Philadelphia (1993)

Weinig overtuigende film.

Voor een rechtbankdrama wil Philadelphia te veel op het sentiment proberen in te spelen en raakt daarmee nergens de juiste snaar. En ook het personage van Washington vond ik niet echt overtuigend; is er sprake van voortschrijdend inzicht of van ordinaire draaikonterij? In mijn ogen is het tweede het geval, want wáárom is het in hemelsnaam nodig zo de focus te leggen op zijn moreel goedbedoelde handelingen? Ikzelf had bij een film als Philadelphia liever een wat meer objectieve kijk op de gebeurtenissen gehad; gewoon een registratie van hetgeen gezegd en gedaan wordt in de rechtzaal. De film was in mijn ogen dan een stuk beklemmender geweest, want het is me nogal een onderwerp dat er aangesneden wordt.

En dat houdt de film ook van een lagere score. Het onderwerp was namelijk erg interessant en boeiend en ook het acteerwerk van de acteurs afzonderlijk was op zich in orde (hoewel ik Hanks niet helemaal overtuigend vond).

Het kijkt verder ook allemaal redelijk weg, maar de film blijft bij mij op 2 sterren staan.

Geweldig geacteerd door Washington en Hanks. Ook vind ik het knap dat de acteurs in deze film spelen, want in de tijd dat de film werd uitgebracht was er veel onbegrip

Ik vind het een hele aangrijpende film!!

De film vind ik 5* meer dan waard!!

Niet alleen van Broes: OST...

Ik wil best geloven dat deze film destijds impact had op de mensen, wellicht zelfs controversieel was. Dat is hij nu niet meer en wat er dan overblijft is een voorspelbaar drama waarin sommige personages (zoals Denzel) zich wat ongeloofwaardig ontwikkelen en sentiment hier en daar te dik wordt aangezet. Hanks is wel overtuigend als zieke man, wat maakt dat de film niet helemaal als doorsnee rechtbankdrama kan worden afgeserveerd.

Dit is een onderhoudende film met een mooie soundtrack van Bruce Springsteen.

Howard Shore is de componist.

Philadelphia (1993) - Soundtracks - imdb.com Maar bij andere credits staat dus weer dat de 'original music' van Howard Shore is... Verwarrend, maar als ik het goed begrijp heeft hij slechts het nummer/stuk 'Precedent' geschreven en gespeeld en de rest slechts uitgezocht voor de film.

Ik denk dat hij alleen een nummer heeft geschreven.

Vervelend rechtbankdrama.

Interessante scenes zijn wel die van in de rechtbank, al misten ze vaak nog wat vaart. Scenes zoals het operastukje met Hanks zijn dan weer overbodig.

De score is redelijk maar weinig bijzonder. Ook de acteerprestaties zijn redelijk, Washington beter dan Hanks. Mary Steenburgen speelde sterk, jammer dat haar rol zo klein is.

Veel te traag laatste kwartier, de hele film mist eigenlijk tempo waardoor het er alleen maar saaier op wordt. Visueel ook saai. Een vervelende zit als de film je niet raakt.

2.0*

Matigheid troef door het script hier. Vooral die operascene met een ontroerde Tom Hanks was een grote miskleun. Verder waren de 2 thema's (homoseksualiteit en AIDS) wel interessant, maar misschien dat de film indrukwekkender werd als maar één van die twee thema's genomen werden en dat beter uitgediept werd. Nu kwam het allemaal geforceerd en gekunsteld over.

Op zich is 'Philadelphia' een degelijke film met een degelijke cast, maar ook niet meer dan dat. De vertolking van Tom Hanks, die 12 kilogram moest afvallen voor deze film, was goed, maar ook niet meer dan dat. Ik acht zijn prestatie geen Oscar waardig. Denzel Washington acteert goed, maar is dan weer niet geloofwaardig. Welke homofobe advocaat gaat een homeseksuele aids-patiënt verdedigen alleen omdat er een wet gebroken is? Juist, geen enkele. Als dan het beeld dat Miller aan het begin van de film heeft zou veranderen door de samenwerking met Andrew Beckett, zou het nog geloofwaardig geweest zijn. Maar ook dat gebeurt niet.

Het meest interessante stuk is de rechtzaak. Alleen spijtig dat er zo abrupt een einde aan werd gemaakt. Waar zijn de indrukwekkende eindpleidooien gebleven? De onvermijdelijke pogingen om de jury te imponeren en te manipuleren? Dat miste ik aan deze film.

Wat me dan weer wel aanstond aan de film was de boodschap die regisseur Demme de kijker wil meegeven. De maatschappij de dag van vandaag wordt steeds intoleranter, steeds meer bevooroordeeld en steeds meer kleingeestig. Hier moet iets aan gedaan worden. Je gaat niet dood als je in contact komt met mensen die aids hebben en de meeste homoseksuelen zijn mensen als u en ik en geen mensen die in een tarzantanga met een flashy roze pruik op praalwagens staan te dansen tijdens een gay parade.

Een speciale vermelding zou ik toch nog wel willen schenken aan de geweldige soundtrack 'Streets Of Philadelphia' van Bruce Springsteen. Het is en blijft een geweldig nummer en geeft de begingeneriek iets extra mee.

