Black Swan (2010)

Voor de afwisseling: Mannen.

Expendables, The (2010)

Vooraf had ik erg hoge verwachtingen van de nieuwe Aronofsky, en die worden gelukkig volledig ingelost. Een echte krachttoer voor Natalie Portman, die als de nieuwe Swan Queen waarschijnlijk haar beste rol ooit neerzet en duidelijk haar moment pakt. Dit gaat haar een dik verdiend Oscarbeeldje opleveren, zoveel is nu al zeker. Black Swan is een intens en zwaar psychologisch drama, en dus genieten voor de liefhebbers van het genre. In Zaal 8 van Pathe de Kuip, waar ik deze film zag, viel het kwartje helaas niet bij een groot deel van het giechelende en jonge publiek, dat zich behoorlijk zat te vervelen en de aandacht daarom maar op elkaar vestigde. Helaas een terugkerend beeld in de bioscopen van Rotterdam.

Ik verwachtte vooraf geen sprookjesfilm voor jonge meisjes, maar dat de maker zo de diepte in zou gaan verraste me toch. Aronofsky is een meester en mag hopelijk nog lang filmen.

Als laatste een huggie (en hele diepe buiging) voor Natalie Portman.

Mijn stem ? Tja, wat anders..natuurlijk de volle mep.

Hier gaat geen cineast meer overheen dit jaar.

Meesterwerk !

Toch is de film niet echt bijster goed gefilmd of ge-edit. Soms zelfs discutabel, zoals ik op veel cinematografie forums lees.

Altijd fijn te merken dat filmmakers met minder stilering des te meer weten te overtuigen. Deed Arnonofsky het al met The Wrestler (één van de beste films van het afgelopen decennium); hij doet het opnieuw met Black Swan.

Hulde aan Portman!

4*

Goede film, mooi gedraaid, sterke rol voor Portman, ik dacht na de film: jezus ik flip zelf bijna!

Wel een goede kanshebber voor de oscar beste vrouwelijke hoofdrol!

Ik hou et bij meisjes.

En je minpunten? Je geeft 3 sterren zie ik.

Aronofsky is gewoon briljant, al z'n films vind ik ronduit fantastisch, en elke nieuwe moet dan ook een ernstig hoge verwachting met zich mee dragen. Zo gaat het bij mij eigenlijk al vanaf The Fountain, zo ook Black Swan dus. Gelukkig heb ik recentelijk dit topic en trailers aardig weten te vermijden, dus ik kon er redelijk blanco ingaan.

Black Swan heeft wat mij betreft weer aan alle verwachtingen voldaan maar net niet overtroffen. Het is wel 'gewoon' weer een erg sterke film, maar ik had gehoopt dat Aronofsky weer in de buurt van Pi en The Fountain zou komen, maar daar is het net wat te rechtlijnig voor. Maar voor de rest is het echt grote grote klasse. Visueel meer ingetogen à la The Wrestler, al was die ook nog meer herkenbaar, maar alsnog zitten er echt hele mooie dingen in. Vooral als er spiegels aan te pas kwamen was het best verbluffend. Ook het camerawerk en de editing was erg hoogstaand, vooral in de dansscenes zelfs. Heb helemaal niks met ballet, ben er nog nooit geweest, maar gelukkig houdt de cinematografie elke beweging levendig.

Verder ontwikkelt de film zich steeds meer naar bodyhorror vermengd met psychologisch drama, in de stijl van Cronenberg. Ik had ook een associatie met Mulholland Drive door die lesbische gevoelens, en de identiteitskwestie, maar dat was best ver weg allemaal.

