Juggernaut (1974)

Deze vanochtend eindelijk ook eens bekeken, nadat ik hem ooit een stuk op Duitsland had zitten kijken (midden in de nacht).

Lang leven het MGM Moviekanaal!

Behoorlijk goede rampen- anex misdaadfilm van Engelse makelij, met voornamelijk dus ook Britse acteurs in de meeste rollen.

Harris steelt de show als Navi bommenexpert, maar ook alle andere rollen worden goed ingevuld door oa een nog jonge Hopkins als politie inspecteur, David Hemmings, Freddie Jones in eens schimmige rol, Ian Holm als de scheepseigenaar en Omar Sharif als de kapitein.

Verder nog wat bekende koppen als Jack Watson, latere Bondschurk Julian Glover en Clifton James (vooral bekend van zijn rol als maffe sherif uit 2 James Bond films).

De film is nergens superspannend, ook omdat de bommenlegger te snel en makkelijk achterhaald wordt, zodat de finale geen extra verassing van de schurk nog in houdt.

Des al niet te min is inderdaad het rood of blauw dilemma, hoewel inmiddels voorspelbaar, nog heel even een suspense moment.

Geen must-see, maar een zeer aangename tijdpassering.

Een dikke zeven, ofwel 3,5 ster.

Helemaal vergeten hier een comment te plaatsen maar toen zag ik hem weer voorbijkomen op MGM vanmiddag.

Zeer vermakelijke productie die je zeker een kans moet geven. Leuke cast, leuk onderwerp en goed resultaat. Niks meer niks minder.

Redelijk vermakelijke thriller waarin zeven bommen zijn geplaatst op een cruise-schip. De ontmantelings-scenes duren wel erg lang, waardoor de spanning er op een gegeven moment wel uit is. Het einde weet gelukkig nog enigzins verrassend uit de hoek te komen door het cliche van de rode en blauwe draad op een leuke manier te gebruiken.

Verkeerde lachspier.

Deze thriller is er werkelijk een om van te janken. Wanneer een schommelende camera door de rechtop staand blijvende meubels en schilderijen niet kan verbloemen dat ons op goedkope wijze wordt wijsgemaakt dat men zich aan boord van een schip op volle zee bevindt, weet de gemiddelde kijker wel hoe laat het is: tijd om de film af te zetten en te gaan genieten van het echte leven.

De volhardende kijker en andere neuroten zien dat Sharif en ander beroemd jaren ’70 acteursvolk, waaronder een jonge Hopkins met haardos, ten onrechte hun zakken hebben gevuld met dit broddelwerk. Van de regie tot aan het acteerwerk, werkelijk alles is hier beneden peil. Hilarisch is de plotselinge aanwezigheid van ’s werelds beroemdste filmsheriff: de volstrekt misplaatste James. Ook de in dit slappe script meelijwekkend verzeild geraakte Kinnear werkt onbedoeld op de verkeerde lachspier.

Matig.

Zo'n rampenfilm uit de jaren zeventig is voor mij pure nostalgie. Mits goed gemaakt.....ik ben er dol op.

Deze heb ik vroeger nooit gezien dus dvd gekocht, maar het viel niet mee, anno 2017 blijft er weinig van over. Actie is allesbehalve spectaculair, spannend word het niet omdat je eigenlijk wel weet hoe dit afloopt. Ook niet gemaakt volgens de gouden regels van het genre trouwens, de personages krijgen nauwelijks aandacht of diepte, Juggernaut focust zich meer op de actie en die is zoals gezegd zeer voorspelbaar. Harris speelt een sterke hoofdrol, wereldberoemde acteurs als Sharif en Hopkins hebben weinig zelfstandige rollen, zijn bordkartonnen personages. De aanwezigheid van dat malle pietje uit de james bond films helpt trouwens ook niet mee. Met pijn en moeite een kleine voldoende voor dit relatief eenvoudig verhaal. Een voldoende niet gebaseerd op hedendaagse maatstaven, maar vooral op mijn hunkering naar vervlogen tijden.

Het schijnt de eerste film te zijn die bij het onschadelijk maken van een bom de keuze verfilmde tussen het knippen van een rode of een blauwe draad, iets wat daarna in meer films gedaan is. Het werd geregisseerd door Richard Lester (' Superman II '), en is vooral een verhaal dat zich voornamelijk afspeelt op het cruiseschip SS Britannic met 1200 opvarende aan boord Een afperser die zichzelf Juggernaut noemt, heeft zeven bommen op het schip geplant en de taak aan explosievendeskundige Fallon om ze te ontmantelen. Het maakt van de film een soort Britse kruising tussen rampenfilm en een thriller. Richard Harris overtuigend als de arrogante deskundige op zijn vakgebied. Daarnaast met Omar Sharif, Anthony Hopkins, Shirley Knight en Ian Holm een flinke sterrencast in de andere hoofdrollen Enfin het mag dan nu niet helemaal zo nieuw meer zijn, het leverde wel nog steeds goede spannende scènes op. En die spanning werd handig opgevoerd tot een aan de uiteindelijk rood/blauw-climax. De film is zeker de moeite van het bekijken waard!

