Taxi Driver (1976)

Toch jammer de er pas actie en spanning in de laatste 30 minuten afspeelde.

Zou kunnen. Sommige films worden beter des te meer je vaker ze ziet, misschien is deze er een van.

Ik weet anders niet wat ik heb gemist. Met actie en spanning bedoel ik natuurlijk kogelschoten. En die gebeurde pas bij het laatse halfuur.

Misschien wil je met wat anders duidelijk maken...?

3 jaar ook goed? Na herziening al iets positiever, maar ik zie er nog steeds het geweldige niet van in.

Mooie film en ik kan de hoge cijfers wel begrijpen, maar mij deed de film eigenlijk niks. Het verhaal is best sterk, maar komt totaal niet bij mij over. Misschien moet ik het over een tijdje nog eens proberen.

Ik heb af en toe wel hard moeten lachen om de manier waarop hij staat te oefenen voor de spiegel.

3*

Echt een hele mooie cover die hier afgebeeld staat, heb ik nooit eerder gezien. Weet iemand of deze ergens in poster-formaat verkrijgbaar is?

Helaas, dit viel toch wat tegen. De hoofdreden daarvan is vooral omdat er geen gevoelswaarde loskwam bij mij, laat staan emoties. Dramatiek, spanning, vermaak... Noem maar op al die gevoelens/emoties, ik heb er niets van gemerkt en dat is jammer. Bovendien zou Taxi Driver wel wat meer filosofie kunnen gebruiken. Deze film heeft wel zijn goede soundtrack, deed me een beetje denken aan een zingende man in een duur restaurant. Acteerwerk en plot is best wel ok, maar met mij deed deze film niets.

Over die filosofie: als het er niet vingerdik opligt ('de tijd maakt alles stuk'), wil het nog niet zeggen dat het er niet is. Taxi Driver gaat erg diep hoor.

Voor filosofie zal ik wel eens een boek ter hand nemen.

Dit is een film over een ongeleid projectiel dat alle kanten had kunnen opspatten. Heerlijke cinema. Boodschap?????

New York was een behoorlijke fucked up place in de seventies, dat is alles wat ik weet.

Oké, filosofie is inderdaad niet helemaal wat ik bedoel, maar het is een diepgaande karakterschets (zowel van een man als van een stad). En er worden wel een paar ethische vragen gesteld. Bovendien is het gewoon een film die mij raakt, eenzaamheid is iets verschrikkelijks.

Maar met

Kijk Taxi Driver dan ook maar eens opnieuw over een paar jaartjes. Dan is je mening misschien ook veranderd.

De films die jij momenteel goed vindt (Irréversible e.d.), proberen je op een heel andere manier te raken ('Schop de mensen tot ze een geweten hebben', zeg maar) dan een film als Taxi Driver. Soms werkt de 'schop'-aanpak (in Idi i Smotri bijvoorbeeld), maar het kan ook anders.

Ik heb Taxi Driver al een stuk of 4 keer gezien (eerste maal wanneer ik 10 was) , en mijn mening verandert vaak wel eens. Een discussie mag dit feitelijk niet genoemd worden. Wij hebben allebei dezelfde filosofie gekregen, dezelfde hoeveelheid. De een vind het genoeg, de ander niet. Ik klaag deze film dan ook totaal niet aan op dat vlak, want dit is weer persoonlijk. Je moet dit niet zien als "Er is te weinig filosofie", je moet dit zien als "voor mij zou iets meer filosofie wel gunstig zijn". En met ''het kan ook anders'' , ja daar ben ik volledig mee akkoord maar wat ik niet begrijp is het feit dat dat nu totaal geen deel uitmaakt van de ''discussie''. En gelieve niet te veel te discrimineren op leeftijd, dit is nu ook niet bepaald een film die de jeugd zou afschrijven. Ben daar trouwens nogal gevoelig voor. Bovendien staat Idi I Somitri klaar in de kast.

Verder stelt de film wel degelijk een aantal filosofische vragen, maar doet Scorsese dat wat subtieler dan bijvoorbeeld Noé.
Hier wordt dan wel geen plaatje met de filosofische gedachte achter de film getoond ('Tijd maakt alles kapot'), toch stelt Taxi Driver een aantal interesante ethische vragen (gelukkig geen antwoorden! ), o.a. over goed en kwaad.

Daarom denk ik ook dat het einde een wensdroom is: Bickle meent dat hij het goede gedaan heeft door een aanslag te plegen op die gangsters, maar is dat zo?? Hup, daar is je 'filosofie'.

Je moet toch niet gaan veralgemenen dat ik films met het tegengestelde van 'Schop de mensen tot ze een geweten hebben' niet graag zie, juist omdat Taxi Driver mij niet geraakt heeft. 'Het kan ook anders'. Ik weet wel dat het ook anders kan, ik heb helemaal niet gezegd dat het niet anders kan of iets dergelijks.

De invalshoek is toch filosofie, niet ?

Heb trouwens net Idi I Smotri achter de rug, dat is inderdaad wat anders dan Canvas-arthouse!

Ik heb hem weer eens herzien. Alleen, in het midden van de nacht... Een film die me diep raakt. Prachtige muziek, schitterend camerawerk, mooie beelden van een vieze stad, briljant acteerwerk en een van de beste scenario's aller tijden... Meesterlijk.

Aan het einde zie je de laatste gedachten van een stervend man, geen realiteit. Camerawerk en enkele details (St. Regis) vertellen je dat.
Na elke herziening raak ik hier meer van overtuigd.

