On the Road (2012)

Dat bevestigt dan mijn opmerking.

Ze is best kinky in deze film hoor

On the Road is een broeierige film/trip geworden, met fantastische rollen van de drie jonge hoofdrolspelers. Riley en Hedlund hebben veel charisma en spelen hun karakters met veel passie. Vooral het verval van Hedlund is interessant. Stewart is haar kinderlijke rol als Twilight meisje flink ontgroeid en speelt hier een sierlijke rol als flirt van Hedlund(ze gaat zelfs uit de kleren, alles voor een volwassen rol hehe). Verder nog kleine rollen van een krachtige Dunst en hilbillies Adams en Mortensen.

Qua script is het soms een rommeltje en springt het een beetje van de hak op de tak, maar dankzij de goede vertolkingen leef gelukkig nog wel erg met ze mee. Verder duurt de film wel een tikkeltje te lang voor een roadmovie/drama. Tegen het einde(dat toch wel erg ontroerend is) begint de klok toch wel te tikken.

3,5*

Viel me beetje tegen. 3*

Binnenkort maar eens proberen te checken in een film-theater.

''reizen door heel Amerika. Tussen wanhoop en vervoering experimenteren ze met seks, liefde, drugs, alcohol en muziek. Ze zoeken de beroering, het wilde leven, de losbandigheid -- de toppen van hun emoties.''

Kan in mijn ogen niet fout gaan

Als ik sommige reacties hier zie bekruipt mij duidelijk het gevoel van: koop een "Seventeen" dude.

Zeer aangenaam verrast. On The Road is een van mijn favoriete boeken. Dat soort boekverfilmingen zijn altijd lastig.

Maar ik kan niet anders zeggen dan dat deze poging erg geslaagd is.

De film is een trip, net als het boek. De eerste kritieken dat de film saai en langdradig zou zijn deel ik geenszins. Dat is de stijl van de schrijver. De film is dan nog een stuk vlotter dan het boek.

Een must-see voor liefhebbers van roadverhalen.

Zéér rechtlijnig, repetetief, saai en weinig uitgesproken. Alleen de jazz-vibe was een opsteker, de rest eentonig en makkelijk een half uur à drie kwartier te lang.

P.s. Ik ben dol op roadmovies.

Niet beter roadmovie/drama als genre?

Redelijk geslaagde film,

Ik vind het een zeer interessant verhaal en het word in de film ook goed verteld maar ik mis veel diepgang waardoor het voor mij nogal oppervlakkig blijft, het springt soms een beetje van de hak op de tak wat me soms stoorde. Ik vind wel dat het er erg goed uitzag en ook acteerden de jongere acteurs prima wat de film ten goede kwam, Hedlund kwam voor mij het beste uit de verf. Het is een prima film waarvan ik de lange speeluur zeker niet erg vind en ook logisch vind om dit verhaal te vertellen, maar als je me vraagt of ik hem nog een x zou willen zien zou mijn antwoord nee zijn

Zou je deze film nog een keertje willen zien?

Hmm, laatste zin?

Nee

Ok genre is gefixt

Ik keek heel erg uit naar Ón The Road' na 'The Motorcycle Diary's' van Salles te hebben gezien en door de aanbevelingen uit recensies. Ook zorgde de sterrencast voor hoge verwachtingen.

De sfeer en het idee zijn aanstekelijk, de beelden zijn mooi en de drie hoofdpersonen worden uitstekend uitgewerkt. Stuk voor stuk zijn het interessante personages en daarbij is Kristen ook zeer leuk om naar te kijken in de talloze seksuele scenes, met de dans op oud&nieuw als hoogtepunt. Ook de drugsscenes en de dialogen zijn gevat en onderhoudend. De jazz-stukjes uit de film zorgde voor de mooiste momenten, ze kwamen er echter veel te weinig in voor in verhouding tot de duur van de film.

Daarmee komen we direct op het grote nadeel van de film, een handicap die ik de laatste tijd veel spot op filmvertoningen uit Cannes maar ook op het IFFR. De regisseur wil te veel aspecten van de film belichten waardoor de film simpelweg te langdradig wordt en je het verhaal maar ook de algemene suspense kwijt raakt. Na de eerste drie overdreven stone-en-seks-scenes is het al leuk geweest maar Salles blijft alsmaar in herhaling vallen. Soms verfrissend, zoals in mexico, maar desalniettemin vaak vervelend en onvernieuwend.

