O Brother, Where Art Thou? (2000)

bijna een overbodige opmerking, maar; opnieuw een fantastische film van de coen´s.

heerlijke muziek. George Clooney, John Turturro en Tim Blake Nelson zijn erg in vorm, maar vooral de bijrollen van John Goodman en Holy Hunter waren heel leuk. Ook waren er leuke bijrollen voor de acteurs die de rollen van 'the governor' en 'babyface' vertolkten.

twee briljante scenes; de eerste; babyface die, wanneer ze door de politie achtervolgt worden, zijn afkeer tegen koeien botviert door op ze te schieten. waardoor de koeien op de weg terecht komen en de auto achter hun op een koe knalt.

de tweede is wanneer het trio op een bijeenkomst
van de KKK stuit. met alle hilarische gevolgen van dien.

niets gebeurd zonder reden en alles zit bijzonder goed in elkaar voor zo'n eenvoudig verhaaltje. er hangt een zeer relaxte en komische sfeer tijdens de film. heerlijk.

een hele dikke 4 sterren en dan doe ik de film misschien nog wel tekort.

Erg, erg leuk. Lekker anarchistische onzin. Mijn derde Coen en ik begin ze steeds meer te waarderen.

De film ziet er prachtig uit en ook ik ben gepakt door de muziek.

4.0*

Ik vrees dat ik er toch een halfje af ga doen. Het is toch niet het niveau van The Big Lebowski imo en ik betrapte me erop dat ik het af en toe een beetje langdradig vond. Blijven er nog steeds een zeker niet slechte 3,5* over .

Opgenomen en weer gekeken. Wat is deze film een ongelooflijk genot om naar te kijken, en niet in de minste plaats omdat bijna elke scene met zang wordt ondersteund, waardoor het af en toe zelfs als een musical aandoet (de scene met de Sirens bijvoorbeeld, werkelijk mag-ni-fiek!). Vreselijk grappig, prachtig gefilmd, geweldig geacteerd - al blijf ik erbij dat Clooney ietsje té cool wil zijn. Maar Tim Blake Nelson, John Turturro, John Goodman, Michael Badaluco.. formidabel. Half puntje erbij, max score voor O Brother. En daarmee zelfs een half punt boven 'Fargo'.

Lollige film, met enkele zeer mooie en leuke scenes. Ook voor mij de beste Coen tot nu toe, maar dat resulteert toch niet in 5*.

Al die positieve reacties verbazen mij hier toch, want zo speciaal is deze film toch eigenlijk ? Goed uitgevoerde comedie, met leuke personages en enkele lichtkomische scenes, die makkelijk wegkijkt. Maar meer dan een leuk tussendoortje kan ik er ook niet van maken. De muziek begon na een tijdje toch echt zwaar op m'n zenuwen te werken, en het acteerwerk bengelt tussen normaal-komisch en over-the-top, maar is eigenlijk geeneen van beiden, waardoor het af en toe toch wat verveelt.

Ik maak er een 3.5* van, maar mede door de muziek wil ik deze liever niet meer zien de eerst komende jaren. Verder wel goed geamuseerd.

Mijn tweede Coen film. Een tijdje geleden mocht ik het prachtige Fargo aanschouwen, gisteren was het tijd voor O Brother, Where Art Thou. En wat heb ik opnieuw ontzettend genoten tijdens deze film, werkelijk geweldig! Heerlijke sfeer, geweldige muziek en de film weet bijzonder goed te boeien; de tijd vliegt voorbij. Verder een hoop leuke bijrolletjes (Stephen Root is altijd geweldig) en George Clooney speelt één van zijn allerleukste rollen.

Pracht van een film. 4,5 sterren!

Een heerlijke film!
De sfeer is zo prachtig; het sepia filter en de prachtige natuurshots in combinatie met de perfecte score; een van de meest sfeervolle scores.

De drie hoofdrolspelers zijn een maf trio. Dit is denk ik de leukste Clooney rol die ik ken. Die haargelobsessie is erg grappig, ook als hij een keer wakker schrikt en in paniek roept 'my hair!'.
John Turturro heeft vrij weinig tekst, da's wel een beetje jammer. Tim Blake Nelson is de perfecte schlemiel.
John Goodman bewijst weer eens een van de beste bijrolacteurs te zijn. Grappig om te zien hoe ze die klap op hun kop niet zien aankomen en zodra Goodman met die tak in aanslag staat en er al een heeft neergemept, Clooney volledig verrast stijf stil staat.
Die bankovervaller is trouwens ook erg geestig. Vooral op het moment dat hij afdruipt met depressie.

