menu

Tacones Lejanos (1991)

Alternatieve titels: High Heels | Tacchi a Spillo | Talons Aiguilles

mijn stem
3,32 (125)
125 stemmen

Spanje / Frankrijk
Drama
112 minuten

geregisseerd door Pedro Almodóvar
met Victoria Abril, Marisa Paredes en Miguel Bosé

Het verhaal draait om twee vrouwen: een moeder die na 15 jaar terugkomt uit Mexico en haar inmiddels volwassen geworden dochter Rebeca, die achterbleef in Spanje. De moeder is een bekende zangeres en actrice. Rebeca werkt als tv-presentatrice bij het bedrijf van haar man, die vroeger de minnaar was van haar moeder. De twee vrouwen proberen na de lange scheiding weer nader tot elkaar te komen. Maar dan wordt op een avond de man van Rebeca doodgeschoten.

zoeken in:
FisherKing
Er is idd in deze film heel wat te lijmen.
Bizar drama van Pedro Almodóvar met deze keer het thema van Moeder-Dochter. Weer bijzonder mooi geschoten.

avatar van Martin Van K
2,5
Toch wel een mindere film van Almodovar. Zijn latere werk vind ik veel sterker (Todo sobre mi madre, Hable con ella, La mala educacion,...) Een aantal herkenbare thema's van de regisseur komen in deze film terug, zoals obsessionele liefde, familiale problemen en travestieten, maar worden hier in een minder sterk verhaal ingepast.

avatar van eRCee
3,5
Na het ontroerende Hable con Ella en het tegenvallende La Mala Educacion werd ik toch aangenaam verrast door deze film. Bijzonder aardig hoe een misdaadverhaaltje wordt gecombineerd met het wat zwaardere thema van de moeder-dochter relatie. Verder is het een hele vrije film, met ruimte voor een travestiet-optreden, een dans in een vrouwengevangenis, dat soort gekke dingen. Almodovar laat met de spuuglelijke kleurcombinaties weer zien dat hij een eigen stijl heeft. Daar houd ik wel van.

Hilarisch was het tv-optreden met de bekentenis. Vooral de uitspraak: "voor de goede orde: niet met mij".

Geweldige grap en dat werkt door in de hele film. Erg leuk avondje gehad zodoende. 3,5*

avatar van JJ_D
2,0
eRCee schreef:
Almodovar laat met de spuuglelijke kleurcombinaties weer zien dat hij een eigen stijl heeft. Daar houd ik wel van.


Spuuglelijk is deze film inderdaad, evenals de kitcherige zangpartijen die al snel vervelen. Deze film boeit gewoon niet, omdat alles een afzichtelijk eighties-gevoel uitstraalt, met de lachwekkende klederdracht als absoluut summum. Het verhaal is best ok, maar doet er veel te lang over om zichzelf te vertellen en het einde zit er van mijlenver aan te komen. Eens niet, dan weer wel; na een tijdje ben uitgekeken op het karakter van Rebeca.
Geen mooie film dus (een ronduit zwakke Almodovar), wel één die het in een hedendaagse setting beter zou doen...
1,95*

avatar van eRCee
3,5
JJ_D schreef:
Spuuglelijk (...) kitcherige zangpartijen (...) een afzichtelijk eighties-gevoel (...) lachwekkende klederdracht (...)

Dat doet Almodovar allemaal expres. Het hoort bij zijn stijl, op deze manier creeert hij zijn eigen filmwereld. Grootste voordeel daarvan is dat je een grote mate van eigenheid hebt, zijn films onderscheiden zich duidelijk. Dat vind ik prachtig.

wel één die het in een hedendaagse setting beter zou doen...

Wat bedoel je?

avatar van JJ_D
2,0
eRCee schreef:
(quote)

Dat doet Almodovar allemaal expres. Het hoort bij zijn stijl, op deze manier creeert hij zijn eigen filmwereld. Grootste voordeel daarvan is dat je een grote mate van eigenheid hebt, zijn films onderscheiden zich duidelijk. Dat vind ik prachtig.


