Ferris Bueller's Day Off (1986)

Ooh yeah! De perfecte tv-film. Nooit saai. Kun je blijven zien. Brodericks heilige boontje-rol is zo grappig, zijn vriend is zo zielig en het vriendinnetje zo perfect het populaire meisje. Favoriete scènes: de auto, het restaurant, het zusje op het politiebureau (met Charlie Sheen als junk meen ik), de secretaresse van het hoofd van de school, het rood aangelopen hoofd van het hoofd, economy-klas, de bus.

Quote van Ferris: Pardon my French, but Cameron is so tight that if you stuck a lump of coal up his ass, in two weeks you would have a diamond.

Troskompas:

"Heerlijk frisse scholierenfilm met een excellerende Matthew Brotherick."

Helemaal mee eens. Ook waardeer ik hem, net als de Troskompas, met 4*.

De film was inderdaad erg clichè en dat ben ik op zich wel gewend. Maar de film doet daarnaast ook erg braaf en voortkabbelend aan. De 1ste keer dat ik hem zag scoorde hij nog een voldoende maar nu niet meer. Dat gedoe rondom die ferrari....best wel saai. Alleen de ontmoeting tussen Ferris en zijn vriendin onder de ogen van de directeur was echt grappig. 2,5*

Na Breakfast Club de leukste Hughes- film die ik tot nu toe heb gezien. Een film met een heerlijk feelgood- sfeertje, een vlot tempo, een leuk plot en geestige dialogen. Film weet in ieder geval nergens te vervelen. Cast is verder goed op dreef, Jeffrey Jones doet 't leuk als Mr Rooney en ook droogkloot Ben Stein heeft een lollig optreden. Show wordt gestolen door Alan Ruck, die het leukste personage uit de film vertolkt. Grootste minpunt van de film was dat gedoe rondom de parade, dat had van mij weggelaten mogen worden. Maar verder erg amusant, dit.

4 sterren.

Vintage jaren 80 tienerfilm met een tegelijkertijd onuitstaanbare en onweerstaanbare Broderick. Jones schittert als principal Rooney in een heerlijk filmpje, al is de verhaallijn rond de sombere Cameron misschien iets te serieus voor dergelijke luchthartige nonsens.

Twist and Shout! 3,5*.

Gemiddelde komedie. Het kijken wel waard maar geen bijzonder geweldige film. Van dit genre vind ik toch "The Breakfast Club" en "Can't buy me love" leuker.

Alan Ruck als Cameron vond ik erg goed. Hij lijkt soms net een oudere broer van Haley Joel Osment, qua uiterlijk vind ik het echt wel lijken. Ik geef de film een *2,5.

Aardige film, met een paar hele leuke momenten. Toch was de film in mijn herinnering een heel stuk leuker. Er zitten toch ook een aantal momenten in dat de film een stukje minder leuk is.

Het is een bij vlagen verfrissende en aangename komedie, waarin af en toe flink de draak wordt gestoken met het schoolleven. De hoofdrolspelers zijn goed op dreef en maken er een leuk gebeuren van. De leukste rol is echter weggelegd voor Jeffrey Jones, die als rector een paar lachwekkende tegenslagen te verwerken krijgt in zijn zoektocht naar Ferris.

Ondanks dat er ook enkele mindere stukken in de film zitten is dit in zijn geheel gezien toch zeker wel een leuke komedie.

3,0*

Ook na jaren weer gezien (laatste keer was zo'n 5 jaar geleden, volgens mij. Bij mij is ie me juist 100% meegevallen. Heb in de tussentijd Sixteen Candles en Breakfast Club van Hughes tig keer bekeken, die ik geweldig vond.

Ferris komt (nog) net niet boven Breakfast uit, maar het is wel een heerlijke film. Fantastische peronsages (Ferris zelf, z'n vriendinnetje, Cameron, de ouders, de zus die op zo'n ontzettend heerlijke manier veranderd en natuurlijk de rector van de school) die heerlijk een dag niks doen en tegelijk ook alles doen.

Waar blijft de Nederlandse versie van Ferris/Breakfast?

4,5*

Geinige tienerkomedie die gelukkig eens niet over sex gaat, maar gewoon over lol maken.

Grappige personage, die Ferris Bueller. Ook de rol van overactieve, gefrustreerde schooldirecteur was grappig.

Het is niet echt een film waar ik bulder van het lachen maar er zaten genoeg glimlach momentjes in. De humor had best iets scherper gemogen aangezien deze best braaf was. Maar alles stak wel aardig in elkaar. Dit soort films hadden denk ik in de jaren 80 meer impact dan vandaag de dag, maar hij is ook nu nog altijd goed kijkbaar.

3,5*

Zeer genietbare film.

Het bevat niet het hoogste niveau van humor maar de film bracht me toch enkele keren aan het lachen en het verveelt geen seconde. Allemaal amusante situaties onder dat heerlijk 80s sfeertje.

