La Casa Muda (2010)

http://www.productionjunction.com/storage/HD%20Video%20Pro%20-%20Long%20Shot.pdf

Voor de geinteresseerde, zo hebben ze gefilmd.

Goeie film met sterke inhoud, wel jammer dat het gedurende de hele film donker is. Ik apprecieer wel donkere momenten, maar dit was erover. Dat de electriciteit niet werkt(cliché), is te begrijpen. Maar teveel is teveel.

Enerzijds vrij aardig gedaan, weet een redelijke spanning op te bouwen door het ongewisse. Camerawerk is best aardig, en de wetenschap dat dit in een shot is opgenomen (of in ieder geval zo lijkt) is een pluspuntje.

Anderzijds zitten er wat dikke minpunten in. De uiteindelijke twist/plot is behoorlijk slecht, met terugwerkende kracht. Verklaart weliswaar eerdere dubieuze handelingen van het hoofdpersonage, maar krijgt daar nog meer rare keuzes voor terug. Verder vond ik de soundtrack niet erg sterk, wat eentonig vooral.

Uiteindelijk door de clou matig, maar buiten het feit dat het in een shot is opgenomen toch al niet zo memorabel. 2*

De film is best aardig, maar de plotwending vond ik erg teleurstellend. Ben wel 1x geschokken.

Wij hadden met deze film moeite. Uiteindelijk ook niet uitgekeken.

Traag verhaal, alhoewel het begin veel goeds beloofde.

Wij denken dat dit een geval is van dat wij niet allen dezelfde smaak hebben. Wij gingen meer van een griezelfilm uit terwijl dit een horrorfilm is. Vinden wij althans.

Eentonige flauwe hap.

De film komt maar niet op dreef en dat onstabiele camerawerk was niet echt mijn ding.

De talloze zinloze handelingen, plotgaten en de continue vraag naar wat er nu eigenlijk gebeurt of de bedoeling moet zijn lieten het geheel een saaie bedoening worden.

Deze slappe misdaad/thriller is er een om snel te vergeten.

1,5*

Een horrorfilm uit Uruguay, welke westerling had dat nou verwacht? De regisseur besloot op zijn eigen wijze ook maar origineel te doen, door gewoonweg de film in slechts een take te schieten. Dat werden dus geen lunch of pispauze's voor de acteurs.

Maar de film is toch nog wel aardig gelukt. Wat ik om te beginnen wel erg storend vond is dat deze film overdag is opgenomen (alhoewel, het was aardig licht buiten) en dan er een donkere filter overheengooien waardoor het alsnog nacht lijkt. Had dan nou maar gewoon 's nachts die take gedaan. Afin, het begint weer als een typische haunted house verhaaltje, vrouw die komt met haar vader in een huis zonder stroom die ze moeten opknappen, dus de lantaarn moet er ook steeds bijgehouden worden. En inderdaad, wanneer ze slapen klinken er hier en daar rare geluiden in het huis alsof ze niet alleen zijn. Laura gaat met haar lantaarn even op onderzoek uit en dan kunnen we weer lekker griezelen.

Laura word ook steeds gevolgd met de camera alsof je der zelf bij bent en dat vond ik nog wel heel puik gedaan. De spanning is ook nog wel vaak te snijden en hier en daar zijn er ook weer fraaie schrikmomentjes. Dat bekende fotoflits moment die we ook kennen uit Shutter was prima op zijn plaats. Hier en daar komen de J-horror elementjes tevoorschijn en het einde met die fotomuur en de hele onthulling over de werkelijke Laura, was zeker niet slecht. Ik zag het toch niet echt aankomen.

Wat mij betreft een zeer geslaagd project.

4,0*

Ik ergerde me een beetje aan het feit dat het één lange shot is.

Mixed feelings. Allereerst wil ik het misverstand de wereld uit helpen; de film is geschoten in vier dagen en zo geëdit dat het één shot lijkt. Ondanks dat blijft het knap dat de film de spanning er goed in houdt, terwijl het helaas niet te voorkomen is dat er hierdoor soms wat langdradige stukken inzitten.