Goed, maar deze film werd gemaakt waarin de (afstotelijke) kledij erg prominent aanwezig was in het straatbeeld. Ik neem het dus Almodovar niet kwalijk dat alles zo lelijk is, maar wel dat hij die lelijkheid niet probeert weg te moffelen. Dat is zowat altijd mijn probleem met de films uit de jaren tachtig en enkele jaren daarna. Wat de man dus (volgens jouw) doet is het banale extra uit de verf te laten komen - misschien met de bedoeling een zekere eigenheid te creëeren - en daardoor zijn eigen film te verknoeien. Daarom ook mijn onderstaande opmerking...
Dat de eigenheid het van de esthetiek wint kan ik niet goedkeuren...

(quote)

Wat bedoel je?


cfr. supra

avatar van eRCee
3,5
JJ_D schreef:
Ik neem het dus Almodovar niet kwalijk dat alles zo lelijk is, maar wel dat hij die lelijkheid niet probeert weg te moffelen.

Die kleding heeft volgens mij niets met de jaren-80 te maken. Roze en oranje vloekte ook in de steentijd al met elkaar. Zie bijvoorbeeld Almodovars La Mala Educacion uit 2004, dezelfde uitbundigheid in kleur die soms gewoon lelijk oogt. Kortom; decors en kleding zijn ongetwijfeld allemaal zorgvuldig uitgezocht voor deze film.
Dat de eigenheid het van de esthetiek wint kan ik niet goedkeuren...

Waarom niet? Ik zit naar een film te kijken, niet naar een modeshow. Dit aspect maakt deze film mijns inziens beter en tilt Tacones Lejanos uit boven de modaliteit.

avatar van JJ_D
2,0
eRCee schreef:
Waarom niet? Ik zit naar een film te kijken, niet naar een modeshow. Dit aspect maakt deze film mijns inziens beter en tilt Tacones Lejanos uit boven de modaliteit.


Je hebt zeer zeker een punt, maar ik wil esthetisch geraakt worden door visuele pracht; en om dat te bereiken moeten de kleren niet per sé perfect zijn, maar evenmin mogen ze me irriteren in al hun lelijkheid... 'High Heels' stijgt daardoor boven de modaliteit uit, maar wat mij betreft had dat niet gemoeten...

3,0
Ik kan er toch niet helemaal in mee gaan. Ik blijf Habla de mooiste vinden.

avatar van JJ_D
2,0
@ eRCee:

Ik drukte me voorheen ietwat verkeerd uit. Esthetische geraakt worden is geen absolute noodzaak, maar geïrriteerd worden door lelijkheid kan ook niet (eigenheid of niet)...

avatar van eRCee
3,5
JJ_D schreef:
(...) maar geïrriteerd worden door lelijkheid kan ook niet (eigenheid of niet)...

Irritatie strekt natuurlijk niet tot aanbeveling, maar ligt dit aan de film of aan jezelf? Ik zie dezelfde lelijkheid maar vind het juist een pluspunt. Almodovar schotelt ons zijn bizarre filmwereld voor zodat wij gedwongen worden ons aan te passen (en onze waarden met betrekking tot film, realiteit en esthetiek los te laten) of het te verwerpen. Knap, mijns inziens.

avatar van JJ_D
2,0
eRCee schreef:
(quote)

Irritatie strekt natuurlijk niet tot aanbeveling, maar ligt dit aan de film of aan jezelf? Ik zie dezelfde lelijkheid maar vind het juist een pluspunt. Almodovar schotelt ons zijn bizarre filmwereld voor zodat wij gedwongen worden ons aan te passen (en onze waarden met betrekking tot film, realiteit en esthetiek los te laten) of het te verwerpen. Knap, mijns inziens.


Dat ligt inderdaad helemaal aan mezelf, vooral omdat ik het nogal hoog gegrepen vind om "onze waarden met betrekking tot esthetiek los te laten" (zoals je dat zo mooi zegt ). Zo kan alles wat lelijk is in wezen toch mooi worden, niet? Neen, ik verkies toch films die niet breken met bepaalde conventies...

