Daylight (1996)

Conventionele actiefilm, geschreven op het lijf van Stallone, de eenzame held die eigenhandig een grote ramp tracht te voorkomen. De film is zeer voorspelbaar en ontbeert alle gevoel voor menselijke warmte. Je kunt zeer duidelijk zien dat regisseur Rob Cohen de rampenfilms uit de jaren '70 goed bestudeerd heeft...

Ik vond het wel een hele spannende film. Het is niet zo dat ik op het puntje van mijn stoel zat, maar slecht vond ik het zeker niet. Ik vond deze film zelfs leuker dan cliffhanger. Daar was het begin ijzersterk maar later vond ik het flink afzakken. Deze film bleef wel spannend naar mijn idee.

Wel een aardige film met leuke actie scènes, Stallone acteert goed.

Maar verder niks bijzonders.

Ik geef 'm 3 sterren.

Ja, voor een Stallone-film vind ik hem ook wel gaan....

Het claustrofobische gevoel dat de film overbrengt is verder wel het enige wat deze film niet totaal cliché maakt!

Op zich wel een aardige film maar sommige dingen waren wel héél voorspelbaar. Sommige dingen waren ook zo onrealistich zoals bijvoorbeeld die hond die opeens weer leefde....maar ondanks dat waren er ook een heleboel dingen die wel klopte. Een goeie film naar mijn mening, niet de beste van Stallone maar niet zijn slechtste...dat zeker niet.

Vanwege de vermakelijkheid en het onderhoudende aspect van deze clichématige rampenfilm, valt het allemaal nog enigszins te pruimen. Maar het houd niet over. Redelijk.

Aardige film met een paar goede scènes. Geen topper maar wel leuk om eens gezien te hebben.

Heerlijke clichématige actie/rampenfilm. De groep overlevenden is natuurlijk een samengeraapt stel van stereotypes, maar Daylight is gewoon genieten. Een heerlijke locatie, een 80's actieheld, een vlot script en op momenten indrukwekkende special effects zorgen voor een van de betere rampenfilms. Genoten.

3,5*

Cliché, dat wel, maar de opzet is leuk. Stallone is sympathiek. Verder beetje te veel personages. Maar kijkt wel lekker weg.

Niet de beste Stallone film, maar je moet hem toch maar credits geven voor het keer op keer presteren om weer in een ander soort actiefilm dan zijn vorige terecht te komen. Het probleem met rampenfilms blijft toch het gemis van een badguy, waardoor de hele situatie vooral hopeloos aanvoelt, maar bij Daylight werkte het prima door de continu verergerende situatie van de groep overlevenden.

Net als bij Dragon: The Bruce Lee Story gooit Cohen er af en toe een te grote portie sentimentaliteit (ondersteund door de soundtrack) in, waardoor het op het randje van zoetsappigheid hangt. Gelukkig slaat hij hier niet te ver in door, want dat had een actiefilm als deze echt geen goed gedaan. De dialogen zijn verder niet heel denderend en de uiteindelijke ontsnapping is werkelijk hilarisch, maar zolang de explosies elkaar op blijven volgen en Stallone zichzelf kan zijn is er niets mis.

Extra puntjes nog voor de leuke rollen van de immer schone (en hier heerlijk neurotische) Brenneman en de arrogante Mortensen. Daylight is absoluut niet goed en staat onder Cliffhanger, Judge Dredd en het gros van de Rambo/Rocky films, maar vermaakt prima.

Deze rampenfilm vond 'k zeker de moeite om eens te (her)bekijken. Hij bevat voldoende spanning om je 2 uren aan het scherm gekluisterd te houden.

Goeie actiefilm waarin een ondergrondse tunnel instort en een groep overlevenden zoeken naar een uitgang. De film heeft een voorspelbaar verloop en zit vol clichés die bij het rampen-genre horen. Maar het geheel blijft onderhoudend en bevat een flink aantal spectaculaire en spannende actie-scenes. Het is zeker niet de beste rol van Sylvester Stallone, maar hij is wel geknipt als de heroïsche reddingswerker.

Het hoort dan wel bij het genre, maar zo irritant als de personages in Daylight zijn, heb ik ze zelden meegemaakt. Oef, wat heb ik me daaraan geirriteerd. Ook is het acteerwerk bedroevend te noemen en vond ik zelfs Stallone maar matig.

De film is redelijk vermakelijk al het een kwartiertje korter gemogen (en gemoeten). Maar neem je de film met een flinke korrel zout en neem je alle cliche's op de koop toe, zoals logisch met dit genre, kom je de avond wel door.