Daarbij vond ik dat de film zich te weinig 'on the road' afspeelt. De reizen zelf werden relatief slecht belicht, de intensiteit van een 5-daagse reis wordt vaak vertoond door een snelle lift ,een diefstal bij een benzinepomp en een aanhouding door een politie-agent. Wat snelle omgevingsshot en dan gaat het verhaal weer over op de eindeloze belevenissen in de grote steden.

De film was te onevenwichtig en op den duur zelfs te vervelend om een voldoende te scoren. Zonde van onder andere de heerlijke bijrolletjes van Buscemi en Mortensen. On the road is alles behalve rechtlijnig en blijft voornamelijk rare zijwegen inslaan waardoor het al met al een saaie tocht is, van meer dan twee uur lang. 2*

Het probleem van de film is dat hij iets teveel het doel van zijn hoofdpersonen reflecteert. Zij willen reizen, maar nergens naartoe gaan. De film gaat met ze mee en lijkt ook nooit ergens te belanden. Dat is op zich niet erg, maar bijna twee en een half uur is veel te lang om daarmee aan te komen zetten. Het boek heb ik nooit gelezen, maar ik neem aan dat het de beschrijvingen zijn die het tot een klassieker maken en niet het verhaal zelf. Die is namelijk nogal herhalend. Ik raadde al snel dat het zou eindigen met het schrijven van het boek, maar dat is ook alles wat het einde te bieden heeft. Ik heb me nooit echt verveeld moet ik toegeven, maar er zat ook niet echt een gedenkwaardig moment in en het fragmentarische karakter met bijna alleen maar korte scènes verraden dat het een boekverfilming is.

Gelukkig is het allemaal wel erg goed gemaakt. De reden dat het niet verveelde was omdat het sfeertje vrij lekker is. Zo rit rond Amerika vol met korte ontmoetingen vind ik al snel leuk om te zien. De beelden waren mooi, maar niet te gepolijst, waardoor het toepasselijk aan een wat oudere film deed denken, in het bijzonder aan de roadmovies van eind jaren '60 en begin jaren '70 die op hun beurt beïnvloed waren door het boek. Deze vergelijking is ook een nadeel, want in die tijd zijn er soortgelijke films gemaakt die beter zijn, zoals Two-Lane Blacktop. Misschien haalden ze de mosterd bij het boek van Kerouac, maar die films waren op tijd met de mosterd. De film van Salles is de mosterd die na de maaltijd komt. Niettemin, de sfeer, de muziek, de rit, de sterke cast (Hedlund is best een onthulling) en de wat meer duistere scènes bieden genoeg om dit geen tijdverspilling te maken. De volgende keer moet het gewoon wat korter duren.
3*

Meer dan redelijk geslaagde sfeertekening van de beatnik-generatie eind jaren 40-begin jaren '50 .

Was met name benieuwd hoe de rol van Dean (gebaseerd op de persoon Neal Cassady, die later nog figurereerde in de roman The Electric-cool-acid-test van Tom Wolfe) zou worden neergezet, en of hij zou beantwoorden aan het beeld dat ik van hem kreeg tijdens het lezen van het boek destijds.

En ik moet zeggen: Garrett Hedlund komt aardig in de buurt.

Ben het verder in zoverre met The One Ring eens dat het ondermeer als gevolg van de door hem aangevoerde redenen nooit 'n klassieker zal worden zoals het boek dat wel is. Een boek dat overigens erg moeilijk te verfilmen is.

Ook daarom; respect voor Salles met deze dappere en interessante poging.

Sorry maar niet mijn film duurt mij een uur te lang, ook kom ik niet echt in de film en personages.

Dat was ook meteen mijn opmerking na afloop van de film. Ik heb het boek niet gelezen, maar ik had veel meer "onderweg"-momenten verwacht. Nu is er inderdaad een sterke focus op gebeurtenissen in de grootsteden, en blijft het daadwerkelijke reizen (de verplaatsing) een tikkeltje onderbelicht. De landschappen uit de film waren mooi, maar stiekem hoopte ik op meer van dit soort shots, die trouwens ook gerust langer mochten zijn.

Voorts kan ik me perfect vinden in de mening van The One Ring.

Ik heb me niet verveeld tijdens het kijken, maar ergens op 3/4 van de film (net voor ze naar Mexico vertrekken) had ik het gevoel dat het interessantste achter de rug was; ik voelde een soort van breuk en daarna bekroop me af en toe de gedachte dat de film misschien net wat te lang duurde.

Twijfelend tussen de 3* en de 3,5* kies ik voorlopig voor een gematigde 3,5*.

3,5*

Had dus veel erger gevreesd. Een beetje softe versie van boek, maar uit boek herinner ik me ook vooral de seks- en drugsfeestjes en de jazz-optredens, tussen de steden door is het vooral liften, vrachttreinen inspringen, gas-money bij elkaar scharrelen, niet zo interessant eig. Al bij al zeer mooi geheel geworden met correcte acteurs.

