Noordzee, Texas (2011)

een prachtig tragefilm die uiterst trouw blijft aan het boek. De heldere stijl van filmen frappeerde mij en beviel mij, evenals de terughoudende weinig dramatische stijl.

Film is inderdaad opgedragen aan kinderen met ouders die niet wilden dat ze meespeelden. Totaal misplaatste angst van die ouders. Film is goed, schetst goed beeld van sociale leefomstandigheden en laat verhaallijnen redelijk goed ontplooien.

Minpuntje is dat de gevoelens van het zusje niet zo uit de verf komen.

Vlaamse coming-of-age met gay-ondertonen.

Heel in principe ook niet eens zo'n heel onbekend verhaal, maar wat is het hier prachtig gedaan.

Ondertoon is melancholisch ipv het te verwachten feel-good.

Het camerawerk is oogstrelend prachtig en als ik dan ook nog mijn oude tentje voorbij zie komen zijn we al helemaal verkocht.

Wederom een geweldige Belgische film, minder heftig dan "Rundskop" of "Les Geants" wel van gelijkwaardige kwaliteit.

Een mooie maar erg trage film.

In het begin verliep het allemaal erg soepen en zat er voldoende vaart in. Maar naarmate het verhaal vorderde was er allemaal een beetje de rek uit.

Acteerwerk is overigens overtuigend gedaan als ook de settings en de aankleding. Je waand je echt wel een paar jaar terug in de tijd.

Camerawerk is prima.

Van mij een 3,0*

Deze was op tv en maar eens meegepikt. 'k wist eigenlijk niet waarover de film ging gaan, het was dan ook een verrassing. Tja, 'k vond het geen misse film. Het deed me een beetje denken aan de Vlaamse Brokeback Mountain. Dit verhaal was wel iets minder uitgebreid.

De cast deed het prima en kwam overtuigend over.

Tja, 'k vond het wel eens de moeite om gezien te hebben en prima om eens mee te pikken via tv.

Prachtige, vertederende film over een ontluikende liefde tussen twee tieners. De film is donker en melancholiek vanwege de ondraaglijke lichtheid en leegte van hun bestaan. De vriendschap tussen Pim en Gino brengt enig licht in de duisternis. Ontkenning van gevoelens leidt tot afstand en vertwijfeling, uiteindelijk volgt bevestiging. De liefdesscenes laten veel aan de verbeelding over. Prachtige cinematografie met beelden van de Vlaamse kust, donkere golven en grauwe luchten. Dramatische muziek passend bij de sfeer van de film. Een pluim voor onze zuiderburen!

Zoals ik hier al las heeft deze Noordzee, Texas inderdaad wel de allures van "onze Vlaamse Brokeback Moutain". Het plotverloop is dan wel anders, maar deze film verkent eveneens de ontluikende liefde tussen twee tieners die hun (homo)seksualiteit verkennen. Mooie rollen overigens van Mathias, Lowieke-uit-Thuis, Vergels en Jelle Florizoone.

Het leven in een gesloten en klein kustdorpje maakt het niet makkelijk om hun liefde openbaar te maken. Niet dat ze daar echt naar streven, maar de rem zit er zeker op. En ook de tijdsgeest van de jaren 70 speelt zeker een grote rol daarin. En dan neemt men noodgedwongen beslissingen die kaderen binnen de normen van de samenleving. Gino verlaat het dorp en start een relatie met een meisje. Pim blijft vervolgens verweesd achter.

Ook de verschillende gezinssituaties worden in contrast mooi verwerkt in de film. Ondanks de moeilijke omstandigheden groeit Gino op in een relatief warm (maar streng) nest. Rollenpatronen komen hier ook sterk naar voren, zo ondervindt ook zijn zus.
Pim daarentegen komt uit een instabiel gezin waarbij geborgenheid en huiselijkheid hem vreemd is.

Fijne kleine Vlaamse film. Geen topper, maar meer dan degelijk en zeker geslaagd. Sober, maar efficiënt. Less is more. Goede acteerprestaties ook die de geloofwaardigheid van de film ten goede komen.

Verfilming van André Sollies roman “Nooit Gaat Dit Over” speelt zich af in de jaren ’70. De 13-jarige Pim [Ben van den Heuvel] raakt bevriend met Gino [Nathan Naenen] die een paar jaar ouder is en met wie hij zijn eerste seksuele ervaringen heeft. Voor Gino is het niet meer dan een experiment, maar voor Pim betekent het veel meer en dat beïnvloedt zijn relatie met zijn moeder [Eva van der Gucht] en met Gino’s familie, waaronder zusje Sabrina [Noor Ben Taouet] die haar liefde voor Pim onbeantwoord ziet. Een moedig en goed geacteerd drama over ontluikende homoseksualiteit, maar je krijgt toch het gevoel dat Defume een beetje om de hete brij heen blijft draaien. Heel spannend of interessant wil het hoe dan ook maar niet worden. De titel verwijst overigens naar het café waar Pims moeder werkt. Defume is geen Wim Wenders.