En dan het laatste stuk, dat is erg erg indrukwekkende cinema. Ontzettend krankzinnig, spannend en freaky. Meeslepend gespeeld ook door Portman, kan inderdaad geen betere rol van haar bedenken, vind d'r vaak zelfs erg matig, hier allesbehalve. Erg sterk neergezet, een psychotisch personage neerzetten is echt niet makkelijk, velen zijn er aardig in gefaald. Ook Kunis was best te harden, en Cassel is eigenlijk altijd wel goed. Het is vooral het slot dat het hem doet, tot dan was het denk ik niet meer dan 4* geworden, maar de climax is echt fenomenaal. Het eind is ook het enige passende einde vind ik, al moet ik ook zeggen dat het thematisch eigenlijk gewoon hetzelfde einde is als The Wrestler, daar had misschien wat meer variatie in gezeten, met het risico dat het gekunsteld zou worden weliswaar, dus wat mij betreft heeft Aronofsky wel een goeie keuze gemaakt. Als ik het zo naga, eigenlijk hebben al zijn films een fantastisch slot, had eigenlijk ook niet anders verwacht dus. Weet nog niet helemaal wat ik met de identiteit van Lily aanmoet, maar voorlopig ben ik van mening dat ze slechts ten dele geprojecteerd is door Nina, maar erg veel kan het me ook niet schelen.

Geweldige film dus alweer, ook met een film die tegen de horror aanhikt maakt Aronofsky er iets geweldigs van. Dan rest nog de vraag, wanneer maakt hij de eerste film die mij tegenvalt?

4.5*

Hij is bezig met Wolverine dus wie weet maakt hij nu een tegenvaller .

Mooie film, gisteren gezien met een aantal vrienden in de bios.

Ik had niet echt verwachtingen van de film, ik probeerde die ook niet te creëren omdat ik niet wilde dat mijn verwachtingen uiteindelijk niet uit zouden komen. Ik heb wel zeer genoten van de film, Aronofsky heeft weer een prachtige sfeer weten neer te zetten. Prachtige muziek van Clint Mansel en bijzonder acteerwerk van Nathalie Portman. Zoals de Aronofsky liefhebbers wel weten zijn zo'n beetje alle Aronofsky films rise and fall films, ofja eigenlijk is dit meer een fall and fall film, ha! Ik vind dan ook dat Aronofsky dit prachtig weet neer te zetten op 't doek. Ik zat weer op 't figuurlijke puntje (eigenlijk onderuit gezakt en verstopt) van mijn stoel. De depressieve en droevige sfeer was uitstekend. De film heeft me constant geboeid. Een enkel mispuntje was dan het cinematografische aspect, dat vond ik niet denderend waar ik stiekem toch wel op hoopte. Bij heel de symboliek van de film heb ik niet echt erg stil gestaan. Wat ik echter vandaag ontdekte na Pi (debuut film van Aronfosky) weer gezien te hebben is dat ze heel veel overeen komen.

In ieder geval vond ik Black Swan heel tof, en zou hem graag snel weer willen herzien. 4*

De onderstaande text bevat spoilers over zowel Pi als Black Swan.

Beide hoofdrolspelers zijn geobsedeerd door een ding. Bij Nina is het zoeken naar perfectie voor haar ballet optreden. Bij Max (hoofdrolspeler van Pi) is het zoeken naar een patroon in het getal Pi. Bij beide films is het gefilmd vanuit hun perspectief. Ik vond zelfs dat de film stijl wel iets weg had van elkaar. De film Pi laat niet veel zien van de buitenwereld enkel alleen dat van de hoofdpersoon. Dat is ook zo bij Black Swan. Zowel de waanideeën van Nina als de lichamelijke en psychische klachten die Max heeft zijn beide problemen doormiddel van beeld en geluid vertaald. Je kijkt dus door de hoofdpersoon z'n ogen. Bij Max z'n er enkele dingen die het streven van zijn doel belemmeren bijv. De psychische en lichamelijke klachten waar hij aan lijd, een groep joden die informatie van hem wilt ontnemen en een Wall Street bedrijf die die informatie ook wilt hebben. Bij Nina is dit dus haar Schizofrenie?. Concurrentie (Lily) die het ballet stuk probeert af te pakken en de Regisseur van het ballet stuk die hevige druk op haar legt. En aan het einde van de films besluiten beide personen er een eind aan te maken. Max doet dit door z'n wiskundeknobbel weg te boren (figuurlijk gezien) en besluit een normaal leven te lijden. Nina doet dit door haar zelf van het leven te beroven. Vele overeenkomsten, misschien ook een beetje vergezocht maar toch. Ha!

