127 Hours (2010)

Ik ben een horror fanaat, en heb door de bruutste scenes met een glimlach op m'n gezicht gezeten. Maar bij deze film trok ik het niet... Ik moest even weglopen. Ik denk dat het te maken heeft dat je weet dat dit echt gebeurd is, de aanloop naar het moment toe, de soundtrack en manier van filmen.

Mijn vrouw heeft me vreselijk zitten uitlachen... "Zie hem gaan.. de horrorfreak!". Ik heb gewoon een goed inlevingsvermogen...

Verder is het een prima film die weet te boeien ookal zit je anderhalf uur naar iemand te kijken die vast zit in een kloof.

Komt ook omdat het een realistisch tintje heeft, dan kan het vaak wat smeriger aanvoelen. In een Saw(uiteraard weer die vergelijking)film is het zo over de top dat ik het niet meer ranzig kan vinden.

Ben het hier wel degelijk mee eens!!!

De film startte lekker snel, fris en avontuurlijk, maar nadat............werd direct de snelheid uit de film getrokken. De film kon mij verder dan ook niet boeien. Vind ik jammer, maar het kan ook niet anders als je het verhaal kent.

Tsjah, wat is snelheid eruit trekken? Als iemand vast komt te zitten kan je nou eenmaal geen actie verwachten. Ik vind het knap hoe ze juist de langdradigheid vermijden.

Vooral het creatieve camerawerk maakt het een genot om naar dit 'saaie' verhaal te kijken en wist mij mede daardoor tot het eind geboeid te houden.

Begrijp me goed!! Het is een prima verfilming van een rampzalige gebeurtenis, echter kon ik mijn concentratie niet langer vasthouden nadat hij in die spelonk vast kwam te zitten. Daar begon, voor mij, de "onvermijdelijke" vertraging van de film, die mij niet meer kon boeien.

Wel jammer dat zo'n stukje op voorhand al niet goed kan doen bij jou. Dit zijn juist de beste stukken van de film. Het begin is slecht een oppervlakkige intro van zijn personage. Het echte acteerwerk komt pas als hij vast komt te zitten. En om het een vertraging te noemen, ik vind van niet. Er gebeurt eigenlijk constant wel iets in de film.

mooie prent met iets te veel visuele pretenties en die bij het narratieve iets te veel aan de oppervlakte blijft kabbelen. een knappe 3

ik heb het boek "between a rock and a hard place" van aron ralston, waar deze film op gebaseerd is gelezen, werkelijk facineerend verhaal...film moet ik nog zien, maar kan voor mij niet tegenvallen.

vind het meer een drama en vond hem tegen vallen jammer

Meer een drama dan wat? Eerste genre hierboven vermeld is ook drama.

Het was een goede film, maar geen leuke film. Ik vind het zelfs een beetje vreemd om hem te raten, omdat het gewoon is zoals het is.

Wat is daar nu vreemd aan?

Je beoordeelt toch de manier hoe een verhaal is verteld en niet het verhaal zelf.

Precies, ik kan het verhaal zelf niet beoordelen, dat maakt het gewoon een stuk lastiger.

Los van het feit dat ik je sowieso niet meer kan volgen, geef je de film 5 sterren terwijl je moeite hebt om te stemmen?

Ik snap ook geen hol van jou stuffie. Wat is er lastig aan om te beoordelen? 127 Hours is toch een behoorlijk rechtlijnige film zonder mindfucks of lastige trucjes.

Wat een overweldigend sterk episch einde!

Festival, Geniale keuze, zoals hij dat al vaker deed.

Ik vond de film erg tegen vallen. De beelden van de cola en het denkbeeldige gesprek met hemzelf in een talkshow vond ik heeel nice maar verder hadden ze wat mij betreft de film 3 kwartier in kunnen korten. Hij zat daar 127 uren vast ja wauw maar dat is na zo veel beelden van hem tussen de rotsen wel duidelijk. Dit vulden ze dan op met flashbacks naar zijn geliefde waarmee Boyle inspeelt op het sentiment van de kijker maar naar mijn mening was dit écht te zoetsappig. En dat er dan aan het einde bij vermeld wordt dat hij zijn geliefde gevonden heeft. Jezus wat een amerikaans melo-dramatisch gebrabbel. Daarbij vond ik de muziek vaak ook slecht.

Tsjah, je kan het zoetsappig noemen. Als jij daar dagenlang vast zit kan ik je 100% garanderen dat het er op een gegeven moment ook zo aan toe gaat. Dat je spijt krijgt van de vele dingen die je hebt gedaan. Vaak komen mensen die in benarde situaties hebben gezeten ook ontzettend sterk terug in hun leven, omdat ze het hebben leren te waarderen.

Je kan het melo-dramatisch noemen, ik noem het realistisch. Dit soort gebeurtenissen zijn in real life nou eenmaal ook zo.