2,5*

Matige actie/dramafilm met Sylvester Stalone in de hoofdrol. Stalone speelt in deze film de rol van de uit de gratie gevallen chef van de Emergency Medical Services. Stalone is natuurlijk de enige die hen kan redden. Stalone blinkt zoals gewoonlijk niet echt uit in acteren en ook de rest van de cast is niet heel goed bezig.

De mensen die in de tunnel opgesloten zitten zijn o.a. een schildersfamilie, een schrijver, een bejaard stelletje een bekende actieheld en een aantal jeugdige overvallers. Stereotieper kun je ze zowat niet tegen komen. Helaas worden de karakters in de film totaal niet uitgediept. Hierdoor boeit het totaal niet, wie het avontuur wel of niet zal overleven.

De actie en spanning is nog best redelijk, hoewel sommige dingen misschien wat onwaarschijnlijk zijn, blijft het redelijk geloofwaardig. Tja het vermaakt nog enigszins, maar daar is alles dan ook wel mee gezegd.

2,0*

Daar ik de film, gratis, op de kop heb kunnen tikken heb ik hem nogmaals bekeken.

En ik vind de film nog steeds goed en een prima fil voor een avondje cinema.

Vrij slecht.

Niet dat ik een goede film verwacht had, maar na het verdwijnen van macho Roy Nord verdwijnt ook het laatste beetje humor en is de rest een opeenstapeling van veel te veel sérieux. Weg is het kijkplezier.

Sylvester Stallone zet hier ook een beschamend slechte rol neer. Komisch talent heeft hij niet, dus probeert hij maar een gekrenkte held neer te zetten op een serieuze manier, wat dan wel weer een paar glimlachjes teweeg brengt.

Ook andere acteurtjes zijn niet al te best. Viggo Mortensen steekt er dan ook met kop en schouders bovenuit.

Verder is dit qua aanpak cliché genoeg. Helaas zijn er midden jaren 90 veel betere actie- en rampenfilms verschenen waardoor dit toch wel het kaf is.

2

Simpel.

Weet niet goed hoe of wat, maar had tijdens het kijken het idee dat ik deze laatst al een keertje gezien had. Of misschien een stuk ervan? Of misschien is het gewoon m'n geheugen dat me parten begint te spelen, maar het was in ieder geval niet de eerste keer dat ik deze film zag.

't Is een actie/rampenfilmje zoals er wel meer gemaakt werden. Een bont groepje onfortuinlijke mensen komt vast te zitten, de held van dienst gaat met gevaar voor eigen leven de boel redden. Held van dienst is ditmaal Stallone, kan ik niet zo goed uitstaan, maar valt op zich nog wel mee in deze film. Al zijn er nog steeds genoeg momenten waarop het té duidelijk is dat hij niet kan acteren.

De opzet is verder redelijk eenvoudig. Een hindernissenparcours waarbij er af en toe een slachtoffer valt. Niet te veel, het moet heldhaftig blijven uiteraard, maar net genoeg voor het nodige drama. Hoort bij het genre maar veel toevoegen doet het niet, het gaat toch vooral om de actiemomenten. Die zijn op zich nog wel redelijk. Effecten zijn wat verouderd ondertussen, maar voor het grootste deel wel geloofwaardig, volgens mij voor de acteurs ook best een redelijk fysiek filmpje.

Cohen is niet bepaald een geweldig regisseur, deze film niet bepaald geweldig, maar als lompe actiefiller valt het nog wel uit te zitten.

2.0*

Hey. I was born 6 months premature. My own mother could'nt keep me in

De jaren '90 en Sylvester Stallone, ik vind het een aangename combinatie. Het was een decennium waarin hij onder andere Cliffhanger, Judge Dredd, Cop Land en Demolition Man maakte en die behoren toch wel tot zijn vermakelijkste werken. Daylight was zo'n film die ik alweer geruime tijd had liggen, ooit eens gekocht ten tijde van de eerste Expendables toen ik wat meer van de sterren van de franchise wou zien, maar die altijd stof lag te verzamelen. Ik was echter gisteren aan het terugrijden van mijn werk en stond in file in een tunnel en dacht: hmm, wat zou er gebeuren als hier nu eens een ontploffing gebeurde.

