They Live (1988)

Hilarisch gevecht, mede door het feit dat het gewoonweg uitermate stupide en slapstick-achtig is. Al had Piper himself wel iets meer kont mogen schoppen.

Nèt niet.

En dan krijg je zoals wel vaker helemaal niets. Gelukkig is daar in dit geval geen sprake van, maar het houdt niet over.

Piper is allesbehalve een charismatisch acteur, doch hij doet het aardig als een soort held tegen wil en dank. Ook David kan weinig verschil maken, al is de rest van de cast vooral matig.

De goedkope look van de film werkt tevens niet mee. En dus ontstaat er al snel een cultstaus dankzij het gek uitgevoerde plot, een aantal vermakelijke grapjes en one-liners die mat worden opgedreund. Onderhoudend is het allemaal wel, maar de haartjes (op de arm in mijn geval) gaan nergens bewegen.

Redelijk.

Wat een heerlijk filmpje is me dit. John Nada was de ene dag nog een goudeerlijk werkmens, maar stort zich 's anderdaags halsoverkop in een gewelddadig avontuur. Op eigen houtje besluit hij af te rekenen met de ongewenste bezoekers op zijn planeet. Zalige oneliners en memorabele scènes volgen elkaar aan een razend tempo op, met een ludiek einde dat ik zeer kon appreciëren. Echt een aanrader.

Vorige week de film eindelijk in bezit gekregen en gelijk maar een herziening er tegnaan gegooid. Het blijft een ontzettend vermakelijk filmpje. De eerste keer stoorde ik me enigszins aan de lange vechtscène, maar nu vond ik deze een stuk vermakelijker en ook beter in het geheel passen. Halfje erbij dus.

3,5* ---> 4,0*

Film een 2,5, komt veels te laat op gang en dan opeens klaar, maar dat einde.. zeker een halve ster waard die laatste scene, 3* dus.

WOW goed nieuws!!!

Mwah, op zich verdient Carpenter het natuurlijk dat zijn hele oeuvre in de remake beland, maar beter zullen ze er niet op worden....

Ik wil deze kopen!

Leuk

Best vermakelijk en leuk, deze They Live. Op geen enkel vlak springt de film écht boven het gemiddelde uit, maar regisseur Carpenter maakt een sfeervol en bij vlagen grappig geheel uit een leuk concept. Met Roddy Piper had ik erg weinig. Lomp figuur, slecht acteur en geen charisma.

Maar de worstelaar zorgt toch voor een paar érg grappige quotes, one-liners en scénes, zoals de vechtscéne. Hoe langer dat gevecht duurt, des te grappiger het wordt. Voor de rest is het idee leuk uitgewerkt, met die zonnebril e.d. Grappige, vermakelijke ongein dit. Voldoende.

Zeer humoristische en luchtige SF-film die ik vooral kende van de legendarische uitspraak in de bank. Schitterend hoe de verborgen onderwerping van de mensheid totaal niet serieus wordt genomen. Gewoon twee bouwvakkers met geweren die iedere alien op hun pad neerknallen en zich zonder één moment stil te staan bij de situatie een weg banen door een volkomen absurd plot. Het hoogtepunt is zonder twijfel het hilarische gevecht tussen John en zijn compagnon, dat geen enkel nut had. En misschien ook het laatste shot. "Hey, what's wrong, baby?"

3,50

Verdorie, daar heb ik nooit bij stil gestaan. Duke Nukem Manhattan Project zat inderdaad vol met leuke referenties.

Klasse film van die dekselse Carpenter trouwens. They Live, We're Asleep...

Zeer vermakelijk. Ik had nog nooit van Roddy Piper gehoord maar wat een fantastische kerel is dat! De vechtscene tussen Roddy Piper & Keith David is fantastish.

"I'm here to chew bubblegum and kick ass, and I'm all out of gum!" Heerlijk!

Roddy was de (anti-)held van het American Wrestling in die tijd. Goede casting van JC.

Zijn collega's vonden dat ook helemaal niet tof dat hij zo'n coole rol kreeg. Sommige zeiden zelfs dat hij en body double had (voor het lichaam)... Wellicht die nare Hogan en Mr T

Bron: audio commentaar Roddy en Jonh Carpenter.