Ik moest er even inkomen, maar de spanningsopbouw in de film is goed totdat de film op het eind over de kop slaat. Actrice Colucci overtuigde als angsthaas, al waren haar dialogen enorm stompzinnig en haar gesnotter deed me op een gegeven moment denken aan een deel van de Friday the 13th sound. De duisternis in het huis hield mijn aandacht vast, en je weet al wat er komen gaat als er een fotocamera - met flits - wordt gevonden. Goed gedaan, evenals wat schrikmomenten. De soundtrack is een ander pluspunt, die is minimaal gehouden.

Maar waar ik hoopte op een goede storyline, is dat uiteindelijk toch het minste punt. Het is gewoon te vergezocht en niet logisch. De enige verklaring die bij me opkomt is dat ze schizofreen is, anders zie ik geen mogelijkheid om die pa te vermoorden en zelf niet weten wat er aan de hand is. Een tweede persoonlijkheid dus. En die fotomuur is best pervers, ware het niet dat ze overal met haar beha opstaat. Waarom zou je als pervert foto's nemen van je 'slachtoffer' met beha, in plaats van een stapje verder gaan? Te braaf in mijn ogen. Verder heb ik me nauwelijks verveeld dankzij de korte speelduur.

Vrij korte thriller. Bij momenten voorzien van onderhuidse spanning, enge geluiden, spookachtige schaduwen en BOE momenten. Wel wat jammer van een vluchtig verzonnen climax.

Sterk.

Die remake is best een lastige kwestie. Enerzijds zit in deze film ocharme één conversatie en wat losse lijntjes tekst, moeten ze daar nu echt een hele remake voor maken in Amerika? Zeker als die remake zo dicht bij het origineel blijft staan (zeg maar een letterlijke kopie). Ik zie de meerwaarde er niet echt van in ... behalve dan dat ik de remake uiteindelijk wel iets beter uitgewerkt vond. Vind het vooral jammer voor deze film, die daardoor wat minder in de spotlight komt te staan.

Hernández levert een fijn filmpje af. Visueel sfeervol en duister, een erg goede soundtrack en een simpel verhaaltje dat gewoon voldoet voor het materiaal hier. Hernández toont zich een kleine meester in het opbouwen van spanning en gaat daat volop mee aan de slag. Veel meer heeft een film als deze niet nodig. De one-take ervaring draagt daar goed aan bij trouwens, je krijgt veel meer binding met de omgeving waarin alles zich afspeelt en het voelt ook een stuk benauwder aan. Alleen jammer dat de camera al eens 1st person gaat, en dan nog wel bij verschillende personages. Een keuze die ik niet zo goed begreep.

Vond de remake nu eenmaal beter, dus eenzelfde score krijgt deze niet, maar Hernández levert een puik horrorfilmpje af dat beter is dan het gros van de horrorfilms die gereleased worden. Het mag iets scherper en iets origineler, maar verder best benieuwd naar andere films van hem.

3.5*

Het hoofdpersonage kon mij niet echt raken. Ik ergerde me vooral op de manier hoe ze een hele film lang een huis kon bestuderen. Elk klein ding, elk klein hoekje moest ze per se onder de loep nemen. Je weet maar nooit of er een spin rondhuist. Of één of andere bacterie. Ofzo.
Als het duidelijk is dat er mensen in het huis zitten, ga je toch niet domweg voorwerpen gaan bekijken? Een normaal persoon zou dat toch niet doen.

Door haar gedrag ook had je als kijker al verstaan dat ze niet helemaal gezond bij verstand is. De twist die men aan het einde probeert uit te werken, is dan ook geen donderslag bij heldere hemel. Ook vond ik de hele zaak van het misbruik door haar vader en nonkel met de daaropvolgende abortus van haar dochter, niet zo goed overgekomen. Ik had veel liever gehad dat er echt vreemden in het huis waren. Maar nee, “laten we een regeling treffen waarbij het hoofdpersonage zelf de oorzaak is van het alles, dat is origineel en nieuw voor de kijker”. Ja, niet dus. Integendeel. Het wordt deze dagen al moeilijk om thrillers/horrors te zoeken die niet met zo’n twist komen aanlopen.