En dat is uiteraard het uitgangspunt van deze Daylight waardoor ik gisteravond besloot om dit dan toch eindelijk eens op te zetten. Had er niet waanzinnig veel verwachtingen van, maar ik snap eerlijk gezegd niet wat er hier zo verkeerd aan is. Rampenfilms steunen nooit echt veel op logica of op slimme personages en dat is bij Daylight niet veel anders. Bij veel beweegredenen van de personages kun je dan ook de wenkbrauwen fronsen, maar dat neemt niet weg dat dit wel een heerlijke film is geworden. Een spanningsboog die gedurende heel de film strak gespannen staat, al had het feit dat Madelyne ook nog achterblijft dan weer niet gehoeven, en een occasionele dood die het toch nog ietwat realistisch houdt. Geef nu toe, zo'n rampenfilm waar het selecte groepje het compleet weet te overleven is toch ook niet leuk. Sowieso wel kudos voor regisseur Rob Cohen om de claustrofobische sfeer gedurende lange tijd goed vast te houden.

Een film die Sly op het lijf is geschreven. Naar het schijnt heeft hij de rol enkel en alleen geaccepteerd omdat hij van zijn claustrofobie af wou (dezelfde reden waarom hij indertijd Cliffhanger wou maken, toen leed hij aan hoogtevrees), maar Stallone is gewoon erg in zijn nopjes. Toegegeven, misschien wat te weinig one-liners (hoewel dit toch ook een soort film is waar dat niet echt zou passen), maar eigenlijk weinig op aan te merken. Wel jammer dat Viggo Mortensen zo snel de film verlaat, vond het nog wel een fijn arrogant personage. Met Amy Brenneman is er nog een leuke afwisseling ten opzichte van dat testosterongeweld van een Stallone en die doet het ook behoorlijk. Let ook vooral nog op een Sage Stallone, zoon van Sly, in een verwaarloosbare rol als één van de gevangenen die mee vast zitten in de tunnel.

Zo'n rampenfilm van tijd tot tijd, ik kan het altijd wel waarderen. Het probleem met de hoogdagen uit de jaren '70 is dat die films toch wat te hard lijden onder de effecten en daar heeft Daylight meer dan 20 jaar later verbazingwekkend genoeg nog geen last van. In ieder geval weer één van de leukste rollen van Stallone en gewoon in het algemeen een erg fijne film.

4*

“Get them back to daylight.”

Redelijke rampenfilm. Het grote manco van Daylight zijn de bloedirritante en onuitstaanbare personages. Stallone is de held en Brenneman doet het ook goed, maar voor de rest halen de personages het bloed onder je nagels vandaan. De hond is nog het sympathiekst. De ineenstorting van de tunnel en de special effects zien er behoorlijk uit, en er zitten ook wel wat spannende momenten in de film. Probleem is alleen dat het je weinig kan schelen wat er met deze personages gebeurd. En dat is toch wel belangrijk.

Heerlijke rampenfilm. Zwaar over de top geloofwaardigheid ver te zoeken, maar voor dit genre prima. Het moet het ook niet hebben van de simpele dialogen die vrij voorspelbaar zijn, maar van dikke actie die gewoon leuk zijn gemaakt in dit keer een tunnel. Vuur water ratten alles komt voorbij. Je zit in een soort rollercoaster die continue voorzien wordt van nieuw drama. Op eind zien we de Twin Towers nog twee keer voorbij komen. 5 jaar voordat ze instorten.

Beeld op Blu Ray is prima. Geluid prima. Extra's geen.

Film 3,5

Beeld 4,0

Geluid 4,0

Extra's geen

Daylight had ik al een aantal keer gezien, maar dan wel echt járen geleden tussen 96 en 00.

Hoewel het begin even wat warrig verloopt met soms wat overbodige scènes, wordt dat al snel ingewisseld voor een hoog Stallone gehalte.

Ontploffingen, veel actie, spierballen en spierballen taal, iets wat emotie en zeker ook spanning!

Prima speelduur van bijna 2 uur, waarin het verhaal niet afgeraffeld hoeft te worden en waarbij er toch constant wel wat gebeurt qua actie of spanning.

Leuk dat Stallone z'n zoon nog een kleine rol had en om een toen nog voor mij vrij onbekende Viggo Mortenson te zien.

In de tijd was dit echt en topfilm.

Natuurlijk zijn de special effects anders dan we nu gewend zijn, zijn bepaalde scènes wat onwaarschijnlijk, zijn de medespelers soms erg overdreven in hun reacties en erg snel in het opzijzetten van hun emoties na de meest vreselijke dingen te hebben meegemaakt.

