Speak (2004)

Toch een indrukwekkende film

Moet er wel even bij vermelden dat de omschrijving hier op Moviemeter niet bepaald klopt. Kristen Stewart speelt als Melinda helemaal geen doofstom meisje.

Naar mijn mening is de gebeurtenis die zich heeft afgespeeld in de zomer(ik vertel niet wat) zo van invloed op haar geweest dat ze weinig meer praat. om haar dan gelijk als doofstom af te schilderen is een beetje overdreven

Dan maar gelijk het belangrijkste gezegd, Kristen Stewart is echt fenomenaal in deze film. Heb al een enorme sympathie voor deze meid opgebouwd en in deze oudere film uit haar repertoir steelt ze echt de show. De film is heel realistisch en grauw, daar weet Stewart dankzij haar talent prima gebruik van te maken.

Je leeft je helemaal in in haar personage.

Ook Steve Zahn speelt een sympathieke personage, leuk om hem is in een rol als deze te zien.

Verder het verhaal, tsja...weinig verassend verder en het einde kan je wel zien aankomen. Al moet ik zeggen dat het soms wel mooi gefilmd is allemaal.

Maar ook dankzij het fantastische acteerwerk in de film is het toch een aanrader om te kijken!

3,5* !!!!!

'k vond hem ook wel goed. 'k wist eigenlijk ook niet meer waarover de film ging, maar het verhaal wist me ook wel te bekoren. De cast speelde overtuigend en de speelduur was ook goed, niet te lang en niet te kort. De ontknoping was niet echt verrassend, maar stoorde ook niet.

Tja, 'k heb me zeker niet verveeld bij deze film, de moeite waard om eens te bekijken.

'' It happened. There's no avoiding it. No forgetting. ''

Kristen Stewart. Ik ben geen fan. Ik vind haar een iel, breekbaar, uitdrukkingsloos dood vogeltje. Maar laat dat voor dit personage nou net een grote plus zijn, want ze past prima in deze rol. Er komt niet veel uit haar. Geen emotie, geen woorden, geen non-verbaal gedrag. Ze lijkt een paspop. Toch maakt dit haar personage best interessant.

Van het 'onderliggende thema's' (de verkrachting en de gevolgen hiervan) was ik al op de hoogte, dus ik wist vanaf de eerste minuut al wat er aan de hand was, helaas.

De film kent enkele mooie scènes. Voor mij was de mooiste misschien wel de scène waarbij ze 's avonds/ 's nachts over de brug liep. Mooi in beeld gebracht. Op dat moment leefde ik eventjes echt met haar mee. Helaas worden er ook een aantal scènes geïntroduceerd waar vervolgens niet echt iets mee gedaan werd, zoals bijv. in het ziekenhuis. Binnen een vingerknip was het over.

Verder vooral voorspelbaar. Als het hoge woord er eindelijk uit is zijn de reacties te raden. Vreemd ook dat die ommekeer echt zo plots komt, van een grote hekel hebben aan en pesterijen tot 'we steunen haar'. Ging me iets te gemakkelijk allemaal. Hoelang duurt dat schooljaar eigenlijk, is dat binnen enkele weekjes voorbij? Ging wel héél snel om, dat jaar. Beetje vreemd, of ik heb iets gemist.

Lief personage van Zahn ook. Vooral tijdens het einde. Lieve leraar.

Verder een vrij hoog RTL 4 woensdagavondfilm gehalte, maar zeker niet slecht te noemen.

Méér dan een tienerfilm met de vreugde en teleurstellingen van een aantal youngsters, maar een film over het verwerken van trauma's na het ondergaan van een onterende belevenis.

Het verlies van vriendschap, het zich afzonderen en er niet meer bijhoren, de psychische onmacht om de feiten aan te klagen, maar ook de afstand tussen ouder en tiener, komen in deze onderhoudende film, met goede acts, aan bod.

Fijn.

Een klein drama dat aardig kundig uitgevoerd wordt. Sharzer zorgt ervoor dat het nergens te aangedikt wordt (gezien het thema niet zo makkelijk) en levert zo een wat braaf maar oprecht dramatje af.

Stewart draagt de film, personage sluit sowieso wel aardig aan bij haar stijl, maar gezien haar jonge leeftijd hier doet ze dat toch best oké. Zahn is een leuke bijrol, de rest van de cast vond ik iets minder goed uit de verf komen.

De film is iets te vlak om echt indruk te maken, al zitten er wel een paar scenes in waar Sharzer net een versnelling hoger weet te schakelen, vooral ook door goed gebruik van de soundtrack. Groots wordt het nergens, maar het vestigt wel de aandacht op de sterke punten van deze film.

Raar dat het bij deze film gebleven is.

3.5*

Aardige film waarin een tienermeisje na de zomervakantie niet meer dezelfde is. Een goed uitgewerkt hoofdpersonage, iets wat minder geldt voor de rest van de personages. Ook is de verhaal-structuur op het begin wat chaotisch. Het laatste gedeelte van de film is het sterkts. Kristen Stewart is meer dan prima in haar eerste hoofdrol.

De film volgt de 13-jarige Melinda (Kristen Stewart) die aan haar eerste jaar op de highschool begint. Een gebeurtenis in de vakantie heeft ertoe geleid dat zij uit haar vriendengroep is gestoten. Nu is ze van populair meisje gedegradeerd tot een buitenstaander. Ze trekt zich steeds meer terug in haar eigen wereldje en spreekt nog amper een woord tegen iemand. Aan haar gedrag ligt een beladen geheim ten grondslag waarover zij met niemand kan praten.

Omdat regisseur Jessica Sharzer een gering budget tot haar beschikking had, was zij gedwongen het verhaal niet heel breedvoerig maar juist heel wezenlijk te vertellen. De film werd met slechts één camera gedraaid. Dat betekent geen ruimte voor veelzijdige perspectieven. Het gemis aan perpectieven is eigenlijk geen heus manco want het gemis leidt juist tot fascinerende beeldcomposities. Vaak ziet de kijker Stewart volkomen alleen en verloren in een reusachtig frame staan en daarmee heel indrukwekkend het isolement en de eenzaamheid van haar personage onderstrepend. Het zijn krachtige impressies. Indringend en ontroerend.

Stewart die bij de totstandkoming van de film ook 13 jaar was, levert een geweldige prestatie. Echt fantastisch hoe zij met name door mimiek en lichaamshouding haar gevoelswereld aanschouwelijk maakt. De andere personages staan in haar schaduw. De meesten zijn overtrokken weergaven van een bepaald type en worden niet erg realistisch weergegeven. Omdat de film het verhaal vanuit het perspectief van Melinda vertelt, zou het overigens zo kunnen zijn dat Melinda de personages in haar omgeving daadwerkelijk zo ervaart.

Ondanks de wat vlakke invulling zijn de bijrollen niet per se oninteressant. Steve Zahn als excentrieke en geëngageerde leraar, Hallee Hirsch als beste vriendin, Elizabeth Perkins en D.B. Sweeney als wanhopige ouders vormen een sterke basis waarop Stewart kan excelleren in deze prima film.