In de jaren 70 werden veel rampenfilms gemaakt. Neerstortende vliegtuigen, brandende wolkenkrabbers en zinkende schepen deden het goed in de bioscopen. De film Juggernaut is ook zo’n exponent van die lawine aan films met catastrofale gebeurtenissen. Juggernaut is een film over een passagiersschip waarop door ene Juggernaut bommen zijn geplaatst die dreigen te ontploffen. Een waar catastrofaal scenario dus. De film volgde trouwens ook een financiële catastrofaal scenario. De film flopte gigantisch.

De verwachtingen van het publiek waren gebaseerd op de filmposters en de trailer. Beide beloofden een spectaculaire rampenfilm met veel actie, hectiek en explosies. Een verwachting gebaseerd op slechte marketing. In plaats van een film over een sensationele schipbreuk en alle furieuze commotie daaromheen, is Juggernaut juist een film die heel beheerst diverse potentieel spannende of interessante plotlijntjes volgt en zich verre houdt van rumoer. Een uitstekende opzet die echter een zeer matige uitwerking heeft.

De plotlijntjes zijn potentieel spannend, maar slaan dood op het fragmentarische karakter van de film. De film speelt zich op meerdere fronten af en springt onstuimig van de ene setting naar de andere setting. Geen enkele plotlijn wordt op die manier naar behoren uitgewerkt. Geen enkele plotlijn exploiteert op die manier de spanning die het in zich heeft.

De film besteedt onevenredig veel aandacht aan feestende, treurende, angstige en nerveuze nietszeggende personages. Steeds als een segment van de film spannend dreigt te worden, schakelt de film over naar een passagier of een bemaningslid dat voor onbetekenende afleiding van de spanning zorgt. Een bijzonder storend verschijnsel dat de film veel te vaak toepast.

Erg vervelend. De film draait immers om tijdbommen die elk moment kunnen ontploffen en het schip en de passagiers compleet kunnen verdelgen. Die bommen moeten onschadelijk worden gemaakt. De nagelbijtende spanning ligt voor het oprapen. De bomexpert die met vaste hand en een laag zweet op het voorhoofd een bom ontmantelt. De bomexpert die tegen de genadeloos tikkende klok werkt en onder die tijdsdruk heel voorzichtig onderdelen van de bom blootlegt en verwijdert, wetende dat bij een verkeerde beweging of keuze het schip wordt opgebalzen en ten onder gaat.

De film laat Richard Harris als expert opdraven. Prima rol. Heerlijk koel, arrogant en vol spot. De scènes waarin Harris met de bom bezig is, zijn nagelbijtend spannend. En net als je helemaal in die spanning zit, schakelt de film over naar oninteressante gebeurtenissen die de scheepskapitein (een ongeinspireerd spelende Omar Sharif) overkomen. Of je zit opeens te kijken naar een saai geënsceneerd onderzoek naar de identiteit van de bommenlegger onder leiding van een ongeinspireerd spelende Anthony Hopkins.

De film concentreert zich veel te weinig op de essenties. De essenties zijn de bommen en de ontmanteling van die bommen. De essentie is Richard Harris die zingend, vloekend en pijprokend met het zweet op zijn voorhoofd de zenuwtergende strijd met de bommen van Juggernaut aangaat.

Juggernaut is een fragmentarische film die het niet zoekt in explosieve- maar in beheerste spanning. De film faalt daarin, want is te fragmentarisch. Daardoor gaat de film veel te lang aan de kern van de spanning voorbij. Het draait om de bommen. Op de momenten dat de film zich daarop concentreert is de film grandioos.

Zeker wel een spannende film in de tweede helft. De bomontmanteling wordt voortreffelijk gebracht en ik zat op het puntje van mijn stoel. Helaas ook wat mindere scènes : Juggernaut is geacht zich af te spelen in stormweer maar alle pogingen om een stormsituatie weer te geven lopen op niks uit en dat zorgt voor ongewenste knulligheid. Met Anthony Hopkins in een opvallende bijrol als de Scotland Yard inspecteur die op het vaste land de bommenlegger Juggernaut probeert te klissen. Tussen haakjes : hoe "Juggernaut" tegen de lamp loopt is trouwens ook best ongeloofwaardig. Met het gegeven dat de vrouw en twee kinderen van de inspecteur op de boot zitten wordt niet bijzonder veel gedaan. In één scène komt het zoontje wel in de gevarenzone terecht en dat was op zich ook weer een spannend moment, maar verder dan dat reikte de inspiratie niet. Beetje amateuristisch hier en daar, gelukkig maakte de spanning in de tweede helft veel goed. De rode en de blauwe draad is intussen een cliché geworden.

Spannende, goedgemaakte thriller over een terrorist die het gemunt heeft op The Britannic, een reusachtige britse boot tijdens een routinevaart naar de VS. Het script is niet overal even solide en laat zeker met betrekking tot de onthulling van de slechterik nogal wat steken vallen, maar de indrukwekkende cast weet de aandacht goed vast te houden en er zijn een aantal nagelbijters van momenten. Richard Harris lijkt zich kostelijk te vermaken als laconieke bommenexpert.