Nu mogen acteurs daar niet meer mee wegkomen vind ik (kuch.duanejohnson.kuch), maar dit is hoe in de jaren 90 dit soort films waren..!

Ik beoordeel deze film dan ook met 1996 in mijn achterhoofd en natuurlijk wat nostalgie.

Top film 8,0

4*

Oudje alweer en inmiddels al heel wat keren gezien. Een topper is het natuurlijk niet, maar best vermaak is het wel met een paar erg aardige elementen.

De diepte wordt niet bepaald ingegaan met de introductie van allen die we gaan tegenkomen in de tunnel, maar dat hoeft ook niet. Daar draait het namelijk niet om. Vlot komt het verhaal en de ontwikkelingen op gang, en lijkt, temidden van een stad vol hulpverleners, ene Latura met een twijfelachtig verleden the right man for the job. Een missie die overigens even onmogelijk lijkt als de uitkomst voorspelbaar.

Daarnaast zijn er tal van dingen rond de ramp die discutabel te noemen zijn. De voortdurende chemische brand bv, of het feit dat er ondanks die muur van vuur nog genoeg zuurstof is om nog maar te zwijgen van de voortdurende explosies en brandend muren. Dan het fenomeen dat 80 a 90 procent van de mensen omgekomen zijn. Toch mankeert de familie van Peter niets ondanks een open dakraam. Net als dat Madeleine uit haar auto stapt en het raam open lijkt te staan. Toch mankeert haar niets terwijl ze wel over andere verkoolde lijken struikelt. Dan is er de door anderen genoemde groep mensen die weinig sympathiek zijn, en latura kon inderdaad zijn leven niet wagen voor een vervelendere groep mensen dan deze. Om nog maar te zwijgen over het opschepperige karakter Nord. Kaboem! Dag kerel...

Des te knapper, ondanks een paar sterke Stallone staaltjes, weten Stallone en Brenneman de film prima naar zich te te trekken en te boeien. De suspense is in die zin ook prima in orde met een aantal puike momenten met een mespuntje drama en feel good. Net als in The Guardian, een paar weken terug, word er nog even prima gewerkt met de keerzijde van keuzes in the line of duty. Ondankbare keuzes in die zin die levens kunnen kosten, opoffering verlangen, en na de tijd slechts kritische vragen opleveren.

Daylight is geen top maar absoluut nog prima popcornvoer. Een meer dan prima spektakel voor een avondje vermaak.

Ik ben altijd wel te porren voor een goede klassieke 80's of 90's actiefilm. Daylight staat op Netflix, dus prima om de film eens te herzien. De film stond me al niet bij als erg goed, maar dat is een understatement. Eigenlijk is alles gewoon slecht, met de cast voorop. Die groep mensen die vast zitten waren echt onuitstaanbaar vervelend en ook Stallone speelt maar een slappe rol. Nou is Sly niet de allerbeste acteur, maar hij kan zoveel beter dan dit. Ik heb deze week Rocky 1 nog gezien, een wereld van verschil qua niveau. Alleen de grote ramp zelf vond ik wel aardig, met een minutenlange ontploffing. Verder viel er hier heel weinig te genieten en duurt het ook nog eens twee uur lang, wat veel beter in anderhalf uur had gepast. Er zitten zoveel langdradige, niet boeiende stukken in en de ontsnapping zelf was ook niet al te interessant. Echt een van de zwakste Stallone films.

2* (was 2,5*)

Een rampenfilm met enkele bekende gezichten en de nodige special effects. Een genre dat in Hollywood best wel mooie tijden heeft gekend en om één of andere manier toch dat ietsje meer aandacht krijgt. Misschien om te benadrukken hoe heldhaftig Amerika is om de reddende engel te zijn?

Daylight is best wel aangenaam om te zien. Soms er wat over, maar dat hoort wel bij het genre. En je moet geen grote acteerprestaties verwachten, maar er zit wel genoeg vaart in het verhaal. De effecten houden best goed staande. Geen slechte film, maar meer is het ook niet.

“Get them back to daylight.:

Dit was toch wel een beetje een rare zit in mijn ogen. Opzich was de film in het algemeen best vermakelijk maar, er zit geen leidraad in deze hele film. Ik vroeg me al af waarom ik deze film vorig jaar (en dat is eigenlijk helemaal nog niet zo lang geleden) had afgezet om een andere te kijken, en deze ‘on hold’ gezet voor een later tijdstip maar, daar kwam ik al snel genoeg achter nu de film eindigde. En het had ook meer als reden aangezien ik al heel lang opzoek was naar een film en ik niet persé weer een ‘Van Damme’ film wou zien (om toch de variatie er een beetje in te houden).

