Fear and Loathing in Las Vegas (1998)

Oh, ok. De rol blijft trouwens geweldig neergezet door Depp.

In 'The Rum Diary' hetzelfde verhaal overigens, maar daar wordt juist de minder extreme kant van Thompson (ook jaren eerder; eind jaren '50, begin jaren '60) getoond. Dus verwacht niet (zoals velen dat wél doen), dat die film ook zo'n heerlijk gestoorde trip als deze 'Fear and Loathing in Las Vegas' wordt.

Nou ja, ik zie dat ook niet.

Deze film is meer dan alleen maar een doldwaze komedie. Misschien dat je daarom iets anders had verwacht.

Hoe kwam je in godsnaam op het idee dat dit een luchtige komedie zou betreffen. Het is nota bene een Gillam film. Die zijn nooit luchtig.

Verder vond ik Brad Pitt rol uit 12 monkeys juist weer puur jatwerk van Dennis Hopper in Apocalypse Now (Verward druk typetje). Zie ook niet dat Depp daar iest op gebaseerd heeft, hij is enkel ook druk en verward, maar om duidelijke 'eigen' redenen). heeft zich verder gewoon op Hunter Tompson gebaseerd.

Ze zetten de trip weldegelijk door, alleen het is steeds een ander soort trip. Van de verschillende drugs krijg je immers ook totaal verschillende soorten trips. Dat is hier juist perfect weergegeven.

MP zou ik niet ls luchtig willen omschrijven, eerder vermoeiend.

Bij luchtig denk ik meer aan films als Notting Hill en Love actually achtige films.

Dat zijn films die buiten mijn kijkbereik vallen . Luchtig is een film voor mij, zodra de film zichzelf allesbehalve serieus neemt. Luchtig hoeft ook niet per se goed te zijn.

Simpele personages, een simpel verhaal en simpele film dus die zichzelf niet serieus neemt. Vaak zit er dan ook een komische laag in. Misschien wel het beste voorbeeld: Jim Carreyfilms, die passen perfect in mijn definitie van luchtige films.

Monty Python was ook een team van 6 mensen. Het lijkt me dat Gilliam daar niet echt compleet zijn zinnetje kan doordrukken zoals hij in zijn eigen films wel doet want er is simpelweg geen i in team, om het maar eens met een cliché te zeggen.

Idd. Dan is deze film gelukkig alles behalve luchtig.

Ik heb toch juist gezegd dat het geen luchtige film is.

Echter sloeg de diepgang niet aan en wat je dan overhoudt is bagger.

Owhja.

En dan hier een luchtige film verwachten dan. Foei!

Misschien dat er volgende keer, met wat meer achtergrond in mijn achterhoofd, er iets meer inziet. Een tweede Man On The Moon zal ik maar zeggen.

Denk niet dat meer achtergrond van Man on the Moon of van Fear and Loathing iets uitmaakt.

Denk het wel, want als je bij MotM een gewone JC komedie verwacht kom je (gelukkig) bedrogen uit. Hier kan het ook geen kwaad om enigzins voorbereid te zijn.

Helpt in ieder geval voorkomen dat je iets luchtigs verwacht.

Een tweede keer kijken kan je punt altijd verhogen.

Maar zou het raar vinden dat als je FandL voor de eerste keer kijkt een 1 geeft, je meer gaat verdiepen opnieuw gaat kijken en dan een 4 geeft.

Het genre komedie blijft hier natuurlijk staan. Dat jij hier geen komedie inziet, is jou ding, het is er dui-de-lijk wel één. Als je de overvloed aan grappige quotes/scénes niet hebt kunnen ontdekken hier, mist er toch echt iets wat mij betreft. Of het is (blijkbaar) je humor gewoon niet - je hebt dan wel veel andere dingen kunnen waarderen, gezien je score. Dit is voor mij zelfs één van de meest hilarische films ooit.

'PLEASE! Tell me about the fucking golf shoes!'

Toperrrr!! ik denk dat ik deze 2 jongens eens na ga doen

Nah, ik nam de film best serieus dus had misschien een beetje over de humor heen gekeken. Binnenkort ga ik hem wel weer een keer herzien.

Je kan natuurlijk overdrijven... Het is en blijft in de eerste plaats een komedie, drama elementen zijn op de vingers van een hand te tellen (zitten ze er sowieso wel in???). Ken weinig films waar ik zo hard om heb moeten lachen.

Denk alleen dat mensen niet de vergissing moeten maken dat een komedie per definitie onzinnig is, goede komedies snijden wel degelijk serieuze relevante onderwerpen aan.

Bah wat een ontzettend vervelende film is dit zeg. Terry Gilliam was sowieso al geen favoriet van me, ondanks het goede 12 Monkeys, maar na deze film heb ik hem helemaal afgeschreven. Depp en De Toro zijn in deze film nooit leuk, maar vooral irritant met hun zogenaamde overacting. Ik heb werkelijk waar geen een keer kunnen lachen en dat is best knap voor een film die bijna twee uur duurt. Het oogt op de een of andere manier allemaal zo gemaakt en dat is eigenlijk nooit een goed teken.

Het is flauw en al een paar keer gezegd, maar ik moet toch wel heel stoned zijn om dit leuk te vinden en dat ben ik nooit, dus dan is het al snel duidelijk bij deze film. De trip is niet leuk en drugs nemen of aan de drugs zitten oogt voor mij in ieder geval een stuk saaier dan het echte leven. Verder zullen sommige scènes best een diepere betekenis hebben, evenals misschien de film zelf, maar dat is door de vele ergernissen zeker niet overgekomen. Dat zal ook niet meer gebeuren, want wat mij betreft was dit eens maar nooit meer voor deze film. Het enige kleine pluspuntje waren een paar muzikale nummers, maar voor twee uur is dat veels te weinig om mij te beletten de laagste score uit te delen aan deze film.

0,5*

Haha.

'Love it. Hate it. Take the ride, see for yourself.' Spetie took the ride, he hated it. De fantastische tagline doet zichzelf weer eer aan.

We can't stop here - this is bat country!

Hoe kan je dit nou niet grappig vinden.

Geen idee, is niet mijn humor blijkbaar.

Heerlijk wat voor een gemengde gevoelens deze film opwekt

Heb de eer om deze geweldige poster in mn studio op te mogen hangen

Heb onlangs ook de poster aangeschaft en het boek gekocht.