De manier waarop de makers alles in één shot hebben gebracht (maar jammer genoeg niet gefilmd!), was wel eens leuk en was niet meteen de oorzaak van mijn interesse die soms wat zoek ging. Voor mij lag het vooral aan Laura die ik zo’n irritant mens vond. Ze speelde wel overtuigend, maar ik wilde haar zo vaak een mep verkopen o.w.v. het feit dat ze altijd maar in het huis bleef en alles zeer grondig bestudeerde. Ik denk dat je in zo’n enge situatie meer geneigd bent om meteen naar buiten te hollen en ergens ver weg hulp komt inschakelen. En die kans had ze laten liggen toen Néstor eraan kwam. Fail.

De makers wilden origineel zijn, maar omdat ze het verkeerd hebben aangepakt, bleef het bij een doorsnee thriller. Toch geef ik de Amerikaanse remake (nee toch! ) ‘Silent House’ ook een kans om te zien hoe Elizabeth Olsen haar rol heeft aangepakt.

Voor de zoveelste keer is mijn stem verwijderd! Ik vraag mij echt af hoe dit in hemelsnaam mogelijk is...

Ik heb hem opnieuw geplaatst. Ik hou sedert een tijdje alles veiligheidshalve ook op mijn computer.

En ja, Onderhond prijst de film terwijl hij zoveel meesterwerken de grond inboort. Ongelooflijk. Nu, ieder zijn smaak...

Hè hè, eindelijk weer eens een echte goeie griezelfilm, die zenuwslopend spannend is en zelfs eng,

heb ik bijna de gehele speelduur gedacht.

Het ziet er misschien goedkoop uit en is die one-take verfilming ook niet helemaal compleet, toch werkte het effectief. Het camerawerk met veel geinige trucjes was zowiezo bijzonder en de sound fantastisch, prima acteerwerk ook, maar helaas is het verhaal slecht uitgewerkt. Als je de film terug gaat analyseren is het gewoon onlogisch.

Jammer..

Maar toch, heeft dit eigenwijs filmpje me continu op het spreekwoordelijke puntje van m'n stoel gehouden, tot het bittere eind.

En dat was alweer een tijdje geleden.

Na een fraai en authentiek begin lijken we getracteerd te worden op een spannende en realistische mysteryhorror. Het low budgedgehalte is wel merkbaar al levert de actrice in de hoofdrol een redelijke prestatie af. Het script is echter wel voor verbetering vatbaar, niet alleen bevat het plotfouten die lastig te rijmen zijn met het verloop, ook gaat het heel snel over op het "enge" deel terwijl juist daarna het tempo inzakt. Jammer, want juist de opbouw is sterk. Qua timing konden de scenes dus wel beter verdeeld worden.

De film is geïnspireerd door waargebeurde feiten (de vondst van twee lijken) maar veel verder dan die feiten reikt het waargebeurde niet. Zoals zovaak ontspoort ook deze film gaandeweg waardoor de ontknoping niet meer te rijmen valt met het begin. Aardige debuutfillm van deze regisseur maar ook niets meer dan dat. Richting de 2,5*.

Simpel doch effectief. Enkel de laatste 15 minuten gaat het een beetje de mist in met die potsierlijke twist. Nergens voor nodig natuurlijk. Gelukkig viel er voor de rest genoeg te genieten, met een ogenschijnlijke one-take die zéker wel meerwaarde had, een sfeervolle soundtrack, en een paar sterke individuele scenes. Het vluchten uit het huis en de scene met het fototoestel mogen niet ongenoemd blijven.

Origineel is het overigens niet bepaald, reken vooral op een rasechte genrefilm die teert op een paar opvallende toetsen. Kleine 3*.

Niks.