Verder deed het deugd om een film die minder positief is te zien in deze periode vol met geforceerde vrolijkheid, nepgezelligheid en kerstkitsch.

Ik zal het wel niet begrijpen. Wat ik gezien heb is:
Een eenzame man, eigenlijk een beetje een loser, verdrinkt steeds meer in z'n eigen miserabele wereldje waardoor hij langzaam maar zeker de grip op de realiteit aan het verliezen is. Het probeert ondertussen wat bij een leuk meisje, maar die gaat er begrijpelijk vandoor. En als laatste project wat er dan maar overblijft om nog een beetje goed over zichzelf te voelen probeert hij maar het leven van een jong hoertje weer op het goede spoor te krijgen. Door er als een idioot maar een beetje op los te schieten en een waar slachtveld aan te richten. Kan me niet voorstellen dat dat nou echt ten goede komt voor dat meisje. En als klap op de vuurpijl heeft hij nog het geluk ook dat hij voor held wordt aangezien. Bofferd
Ik begrijp niet zo goed wat ze nou met deze film willen vertellen of laten zien. Het brengt geen enkele nuttige boodschap met zich mee, behalve dan misschien dat als je het goed bedoeld je best wel eens een beetje geluk kan hebben. Ofzo..

Op het verhaal na vond ik het wel een goede film. Geweldige acteerprestaties, prettige muziek over het algemeen en prettige shots. Deze film moet het duidelijk van z'n verhaal hebben en ondanks dat me dat dus niet zo beviel heb ik toch best van de film genoten.

Nee hoor, je bent zeker niet de enige hier. Ik denk dat het heel erg van je eigen levenservaringen afhangt of je deze film kan waarderen, zoals goongumpa ook al eerder zei. Het is bij deze film (naar mijn mening) niet makkelijk om je in de hoofdrolspeler te verplaatsen. Als je je ooit zo eenzaam als hem heb gevoeld ervaar je de film denk ik heel anders.

Wat ik eigenlijk probeer te zeggen is dit:

Ja, klopt. Als je je in Travis kunt inleven, is Taxi Driver een verpletterende ervaring. Als dat niet lukt... tja, dan vind je het gewoon niet zo'n goede film.

De personificatie van de slapeloze stad in Travis, de frustraties van het individu die verloren loopt in een wereld die gekenmerkt word door de consumerende anonieme massa. De ongure sfeer van een stad die lijkt ten onder te gaan samen met zijn hoofdpersonage wat ervoor zorgt dat het einde (in mijn ogen) nog cynischer maakt.

Dat zijn voor mij de zaken waarom ik hem zo hoog waardeer. Taxi Driver is geen hapklare brok cinema mede doordat er een soort afstandelijkheid wordt gecreëerd die zich weerklinkt in Travis.

Maar Pkunk, het kan heel goed dat je net daardoor de film helemaal niet goed vond of mischien dat je de verkeerde verwachtingen had? Mischien even laten liggen die handel en later nog eens herbekijken.

Goed gezegd Asaharo.

Het einde interpreteer ik overigens niet letterlijk:

Na zijn acties, schiet Travis zichzelf met zijn laatste krachten neer met een denkbeeldig pistool. Eindelijk kan hij eervol sterven (zoals als een samoerai bijna).
Hij gaat achterover liggen. Het beeld valt stil, de camera zweeft langzaam langs de agenten en de slachtoffers, bijna als een geest. Dat is het (voor mij) dan ook: Travis sterft en treedt als het ware uit zijn lichaam.

Daarna zien we de artikels waarin Travis tot held wordt uitgeroepen en de brief van Iris' ouders, moeizaam voorgelezen, net zoals Travis zijn dagboek voorleest. Travis neemt Betsy mee, die hem duidelijk een tweede kans wilt geven. Maar zeg nu zelf... Een man die verschillende mensen heeft vermoord, wordt niet vrijgelaten, hoe nobel zijn bedoelingen ook waren... De film is geen aanklacht op de media, het is geen satire.
Verder kent Betsy Travis en weet ze dat hij niet helemaal in orde is. Ze wilt helemaal niets meer met hem te maken hebben.

De laatste scènes zijn gewoon de laatste gedachten van een stervend man, zo verward, zo 'messed up' dat hij denkt dat hij het goede heeft gedaaan en een held is.

Nog een aanwijzing voor deze interpretatie is het woord "St. Regis" dat duidelijk in beeld is in een van de laatste scènes. Deze Saint Regis was een heilige die prostituees hielp en uit hun omstandigheden haalde... Net als Travis met Iris deed. Maar om heilig te zien, moet je... Inderdaad, dood zijn.

Voor mij is dit de enige interpretatie van dit perfecte einde van een van de grootste meesterwerken ooit. Al zullen anderen het weer anders interpreteren

Nu pas Taxi driver gezien.

Een oudje in film land maar briljant.

Het einde van de film kwam te laat maar menigeen hier ziet dat anders en ja als je het zo ziet dat is de film nagenoeg perfect.

De muziek klopt perfect bij de film en komt ook goed tot zijn recht. Bij veel films is dat wel anders.

Voor tijd voor nog meer oudjes in filmland. (voor nu beter dan de meeste films nu met special effects etc.)

Mijn favoriete film. Geweldig hoe De Niro hier speelt, hij overtuigt echt als eenzame freak. Ook mooi is de hele donker zweer in de film. Veder vindt ik het mooi hoe je twijfelt of je Travis nu een crimineel of held moet vinden. Ook laat de film mooi zien hoe het leven is de mindere wijken van New York, iets waar Scorsese altijd goed in is.

5,0