"Ik ben hier om jullie in de pan te hakken en kauwgom te kauwen... en mijn kauwgom is uitgefluit." Of op waarde in het Engels: I have come here to chew bubblegum and kick ass... and I'm all out of bubblegum. Deze legendarische quote werd overgenomen in cultclassics als Army of Darkness waar horror over parodie struikelt tot de lachspieren openspatten, of de wereldberoemde 'peetvader der coole computerspelletjes' Duke Nukem 3D, waar de knipogen en referenties in geen enkel notitieboekje zijn bij te houden. Het hoeft niet te verbazen dat John Carpenter de papa is van deze cheesy oneliner, uitgesproken door de cheesy Roddy Piper in een nog cheesy-er b-film getiteld They Live, over geïnfliltreerde aliens die enkel zichtbaar zijn onder een speciale cheesy zonnebril.

De smeerlappen zenden ook verborgen boodschappen uit, bekleden heel wat gezagsposities en controleren belangrijke media. Incognito hebben ze ons met andere woorden helemaal in de macht, maar dat is dus buiten de cheesy roddy piper gerekend welke een bijzonder opmerkzame bouwvakker/zwerver/sollicitant speelt zonder kauwgom.

Het is een lekker bizar en vooral origineel concept, doeltreffend opgesfeerd door een relaxatietherapie van een jazzy main theme, enkele instant klassieke scenes inclusief van de pot gerukte oneliners, een handjevol onheilspellende piraatuizendingen en de ruitjeshemd van Piper. Leuke toevoeging is ook de rol van Meg Foster die zowel griezelig overkomt als seksuele dominantie uitstraalt, en Keith David -met zijn heerlijk indringerig stemgeluid- waarmee Piper in een hilarisch onzinnige knokscene terechtkomt.

Hoewel de stuurloosheid van de plot iets teveel naar mossel noch vis neigt en er misschien net iets te weinig memorabele hoogtepunten voorbijkomen, weet de sfeer en spitsvondigheid van dit intrigerend buitenbeentje ruim de bovenhand te halen. Er wordt tenslotte ook op een geweldige manier kritiek gegeven op de consumptiemaatschappij, en de parallellen die gemaakt worden met het echte leven -waarin de kapitaalkrachtige wereld jan met de pet in principe ook in de greep heeft- biedt toch wel stof tot nadenken. En dat in een film met cheesy oneliners.

Voor mij persoonlijk schippert They Live immer tussen goed en fantastisch, maar het is zeker een must-see die heel wat mensen kan aanspreken. Als ze van deze planeet zijn tenminste.

3,5*

Roddy Piper vind ik echt een drol van een acteur normaal gezien (de uitstraling alleen al), maar hier vind ik hem inderdaad ook wel in het plaatje passen.

Matige regisseur.

Best een geinig idee. Zoals wel vaker met Carpenter en ook dit keer laat de uitwerking wel erg te wensen over.

Het erbarmelijke acteerwerk van Piper is de grootste fout van meneer de regisseur. Niet alleen komen de one-liners nooit aan. Ook moest er daardoor waarschijnlijk zo een nepworstel scene in. Afgrijselijk. Ook vervelend blijft de soundtrack die Carpenter zelf maakt. Zo slecht steeds. Snap best dat wanneer je je eerste filmpje maakt je lekker zelf wat gaat pielen. Maar omdat nou altijd te doen. Carpenter heeft als die goed acteurs heeft en niet de soundtrack doet, nog wel enige skills. Zo heeft de opbouw hier ook best zijn charme, maar naarmate de film meer prijs geeft verzand het in een flauwe film, die alleen enigszins te doen is op een cheesy 80s avond met veel drank. Maar nuchter is het weinig.

1.5*

Ga je mond spoelen, Carpenter RuleZ! Ook als componist. Heerlijke bluesy soundtrack.

Je Avatar zou het denk ik niet met je eens zijn wat dat laatste betreft. Wat het eerste betreft was dat wellicht ooit zo, maar nu we beter gezien hebben weten we wel beter.

