The Sunset Limited (2011)

Prachtig acteergeweld. Het script, de tekst die de beide acteerkanonnen te doen krijgen is daarmee niet helemaal in balans.

Wat me behoorlijk dwarszit is de tegenstelling in termen van zwart en wit, en dat daar zonodig een nogal overdreven stereotiepe zwart-Amerikaanse geloofsovertuiging tegenover een sterk stereotiep blank gekleurd atheisme moet staan. Was dat beter geweest als TLJ en SLJ van rol gewisseld waren? Nee, dan was het nog afgrijselijker politiek correct geweest - en had het geheel nog veel meer dan nu al als een links politiek reclamespotje overgekomen. MLK heeft iets heel belangrijks en heel moois in gang gezet, maar het is jammer genoeg echt nog lang niet klaar - en net na het zien van deze film is dat echt de overheersende emotie. Waarom is het kennelijk toch op de een of andere manier zo van belang dat de ene acteur blank is en de andere zwart? Waarom is dat een deel van het onderscheid, van de tegenstelling die de discussie in deze film vormgeeft? En, als ik het op mezelf betrek, waarom weet ik - bewust of onbewust - van al mijn kennissen precies welke kleur vel ze hebben? Triest dat dat kennelijk toch nog steeds zo belangrijk is - en dat het hoeveel moeite ik ook doe nog steeds een of andere rol blijkt te spelen. En, ik vind het - terugkomend bij deze film - echt een zwaktebod om dat in het script op deze manier een rol te laten spelen, uit te laten komen. Misschien dat het voor Amerikaanse begrippen grensverleggend is - mij irriteert het eigenlijk mateloos.

TLJ en SLJ zijn allebei in vorm en spelen geniaal en laten allebei hun prachtige karakterkoppen breeduit zien. Tommy Lee Jones is trouwens snel op weg om mijn favoriete acteur te worden - de laatste vijf of zo films waarin ik hem gezien heb waren allemaal echt goed. Deze ook weer. SLJ komt daar trouwens wel heel dicht in de buurt - en maakt een grote kans om binnen een jaar of vijf a tien een even doorleefde karakterkop te hebben als TLJ - die er nu net wel ietsje ouder uitziet - of dat zo is durf ik maar even niet op te zoeken.

Conclusie, mooie film om gezien te hebben, maar zeker niet zonder kanttekeningen - en met een randje waar ik een wat naar gevoel aan overhoud. Daarom ook een relatief lage score.

Wat een ongelooflijke saaie film is dit, heb hem afgekeken omdat ik nooit een film af zet als ik hem eenmaal op zet, maar deze film boeide mij totaal niet.

Denk dat dit wel 1 van de slechtste films ooit is die ik gezien heb, wat een slap geouwehoer was dit, en dat met zulke acteurs.

Dat gelul over geloof kon mij echt niet boeien.

Misschien had ik wel teveel verwacht van deze film, is in ieder geval niet mijn ding.

Onvoorstelbaar dat er hier ook nog positieve klanken klinken... Ik ben een fanatiek filmkijker. Ik ben ook nog iemand en bijna de enige in zijn soort die de originele films nog aanschaft voor mijn verzamel collectie. Gelukkig kreeg ik deze te leen. Het komt nauwelijks voor dat ik films onderwaardeer, maar deze slaat werkelijk alles!

One Million Dollar Hotel van MelGibson is van plaats 1 verstoten door The Sunset Limited. Gibson, Lee Jones en L. Jackson toch niet de minste acteurs. Ha ha! Ik moet er zelfs een beetje om lachen. Ik was in slaap gesukkelt tegen het einde nog wel...

Het thema mag dan zwaar zijn en is zeker niet voor iedereen weggelegd, maar wat de heren in een zeer beperkte omgeving neerzetten is mijn inziens toch meer waard dan 0.5*.

Jammer om te zien dat een dergelijke film niet op z'n waarde wordt geschat.

Een film slecht noemen die iets meer intellectuele inspanning vereist en zonder (standaard) actie zegt meer over de eigen geestelijke diepgang en levenservaring dan over de film zelf.

Let op; ik bedoel dit niet cynisch. Deze film is niet voor iedereen geschikt, en vereist een bepaalde wijze van in het leven staan (zoek je naar diepgang en zingeving), en een wat meer introspectieve of filosofsche houding agv teleurstellingen en tegenslag, etc

(ook zonder dit kan je deze film waarderen puur om het geweldige spel)

Ben je op zoek naar (platte) spanning en vertier, ja dan is deze film geen aanrader.

Maar om hem dan slecht te noemen.....

