The Sunset Limited (2011)

Prachtige film Op een heerlijk hoog niveau! Fantastische acteerprestatie's. Zeker het kijken waard.

4*

Onzin natuurlijk. Als je niet van voetbal houd is toch ook niet elke wedstrijd een slechte wedstrijd? Het verhaal ligt je of ligt je niet, maar het is wel een goed verhaal. Cormac McCarthy is een groot schrijver en schrijft niet zomaar onzin op. Je staat niet open voor het verhaal of een discussie dan is het al snel niet boeiend.

Ik vond het een zeer boeiende film. Diepgaand gesprek tussen 2 mensen, die bedoelt is om na te denken over het leven.

Vind de film zelf in het rijtje passen "the man from earth" en "into the wild". Je blijft als je hem gezien heb er toch nog over nadenken.

Inderdaad prachtig acteergeweld. Ga deze film over een tijdje nogmaals kijken.

Mooie film. alhoewel ik me voor kan stellen dat niet iedereen het daar mee eens is.

Boeiend neergezet door beide akteurs, af en toe slecht te volgen.

Niet voor mensen met een korte spanningsboog.

De film raast als de trein aan mij voorbij. Dialogen zijn wel interessant. Maar al gauw raak ik de draad kwijt, doordat het te snel gaat en het te filosofisch wordt. Terwijl ik aan stuk A denkt, is de film al verder op stuk D. Nog een keertje kijken maar.. een keertje.

Decor vond ik niet opwindend, zag er erg theaterachtig uit. Vond het licht ook zo vreemd. Vel licht in een relatief donkere ruimte. Goed geacteerd maar niet uitmuntend.

Een film die waarschijnlijk voor de 1 saai is en voor de ander juist interessant. Ik behoor tot de laatste categorie.

Het eerste uur vond ik zeer sterk en het laatste halfuur zwakte de film naar mijn mening ietsje af.

Groot pluspunt van de film is het zeer sterke acteerwerk van zowel Tommy Lee Jones als dat van Samuel L. Jackson.

Als de film 1.5 uur lang het nivo had behouden zoals dat de film begon had ik er 4 sterren voor gegeven, nu wordt het 3.5 ster.

Echt helemaal niks aan toe te voegen.

3 keer gezien en wat een film

Relifilm, nuff said

two points for......

Als dit een relifilm is volgens jou, dan heb ik slecht nieuws: dan zie je zaken meer zwart-wit dan de meeste godsdiensten.

Interessant filmpje. Dialogen zijn fascinerend, en toch niet te pretentieus (zo valt, in tegenstelling tot wat de meesten hier menen, het filosofisch gehalte goed mee - het is stripped down tot een eerlijke vorm). Vooral het acteerwerk is subliem natuurlijk. Moeiteloos volgbaar zonder je aandacht te verliezen.

Eigenlijk komt zo een beetje van alles aan bod in deze film. Ijzersterke dialogen in deze film.

Ik hou van actie-geweld en blockbuster-films as much as the next guy, maar deze film is een goede verademing en uiteraard 2 vd beste acteurs hier aan het werk, back and forth. 4 sterren!

Ik vind hem eigenlijk wel heel goed. Misschien had ik gehoopt dat iemand de ander kon overtuigen voor een bevredigend eind.

Dan had ik gekozen voor de 'niet gelover', aangezien ik ook niks heb met het geloof.
Maar wanneer ik er langer over nadenk, was dit wel een mooi goed einde.

De gelover wil zijn medemens gewoon redden, door hem de zin van het leven te laten zien. Maar doet dat op zijn manier.

Maar er is niet één zin van leven. Omdat iedereen gewoon anders in elkaar steekt.

Wat voor de 1 de waarheid is of het geluk, is voor de ander misschien het tegenovergestelde.
En dat is voor beide partijen maar lastig te verkroppen.

Je wordt er misschien zelfs moedeloos van..

