Titanic (1953)

Het nadeel van deze film is, dat iedereen het einde al kent. Toch probeerden de regisseurs van deze versie en die van 1998 en een meer persoonlijk tintje aan te geven door de karakters van de passagiers veel verder uit te diepen dan in de eerste versie van 1912 en in die van 1958. Won een Oscar voor beste screenplay...

Film uit de oude doos maar desondanks best een aardige, ik heb deze film een hele tijd geleden eens gezien op de TV maar door de 100 jaar gebeurtenis van de Titanic deze film maar weer eens bekeken. Het verhaal is best aardig en het zinken van de Titanic is in deze film inderdaad meer een bijzaak want pas in de laatste 30 minuten komt de Titanic in aanvaring met de ijsberg en het zinken opzicht volstrekt zich in een paar minuten waar niet bijster veel van te zien is. De beelden die ervan te zien zijn, zijn overigens wel fraai. Maar het verhaal tot de gebeurtenis is opzicht al goed genoeg. Visueel mocht de film er ook wezen en hetzelfde geldt eigenlijk voor de cast. Het zinken van de boot wordt misschien wel wat te romantisch weergegeven en daarna is de film eigenlijk ook direct afgelopen maar al met al best een aardige film met in de hoofdrol de Titanic.

Net als in de versie van 1997 is hier gekozen voor een bijkomend verhaaltje om het verhaal van de Titanic wat meer aan tevullen zodat de film meer dan enkel het zinkend schip weergeeft. Op zich is dat wel belangrijk, omdat je dan meer feeling met de personages krijgt en op z'n Hollywoods natuurlijk het verhaal van een verscheurd koppel dat door de ramp afscheid van elkaar moet nemen. Accuraat is de film niet helemaal, dit is gebaseerd op verhalen van overlevenden en teksten uit het logboek. Het is meer dan 30 jaar later dat het wrak pas werd ontdekt en er meer duidelijkheid kwam over de gebeurtenissen. Maar soit, het verhaal is wel goed, de ramp is minder dan de versie uit 1997. Uiteindelijk is het als film wel leuk geweest. Maar helaas ondertussen al voorbijgestoken. Zowel qua juistheid als door spektakel.

Ondertussen is het 102 jaar geleden dat de Titanic is gezonken en heb terg gelegenheid niet "A Night to Remember" maar wel deze Titanic film herbekeken. Vergelijkingen met de versie uit 1997 zijn natuurlijk oneerlijk tov deze film gezien het verschil in middelen.
Toch lijken deze films in bepaalde opzichten op elkaar. Beide versies gebruiken een fictief verhaal en fictieve personages als hoofdplot waarbij het zinken van de boot op de achtergrond verdwijnt. In die van 1997 gaat het om 2 personages die elkaar op de boot leren kennen en een oppervlakkige romance ontwikkelen. Zowat de hele film focust op deze twee. 1953 focust op een familie: vader, moeder, bijna meerderjarige dochter en zoon die bijna in de puberteit zit. Tussen de vader en moeder gaat het niet goed en we zien hoe de relatie tussen hen verslechtert. Ook zoonlief wordt hier de dupe van. De dochter beleeft een romance met een knappe jongeling. Ik kreeg hier wel het gevoel bij alsof Cameron dit kleine zijplotje heeft gebruikt in zijn versie en wat meer heeft uitgewerkt, neen eigenlijk de hele film draait er zowat om. Ik voelde al een pak meer mee met deze familie dan de "verliefden" uit de versie van Cameron.
De zinkscènes is in deze versie heel sober. Men blijft zich focussen op menselijke drama met name dat bepaalde families uiteen zullen worden gerukt. Vooral het feit dat vader zich toch met zijn zoon kan verzoenen vind ik een sterke scène, net zoals de oude dame die niet wil gescheiden wil worden van haar man en een plaats aan iemand anders afstaat in de reddingssloep. Jammer genoeg dat de versie van Camern zich ook hier blijft focussen op de 2 protagonisten en zelfs op een ridicule manier.
Laat het duidelijk zijn, als je echt een film wil zien die zich focust op het zinken van de Titanic zonder fictieve verhaaltjes dan is niet deze en ook niet die van Cameron de beste keuze, maar wel "A Night to Remember". Deze film liet me echter toe toch binding te krijgen met de hoofdpersonages en ik voelde met hen mee hoe het drama hen verscheurde op elk vlak, iets wat Cameron's versie nooit in slaagde ondanks het knappe staaltje van visualiteit.

Aardige film over een ongelukkig getrouwd koppel die samen met hun twee kinderen een schipreis naar Amerika maken. Uiteraard minder spectaculair en ook minder meeslepend dan de gelijknamige klassieker uit 1997. Maar de geschiedenis rondom deze ramp blijft boeiend genoeg, ook al duurt het hier wel erg lang voordat het zo ver is.