Now, explain it to me like I'm a four-year-old.

Deze 1 keer gezien daarna niet meer willen zien omdat hij zo aangrijpend is.

Sterk drama!!

Are you gay?...

Prachtige film. Precies de soort films waar ik van houd!
Ik neem aan dat een heleboel mensen deze film 'te sentimenteel' vonden, want dat druipt er natuurlijk vanaf.
Je weet van tevoren eigenlijk al hoe het afloopt, maar toch was de manier waarop leuk om te zien.

Het onderwerp dat aangesneden wordt, zal in die tijd ('93) enorm populair geweest zijn (of juist niet ). Kan iemand dit bevestigen?

Het einde werd naar mijn idee iets teveel uitgemolken. Bovendien hadden ze de lijn beter door kunnen trekken en dan dus geen blije begrafenis moeten doen, maar beter een gewone.

Ook miste ik een ijzersterk eindpleidooi. Zo eentje waarvan de jury geneigd is naar de kant van het bedrijf te kiezen, maar vlak voor het einde komt de advocaat (van de aanklager) met een ijzersterk pleidooi waardoor iedereen overstag gaat.

Gewoon een goede film die goed te kijken is
4,0*

'What do you call a thousand lawyers chained together at the bottom of the ocean?
A good start.'

Ik denk het eigenlijk wel... Ik denk dat rond die tijd de taboe rond het onderwerp wat doorbroken was (niet volledig, want dat is nu nog altijd niet) maar het werd wel bespreekbaar...

Film met een boodschap die destijds op het goede moment kwam. Ik vond Hanks zeer overtuigen. Oscar, en alle publiciteit daarbij, zeer terecht. 3,5 sterren voor dit 'drama'.

Sterke, ontroerende film met erg sterk acteerwerk van de gehele cast. Een film waarin maar weer eens duidelijk word gemaakt hoe bekrompen die Amerikanen werkelijk waren en nog zijn

Mooi drama met ijzersterke rollen van Hanks en Washington. Ook de rest van de cast is meer dan redelijk, met uitzondering van Banderas, die weer van die achterlijke bewegingen moet maken. Misschien dat dat er flikkerachtig uit moet zien ofzo, maar de man doet dat in elke film waarin die speelt. De soundtrack is fantastisch.
Helaas wordt de film aan het eind wat minder. Het gedeelte in het ziekenhuis is veel te dik aangezet en waarom gaat de hoofdpersoon in een film als dit altijd precies een paar uur na de uitspraak dood. Veel te geforceerd.

Was deze datum een stille hint voor aanstaande zaterdag, de gay parade? Wat maakt het. Niet alleen een film over het vechten voor rechten voor homoseksuelen, ook voor zieke en ook voor de rechten van een mens. Erg ontroerende film die me later pas wist te grijpen, het opera-moment als hoogtepunt, I am life: prachtige scène en wist toen pas goed mijn aandacht te trekken zodat ik mee werd gesleurd in het verhaal wat me pas op het eind los liet. Hoewel de film ontroerend was en niet erg een feel-good gehalte had was de film absoluut geen jank film. Het verhaal werd goed verteld en wist alleen op het einde een klein mogelijk jankmomentje te geven, wat niet gebeurde: maar toch wel wat tranen in me ogen. We hopen op het beste, terwijl we van te voren weten dat het niet zal komen. Ja, ik ben hier wel tevreden over. Een film met Hanks is altijd de moeite waard geweest te kijken, wat een acteur. Ik geloof hem iedere keer weer. 4*

edit: @Vascago Ja ik vond het ook erg jammer wat jij aan tipte. Misschien een beetje te voorspelbaar, maar wanneer de audio galmde kon het ook niet anders... Niks aan te doen en probeerde me daaraan niet te veel te storen. En ben het ook gelijk vergeten, vandaar dat ik het ook niet benoemde.

Redelijke Drama, maar nergens echt verdrietig.

We hebben het al wel weer over 17 jaar geleden, waarin Aids wat minder bekend en geaccepteerd was als nu. Alles wat nieuw, eng en anders is wordt gezien als bedreiging. Het kan natuurlijk niet dat Hanks wordt ontslagen om zijn ziekte, maar ik kreeg ook nergens een extreme hekel aan zijn bazen of zo. Wil overigens niet zeggen dat ik het goed praat.

Tom Hanks en Washington, tsja wat moet ik er van zeggen. Ik vind het beiden dezelfde soort acteurs. Niet echt vernieuwend en ik ga er ook niet voor naar de bioscoop bijvoorbeeld. Banderas past inderdaad niet thuis in dit soort films. Die moet je gewoon een gitaar, zwaard of lekker mokkel geven. Goed dat de ziekte in een film eens bod kwam. Hanks zou tegenwoordig nog een hele tijd leven, dat is altijd wrang bij nieuwe ziektes natuurlijk.

De muziek en dan vooral dat nummer van Bruce Springsteen vind ik schitterend. Het is in ieder geval een film die je de 1e uren nog wel even blijft afspelen in je hoofd.

