet.

De tripjes naar vroeger met de bekende kunstenaars is natuurlijk erg amusant. Woody Allen weet als geen ander dat je je alles kan permiteren in films. Er zijn geen grenzen aan een verhaal. Je mag best je invulling geven aan de grillen van de grootste en bekendste kunstenaars van de 20ste eeuw. Hij leeft zich weer lekker uit.

4 sterren. Erg amusant.

Als ik de vorige pagina's met comments doorlees zie ik een opvallende trend in de reviews: de meeste Woody Allen-fans vonden het een goede film, een typische Allen-film ook wel. Alle objectieve kijkers vonden het een cheesy, Amerikaanse, slechte film?

Klopt dit ongeveer?

Waarom zouden alle niet Allen fans, objectief zijn? Het is een behoorlijk typische Allen film, dus is het logisch dat fans van zijn werk dit goed vinden, ze zijn namelijk fan omdat de stijl bevalt. Verder worden mensen fan van hem omdat ie goede films maakt (en vinden ze niet zijn films goed omdat ze fan zijn). Ik was aanvankelijk helemaal geen fan (irritant mannetje), maar begin het te worden. Kan er ook niets aan doen. Kijk eens een film van hem zou ik zeggen, hoewel jij allesbehalve objectief lijkt met je vreemde conclusies.De film krijgt bijna overal postieve reviews en beoordelingen. Zeker allemaal fans?

Ik ben natuurlijk niet objectief want we hebben het over meningen over films, toch een vrij subjectief onderwerp. Ik doelde meer op het feit dat ik Woody Allen niet ken, niet bekend ben met zijn werk, en deze film zomaar ben gaan kijken. Achteraf was MIJN conclusie dat ik het een cheesy film vond, waar zoveel meer mee gedaan had kunnen worden.

Ik kreeg het idee uit de comments dat mijn ervaring misschien op ging voor meer mensen. Daarom dat ik deze vraag stelde. Dat jij er allerlei insinuaties uithaalt is niet mijn probleem.

Kan je me nog verlichten betreffende de ''vreemde conclusies'' die ik trek? Ik snap namelijk zelf totaal niet waarom iedereen zo laaiend is over deze film, wat heb ik gemist?

Het enige wat ik gezien heb was een film waarin Parijs wordt neergezet zoals het gezien wordt door toeristen, niet het Parijs van de Parijzenaren. Verder een paar oppervlakkige personages, een auto die door de tijd reist, heel veel bekende personen die als karikaturen worden neergezet en de ene cliché na de andere. En dan heb ik het nog niet over het einde gehad. Wat heb ik gemist?

Heb je zelf enig idee wat voor wartaal je uitslaat met deze quote? Het slaat echt helemaal nergens op.

Misschien kun je zo flink zijn zelf eens uit te leggen wat er nou zo slecht aan is. Je geeft echt niets aan argumenten, slechts een paar betekenisoze kreten. Wat het nu precies is dat er meer in had gezeten? Wat er zo Amerikaans aan is? Het is een ode aan een Europese stad, aan Europese kunstenaars. Ik zou echt niet weten in welk opzicht dit nou Amerikaanser is dan andere Amerikaanse films. Wat had er meer ingezeten? De film neemt nogal wat hooi op de vork. Het gaat over Parijs, nostalgie, kunst in het algemeen, een zoektocht naar jezelf. Er gebeurt van alles, van liefdesintriges tot tijdsreizen tot de meest uiteenlopende onderonsjes met de grootste kunstenaars van de jaren ’20 (met name). Wat had je in hemelsnaam nog meer gewild? Het is blijkbaar je film niet, dus je had wat anders gewild, maar zeg dat dan.

Het valt me juist op dat mensen die dit niets vinden er weinig zinnigs over melden, uitzonderingen daargelaten. Woody Allen is misschien wel een beetje voor 30+ ers (wat ik zelf ook niet ben) en niet voor kinderen of pubers. Klinkt erg flauw, maar in veel gevallen klopt het aardig. Ben benieuwd in welke categorie jij valt. Wat ik er mee wil aangeven is dat de film niet bevalt, omdat jij liever andere films ziet (Snatch). Niets mis mee. Maar ga niet net doen of de Woody Allen fans overdreven positief zijn, omdat Allen hem regisseerde, hier meer had ingezeten (wat dan!?) of het overdreven Amerikaanse is. Allemaal onzin, totdat je het een beetje staaft.

? .

Dit is absoluut waar, maar volgens mij was dat ook de bedoeling. Ik meen me zelfs te herinneren dat Woody Allen zelf in interviews zei dat hij geen realistisch beeld van Parijs probeert neer te zetten, maar Parijs als droomstad. Ik denk dat een goede dosis Parijse realiteit niet past bij dit meer sprookjesachtige uitgangspunt.

Zit ik hier een partijtje verkeerd te lezen. Excuus voor mijn nogal hooghartige opmerking over die quote. De manier waarop ik het las, sloeg het echt nergens op Gelukkig zijn we het daar over eens.

Rest van mijn post blijft staan.