Voor elke Coen film die je kijkt is de tweede keer dat je de film ziet een bijzondere ervaring. De natuurlijke neiging om de eerste keer vooral op het plot te letten, maakt dan meer plaats voor genieten van karakters en sfeer.
Ik zag de film een paar jaar geleden voor het laatst. Deze week gezien op een zwoele zomeravond met de deuren en ramen open. Dat surround windje past goed bij deze film.

4 sterren, maar ik neig sterk naar 4,5

Het gekke is dat ik na het geniale The Big Lebowski toch altijd met lichte tegenzin aan een Coen film begin. Misschien is dat ook wel het 'Coen effect' (voor mij), want elke keer weer geniet ik met volle teugen. Zag gisteren deze en Barton Fink en beiden waren fantastisch. Prachtige rollen van vooral Clooney en Goodman. Het ziet er zoals altijd schitterend uit. Absurde, hilarische typetjes en warme, prachtig geregisseerde scènes. De muzikale stukjes vond ik erg leuk en de muziek van de film zelf is ook dik in orde. Het zijn zo langzamerhand 'een' van mijn favoriete regisseurs te worden.

Beetje tweeslachtig gevoel bij deze film nu ik em vannacht heb gezien.

Het verhaal is erg leuk, vooral als je Homerus een beetje kent is het een geestig feestje van herkenning. Leuke personages en dan met name george clooney met zijn haar obsessie. De bijrol van de bankovervaller vond ik echt briljant! erg gelachen om hem. John Goodman was prima, maar vond Turturro veel minder dan in the big lebowski of een film die weinigen wat vinden mr. deeds. Hij balanceert hier tussen redneck accent en zijn spaanse toontje en het stoort me.

Verder vond ik ook de muziek echt afgrijselijk. Ik werd echt helemaal gek van dat rauwe western gezeik. Echt een serieus minpunt.

Al met al goed verhaal waarin de humor mooi verweven zat niet, niet dik er boven op, acteurs die het over het algemeen prima deden. Muziek om gek van te worden. 3,5*

Zo, dat was de tweede creatieve bewerking van de Odyssee die mij binnen korte tijd werd voorgezet. Eerder heb ik al van de versie van deze drie doldwaze amerikanen mogen genieten. Mochten ze ooit een theater bij je in de buurt aandoen dan kan ik ze zeer aanbevelen.

Maar goed O' Brother... van de broertje Coen. Films van de Coens hebben altijd iets ongrijpbaars vind ik. Je weet, deze film speelt in Mississippi jaren '30 vorige eeuw maar dan wel een Mississippi uit een parallel universum. De sfeervolle, mooie en kleurijke personages en landschappen. De zaken die meestal net wat anders lopen dan verwacht en de vrij bizarre avonturen waarin de hoofpersonen altijd min of meer ongewild in terecht lijken te komen. Het schept een soort van fantasievol realisme extra kracht bijgezet door de mix met werkelijk bestaande karakters, plaatsen en gebeurtenissen. Zoals hier in O'Brother... bv. de legende van de bluesgitarist die zijn ziel aan de duivel verkocht. Ook ben ik er zojuist achtergekomen dat Babyface Nelson en Pappy O'Daniels ook ooit daadwerkelijk dezer aardkloot hebben bewandeld. Al die verwijzingen, de vage scheidslijn tussen realiteit en fantasie het maakt een Coenfilm bijna altijd tot een fijn staaltje cinema waarvan ik erg kan genieten.
En ja, hier konden de prachtige beelden, geweldige dialogen en maffe figuren die deze film bevolken me ook weer bijzonder bekoren. En dan vergeet ik nog bijna de geweldige muziek in deze film, die past echt perfect in het plaatje, wat een geweldige sfeer. Volgende keer ga ik deze film kijken op een warme, zwoele zomeravond, lijkt me erg passend.

