Black Swan (2010)

Die scheiding tussen realiteit en psychose vind ik hier toch zeker beter uitgewerkt dan bij Lynch. Daar is de realiteitswaarde sowieso altijd ver te zoeken. Te karikaturaal,.

Precies. Waar ik Lynch ook wel waardeer, zijn zijn mindfucks vaak gewoon om de mindfuck zelf heb ik het idee. Bij deze film komt alles terug om Nina.

De scheiding is in ieder geval duidelijker dan bij Lynch, of het ook beter is weet ik niet. Vindt het bij Lynch toch wel tamelijk briljant hoe je aan jezelf gaat twifjfelen. En daarnaast, welke mindfuck wil nou geen mindfuck zijn?

Bij Lynch weet je voordat je de DVD in de player stopt al dat je wordt ge-mind-fucked.

Bij mij werkt het beter als ik daarmee verrast wordt... en dat doet Lynch niet bij me. Dit soort films wel.

Valt wel mee natuurlijk, in 5 van zijn films al niet.

Probleem met Aronofsky is dat het er allemaal eenvoudig en vanzelfsprekend uitziet. Dus de conclusie plat of oppervlakkig is al gauw gemaakt. Maar of iets plat is hangt ook af hoe je er naar kijkt. Aronofsky speelt ook met de verwachtingen van het publiek. Details van de Black Swan vallen mij achteraf pas op als ik het 'meer' geheel overzie...Nu ik de hele film gezien heb en terugkijkend de details naar voren haal... dan merk ik pas dat hier een meesterhand subtiel bezig is. Bijvoorbeeld als ik de eerste bewegingen van Nina volg, als ze ergens heen gaat, dan zien we haar vaak van achteren. Dit ongebruikelijke perspectief werd me pas achteraf duidelijk ....Het benadrukt op simpele wijze dat Nina niet zichzelf is maar achtervolgd wordt .... dit motief keert in heel veel (reéle en surreële) gedaantes terug en neemt tot het extreme toe. Vlucht, als resultaat van gevoel van achtervolging, wordt natuurlijk door die vleugels uiteindelijk extra benadrukt... Haar ambitie is een vlucht naar voren...haar verlangen naar perfectie moet iedereen tevreden stellen. Haar zwaan waan ontspringt uit de realiteit en is dan ook uiteindelijk (letterlijk) een vlucht uit de werkelijkhed.

Zelfs langsflitsende lichten vanuit de Metro heeft een 'fladder' geluid. De film zit vol met verwijzingen.

Oké, that's it. Vanavond kijken dan maar! Ik hoop dat ie echt aan mijn verwachtingen gaat voldoen!

Natalie Portman. Oja, ik vind je een leuke, sprankelende actrice. Je hebt gewoon iets zo ontzettend schattigs over je. Natuurlijk blijf je werkzaam in Amerika (Hollywood), en al kun je net zo goed arthouse als blockbuster aan, je bent gewoon van een zeldzaam soort. Ik vond je rol in Garden State de beste die ik zag, je bent daarin gewoon perféct. Je bent ook meeslepend in Black Swan, maar het is echt niet je beste rol.

Ik ben ook wel onder de indruk van Winona en Mila, maar jij draagt de hele film tot een goed einde. Wat een kracht er in jou schuilt, ik had het nooit kunnen vermoeden. En je hebt er natuurlijk hoe dan ook iets heel moois aan overgehouden, iets dat je nooit meer kwijt kunt raken, naar ik hoop !

Mooie en aparte film met een zeer sterk acterende Portman. Dit moet toch wel een oscar nominatie opleveren. Ander groot pluspunt de muziek die de film een extra dimensie meegeeft.

Toch kom ik qua score niet boven de 4* uit. Het extra gevoel ontbrak toen ik de zaal verliet. Het verhaal was goed, de beelden mooi, de muziek sterk en het acteren van Portman dus uitmuntend. Misschien was het omdat het verhaal al snel duidelijk werd. Of omdat bepaalde scenes net te overtrokken werden uitgevoerd. Misschien waren mijn verwachtingen wel TE hoog.

