Speak (2004)

Een erg goede Kristen Stewart.

De film verloopt met een prima tempo. Ondanks dat ik wel vond dat je snel kon aanzien komen wat er met Melinda gebeurd was wist ik wel redelijk geboeid kijken tot het eind.

Tegen het eind aan kwam ik er toch achter dat ik de film al eerder had gezien, het kwam me allemaal al zo bekend voor.

Al vind ik de samenvatting hier niet helemaal juist op MM.

2,5*

Niet al te boeiende film. Ze heeft het moeilijk, ze heeft het een en ander mee gemaakt en raakt daardoor in een depressie. Maar dat is het dan vervolgens ook, veel dieper dan dat gaat de film ook niet.

De film volgt de 13-jarige Melinda (Kristen Stewart) die aan haar eerste jaar op de highschool begint. Een gebeurtenis in de vakantie heeft ertoe geleid dat zij uit haar vriendengroep is gestoten. Nu is ze van populair meisje gedegradeerd tot een buitenstaander. Ze trekt zich steeds meer terug in haar eigen wereldje en spreekt nog amper een woord tegen iemand. Aan haar gedrag ligt een beladen geheim ten grondslag waarover zij met niemand kan praten.

Omdat regisseur Jessica Sharzer een gering budget tot haar beschikking had, was zij gedwongen het verhaal niet heel breedvoerig maar juist heel wezenlijk te vertellen. De film werd met slechts één camera gedraaid. Dat betekent geen ruimte voor veelzijdige perspectieven. Het gemis aan perpectieven is eigenlijk geen heus manco want het gemis leidt juist tot fascinerende beeldcomposities. Vaak ziet de kijker Stewart volkomen alleen en verloren in een reusachtig frame staan en daarmee heel indrukwekkend het isolement en de eenzaamheid van haar personage onderstrepend. Het zijn krachtige impressies. Indringend en ontroerend.

Stewart die bij de totstandkoming van de film ook 13 jaar was, levert een geweldige prestatie. Echt fantastisch hoe zij met name door mimiek en lichaamshouding haar gevoelswereld aanschouwelijk maakt. De andere personages staan in haar schaduw. De meesten zijn overtrokken weergaven van een bepaald type en worden niet erg realistisch weergegeven. Omdat de film het verhaal vanuit het perspectief van Melinda vertelt, zou het overigens zo kunnen zijn dat Melinda de personages in haar omgeving daadwerkelijk zo ervaart.

Ondanks de wat vlakke invulling zijn de bijrollen niet per se oninteressant. Steve Zahn als excentrieke en geëngageerde leraar, Hallee Hirsch als beste vriendin, Elizabeth Perkins en D.B. Sweeney als wanhopige ouders vormen een sterke basis waarop Stewart kan excelleren in deze prima film.