4* voor O'Brother... met dank aan The One Ring die deze film voor mij tipte

Wat is het toch met die films van de Coens dat ervoor zorgt dat je er altijd weer snel naar terugkomt om ze nog eens te bekijken? Gisteren O Brother weer gekeken en ik begin hem duidelijk steeds meer te waarderen. Het is gewoon een heerlijke film om te bekijken. De typische fantasie van de Coens laten je van het ene in het andere avontuur vallen, zonder ook maar een moment in te zakken. Elke situatie is weer even boeiend en niets is te gek in de gezellige crisisjaren van de Coens. De acteurs hebben zichtbaar lol in hun rollen (begrijpelijk natuurlijk). De soundtrack is een van de meest aanstekelijke ooit en de cinematografie is prachtig. Ik heb er nu eigenlijk nog nauwelijks wat op aan te merken. Alleen dat goede met die senators had er van mij wel uit gemogen, want dat willen we eigenlijk niet zien. We willen de avonturen van het trio door laten gaan.

Als ik hem naast mijn andere favoriete Coens leg is de beoordeling lastig. Hij is niet zo grappig als The Big Lebowski en niet zo goed gemaakt als Fargo. Maar qua fantasie en creativiteit is deze de beste. Ik klikte net op een beoordeling van 4,5*, maar eigenlijk doen alleen 5 sterren deze film recht. De Coens blijven wel scoren bij mij.

De eerste keer dat ik hem zag vond ik hem iets teleurstellend, maar de 2e keer beviel O, Brother al een stuk beter. De veelgeprezen soundtrack is heerlijk en de film zit vol fijne zijweggetjes. Verder is Clooney in topvorm.

3,5*.

Nee, die films van de Coen brothers kunnen me niet boeien. Fargo ging nog, maar the Big Lebowski en deze film vind ik echt helemaal niks. Net zoals in the Big Lebowski is de humor voor mij ver te zoeken. Daarnaast zijn de karakters niet meer dan typetjes met rare accenten en irritante maniertjes. Op de hoes van de DVD stond verder: 'naar het verhaal van de Odyssey'. Op de scêne met de sirenen na, waar het letterlijk gezegd werd, heb ik weinig parallelen kunnen ontdekken. Nee, deze film is een goedkope poging Amerikaanse mythologie te schrijven. Ik kan hier niet meer dan 2.5* voor geven.

Na Miller's Crossing nu O Brother, Where Art Thou? gezien. Nu eindelijk het komisch aspect van de Coen brothers gezien.

Een lekker feel-goodmovie is dit. Prachtige dialogen met leuke personages. Een neger die z'n ziel verkoopt aan de duivel, een blinde man die helderziend is, manisch depressieve bankberover en nog vele andere prachtige personen.

De film begint heel erg sterk. Prachtige beeld als de drie, vastgeketend door het veld ontsnappen. Visueel prachtig. Ik vind het begin van de film veel sterker vanwege die beelden. Mooie weergave van de natuur in mooie gele kleuren. Een komedie die er zo mooi uitziet heb ik nog nooit gezien.

De muziek vond ik ook dik in orde. Het is niet de muziek waarvan ik houd, maar het werkt wel. De muziek past precies bij de beelden. Ook het nummer dat wordt opgenomen is erg leuk.

Als Everett en Pete bij de vrouw van Pete aankomen valt de film een beetje dood vind ik. Everett en Pete zijn toch minder leuk met z'n 2en dan met z'n 3en. Maar het stuk met de KKK is wel hilarisch. Prachtig ook de speach van de Homer Stokes over wat de groep wel niet misdaan heeft.

Daarbij vind ik het vingertje naar het racistisch Amerika ook mooi gemaakt. Leuk dat de overige gevangenen in de film allemaal pikzwart zijn. Duidelijk het beeld van de gevangenissen in Amerika.

Maar zoals ik al gezegd had, de film viel een beetje tegen, in het midden. Daarbij vond ik ook niet alle grappen geslaagd en moest ik niet continu lachen. Alles bij elkaar 3,5 ster voor deze goede film.

Weer een heerlijke Coen film. Prachtige, absurde en vooral erg humoristische belevenissen in dit avontuur. George Clooney zet een goede prestatie neer en heeft duidelijk de overhand. Ondanks dat doet de rest van de cast het ook goed. De film toont prachtige gebieden en (redelijk) leuke muziek. Dikke voldoende!