Salles overtuigd weer, echt een heerlijke film dit. En Hedlund is magnifiek!

Ik ben eigenlijk helemaal niet zo bekend met het boek en toen ik e.e.a. teruglas op Wikipedia zag ik pas dat bepaalde personages Allen Ginsberg en William S. Burroughs moeten voorstellen. Leuk om te weten.

De boodschap van seks, drugs, kunst, vrijheid etc. komt anno 2012 wel een beetje belegen over. Over blijft een visueel aantrekkelijke film met prima acteerprestaties, die iets te lang doorgaat.Vooral het stuk in Mexico was teveel van het goede; tegen die tijd wordt het meer van hetzelfde.

De rol van Kristen Stewart heeft misschien wat weinig om het lijf (badatsjing!), maar daarmee presteert ze het wel om die vervelende Twilight-associatie weg te poetsen.

Zeer zwakke film.

Een joch van begin 20 dat heel interessant loopt te filosoferen alsof het de nieuwe Plato is.
Niet serieus te nemen.
En dan de middenhap van de film: Dirty Dancing anno 2012. Een beetje dansen en daarna snel een wipje maken.
Dat allemaal geforceerd gegoten in een "artistiek" malletje.

Het blijft een wonder: Toon neukende mensen en je hebt een film waar puur om dat feit mensen al 2 sterren gaan geven. Zelfs al zie je verder niet veel meer dan een waterval aan dialoog en een paar bijdehante, zichzelf zeer interessant vindende tieners die een beetje rondliften.

Deze film zit dichterbij een soort van Twilight zonder vampieren dan bij een nieuwe Thelma & Louise.

En sinds wanneer moet een film beoordeeld worden op het boek waarop het gebaseerd is?

Ik ben het wel niet eens met Hecto, dit staat mijlen ver weg van Twilight.

Film hoeft niet zozeer te worden beoordeeld naar aanleiding van het boek, maar het kan geen kwaad om je eerst wat te verdiepen in de Beat Generation en de ideeën achter de stroming. Dat Hectometerpaal het pretentieuze element hekelt, dat kan, maar zonder dat ''artistieke malletje'' verlies je meteen de hele essentie van de Beat Generation. Beetje doelloze kritiek dus.

Mja, weet niet zo goed wat ik met deze prent aanmoet. Af en toe raakt het interessante thema's, maar bij een toucheren blijft het ook wel. Daarnaast blijken onze helden toch wel erg mans te zijn, keer op keer, avontuur na avontuur. Dat de vergoddelijkte lege wereldreiziger Dean dan uiteindelijk óok meegaat naar Mexico, wéer dag in dag uit stoned rondloopt en wéer binnen no time in een of andere orgie terechtkomt verrast dan ook geenszins meer. Bijna tweeënhalf uur is dan ook veel te lang en daar kunnen zelfs de arti shots niet veel aan veranderen.

Ik vond de film echt heel goed. Het begin was wat minder en ik moest heel erg aan Sam Riley zijn stem wennen, maar eenmaal er in was het echt heel mooi. Ik en mijn vriendin waren weg van Dean ( Garrett Hedlund ) Very Pretty.
Maar het verhaal zelf was ook echt heel goed. Ik genoot van de beelden en de muziek. Ik ben geen fan van Kristen Stewart, vind haar nogal loos en slecht acteren, maar ze deed dit best aardig voor haar doen. De rest van de mesnen speelden echt geweldig. Soms was het wel moeilijk om te begrijpen waarom mensen iets deden of wat er nou aan de hand was bijvoorbeeld waarom Dean niet bij Marylou bleef maar dat kon je er nog wel bij verzinnnen maar wat Dean nou wilde toen hij op de parkeerplaats stond, was hij zichzelf aan het uithoeren zoasl bij de oudere man?
Sal was ook moeilijk te doorgronden, maar dat maakten het juist leuk!
Ik vond het echt een hele goede film!

Aardige film, maar ik had eigenlijk, afgaand op de 'Motorcycle Diaries', meer verwacht van Walter Salles. Het blijft toch een beetje belegen. De aftiteling was ook interessant, omdat ik verbaasd was over het feit dat de film eigenlijk een Franse film is, c.q. gefinancierd is met Frans geld. Hebben ze in Amerika geen geld over voor dit soort films ?

Voor allen die van road movies houden....

DE ULTIEME

FANDANGO!

Kijk deze zeker. Dan zal ik deze eens proberen.