Ik ben het met je eens dat Zappa het waarschijnlijk niet veel soeps zou hebben gevonden. Hoewel, hij was wel fan van cheesy monster movies. Maar persoonlijk ben ik altijd erg gecharmeerd van Carpenters scores en films. Het mag dan allemaal niet heel erg complex of technisch perfect zijn. Hij is wel iemand met een zeer eigen en herkebare stijl (zowel als cineast, als componist). Een stijl die ik buitengewoon prettig en sfeervol vind. Een autheur van wie ik vrijwel elk werk enorm kan waarderen. Vind het op voorhand al een minpunt dat hij voor the Ward niet zelf de muziek gemaakt heeft.

Nu weet ik waar veel van de Family Guy referenties vandaan komen, toch is deze een van de mindere van Jan Timmerman. Maar nietper defenitie minder vermakelijk. Heb stuk of 10 pack gepindakaasd en nog geen 1 is me tegengevallen, lovin the carpenter movies. O ja Vampires vond ik ook wat minder lang geleden, iemand daar een mening over..? o wacht, ik zoek het even op moviemeter.

Hoe draai ik een goed idee voor een film volledig de nek om...

Kom op! Deze film is toch zo lekker slecht en goed doordrenkt met een aangenaam 80's sausje, dat het vermakelijk is om naar te kijken.

En die vechtscene heeft zowat een cult-stempel verdiend

Maar het concept is wel heel leuk bedacht en wat mij betreft wel een moderne, betere remake waard.

Oké, t is laat op de avond, ik heb honger, ik hap wel: Vertel, hoe draai je een goed idee voor een film volledig de nek om?

(oeh, ik ben toch zó benieuwd naar de clou!...)

Behalve de bubblegum one liner vond ik ook het antwoord op: "what are they? Where do they come from?" "Well they aint from Cleveland" Stiekem moet ik daar nog steeds om lachen, zo'n beetje de gevaarlijkste stad in de VS. En wat daarop volgt vind ik ook wel leuk, meesterlijk om Roddy zo in de camera te zien brullen haha. Ik spoel dat stukje steeds een paar keer terug.

John Carpenter heeft een paar knappe films achter zijn naam staan, maar toch slaat nog lang niet alles even goed bij me aan. Zo ook They Live, dat een origineel uitgangspunt bevat maar in de uitwerking tekort schiet.

Het intro vond ik echt veel te lang. We zien Piper door een sombere stad slenteren waarbij er maar weinig te genieten valt. De score is best sfeervol, maar nogal herhalend op den duur. De jaren '80 sfeer is geslaagd, maar het intro bevat een hoop oninteressante figuren. Na een half uur zet meneer pas de bril op, maar tot aan dat moment had ik steeds maar de neiging om hem af te zetten.

Een leuk idee natuurlijk, aliens vermomd als mensen. De eerste keren dat Nada zijn zonnebril opzet zijn best komisch, hoewel het design van de aliens wel erg tam is. Ze deden vaak meer op robots lijken. Vervolgens gebeurd er gewoon te weinig boeiends. De aliens overtuigen niet dus, en het schietwerk is niet genoeg. Dieptepunt is het gevecht om een zonnebril, waarbij je je ogen rustig tien minuten kunt sluiten zonder iets leuks te missen. Piper vind ik sowieso weinig uitstraling hebben en Foster vind ik, na Stepfather II gezien te hebben, nog steeds eng. Wel geinig dat verschillende oneliners van Duke Nukem uit deze film zijn geleend. Ook de middelvinger naar de aliens toe zit in de nieuwste Duke Nukem Forever game.

Het komt er op neer dat er in mijn ogen te weinig spectaculairs wordt gedaan met het concept. De aliens waren nogal braafjes, zowel qua ontwerp als gedrag. Verder heeft de film een hoop saaie scenes en dialogen die nauwelijks mijn interesse wekten. Jammer, want het idee is erg leuk.

Die sombere stad is gewoon LA met het straatbeeld van de jaren 80. Was toen ook crisis, vergelijkbaar met nu. Opbouw is juist heerlijk bluessy. . Enig minpunt vind ik dat het eind wat afgeraffeld is, maar dat is te wijten aan het zeer beperkte budget.