Film waar ik lang naar uitkeek, zeker omdat deze blijkbaar het one-take concept hanteerde. Dit soort films kan ik altijd ten zeerste waarderen, maar dan moet het ook wel echt indrukwekkend zijn. La Casa Muda is dit niet, en valt eigenlijk meer onder de ik-hobbel-achter-een-actrice-aan-in-een-beperkte-omgeving categorie.

Sterk was het camerawerk dan ook niet en het is zeer opvallend dat het budget onder de 10.000 dollar lag. Ondanks dat er enkele degelijke horrormomenten aanwezig zijn wil deze film nooit spannend worden en laat het camerawerk het sterk afweten. Belichting is zwakjes en de gebeurtenissen mak, niks wil echt overkomen waardoor het nooit spannend of sfeervol weet te zijn.

Acteerwerk is verder ook niet bepaald van het hoogste kaliber. Colucci probeert het wel, maar kan het simpelweg niet. Haar emoties voelen nep aan en haar personage is geen moment interessant. Hernández is ook niet geïnteresseerd in degelijke karakterontwikkeling, want elk personage blijft plat. Je volgt hem of haar eigenlijk gewoon voor 79 minuten en that's it. De hints die je dan wel krijgt uiteindelijk zijn alles behalve intrigerend.

Na een tijdje begint de saaiheid in te slaan en aangezien elke scene eigenlijk hetzelfde is kent deze film maar weinig om echt leuk te vinden. De horror wil nooit spannend worden en de loop van het verhaal evenmin. Toch moet ik bekennen dat er tussendoor wel enkele degelijke momenten tussen zitten die de film niet compleet waardeloos aan laten voelen. Het huis wordt zo namelijk best aardig gedecoreerd, en dat laat zien dat Hernández het op z'n minst wel verdient om regisseur te zijn.

Finale is ook een stapje hoger, maar verder vind ik dit alles behalve indrukwekkend. Met een camera voor een kwartier achter mijn actrice aanlopen kan ik ook wel. Hopelijk is de remake wat beter, want die staat ook op de lijst. Dit was toch echt te amateuristisch om echt goed te zijn, helaas. Ik waardeer de poging wel, maar het was uiteindelijk niks voor mij.

Een vrouw die 79 minuten rondkuiert en ondertussen kleine kreetjes laat die eerder op een piepend scharnier lijken. Er zijn engere dingen in deze wereld.

In La Casa Muda gebeurt eigenlijk niet zo veel en toch ben ik achteraf extreem verward. Als je achteraf wat gaat nadenken over wat er gebeurd is houdt het allemaal geen steek. De film gebruikt de gimmick van in een take opgenomen te zijn maar dit is duidelijk niet zo. Eenmaal je dit doorziet heb je niet echt veel meer over om de filmmakers te appreciëren. Wel was het sound design erg sterk. Een dikke aanrader om dit met headphones te bekijken. Zo werden enkele scènes net dat tikkeltje spannender.

Het begint best goed maar eindigt in teleurstelling.

2*

Een erg goed gemaakte Uruguayaanse horrorfilm! In elkaar gezet met 6000 dollar, een handcamera en slechts vier dagen opnametijd (inclusief nabewerking om het te laten lijken alsof het een oneshot-project was). Heel simpel dus en toch heel effectief. De makers hebben waargebeurde feiten genomen als uitgangspunt en daar een verklaring voor bedacht. Laura en haar vader, Wilson, verhuizen naar een huisje dat grondig gerenoveerd moet worden. Alles lijkt goed te gaan totdat Laura geluiden van boven begint te horen. Het is een film die lijkt opgenomen te zijn alsof het één doorlopende opname van 79 minuten is en waar de verontrustende griezelige geluidsontwerp zorgt voor een even belangrijke bijdrage! De verdere angst is voor een groot deel gebaseerd op de vraag wie er achter de gebeurtenissen in het huis zit...In Zuid-Amerikaanse landen zal de filmindustrie niet groot zijn, dus horror zal ook niet genre waar je als eerste voor kiest maar toch zijn veel films uit dit werelddeel erg goed! Deze film was baanbrekend toen hij uitkwam en werd er uiteindelijk ook een Amerikaanse remake van gemaakt.