The Trip to Spain (2017)

De eerste trip door Engeland vond ik destijds erg vermakelijk, voornamelijk door de imitaties en het vakantie sfeertje. Deel twee in Italië vond ik ietwat tegenvallen, maar dit deel zit gelukkig weer wat meer op het vertrouwde niveau. Brydon en Coogan hebben er duidelijk zin in en de grappige imitaties volgen elkaar in rap tempo op. Deze keer moeten o.a. Mick Jagger, David Bowie en John Hurt (geweldig gedaan door Coogan) het ontgelden.

3* Het blijft een vermakelijke reeks, ondanks dat de verrassing er wat vanaf is. Op naar deel vier wat mij betreft.

Kan me voorstellen dat veel mensen hier helemaal niks mee kunnen maar net als de vorige delen vloog de tijd om.

Droge humor, Zuid Europa, lekker eten en lollige imitaties (persoonlijke favo: Little man in a box ? ) . Whats not to like.

Ps. Wel een beetje raar einde.

Net als de vorige twee delen weer prettig voortkabbelend, met hit-and-miss scènes die voor een groot deel geïmproviseerd lijken.

Valt me opnieuw op dat Coogan er niet voor terug deinst om zichzelf als lichtgeraakte snob neer te zetten. Zijn imitatie van Hurt is inderdaad wel een hoogtepuntje.

Wat ik me overigens weer afvroeg: zijn er ook echt krantrecensies verschenen van hun restaurantbezoekjes ?

In tegenstelling tot de twee vorige delen helaas stukken minder grappig. Zo wordt er op momenten overgedramatiseerde muziek ingezet, zijn er overbodige zijplotjes rondom een zoon en twee zwangerschappen en is er nog een soort van epiloog die ongrappig is en hetgeen nog verder rekt.

Twee bevriende Britse komieken maken een reis waarbij ze verschillende toprestaurants bezoeken. Ze genieten van de plaatselijke culinaire hoogstandjes en ouwehoeren over van alles en nog wat. Dat was het plot van de uiterst vermakelijke (en succesvolle) Britse televisieserie The Trip en dat wordt voor de tweede keer herkauwd. Hoewel de chemie tussen Steve Coogan en Rob Brydon niet is vervaagd, is de humor voorspelbaar. Coogan en Brydon proberen elkaar te overtreffen met imitaties en Brydon wint glansrijk. De Roger Moore-persiflage is onweerstaanbaar, maar regisseur Michael Winterbottom melkt de grap uit tot op het bot. Het typeert het gebrek aan originele ideeën en daardoor hangt de film een beetje als los zand aan elkaar. Het idee om het tweetal op pad te sturen om zich op locatie te laten fotograferen (in harnas en bijbehorende kledij) levert teleurstellend weinig (en weinig goede) grappen op.

Meer imitaties, meer locaties maar less is Moore

Toch erg geinig, met name Coogan die de scherpste van de twee is.

3,5 *

De andere delen heb ik niet gezien en ik hoef ze ook niet te zien na het zien van dit deel. Flauwe grappen waar ik niet om kon lachen, veel oppervlakkig gepraat en onderwerpen die mij niet boeiden. Ik kon mijn aandacht er niet bij houden, waardoor ik op een gegeven moment amper nog keek en de film vooral op de achtergrond aan stond. Ik vind het leuk dat het een beetje een roadtrip is en het zijn goede acteurs, maar het is gewoonweg niet mijn ding. 2*

Niet afgekeken. Saai.

Meer van hetzelfde, niet beter of slechter dan de andere twee. Knap dat ze er een trilogie van hebben kunnen maken, want matig is het wel. Veel ijdeltuiterij van twee komieken die ook in dit derde deel slechtst zeer sporadisch grappig zijn. Die imitaties zijn best leuk voor een keer, maar hebben we al een keer gezien en om daaraan nou de hele film op te hangen....Locaties in Spanje zijn schitterend, maar helaas ondergeschikt gemaakt aan het geneuzel van de heren. In het laatste gedeelte krijgen we zowaar nog wat onvervalst en slecht uitgewerkt melodrama te verwerken, met een leuke inside joke aan het slot, wat helaas doet vermoeden dat er nog een vierde deel aan zitten te komen ook. Wel benieuwd waar die trip dan naar toe zou moeten gaan want de creatieve ideeën zijn wel zo een beetje op.

Redellijke film waarin de twee vrienden weer samen op reis gaan en verschillende restaurants bezoeken. Zoals de titel al doet vermoeden gaat de trip ditmaal naar Spanje. De opzet is onveranderd en ook het niveau is eigenlijk precies hetzelfde als de vorige twee delen. HIer en daar best grappig (inclusief een gezonde dosis zelfspot) en ook de vele immitaties blijven leuk.

De derde trip.

Inhoudelijk misschien ietsje minder dan de vorige delen - Winterbottom valt schijnbaar voor de verleiding van de lach en de traan waardoor er een nogal lelijk cliche motiefje in de film komt. En Bond/Moore is een mooi target om op de hak te zetten, maar daar staat tegenover dat de film een gebrek aan Michael Caine en zijn bloody doors heeft.

Aan de andere kant wel verreweg de mooiste locaties en plaatjes in de serie tot hier - misschien vooral omdat ik op best veel van de plaatsen die aangedaan worden zelf ook geweest ben, al is het dertig jaar of langer geleden. Dat geeft toch wel wat extra.