Meneer Bungel
De titel is een verwijzing naar de Spaanse titel van Distant drums(1951), namelijk Tambores lejanos. Wat de films verder linkt, geen idee, ik heb ze beide niet gezien.

avatar van Mads Smikkelsen
4,0
Toch een best goede Almodovar (in al zijn melige lelijkheid) bij mij werkt dat alleen op de lachspieren. Ik vond vooral de acteerprestaties van de twee dames zeer goed. Ik zit dus te twijfelen tussen 3,4 of een 4, ik vind deze film hier zwaar onder gewaardeerd!! Javier Bardem heeft zelfs ook nog een rolletje in deze film, maar zo kort dat ik hem niet heb kunnen ontdekken, ik geloof e.o.a. politie-medewerker. Petje af voor Victoria Abril, ik vond haar echt steengoed acteren.

avatar van Film Pegasus
3,5
Film Pegasus (moderator)
Zeer veel dialoog, zelfs voor een Almodovar. Wel een leuk verhaaltje en best goed geacteerd. Alleen is het niet zo echt boeiend tot het einde. Wel heeft de film z'n mooie momenten. Niet z'n beste film, maar heb toch genoten.

avatar van rep_robert
2,5
Nadat de opwaartse lijn werd ingezet met Woman on the edge of a Nervous Breakdown en Atame vind ik High Heels weer een tikkeltje minder. Ondanks dat het geheel onderhoudend is weet de film me niet echt te pakken, misschien dat ik de laatste week teveel Almodovars heb gezien, want ik heb tot nu toe niet echt het idee dat er heel veel onderscheid zit in zijn films. Ik kom toch veelal dezelfde soort personages tegen. De travestieten e.d. ken je zo langzamerhand wel.

Aan de andere kant werkt het drama wel aardig en is het een fijn gevoel dat ik bijna bij de "toppers" van Almodovar ben aanbeland.

2,5*

avatar van BlueJudaskiss
4,0
Wederom een prachtige Almodovár. Het middenstuk is iets minder, maar de finale is weer van een uitmuntend hoog niveau. Dit kan alleen maar Almodovár.... vakmanschap is meesterschap.

4,5*

3,0
Ook deze film van Almodovar heb ik al eens gezien, maar ik herinner me er helemaal niets meer van. Misschien moet ik Almodovar om die reden toch maar eens wat lager gaan waarderen. Echt indruk weet ie bij mij dus kennelijk niet te maken.
Er gebeurt ontzettend veel in deze film en de film zit ook zo vol plotwendingen dat hij me zeker niet snel ging vervelen. Ook wordt er best goed geacteerd. Maar de overdaad aan verrassingen en veranderingen was zo groot dat de film ook erg vermoeiend werd en ik na afloop het gevoel had, alsof ik een complete serie afleveringen van Goede Tijden Slechte Tijden in 112 minuten had bekeken.

avatar van wendyvortex
4,0
Bovengemiddelde Almodovar....al moeten we het met slechts één belangrijke travestiet doen.
Wel krijgen we nog een geweldig lesbo-dansje en de gebruikelijke zuurstokkleurtjes.
Voornamelijk moeder-dochter-drama dat al wat van het nog betere "All About My Mother" ademt.
Al krijgen we hier ook te maken met een moordzaak die naarmate de film vordert steeds bizarder wordt. Wel heel typische Almodovar dus...zelfs een soort van gemiddelde van wat in zijn films te zien is, zal dus bij zijn liefhebbers beter scoren dan bij de toevallige passant.

avatar van breedbeeld
3,5
Heb wel geboeid gekeken naar deze film. Toch maar eens wat meer kijken van deze regiseur.
Af ten toe wat pathetisch maar zeker de moeite waard. De aankleding vond ik geen ergenis.
Overigens Bardem is herkenbaar te zien vanaf ongeveer 53:20. Hij haalt dan de microfoon weg bij Rebecca na haar bekentenis op T.V. Zou me niet opgevallen zijn als ik er hier niet over gelezen had.

avatar van Dievegge
5,0
Tacones lejanos heeft een thrillerachtige plot, maar dat is slechts een kapstok om een verhaal aan op te hangen dat het vooral moet hebben van de psychologische oorlogsvoering tussen de personages.