En langdradig, tsjah... als je ziet dat iemand 127 uur vast zit tussen een rots en je ziet dat de film ruim anderhalf uur duurt. Wat verwacht je nog meer?

Misschien moet je is Buried gaan kijken ben benieuwd wat je van zo'n film vindt.

Mom, I love you. I wish I'd returned all of your calls, ever.

Hele bijzondere ontroerende film. Kreeg mijn interesse wanneer ik meerdere keren de vergelijking met ''Into the Wild'' hoorde voorbij gaan, sowieso al een reden om te kijken. Daarnaast sprak het plot mij zeer aan en Danny Boyle doet het altijd wel aardig in mijn stem gedrag. Genoeg redenen om te kijken dus.

Hoewel ik de vergelijking met Into the Wild snap, vind ik hem niet geheel terecht. De films heb ik, nu, beide heel hoog zitten maar de verschillen zijn prima te overzien. Mocht into the wild je dus totaal niet aanspreken, geef deze film dan alsjeblieft nog wel een kans. Ik merk gelijk al dat ik iedereen wil vertellen over deze film. Hij maakt je enthousiast, en dat is goed. Ik ga niet moeilijk doen over technische dingen en ook qua verhaal was alles dik in orde. Wat bij mij de film zo goed maakte was dat het karakter, Aron, zo verschrikkelijk goed was. Echt een mooi mens als je het zo mag noemen. Geeft fouten toe, probeert dingen op rijtjes te zetten, prachtig om hier een glimp van mee te krijgen. Ook het mooie van deze film is dat de film verder gaat dan het vrij heftige ongeluk. We krijgen meerdere kanten te zien, maar toch allemaal via Arons perspectief. Daarnaast heeft deze film mij ontroert, iets wat niet zo snel gebeurd en zeker niet de laatste tijd. Kreeg echt even tranen in mijn ogen het laatste kwartiertje (mede dankzij de prachtige muziek!) en stond er eigenlijk zelf van te kijken. Werkelijk waar een pracht staaltje film, iets om in je eentje te kijken om je helemaal in 127 hours te verliezen. Jammer van de korte speelduur maar je had wel een zelfvoldoening wanneer de film stopte, ik had er vrede mee. 4,5 ster en een enorme aanrader voor mooi avontuur wat je hart vast grijpt, en voorlopig niet los laat.

Een arm voor een leven

Boyle weet hoe hij een simpel "Readers Digest" gegeven boeiend moet uitwerken. De film flitst zo voorbij en verhaalt over de ijzersterke wil van Aron Ralston, die voor de keuze tussen leven en dood stond. Het camerawerk is weer gekruid met kleine visuele extravaganties, typisch voor Boyle. Prachtige ideeën zijn bvb die montage van frisdranken wanneer hij zit af te zien van de dorst of de TV-show simulatie . Ook niks dan lof voor de soundtrack. Daar keek ik evenveel naar uit als de film zelf. Verder zijn de natuurshots een genot voor het oog. 127 Hours is een ode aan het leven, die je bij de maag neemt; Ik zou niet kunnen wat Ralston gedaan heeft... Dit roept werkelijk respect op; wie de film minder dan 2,5 geeft zou zich diep moeten schamen.

Goed. Tussen 3,5 en 4,0, wordt 4 vanwege This is no Slurpee

Vandaag gaan zien, let's see what Danny Boyle does with me =)..verwacht veel van zijn camera werk =)

Steeds als ik de cover zie, denk aan een Pixar animatie film. Niet goed...

Ten eerste wat is er mis met pixar?

En een mening over de film zelf lijkt me beter, heb je de film wel gezien? Heb je die opgeblazen shaggy gezien?

Ik vond dit een beetje een gelijkaardig geval qua film als Buried, waar het hoofdpersonage ook steeds op dezelfde locatie zijn lot afwacht.

Maar hier krijgt hij wel regelmatig visioenen, waardoor het veel aangenamer kijken is.
In tegenstelling tot Buried heb ik nu niet steeds op mijn uurwerk gekeken.

Het moet wel vreselijk zijn om eerst uw arm te moeten breken en vervolgens af te snijden (zonder scherp mes).
Ik weet wat het is van een arm gebroken te hebben, nog maar drie weken geleden mijn bovenarm rats afgeknakt.

3,5 sterren.

Er is niks mis met pixar en ik heb deze film gezien. Vond het langdradig. Misschien omdat ik me niet in de persoon kon verplaatsen...

Jij hebt de film dus niet gezien.

Ik vind Olbo's bewering niet eens zo raar, vind de poster ook wel iets fantasie-achtigs hebben en voor iemand die de trailer bijvoorbeeld niet heeft gezien kan het een andere indruk achter laten dan waar de film werkelijk voor gemaakt is. Dat Olbo dit combineert met Pixar is zijn idee. Jammer dat je de film te langdradig vond, vond hem persoonlijk juist vrij kort en circa 90 minuten lijkt mij vrij normaal voor een film.