The Trip (2010)

Trailer:

Trailer The Trip - Video op FilmTotaal

Lachen, twee kerels van QI, die lekker zichzelf zijn, dus grappig.

Steve Coogan heeft veel meer gedaan dan QI

Huh, is dit hetzelfde als de serie? Die draaide een tijdje terug op BBC en was wel erg goed, maar weet niet of ik kan stemmen. Zijn er scenes bijgedaan of is het juist ingekort?

Ah ja heb nu ergens gelezen dat er scenes uit zijn gehaald. Dan kan ik iedereen toch eerder adviseren om de serie te kijken. Je bent dan wel wat langer bezig (eigenlijk dom dat ik eerst het verschil in tijdsduur niet zag), maar het kijkt gewoon lekker weg dus dat is geen probleem

Mag je al stemmen op de film als je de serie helemaal hebt gekeken?

Heb me wel vermaakt met de serie maar op het laatst ging me het alsmaar imiteren van, voor mij soms totaal onbekende, personen wel wat tegenstaan.

Zeker een aanrader voor de filmfans onder ons. Neem alleen al de imitatie van Michael Caine (gemakkelijk te vinden via YouTube). Beide persoonlijkheden stelen de show (veelal van elkaar). Het is jammer dat het dramatische deel ondermaats is, maar vanwege de humor en de vele imitaties is dit een film die niet gemist mag worden.

Best heerlijk, een film als deze op zijn tijd. Een beetje zoals Coffee & Cigarettes een film waarin acteurs aangedikte versies van zichzelf spelen, elkaar proberen te overtreffen in van alles en nog wat en verder gewoon onzin uitkramen. Grootse cinema is het niet. Ik kwam een recensie tegen op Rotten Tomatoes die het perfect verwoorde: "Every so often, a film comes along that redefines the boundaries of cinema. And every so often there is a movie about two middle-age men driving around and having lunch." Maar relaxter en aangenamer dan dit wordt het niet. En nogmaals: dat is op zijn tijd gewoon heerlijk.

Wel opvallend is de rolverdeling. De twee acteurs mogen dan elkaar de grond in boren, het is duidelijk dat de film partij kiest voor Brydon. Als er een betekenis uit The Trip gefilterd kan worden is het dat Steve Coogan een narcistische, arrogante acteur met een mislukte carriére en een leeg bestaan is, terwijl Brydon eigenlijk gewoon sympatiek is en dolgelukkig is met zijn simpelere loopbaan. Je kunt hoogstens zeggen dat zijn drang om constant imitaties te doen soms vervelend wordt, maar dat staat in het niets ten opzichte van de negatieve afbeelding van Coogan. De film gebruikt natuurlijk overdrijving, maar het is de vraag of het masochistisch of sportief is voor Coogan om hier aan mee te werken.

Hoe dan ook, de film is constant leuk om te kijken, met als favoriete momenten de cover van The Winner Takes It All door Coogan en Brydon en het schijnbaar eindeloos varieren op het zinnetje "We ride at daybreak!" Alleen de Woody-Allenimitaties vond ik maar zwak, in tegenstelling tot met name Michael Caine.

4*

Leuk maar meer ook niet!

Het is een film die nooit echt verveeld maar op een paar momenten na ook niet boven het gemiddelde uitstijgt.

De mooiste scène ben ik met de the One Ring eens de uitvoering van het nummer de winner takes it all.

Ik zie deze film als een leuk tussendoortje die met een lekker glas wijn zonder al te hogen verwachtingen gekeken moet worden!

She's only 15 years old!

Erg leuke roadmovie met twee vermakelijke komieken. Winterbottom's bekende docustijl is prettig om naar te kijken, evenals de locaties van pittoreske omgevingen en sfeervolle restaurants. De discussies zijn vermakelijk en de imitaties erg grappig. Acteurs als Hugh Grant, Sean Connery en Michael Caine moeten het vaak ontgelden. Brydon draaft af en toe wel door en niet alle imitaties zijn even geslaagd. Coogan's rol is evenmin niet altijd grappig als narcistische eikel, al is het denk ik wel gespeeld.

De film lijkt af te sluiten met een moraal, waarbij Coogan eenzaam achter blijft in zijn appartement en Brydon gelukkig is met zijn gezin. Een wat onnodige afsluiting van verder een leuke film.

3,5*

Ontzettend niet grappig allemaal.

Haat imitaties en one liners uit films, verwijzingen naar films, elitair geneuzel en twee uur lang is do-de-lijk.

Alleen de landschappen zijn mooi.