Ohja! Niet te vergeten is het shot in de metro waar een oude man tegen over Nina zit. Die refereert sowieso naar de film Pi. Er zit zo'n zelfde shot in Pi met volgens mij de zelfde man.

Aronofsky is echt een koorddanser. Hij bewandelt maar wat graag de fijne lijn tussen kunst en kitsch (het wat minder gewaagde The wrestler niet meegerekend dan (cf. Lynch' The straight story)). Soms werkt het uitstekend (Pi, Requiem for a dream), soms neemt hij teveel hooi op de vork en bezwijkt het project onder z'n eigen pretenties (The fountain). Helaas moet ik Black swan tot die laatste categorie rekenen.

Echt zo'n film waar je heen moet gaan als je mind blanco is, dan moet je even nadenken waar het nou echt over ging, dan googlen en discussiëren, en dan besef je pas van Wow, dat heeft hij écht goed gedaan. Wat een film.

Absoluut het kijken waard!

Vol met dubbelzinnigheden waardoor ik hem nog een keer wil bekijken om mijn nieuwe theorieën toe te passen.

Wat denken jullie trouwens over deze theorie?

Black swan theorie (spoiler...

Het was me in de film niet opgevallen, maar ik nu ik er zo over nadenk zou het heel goed kunnen.

Na het pretentieuze/neurotische Pi en het afschuwelijke Requiem for a dream ging Aronofsky eindelijk de goede weg op met The Wrestler. Eindelijk weg van dat makkelijk scorende snelle montage-trucje. Elke keer als ik dat langs zag komen moest ik weer aan die eerste jaars montage studenten denken die er prat op gingen snel te kunnen monteren omdat ze de knoppen wisten te vinden, maar totaal voorbij gaan aan WAAROM je snijdt.

Nu hij het wat rustiger aan doet en behalve de acteurs ook filmisch precies genoeg tijd neemt om te registreren en te dirigeren vallen zijn ideeën op zijn plaats.

Black Swan is geweldig. Ik ben al sinds Leon een groot fan van Portman maar hier steelt ze de show. Ben ooit zelf dicht bij een ballerina geweest die aan de beginnende top stond en het lijkt inderdaad een gecontroleerde anorexia-Betty Ford kliniek. 2 Cm te breed in de taille en je kunt je carrière vaarwel zeggen.

Haar psychose is wonderwel geloofwaardig neergezet. Niet alleen door Portman, maar ook door Aronofsky.

De theorie die hierboven staat is best interessant, maar ik had 'm niet nodig. De film zegt genoeg.

5*

Black Swan is natuurlijk pretentieus, so what ? Maar bezwijken doet dit project nergens beste Paalhaas. Aronofsky ontstijgt zichzelf hier. Verder was The Fountain ook een schot in de roos volgens mij. En laten we ons (erg) gelukkig prijzen met dit soort regisseurs.

González Iñárritu, Lynch en Aronofsky zijn toch de helden van de hedendaagse cinema.

Ga hem nog eens bekijken Paalhaas, doe ik volgende week ook.

Gisteren dan deze film gezien met zeer hoge verwachtingen. De recensies waren zeer positief, dus ging ik er (ondanks dat ballet mij niet kan boeien) toch heen. Maar wat een tegenvaller. Ze speelde de rol natuurlijk briljant, maar het verhaal deed mij denken aan fightclub. Zelfs zo erg dat ik na 15 minuten al dacht te weten hoe het ging eindigen... en helaas gebeurde dat ook.

Dan kan de sfeer nog zo goed zijn, voor mij was het uiteindelijk een vette teleurstelling.

Haalt het niet bij de verwachtingen die ik had van de film, de film leek in zijn geheel veel te makkelijk in elkaar gezet en weinig intelligent. Zodra je in het hoofd van Nina zit merk je dat meteen aan alles, de muziek, de absurde dingen die nina ineens deed (haar vinger opentrekken?). En zodra je weer terug was wist je ook allang wat het had betekend voor haar echte leven.