Black Swan

Behoorlijk standaard en voorspelbaar verhaaltje. Een balletdanseres wier totale leven draait om ballet, hier psychisch bijna aan ten onder gaat door de druk vanuit haar omgeving (moeder, concurrentie, een veeleisende leraar), en een rol in een balletvoorstelling die ze niet krijgt (maar dan toch wel). Ik vind ballet saai en oninteressant, Black Swan bracht dit gelukkig niet op zo'n manier in beeld waardoor de film goed weg te kijken was. Het psychische aspect van de film was een leuke toevoeging, maar een noodzakelijke om de film aantrekkelijk te houden, waardoor je als kijker echt gaat twijfelen wat fictie is en wat echt is. Tuurlijk is het vanaf het begin al duidelijk dat het allemaal in haar hoofd zit, maar toch word je aan het twijfelen gebracht. Enige wat mijn stem zal onderscheiden van een 3,0 en een 3,5 is de acteerprestatie van Portman. Ze tilt duidelijk de film naar een hoger niveau, en zeer waarschijnlijk ook naar een gouden beeldje.

3,5*

Black Swan is een knap staaltje werk.

Ik ging de film al in met hoge verwachtingen, en daar werd zeker aan voldaan. Natalie Portman natuurlijk uitstekend, daarnaast vind ik dat Mila Kunis ook niet vergeten mag worden. De gehele film voelde veel echter aan dan elke andere film, en persoonlijk vind ik dit naast Inception toch echt de meest indrukwekkende film van 2010. Aronofsky verdient de nominatie voor de Oscar. Zelf vond ik vooral het geluid en de muziek overweldigend, hoeveel geluiden van echte vogels erin voorkwamen bijvoorbeeld. Mooie filmtrucage.

Film eindigt hoog op mijn lijst, een must-see.

Qua verhaal lijken Black Swan en Aranofsky's vorige film The Wrestler meer op elkaar dan dat je op het eerste oog zou verwachten. Net als bij Mickey Rourke destijds in The Wrestler draait het in Black Swan om een personage (Nina Sayers) dat volledig opgaat in haar passie. De drang bij Nina (Natalie Portman) om zowel de witte als de zwarte zwaan te spelen in het beroemde stuk het Zwanenmeer, is zo groot dat niets of niemand haar kan stoppen.

Aranofsky gaat in Black Swan echter nog een stuk verder. De overgave waarmee het personage vertolkt door Portman zich stort op de rol, is niets minder dan angstaanjagend. Vooral in het middenstuk is de film daardoor enger en spannender dan bijna iedere horrorfilm die ik ooit zag. Daarnaast veel lof voor het acteerwerk in de film. Vincent Cassel is fantastisch, Mila Kunis en Barbara Hershey schitteren maar wat Portman laat zien is zo goed, dat er bijna gaan woorden voor te vinden zijn.

En net toen het leek alsof het allemaal nauwelijks beter kon, bleek dat toch nog mogelijk. Het laatste half uur waarin realiteit en werkelijkheid door elkaar heen lopen is geniaal en het beste half uur film dat ik ooit gezien heb. ,,It was Perfect.”

Een uitgebreidere recensie: Black Swan « Tim's Filmblog - filmmad.wordpress.com

Kelama3: Minpuntjes? die heb ik niet! Ooh je bedoelt de film? Nee, niet echt, anders had ik die er wel bijgezet....

Na tweede keer was het indrukwekkendste er van af. Maar de rilingen waren er wederom met de zwarte zwaan scene. Een film die ik nooit zal vergeten.

5 en dat zal zo blijven

Geen speciale details tegengekomen die je bij de eerste keer niet opgevallen waren?

Kan iemand vertellen of dit aan te raden is als je totaal niet ballet minded bent? Is het meer een muziek-ballet-thriller of echt gewoon een thriller die gaat over een balletdanseres maar daar verder niet veel mee gedaan wordt?

90% ballet/muziek gedoe en 10% thriller.

Ik heb niets met ballet en kom uit op een vijf sterren notering en een plek in mijn top 10 aller tijden.

LOL, wat een kortzichtige blik inderdaad. Denk dat 99% hier op MM en op IMDB niks met ballet heeft. Maar het is o zo mooi in beeld gebracht. Pure kwaliteit daar achter die camera.

En als je oppervlakkig bent gaat het om ballet, als je erdoor heen kan prikken dan zie je dat het zoveel verder gaat.

Kijk hem daar met Saw 1 t/m 7 in zijn top 10.