De titel betekent letterlijk "verre hielen". Rebeca (Victoria Abril) kon als kind pas inslapen wanneer ze in de verte het geluid hoorde van de hoge hakken van haar moeder Becky (Marisa Paredes) die thuiskwam. In enkele flashbacks krijgen we te zien dat ze opgroeide met een dominante moeder en een afwezige vader. Dit leidde tot een mengeling van idolatrie en rivaliteit. Wanneer Becky haar bezoekt in de gevangenis, toornt ze hoog boven haar dochter uit. Nadat Rebeca haar vergelijkt met Ingrid Bergman in Höstsonaten, gaat ze echter vrijwillig zitten.

Manuel (Féodor Atkine) gedraagt zich als een berlusconiaanse macho. Hij lokt een vrouw zijn bed in met beloften over een carrière in de media, maar een tijdje later vervangt hij haar door een jonger exemplaar. Hij verdient dan ook om vermoord te worden. Op een foto is te zien dat Manuel een erectie krijgt wanneer de travestiet Letal ("dodelijk") tegenover hem zit.

Het enige sympathieke mannelijke personage is de rechter-travestiet-informant (Miguel Bosé). Hij verkleedt zich als vrouw, maar is wel degene die Rebeca zwanger maakt. Zelfs als je het weet, is het vrijwel onmogelijk om te zien dat deze drie een en dezelfde persoon zijn.

De rechter gebruikt make-up om zijn geslacht te maskeren; Becky om haar leeftijd en haar hartziekte te verbergen. (In Almodóvars volgende film Kika zal make-up zelfs gebruikt worden om de dood te maskeren.) Op het podium zien we Becky's verrimpelde rug, die verraadt dat ze veel ouder is dan ze van voren lijkt. De grenzen vervagen tussen jong en oud, tussen goed en kwaad, tussen mannelijk en vrouwelijk. Zelfs in de vrouwengevangenis zit een omgebouwde man (Bibi Andersen - niet te verwarren met).

Make-up, felle kleuren, overdreven sexy kleren, grote oorbellen, hoge hakken en beschilderde benen creëren een kitscherig milieu, alsof het leven één grote dragshow is.

De Spaanse zangeres Luz Casal brengt een hartverscheurende versie van Piensa en mi van de Mexicaanse componist Agustín Lara. Para nada, para nada...

avatar van BBarbie
3,5
Een variant op het “schuld en boete”-thema over de problemen van een moeder en dochter, die na een scheiding van tientallen jaren van elkaar vervreemd zijn. Hun aspiraties én hun onderling verweven liefdesrelaties geven de onderhuidse spanningen tussen hen beiden een extra dimensie.
Naar mijn mening niet Almodóvar’s beste werk, maar nog steeds een prima film. Piepklein bijrolletje van Javier Bardem.
Terecht wijst Dievegge op de prachtige vertolking van "Piensa en mi".

avatar van Dievegge
5,0
BBarbie schreef:

Terecht wijst Dievegge op de prachtige vertolking van "Piensa en mi".

Bedankt. Je zou denken dat het een klassieker is, maar het was dus origineel in 1991. Het komt wellicht door de gelijkenis met Besame mucho.

avatar van 93.9
4,0
Uitstekende film van Almodovar.
Knap dat ie zijn eigen stijl op alle genre films kan loslaten.
Almodovar is groots.

avatar van CINEMATEKbe
We spelen deze film in Brussel op 05.01.2019 in ons programma Moeders en dochters dat ook enkele inspiratiebronnen voor deze film bevat, Herfstsonate van Bergman, Mildred Pierce en Imitation of life. CINEMATEK - Programma - High Heels

Gast
geplaatst: vandaag om 00:09 uur

geplaatst: vandaag om 00:09 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.