Zeg ik dat dan? Ik zeg dat hij nog een hele tijd zou hebben kunnen leven. Door aids-remmers bijvoorbeeld.

wiki:

Er zijn wel medicijnen die de replicatie van het hiv-virus remmen, de zogeheten aidsremmers. De huidige behandeling van aids bestaat uit een combinatie van meerdere van deze aidsremmers, die HAART (Highly active anti-retroviral therapy) wordt genoemd. Deze therapie is zeer effectief, zodat in de Westerse wereld de levensverwachting van hiv-positieve patiënten tegenwoordig de normale levensverwachting benadert.

Tsja, het is een beetje dubbel. Ik herinner me nog dat deze film net uitkwam en het was een superspraakmakende film. Nog nooit was een onderwerp als HIV en aids op een dergelijke manier neergezet. Toen was het ook echt nog een doodsvonnis als je de ziekte had. Nu kan je er nog een paar tientallen jaren mee door maar toen was het met 10 a 12 jaar al bekenen. Soms nog wel veel minder.

Dus ik kan me voorstellen dat de jongere lichting stemmers onder ons de film met hele andere ogen zullen bekijken. Want nu is de film helemaal niet meer zo spraakmakend en komt het misschien meer over als een standaard drama. Ik zelf ben toch nog steeds onder de indruk. Het onderwerp leefde zo onder de mensen in de tijd dat deze film uitkwam. Dat gevoel komt gelijk weer bij me boven als ik naar deze film kijk.

Ik vind ook dat Tom Hanks hier zo'n sterke rol neerzet. Vooral als hij daadwerkelijk aids krijgt en ziek wordt. Dat vind ik echt knap gedaan. Ik kon ontzettend met hem meeleven. Zelfs Antonia Banderas vond ik zeer geloofwaardig.

Deze film krijgt toch nog een hoge waardering van mij. Ik vind het sterke acteerwerk en de controversie van toen heel sterk wegen voor mij persoonlijk.

De rechtbankscènes zijn best goed, maar halen niet het peil, een knappe Denzel Washington ten spijt, van enkele films uit de jaren 50, 60... met o.m. Henry Fonda, James Stewart...

Wel beslist op topniveau zijn de scènes waarbij het accent gelegd wordt op de emoties bij het ten dode opgeschreven slachtoffer, alsook bij zijn entourage, zelfs de zakelijke. De gevoelige "aria"-scène is hier een voorbeeld van, alsook het einde van de film.

Tom Hanks is outstanding.

Pff...van een film als deze wordt je stil, prachtig!

De aanloop naar het proces toe is spannend maar film verliest vooral richting het eind het tempo, veel overbodige scene's (zoals dat opera gedoe) Film neemt overal de tijd voor, en het slotmoment (daar waar deze film om draait) word afgeraffeld.

Muziek van Bruce wanneer de film begint is wel tof.

Deze eens bekeken omdat toen deze uitkwam enorm veel rond deze film te doen was. Toch vreemd dat ze deze na de release nog bitter weinig op de tv hebben getoond, dus dacht 'k daar eens verandering in te brengen.

Zelf was het de eerste keer dat 'k deze film heb gezien. 'k vond het een mooie film, met een overtuigende cast. Het oh zo bekende liedje "Streets of Philadelphia" is een mooie toevoeging aan de film.

De film speelt een groot deel af in de rechtbank, maar het werd allemaal redelijk boeiend gebracht. Wel wat vreemd dat de acteurs heel vaak recht in de lens kijken, meestal is dit niet de gewoonte in films.

Tja 'k vond hem wel eens de moeite om te bekijken.

Anno 1993: Hollywoods eerste grote speelfilm over het delicate onderwerp "AIDS", hoewel politiek correct, zonder meer een dapper en prijzenswaardig initiatief. Het rechtbankdrama zit vol symboliek, is open, eerlijk, effectief, immens krachtig en nog altijd actueel. Je zou het ook een serieuze en morele tranentrekker kunnen noemen. De regisseur maakte, door middel van Tom Hanks, de weg vrij voor meer sympathie voor de slachtoffers van de ziekte. Tom Hanks heeft wellicht de rol van zijn leven gespeeld: menselijk, energiek en op een of andere wijze ontsnapte hij aan (vals) sentiment. Zijn hartstochtelijke vertaling van de aria "La Mammo Morta" van Callas is memorabel. Denzel Washington speelt de alleskunner met verstopte homofobie bijzonder geloofwaardig.

Denzel Washington speelt goed en Hanks geeft zich volledig voor zijn rol (het afvallen). De acteurs zijn dan ook de enige pluspunten. Het verhaal boeit me erg weinig en wordt zo ontzettend traag gebracht dat het een eeuwigheid lijkt te duren voordat de film is afgelopen. De sentimentaliteit druipt ervan af en je weet gewoon hoe het gaat aflopen. Ook vind ik de film ontzettend slecht gefilmd, de constante close ups zijn gewoon irritant en het camerawerk is ook vaak shaky. Had er veel meer van verwacht en kan hem maximaal een krappe voldoende geven