Iedereen heeft zo zijn eigen mening, dat je de film slecht vind heeft helemaal niks met levenservaring te maken.

Ik hou van films met een goed verhaal, en geloof boeit mij totaal niet, als het dan de hele film lang over geloof gaat, dan is het in mijn ogen een slechte film, dat jij daar anders over denkt mag duidelijk zijn.

Deze film gaat over veel meer dan alleen " het geloof": zingeving, vergeving, familiebanden, teleurstelling, de vraag of iets voorbestemd is, en idd; is er een opperwezen waar we verantwoording aan hebben af te leggen. Kortom alle filosofische, levensbeschouwelijke vraagstukken.

Vind je dit interessant dan is het een onderhoudende film, zo niet dan vind je er niets aan. Maar alleen dat criteria maakt een film toch niet slecht?

Of het thema of de boodschap van een film mij nu ligt of niet, ik probeer een film zo veel mogelijk te beoordelen op de uitwerking ervan en niet op de inhoud. Je weet immers redelijk welke kant het opgaat, zeker met deze film.

Om die reden snap ik ook niet dat iemand deze film 0,5* kan geven terwijl een leek nog wel kan zien dat er een bepaalde kwaliteit aanwezig is.

Een film is in mijn ogen slecht als ik er niks aan vind.

Kan mijn eigen voorstellen dat er mensen zijn die deze film erg goed vinden, dat is dan hun mening, maar ik kan niet van deze film zeggen dat ik hem niet slecht vind, want de film heeft op mij helemaal geen indruk gemaakt, en vond hem ook totaal niet boeiend, daar beoordeel ik de films dan ook op.

Niet boeiend. Eigenlijk waar ik al bang voor was. Ik had eigenlijk gehoopt op een scherpe discussie over het leven. Niet dit geneuzel.

Heb het boek gelezen, toen ik hoorde dat er een film van gemaakt was. Daarna de film gezien. Vond het wel interessant, maar eigenlijk ook nooit super boeiend.

BTW: de film is echt een regelrechte kopie van het boek. Als je het boek leest, zul je zien dat dit in feite een lange monoloog is. Exact als de film dus. Het boek wordt volgens mij ook meer gezien als een play (toneelstuk).

Heb van deze hbo film genoten, lekker veel diepgang, soulfood like samuel says.

Het is ook een TV verfilming van het toneelstuk, gebaseerd op het boek. HBO movies

Geweldig sterk geschreven, maar dat kan je natuurlijk verwachten van McCarthy. Visueel niet al te veel bijzonders, maar het dialoog maakt veel goed. Het zijn een intense anderhalf uur met een geweldige afsluiting. Jackson en Jones zijn beide echt heel sterk en goed op elkaar ingespeeld. Soms komt hun gesprek iets te "diep" en geforceerd over, maar nooit wordt het ongeloofwaardig. Echt een project dat in andere handen totaal in de soep zou lopen.

3.5

Wellicht ben ik te stom voor dit soort films..Als ik het commentaar hier lees moet je een intellectueel zijn om deze film te kunnen waarderen..

Ik hou van dialogen, ben niet iemand van de platte actie maar als ik tegen het einde in slaap val dan moet er iets mis zijn lijkt mij..

Ik vond dat elke keer als ze een interessant thema raakten, dit niet uitgewerkt werd maar direct naar de volgende sprongen. Ik miste dus diepgang, vond hem in alle opzichten oppervlakkig..Wellicht dat ik niet fit genoeg was, maar ik vind het niet heel spannend om een onderwerp als zingeving en geloof licht te toucheren en er vervolgens niets mee te doen..

Dat kan ik zelf ook wel...Ik snap ook niet zo goed wat de knappe acteerprestatie was..Sammy zegt wel vaker As serious as a heart attack en hij deed volgens mij gewoon zijn ding zonder zich echt in te spannen..

Black snake moan was voor mij een topper, deze komt niet in de buurt..Niet zo erg als Snakes on a plane, maar het scheelt niet veel

De gelovige en de atheïst in een debat op één locatie.

Op hun vragen komen geen antwoorden en laten genoeg over om na te denken.

Ik had graag aan hun tafel plaats willen nemen.

Goed acteerwerk.

Helaas gaan de vertellingen te snel voor een film. De argumentatie, wil je die goed begrijpen, zul je dus keer op keer moeten herhalen. Door de film meerdere keren te zien zou je dit misschien beter kunnen gaan begrijpen. Door het te lezen en bepaalde "lastige" passages te herlezen denk ik dat de argumentatie veel beter tot zijn recht komt. Daardoor kun je het ook beter begrijpen.