Geestige film met prachtige personages en ingenieuze ontwikkelingen. De film schetst half een tijdsbeeld en is half fantasie, wat soepel in elkaar valt en vrij uniek aanvoelt. De verwijzingen naar de Odyssee gaven het ook wel wat extra smaak, het voelt ook wel aan als de Odyssee, maar dan maffer. Vooral Clooney laat zien dat hij wel overweg kan met een grappig karakter, wat ik toch niet meteen van hem had verwacht. Die onzin met de schat en dan al die bakjes Dapper Dan die voorbijdrijven aan het eind . Maar het sterkste punt is het einde als alles samenkomt wanneer ze op dat podium staan en die politici hun verbale gevecht uitvechten

Niet mijn favoriete Coen (van de 3 die ik er zag ), maar wel degelijk een vette komedie met onvoorziene plotontwikkelingen die blijft vermaken. Beste vondst was dat ze zo mateloos populair werden door dat plaatje.

3,5*

Wederom een vermakelijke, bijzondere en sfeervolle film van de Coen's. Met heerlijke muziek. Goed.

Erg vermakelijke komedie van de Coens weer.

Dit keer een luchtig avontuur verhaaltje met tal van grappige personages, en een erg lekkere sfeer. Vond ook dat de Coens hier wat meer aandacht besteden aan de visuele kant dan bijvoorbeeld bij Burn After Reading. Sfeer wordt ook ondersteund door een aardige soundtrack, met als hoogtepunt toch echt dat nummer van de 'Soggy Bottom Boys', helemaal als ze dat op het podium gaan spelen .

Acteerwerk was best aardig, van de drie vond ik alleen Tim Blake Nelson wat minder, af en toe zelfs irritant. Verder erg leuke bijrollen van onder andere John Goodman en Michael Badalucco. Toch steekt Clooney er ruim bovenuit, toch ook door alle haar grappen: "Well, as soon as we get ourselves cleaned up and we get a little smellum in our hair, why, we're gonna feel 100% better about ourselves and about life in general".

3.5 ster.

Hier wordt ik vrolijk van de muziek en prachtig uitgevoerde film

Sterke cast en voldoende humor.

erg leuk was dat stukje klux klux klan deed me aan een andere fil denken

4,5 ster

Reclames waren inderdaad zelden zo irritant als bij deze film. Een film die overigens wel aardig was; hij kwam wat langzaam op gang, kende een paar leuke momenten en ging vervolgens weer iets te lang door. De soundtrack vormt het hoogtepunt van de film, en de acteerprestaties van Turturro en Blake Nelson mogen er ook zijn; aan Clooney kon ik echter maar niet wennen: hij was gewoon George Clooney, maar dan met een snor en wat opmerkingen over zijn haar. Een aardige film.

3,0*

Wat heb ik gisteren toch weer genoten van O Brother. De sfeer die door de broertjes op het doek getoverd wordt is gewoon onovertroffen. Wat voornamelijk te danken is aan de geweldige dialogen van het arsenaal aan heerlijke typetjes en de fantastische soundtrack. De ene na de andere geniale scene volgt elkaar op, die allemaal één ding gemeen hebben; ze toveren stuk voor stuk een gigantische glimlach op m'n gezicht.

Na de 4e kijkbeurt van deze film is O Brother, Where Art Thou definitief toegetreden tot mijn lijstje van favoriete Coen films (die sowieso al niet kort is) en verhoog ik mijn stem naar 5*.

Afgelopen vrijdag deze film weer eens gezien. Derde keer was en wederom was het genieten geblazen. Heerlijk om te zien hoe de Coens met kleuren spelen en wederom de perfecte acteurs voor de hoofdrollen hebben gecast. Tim Blake Nelson ziet er echt stupide uit evenals John Turturro, die ook lekker gek doet. Geroge Clooney is de enige van het stel die af en toe nog enigszins "normaal" overkomt, maar ook hij kan zich lekker uitleven en vooral zijn haarobsessie is uitermatige grappig.
Met de sfeer zit het ook wel goed, dankzij de prima aankleding en vooral aanstekelijke muziek van de film. De tijd vloog weer voorbij en de films van de Coens blijven bij na herziening altijd staan als een huis, zo ook deze!