Je dacht zeker dat dit Black Saw was i.p.v swan.

LOL Maar jongens, zo ga ik hem natuurlijk nooit afkijken...

Djeezes, hier staan ondertussen al meer dan een dozijn van die berichten "ik heb niets met ballet, maar..". Doet er toch allemaal weinig toe. Raar ook dat er bij films als Saw en Hostel nooit berichten staan in de trant van "ik heb niks met martelen, maar zou ik dit alsnog een leuke film kunnen vinden?".

Best ok, maar een beetje overgewaardeerd als je het mij vraagt.
Het plot is best voorspelbaar. Een hoofdpersoon met waanbeelden is wat mij betreft toch een van de grote filmcliche's van de laatste tien jaar, en het aantal schrikmomenten deed me eerder denken aan een horrorfilm. Daarnaast ergerde ik me aan het camera-werk. Wat mij betreft stond de camera er steeds iets te dicht op.
Wat the wrestler zo goed maakte is het feit dat je werd rondgeleid in een onbekende wereld, met alle grappige, vreemde, en trieste kanten daarvan. In black swan wijkt Aranofsky eigenlijk niet echt af van het cliche-beeld dat er bestaat over de ballet-wereld, en dat is een gemiste kans. Black swan ontbeert verder de rauwheid en eerlijkheid die de Wrestler tot zo'n goede film maken, terwijl het anders dan die film enige pretentie niet weet te vermijden (iets wat de Fountain bijvoorbeeld tot een draak van een film maakte). Afgezien van deze minpunten best ok hoor, maar zeker geen topper.

Hahaha.

===================================================

Ik heb echt genoten van deze film.

Net als vele heb ik niets met ballet,

(maar ben na het zien van hostel en saw een groot fan van martelen ),

maar dat weerhield mij niet hier heel erg naar uit te kijken.

Portman was echt belachelijk goed. Belachelijk!

Als die geen oscar wint dan ga ik er één voor haar stelen.

De regie was ook dik in orde. Het ballet zag er mooi uit.

En het was zó op de huid gefilmd, heerlijk gewoon.

Oh and yay for Mila Kunis, die is gewoon lekker.

Dat ze ook nog kan acteren is ook wel fijn .

geweldige opmerking XD

Onzin, aangezien kijkers zich vaak willen identificeren met de hoofdpersoon en daarom dusdanig met een film kunnen meeleven. In een Saw of Hostel film draait het qua inlevingsvermogen van de kijker niet om de killer.

Zo kan ik dus ook snappen dat het inlevingsvermogen een stuk minder kan zijn wanneer je niks met ballet hebt. Of mensen die niets hebben met voetbal, zullen voetbalfilms ( The Damned United) minder waarderen.

Jouw opmerking gaat dus niet op.

Nathalie Portman's personage staat als een huis en de wereld waarin zij leeft is bijzonder geloofwaardig. De film laat erg prettig de grauwe kant achter het podium zien en de worsteling voor passie van het personage Nina is een geweldige leidraad in deze Drama/Horror. Ik kreeg al kippenvel door de manier waarop Portman haar moeder via de telefoon vertelde dat ze de rol had gekregen. Helaas verliest de film zich na een tijdje in genrecliché's die het geheel uit haar dramaturgische concentratie halen. Het zit hem niet zozeer in de CGI (die ik hier zelfs ongelooflijk goed vind werken, vooral de zwarte zwaan scene toont een briljant gebruik van computer effecten) maar wel over de clichématige horroreffecten en twist tegen het einde. Iets wat ik zo graag wil geloven wordt met simpele schrikeffecten en geforceerde plotelementen afgebouwd en het einde heeft geen geloofwaardigheid meer. zo wil ik er nog best in meegaan dat ze de tweede helft zo gepassioneerd danst dat ze een snijwond niet doorheeft maar dat ze hier dan A. aan dood gaat en dat B. die wond pas (na ong. een uur) besluit hevig te gaan bloeden, toevallig net op de dramatische climax... Tsja, dan zie ik die oude Aronofsky weer die koste wat kost darmatischer wil eindigen dan een Shakespeare zonder daar écht de middelen voor te hebben. het eerste uur van Black Swan was briljant en maken de film zeker tot memorabel maar als de afronding degelijk was geweest hadden we pas écht een meesterwerk gehad.