Als het wat subtieler was gedaan, dat je er iets meer over moest nadenken en er dus wat meer ingetrokken werd, dan had het een overweldigende film kunnen worden, want het verhaal is natuurlijk mooi. Maar weinig verrassend en nergens origineel.

Dus een score boven de 4 is voor mij uitgesloten.

Verder is het wel een film die ik, als hij een keer op tv komt, nog best een keer zou kunnen afkijken, iets wat de meeste films niet is gegeven.

De film is voldoende boeiend, maar nergens intelligent, verrassend of origineel, wat ik wel had verwacht. Maar misschien had ik dat niet mogen verwachten, en als ik deze film in was gegaan zonder verwachtingen, net als nu gewoon goed vermaakt geweest, en onder de indruk van Mila Kunis en Natalie Portman.

4 sterren.

Bijna een meesterwerk! Waarom niet.... Ik weet het niet goed.

Hij bracht me niet tot het puntje van mijn stoel.

Wel:

subliem geacteerd, hele goede sfeer en prachtig camerawerk.

Net niet: toch geen ultiem ballet, hoewel Portman, keihard heeft gewerkt.

Misschien na nog een keer kijken dat ik hem hoger waardeer.

Heb jij weer, komt je vriendin helemaal terug uit Australie, moet je naar een zwaar psychologisch drama. Kun je niet beter een leuke romantische komedie uitzoeken.

Ik denk dat de meeste mensen die de film 'te vaag' vinden, de achterliggende gedachte niet begrijpen.

De moeder-dochterrelatie gaat veel dieper dan alleen in de film word getoond.

Ik ga de hele uitleg niet hier neerzetten, want dat kan worden gezien als een spoiler. Link (spoilers!):

http://www.beautylab.nl/201...

Toch is het misschien handiger om je eerst in te lezen voordat je de film gaat bezoeken. Veel details vallen dan op hun plaats!

Dat is ook zo`n theorie die iemand op het net plaatst, op een hersenspinsel gebaseerd, en gelijk door velen overgenomen wordt.

Wat mij betreft een volkomen onzinnige theorie. Zo kan ik nog wel 10 hele vage 'diepe betekenissen' gaan verzinnen.

Zelfde zag je ook bij Pulp Fiction. Op een gegeven moment scheen het zelfs het ware bijbelverhaal te zijn..

Maar wie weet zit ik er wel helemaal naast hoor.

Ohja, die theorie bedoelde ik dus. Maar dat is toch ook wel logisch? Het is een zeer psychologische film en je weet op dat moment niet wat reality of een hallucinatie is van Nina.

Mensen met zulke heftige hallucinaties hebben vaak eerder in hun leven iets ingrijpend/een trauma meegemaakt. En je kunt wel raden wat dat voor Nina zou kunnen zijn geweest.

Je durft wel, zo'n statement, geen argumentatie en dan dat sterretje ook nog in kleuren.

Markeer dat alsjeblieft niet als een recensie

Zwaar overhyped.

Zie toevallig je top 10... Lijkt deze film volgens jou niet heel erg op een andere film uit je top10? Of ben ik de enige die de overeenkomsten ziet?

Als je dit wil betitelen als een surreële mindfuck dan zeker ja (ik neem aan dat je refereert naar Mulholland Dr. en Lost Highway?). Sowieso heeft bijna elke film in mijn top 10 een erg surreële feel.

Qua mindfuck stelt Black Swan vergeleken met Lynch films weinig voor, de surreële sfeer komt inderdaad wel redelijk overeen.

Vind ik ook, sowieso staat er op mindfuck gebied geen maat op Lynch. Al zie ik vooral veel raakvlakken met Mulholland Dr. Maar dat komt ook deels door mijn vergezochte Nina = Beth theorie . Maar ook daar buiten om best wel wat raakvlakken.

Hmm, weet niet hoe je theorie precies in elkaar zit maar inderdaad, nu je het zegt tussen Nina en Beth zijn best wat parallelen te zien.