De film begint vrij kalm, met introductie van zowel de tunnel als de hoofdpersonen van de film, een klein achtergrondverhaaltje en kennis maken met de persoonlijkheden. Ook zien we natuurlijk hoe de boel ontploft en wat de inhoudt is maar, het lijkt er wel op dat ‘Cohen’ hier zo snel mogelijk door heen wil crossen met het verhaal. Dat is wel te zien als je bedenkt dat je eigenlijk totaal gen introductie hebt met ‘Stallone’, hij was er gewoon uit het niets en wordt gelijk neer gezet als de aanstormende held. Ik vond dit best krom en ook wel wat irritant aangezien het zo van kant noch wal raakt kon ik er maar moeilijk mijn vinger op drukken, en was het eigenlijk continu voornamelijk veel grote vraagtekens.

Met actie zit de film volgepropt, en daar kon echt niks meer bij. Zeker niet aangezien de film langzamerhand steeds saaier begon te worden na maten het einde naderde door zijn geweldige langdradigheid, wanneer je denkt dat ze eindelijk klaar zijn vindt ‘Cohen’ wel iets om de groep in weer een benauwde situatie te krijgen, het leek maar niet te stoppen. Tuurlijk vormt dit wel een vorm van realisme, omdat dit ook in het echt gebeurd met zo’n situatie maar; als kijker kun je er nauwelijks echt genoeg plezier uithalen omdat het vooral erg cliché was maar, ook omdat het allemaal net te mooi is gemaakt.

Stallone doet het eigenlijk zoals normaal, het is geen hoogstaand acteur maar, ik vind zijn films altijd wel leuk om te kijken, toch een soort sentiment wat er om die man heen hangt voor films die ik in mijn jeugd heb gekeken maar ook zeker omdat hij natuurlijk een oude rot in het vak is. Een prima rol verder. De rest van de cast deed het allemaal ook wel aardig, ik vond eigenlijk niemand er verder echt uitspringen.

Het verhaal was redelijk om te volgen, niets bijzonders. Het script was wat povertjes, had veel meer uitgehaald kunnen worden en zo ook het concept. Ik had gehoopt op iets meer verhaal omtrent de hoofdpersonages noch de tunnel maar, zoals ik al zei kiest ‘Cohen’ er voor om vrij rigoureus en direct de film te vertellen en wil wellicht net iets teveel voor de tijdsspan die hij heeft, en dat maakt het toch wel zonde en op veel momenten best saai.

Een typische rampenfilm met een hero die als enige de kennis in pacht lijkt te hebben, maar door een eerder incident niet geloofwaardig wordt geacht. Het overkomt Kit Latura die uit geheel altruïsme een aantal ongelukkigen het leven wil redden nadat een tunnel onder de Hudson door een explosie instort.

Best vermakelijk allemaal en ondanks het feit dat je weet dat het allemaal wel in orde komt is het nog best spannend te noemen, mede door de vaart die de film kent. Uiteraard nogal veel focus op de heldhaftigheid van Stallone. Het grootste probleem is misschien de betrokkenheid met de (andere) personages.

Wel fijn om een jonge Viggo Mortensen aan het werk te zien. Destijds voor mij nog een onbekende acteur, maar het acteerwerk is in het algemeen zoals hier al meermaals aangehaald maar matig te noemen.

Daylight is een prima actiefilm die alles heeft om er lekker voor te gaan zitten. Deze kun je met gemak om de zoveel tijd weer eens aanzetten. Ik geniet er telkens weer van.

In tegenstelling tot sommigen hier had ik juist wèl redelijk goede herinneringen aan deze film, maar bij een tweede kijkbeurt zie ik hier alleen maar het bewijs dat jaren-tachtig-films niet alleen in de jaren tachtig werden gemaakt. De vuurbom is zeer indrukwekkend en de daaropvolgende instortingen en overstromingen doen daar niet veel voor onder, maar de dialogen zijn af en toe behoorlijk stompzinnig, het acteerwerk houdt niet over, en zoals hier al vaker gememoreerd zijn er maar weinig personages om wie je geeft en van wie je hoopt dat ze het gaan redden (behalve de van zelfvertrouwen blakende Viggo Mortensen en die aardige George met z'n armband). Aardig uitgangspunt met een redelijk vermakelijke eerste helft gevolgd door een tweede helft die tot klokkijken noopt.