4,0*

Hier ben ik het geheel mee eens, O Brother, Where Art Thou? krijgt zeker het 'hate it or love it' stempel. En ook ik behoor tot de gelukkigen die er love it op kunnen drukken. Echt een heerlijke film: ontzettend droge humor, fantastisch uitgewerkte typetjes en een aaneenschakeling van rare, en ontzettend grappige, gebeurtenissen. Topfilm!

4*

Leuke film die zich afspeelt in het diepe zuiden van de VS in de jaren 30. Drie gevangen ontsnappen en gaan op zoek naar een schat (die er niet is) en proberen de wet voor de blijven.

Zoals gezegd een leuke film, alleen hangt het verhaal nogal als los zand aan elkaar, het is dan ook meer een sfeer-film. De muziek in deze film is echter geweldig en dat schept ook meteen een leuke sfeer.

Deze film haalt het niet bij de Big Lebowski, een eerdere Coen brothers film (ook met John Goodman). Al met al wel een aanrader.

Leuke liedjes, leuke grappen, leuk verhaal met verwijzingen naar Homerus' Odyssee en dat allemaal in één van de leukste settings die in de US of A te vinden is, namelijk in de zuidelijke staten . Wel een hoog 'goh wat toevallig allemaal'-gehalte, maar dat doet haast geen afbreuk aan deze komedie.

Deze vakantie de soundtrack in de auto een aantal keer geluisterd. Toen de film thuis weer eens bekeken. Erg leuk om alle liedjes in de film terug te horen. Fijne film!

Heerlijke film. Goede sfeer, locaties en acteerwerk. Vooral in het begin wel kunnen lachen. Ook wel wat leuke plottwisten.

4*

Met een Coenfilm weet je vooraf al dat je iets krijgt wat afwijkend is.

Vooral qua karakters. Noem bijvoorbeeld eens een film op met iemand zoals The Dude. Wat mij betreft heeft hij weinig concurrentie. Natuurlijk zie ik vaak genoeg bizarre figuren in een film, alleen de Coens zijn 1 van de weinige die er zo'n geslaagd geheel van kunnen maken.

Coen films komen vaak aan op drama met komedie. Burn After Reading en Fargo zijn best zwaarmoedig bijvoorbeeld, maar ik vind het knap dat de komedie zo mooi samensmelt met het drama.

Daarbij weten ze altijd de acteurs zo ver te krijgen dat ze altijd perfect in hun rol zitten. Dat allemaal in combinatie met een leuk, origineel en interessant verloop van het verhaal, mooi camerawerk en een vaak een prima soundtrack.

O Brother, Where Art Thou? ligt het dichts in buurt bij een komedie vind ik. Big Lebowski ook, maar deze net iets meer. Toch hebben alle films een serieuze ondertoon, alleen bij de 1 (qua film) valt het wat meer op dan bij de ander.

O Brother, Where Art Thou?

Een dikke 3,5*

Ooit toen hij net uit was gezien, en in me herinnering nog wel oké. Dus nog maar eens gekeken, maar viel me tegen.

Qua inhoud meer te bieden dan de standaard comedy, verder zou ik het niet heel erg avontuur noemen. Verder is de film vaak iets te onserieus en de komedie kon me op de een of andere manier niet raken. Zeker grappige momenten en grappige concepten, alleen niet op de juiste manier gebracht. Misschien te onserieus of te subtiel, ik weet het niet, maar het werkte gewoon niet voor mij.

Muziek vond ik ook niet altijd even leuk.

Aan de film is zeker wel te zien dat de regisseur films kan maken, alleen dit is gewoon not my cup of tea..

Komedie die lekker wegkijkt maar eigenlijk niet zo'n spectaculair verhaal verteld.

De hoofdpersonages worden op de juiste manier neergezet en krijgen een ongeveer gelijk aantal speelminuten.

Gelukkig maar, dat Clooney niet alle aandacht naar zich toezoog.

Leuke bijrollen van Babyface Nelson en John Goodman.

Je ziet hier duidelijk de hand van de Coen broertjes in. Het verhaalverloop, de aandachtspuntjes, de cameratechnieken,...

Ze slagen er wel iedere keer in een apart vertersel voor te leggen, maar toch mist het meestal dat ietsje meer, dat echt tot verbazing leidt.

*** 1/2