Kreeg nog een bekeuring voor verkeerd parkeren op de koop toe toen ik uit lv kwam vrijdagavond

Best leuk inderdaad. Ik kan me eigenlijk goed voorstellen dat dit materiaal eigenlijk uit een tv-serie voortkomt, want als een film is het niet meteen wereldschokkend. Maar Rob Brydon en Steve Coogan zijn goede acteurs met bovendien een uitstekende wisselwerking en dat zorgt voor een meer dan prima film. En Winterbottom is dan een regisseur, die aan alles wel zijn persoonlijke tint en vakmanschap toe kan voegen en zo is dit de zoveelste film in zijn oeuvre, die de moeite waard is.

Ik kan niet zeggen dat ik bijzonder enthousiast word van imitaties, maar al met al is dit buiten de vermakelijke gespreksstof, toch ook een goede schets voor de personages, waarbij het omgaan met het 'ouder worden' centraal staat. Erg fijn om te volgen.

Eigenlijk weinig aan toe te voegen. Dat geïmiteer van die Rob Brydon hing mij op een gegeven moment danig de keel uit. Wat een geouwehoer. Tjonge, als ik zo'n iemand zeven dagen lang naast mij moest hebben, dan had ik hem op een gegeven moment toch de wagen uitgekieperd. Neen, dan vond ik de dames onderweg veel interessanter. Hadden voor mij best wel meer in beeld mogen zijn. De landschappen waren inderdaad schitterend. Ik had gelijk zin daar op vakantie te gaan maar ik denk dat het daar nu net zoals hier in Nederland pokkeweer is. Wat de film verder betreft, het einde vond ik erg gaaf.

3,0*

Haha nou mij kon het niet vaak genoeg herhaald worden, die imitaties.

Is dan ook een van de krachten van de film, de irritatie die van Coogan's gezicht afdruipt als Brydon wéér Pacino of Caine nadoet. Heerlijke dialogen ook, echt oprecht scherp en het klinkt allemaal erg natuurlijk en tenminste ad-rem wat de heren over en weer. Helpt ook dat de twee echt gemaakt zijn voor dit soort heerlijke praatsessies. Alleen al hoe ze creatief het eten affikken wat precies voor ze ligt.

Dit afgewisseld met inderdaad hele mooie landschappen maakt dit tot een bijzondere komedie. Het dramagedeelte is wat eenzijdig op Coogan gericht, en over het algemeen is het veel van hetzelfde, maar dat kan de pret niet drukken. Het einde werkt dan ook erg goed als contrast.

Ontzettend lollige film, de humor moet je wel liggen, maar de chemie tussen Coogan en Brydon is echt werelds. Zeldzaam goeie wisselwerking, vreselijke sterke dialogen, en dramatisch ook prima.

4*

Wat een onzin! Blijkbaar heb je geen gevoel voor humor. Of in ieder geval niet de humor die je nodig hebt om deze film leuk te vinden. Kwestie van smaak. Ik vond 'm in ieder geval uiterst vermakelijk. Hilarisch bij vlagen zelfs. Heb heerlijk zitten gniffelen bij al die smakelijke dialogen.

Helemaal mee eens! De chemie tussen Coogan en Brydon is prachtig!

Erg leuke, rustige en natuurlijke film waar je echt de tijd voor moet nemen. De gesprekken zijn leuk en Engels droog en de imitaties zijn goed en door herhaling erg grappig. Dikke 3,5*

geweldige meevaller, dit.

Ik had anderhalve aflevering van de serie gezien en ik zou nooit verwachten dat deze film in België in roulatie zou komen. De twee zijn toch wel erg angelsaksische fenomenen en ook hun commentaren en uitweidingen gaan vaak over typisch Engelse zaken.

Desondanks heerlijke film. Weer een dubieus gevalletje: wat is echt en wat is in scène gezet? Vooral het afscheid van Brydon voor diens huis: daar heb je de indruk dat het louter een documentaire-achtig gevalletje is, maar het is net té goed in beeld gebracht. Geen klachten echter: het werkt.

En meteen ga je mee op reis: een trip van zes dagen en al gauw leef je helemaal mee. Brydons Michael Caine-imitaiet (de eerste) is hilarisch. Nadien zetten de beide vrienden (want ik denk om jezelf zo onsympathiek, ook tegenover elkaar te durven tonen moet je in het echt héél goede vrienden zijn, heel gedurfd) een niet zo latteus beeld van zichzelf neer.

Coogan (fan vanaf zijn Alan Partridge shows) zet zichzelf naar goede gewoonte neer als een zeer ijdele man met kleine kantjes (hij moet en zal de mooiste kamer krijgen). Brydon lijkt wat sympathieker, relaxter, gelukkiger ook met zijn pril gezinnetje, maar is toch ook wel een eikel die steeds teruggrijpt naar dezelfde routine. Op bezoek bij Coogans ouders denk je echt van 'nee man, niet weer…'

Desondanks is het net dat wat de film goed maakt. Je voelt dat het twee gasten zijn die in hun leven vele watertjes doorzwemmen maar er uiteindelijk wel altijd voor elkaar zullen zijn. En samen met het verloop van zo'n tripje voelde ik zelf als kijker ook de melancholie van zo'n trip. In het begin is het allemaal leuk, maar dan is het plots heel snel al die laatste dag en dat is toch wel wat jammer. De film ( OF WAT IS DIT???) zelf vloog ook voorbij en regelmatig heb ik zitten grinniken bij zoveel onnozelheid, maar tegelijkertijd ook briljante humor bijwijlen.