Het verhaal leent zich mijns inziens niet voor een film.

Geweldige film die laat zien dat woorden krachtiger zijn dan beelden. verwacht niks anders dan een conversatie van 1 uur 30 ,maar bij goed luisteren en volgen van het verhaal kan het zelfs jouw aan het denken zetten over wat nou eigenlijk geloof is .en het geeft een niet te primitieve kijk op het geloof , het is meer dan de bijbel en de verhaaltjes en of jezus. Alleen het einde kan misschien niet iedereen tevreden stellen maar dit kan door ieder anders gezien worden.

Film is wel duidelijk voor volwassenen en zoals nooiert goed heeft gezegd om het film echt te kunnen waarderen en of te begrijpen is het herkijken en of stop zetten na de argumentatie van belang want anders kan het tempo je de film op sommige stukken in de war halen .

4 ster *

Ik ben verbaasd over de zeer lage score.

Wat een dijk van een film: geweldige acteerprestaties, geniale dialogen, goede setting, zeer goed script en film gaat echt diep.

Maar dit lijkt me echt zo'n film die bij niemand bekend zal worden en over een paar jaar pas, zal men dit pareltje ontdekken.

Voor mij in ieder geval veruit de beste film van het jaar en beste acteur van het jaar: Lee Jones ookal is Jackson ook erg goed.

Waackz, voor wat scores waard zijn, hier wordt er door een kleine 80 mensen gestemd en op IMDB door een meervoud daarvan. Daar krijgt deze uitvoering een 7,5, hoog dus. Wat me veel meer zegt is jouw enthousiasme, dit is zeker een parel en een film welke heel lang blijft hangen, zo verging het mij althans.En zelfs al krijgt een film overal een 0.5, wat maakt het uit. Het gaat toch om jou ervaring en een gek als ik ik die het met heel mijn hart met je eens bent

Een bizarre film met gouden statements. Je blijft er nog dagen over nasudderen. De bijbel komt er uit op een manier die veel hardcore gelovigen niet leuk zullen vinden.

Al 3 keer gezien en jongens wat een film. Je krijgt steeds meer respect voor die acteurs.

Inderdaad een prachtfilm. Wordt dringend tijd voor een herziening

Een zeer boeiend gesprek tussen deze 2 heren, maar ook een film die eigenlijk teveel gesprekstof in 90 minuten propt. Dit is niet erg, maar aan het einde van de film kan het nooit zijn dat je alles nog onthouden hebt.
Het acteer spel tussen Tommy Lee Jones en Samuel L. Jackson is natuurlijk geweldig om te zien, maar zoals ik al zei zijn de dialogen misschien net iets van de hak op de tak.
Het verhaal boeit me heel erg, een gelover en een niet gelover die alle 2 wel hun waarheden hebben.
Het einde liet mij een beetje leeg achter, maar dat was misschien ook wel de hele opzet van de film. Ik had verwacht dat ze toch als 2 wijze mannen uit elkaar gingen zoals je dat het meeste ziet



Binnenkort deze film nog maar eens bekijken, want dat vind ik zeker de moeite waard.

Voor nu 3,5.

Twee grote acteurs in 1 kamer, dat is natuurlijk altijd smullen. De acteerprestaties waren dan ook weer van groots niveau, maar inhoudelijk vond ik dit echt HEEL slecht. Iedereen die een beetje logisch kan redeneren kan 10x betere argumentatie geven voor het standpunt dat ELKE religie niet meer dan een sprookje is. De professor ging hier vrijwel niet op in.

Dan de zin van het leven. Natuurlijk is het leven per definitie onzinnig maar dat houdt niet in dat het leven het niet waard is. Of dat je zou MOETEN geloven om uberhaupt gelukkig te kunnen zijn of zelf zin aan je leven te kunnen geven. Dat onze negert dat hier niet duidelijk kon maken was ook enigzins jammer.

Wat overblijft is wat pretentieuze flauwekul. Nee, echt een inhoudelijke draak van een script. Jammer. Toch een dikke punt meer dan de minimale score, vanwege het heerlijke acteergeweld.

Voor iedereen die geinteresseerd is in WEL interessante theologische discussies, zoek eens naar wat Dawkins interviews op youtube.

1.5 *

Ik heb 0.0 intresse in theologische discussies (interessant of niet) laat ik deze en dawkins maar aan mij voorbijgaan. Hoef ik hier geen lage score te komen geven.

Dan kun je het altijd nog voor de acteerprestaties doen

Of zoals mijn oma graag een hele namiddag naar de koers keek... voor de landschappen

Hehe inderdaad