Begrijp misscien daarom ook heel goed deze film niet ieder zijn kop thee is.. Maar om de film in het zelfde rijtje te zetten als bijvoorbeeld snakes on a plane..

Hier werd herl sterk geacteerd, mooie dialogen en verhalen..de opkomende zon en het vertrekken van de geredde persoon... Heel sterk

Goeie film over een ex-gevangene en een professor die elkaar net hebben ontmoet. Een meer simpele opzet voor een film zul je niet snel vinden (twee mannen in èèn kamer die met elkaar praten). De film is dan ook overduidelijk gebaseerd op een toneelstuk. Goeie dialogen over geloof en het bestaan, maar het is wellicht iets teveel allemaal. Het acteerwerk van Tommy Lee Jones en vooral Samuel L. Jackson doet de film veel goeds. Met gemak 3.5 sterren.

Of je een film nu leuk vindt of niet, er kunnen veel factoren zijn die een kijker ertoe aanzetten een mening over het geheel te vormen, zonder aandacht te besteden aan de subtiele technische details. Maar als je een film als “The Sunset Limited” met al zijn componenten, scènes en vervagende momenten een collectief briljant stuk vindt, een samenspel van geweldig scenario, cinematografie, regie en acteerwerk – dan is het extreem moeilijk om de redenen op te noemen waarom deze film diep in de ziel van de menselijke conditie snijdt.

Ik merk dat ik tevergeefs zoek naar de meest gepaste manier om zo'n film te beoordelen - een manier die de boodschap van een kunstenaar bij uitstek als Mr. McCarthy zou kunnen vatten - maar een film van dit niveau beoordelen is een veelvoud aan gevoelens en observaties samenvatten in één hopeloos oneerlijke kritiek.

Je zou deze film kunnen zien als een poging om de onverenigbaarheid van twee drastisch onverenigbare wereldbeelden aan te tonen. Deze interpretatie ondermijnt de diepgang van het thema van de film enorm en getuigt van een gebrek aan inzicht dat zelfs niet tot de buitenkant van het uiachtige schema van de film kan doordringen.

"Wat is er gebeurd?" is de vraag die Peter Wessel Zappfe stelde in zijn beroemde artikel ‘De laatste Messias’, maar het antwoord lag voor de hand. Het was: "Een breuk in de eenheid van het leven zelf, een biologische paradox, een gruwel, een absurditeit, een overdrijving van de rampzalige aard. Het leven had zijn doel voorbijgeschoten en zichzelf opgeblazen."

Dat het leven niet de betekenis heeft - de theologische zin waar mensen zo wanhopig naar verlangen - is al bekend sinds de tijd van de oude Grieken en wordt door slimme kunstenaars door de eeuwen heen tot op de dag van vandaag herhaald. Het probleem van existentieel nihilisme heeft nooit enige gelijkenis vertoond met andere dierenproblemen; dit komt doordat het geen ziekte is die haar oorsprong vindt in iets anders dan de mens. En als een remedie voor menselijke angst, voor onze essentie - de absurditeit van het over ontwikkelde dier - alleen in de dood kan liggen, betekent dat niet dat er geen palliatieve middelen zijn die het probleem kunnen maskeren?

Dus, wat gebeurt er als jezelf verankeren aan een "fundamenteel firmament" niet meer werkt? Depressies, excessen en zelfmoorden zijn het gevolg. Maar is teruggaan een haalbare optie? Dat is wat de film probeert te beantwoorden. We kunnen niet anders dan onszelf ergens aan vastzetten, of het nu een religie is, een zaak, of aspecten van onze eigen cultuur; want jezelf daaraan onttrekken leidt alleen maar tot een gruwelijke val in de ziel verpletterende afgrond van een intelligent dier in een niet zo intelligente wereld.

Ondanks mogelijk "één hopeloos oneerlijke kritiek", een fraaie 8-!