En de landschappen geven me inderdaad ook zin om er zelf heen te gaan. Alleen vrees ik dat ik zelf niet zo'n leuk gezelschap zou zijn.

PS Coogan is een genie. Niemand kan zichzelf zo te kakken zetten. Hij heeft de weg vrij gemaakt voor Ricky Gervais.

maar aangezien je stem voor Trainspotting waren die van Connery en Bond dan wel ok?

Die Michael Cane imitatie: gewéldig Weet niet welke van de twee het beste nadeed.

Zou bijna denken dat ik geen IQ had, tot ik jouw reactie las. Wat een verloren tijd, een dikke 90 minuten naar een bout verhaal zitten kijken, totaal geen plot, totaal geen humor. Blablabla....ZZZZzzzZZZZzzzZZZZzzz.

Iedereen die dit drie sterren of meer geeft moet wel een heel saai leven hebben, dat, of een bijster grote fantasie knobbel.

Het is de bedoeling van deze site om te discussiëren over films aan de hand van argumenten.

Niet om iedereen die jouw ongetwijfeld heel verlichte mening niet deelt, maar meteen te schofferen als saaie mensen.

Sorry dat we niet in jouw klein wereldje passen.

@Jediron: aangezien je sinds 12 mei 2007 op een totaal van tien films een stem hebt gegeven, waaronder een 5 voor Harry Potter, zal je vast wel gelijk hebben

Doldwaze dialogen.

Thema's als volwassenheid en zelfacceptatie storen niet, maar komen wel een beetje moralistisch om de hoek kijken in deze alternatieve en komische film. Coogan en Brydon mogen dan in eigen land helden zijn, hier valt vooral de wisselvalligheid van hun imitaties van beroemdheden op, met uitzondering van die van Michael Caine. Alsmede de goed werkende chemie die de twee mannen bezigen. De hieruit voortvloeiende humor veroorzaakt een aantal hilarische gesprekken.

De bekende acteurs, die in schilderachtige landschappen op uitnodiging van een Britse krant de voedselrecensent uithangen, hebben een reputatie in BBC-land waarvan men buiten het Verenigd Koninkrijk niet altijd het bestaan kent. Onterecht, want dat de twee kunnen acteren wordt hier volstrekt helder. Toch beginnen de doldwaze dialogen en imitaties na een klein uurtje wel een beetje te vermoeien. Het einde stelt zelfs regelrecht teleur.

Goed.

Met dank aan Wild Bunch voor het recensie-exemplaar.

Hoe bedoel je dat precies?

Ik vond het ook een frustrerend einde, maar op zich vond ik dat net goed. Alsof je zelf mee op trip geweest bent, maar op het einden neemt iedereen zijn koffer en gaat naar huis en dat was het dan. Leuke weekndjes en reisjes hebben meestal dat gevoel: in het begin of er middenin is het altijd wel leuk, maar op het eind is er dan weer dat gevoel van "was het dat nu?"

Moralistisch en gemakkelijk. Alleen in een lege flat. Nog even dat telefoontje plegen, want een ruwe bolster.. Neen, bedankt. Vond het ook totaal niet passen bij het voorgaande, wel bij de soms halfslachtige en weinig subtiele pogingen tot drama. Iets wat in deze film niet werkt. Het einde bevestigt dat. Vandaar teleurstellend dus.

Twee mannen in hun midlifecrisis. Erg vervelend en eigenlijk niet leuk.

Wat een vervelende film zeg, snap die hoge scores niet.

Film kan geen seconden boeien, landschap was inderdaad erg mooi.

Nog maar eens dan...

Eindeloos gezeik kan erg amusant zijn, maar dan wel als het op een zelfbewuste manier gebeurt.

De acteurs hier spelen zichzelf, maar dan net wat meer aangedikt. En ja dat is leuk, zeker als ze elkaar zo goed aanvullen en aanvoelen. Ik snap dat het niet ieders humor kan zijn, maar ik heb sterk de indruk dat niet iedereen door heeft dat Coogan en Brydon vooral zichzelf te kakken zetten.

Het eindeloze gezeik verveelde mij na vijf minuten al.

Ik ken Coogan en Brydon niet, en dit misbaksel nodigt ook absoluut niet uit om daar iets aan te veranderen. Twee uur lang langdradige dialogen over niets, onleuke parodieen die veel te lang duren, humor die niet werkt...

Tijdverspilling.