Een positief vervolg op The Breakfast Club. Moet van John Hughes eens wat meer gaan opzoeken.

3,5*

Een beetje een tegenvaller. Als ik deze tien jaar geleden gezien zou hebben had ik me er een pak meer mee vermaakt denk ik. Nu deed het me niet zoveel. Door velen zal deze film dan ook hoog beoordeeld worden vanwege het jeugdsentiment. Het is allemaal typisch jaren tachtig met bijpassende synthesizer muziek en lelijke veel te grote kleding. Helaas waren de grappen en grollen van Ferris bijna nooit echt leuk, terwijl dit toch wel het belangrijkste ingrediënt van de film moet zijn. Het leukste was nog de decaan, hoewel ook wel erg flauw. Weird Science en The Breakfast Club, beide ook van John Hughes, zijn wat mij betreft beter geslaagde tienerfilms.

Beetje melig en flauw, maar geen straf om te kijken. De film bezorgde menigmaal mij een glimlach. Ik heb me wel weten te vermaken met deze onvervalste jaren '80 highschoolfilm en de sfeer eromheen.

Ofschoon ik mij in het dagelijks leven daar waar mogelijk als een zeventiende eeuwse rationalist beschouw, valt het mij onmogelijk te ontkennen dat er tevens vele elementen der romantici uit de achttiende eeuw in mij schuilen, waarvan de voornaamste zonder meer het verlangen moet zijn in een andere tijd of plaats te leven. Zo had ik gaarne de jaren '20, '50 en '60 mee willen maken, als jazzmuzikant annex filosoof, rock 'n' rolllegende en liefhebber van de electrische Bob Dylan respectievelijk. Mijn verlangens naar de jaren '80 zijn aanzienlijk minder dwingend; de ongeïnteresseerde, grijze leegheid die wordt gemaskeerd door felle kleuren, foute kapsels en plastieken muziek, kenmerkend voor dit decennium - oordelend naar de diverse films uit deze periode - bezorgen mij eerder rillingen dat dan ze mijn interesse prikkelen. Op deze regel bestaan echter enkele uitzonderingen, waar Ferris Bueller's Day Off er één van is. Toegegeven, regisseur John Hughes had muziek uit de jaren '60 nodig - Twist and Shout van The Beatles, om precies te zijn - om mij te laten wensen in het universum van deze film te mogen leven, doch dat doet weinig af aan het feit dat Ferris Bueller's Day Off zo een typische film is die mij met een glimlach achterlaat - en een glimlach tracht ik gaarne daar waar mogelijk te bewerkstelligen

Karl.

Ferris Bueller's Day Off.. Een heel erg leuke film met erg goede acteerprestaties. Matthew Broderick was hier nog erg jong, maar ook al erg goed. Jennifer Grey en Alan Ruck ook. Ik heb me vaak echt kapot gelachen, ik was nooit zo'n fan van de ''tiener-komedie's'' maar deze film heeft daar denk ik wel wat verandering in gebracht. John Hughes vind ik zowieso altijd wel een leuke regisseur en ook hier heeft hij me echt laten genieten. Dit is zeker een van de beste komedie's die ik in tijden zag en misschien zelfs wel een van de beste komedie's ooit.

4,5*

Jaren '80 tienerfilms. Er zijn weinig termen in de filmwereld die me meer doen gruwelen. Ik hoe sowieso al niet van tienerfilms en films uit de jaren '80 lijken over de gehele linie slechter te zijn dan films daarvoor of erna. De combinatie is praktisch dodelijk. Waarom vond ik Ferris Bueller's Day Off dan wel leuk?

Ten eerste ontbreken gelukkig de irritantste kenmerken van tienerfilms. Veel van het werk uit dat genre gaat over of wel gekwelde tieners die nauwelijks een reden lijken te hebben om gekweld te zijn (in de drama's) of steunen heel erg op het plaatsen van tieners in verschillende hokjes en puberale grappen (in de komedies). Dat kan mij allemaal gestolen worden. Gelukkig is Ferris geen gekwelde tiener, worden hokjes waar mogelijk vermeden en zijn de grappen nooit echt flauw. Ik snap in ieder geval wat die assistente van decaan Rooney bedoelt als ze de volgende woorden spreekt:

"Oh, he's very popular Ed. The sportos, the motorheads, geeks, sluts, bloods, waistoids, dweebies, dickheads - they all adore him. They think he's a righteous dude."

Het beste is echter dat de film gewoon levert wat de titel beloofd: een 'day off'. Een ontspannen rit, zonder al te veel ruimte voor serieuze zaken. Ferris Bueller wil een dag een goede tijd beleven en leuke dingen doen en wij als kijker gaan mee (waar haalt de Nederlandse vertaling van de titel het vandaan dat Ferris een Baaldag zou hebben?). En daar is genoeg plezier uit de halen. Zo werken wonder boven wonder de meeste grappen gewoon. Het script is erg leuk geschreven, met gedenkwaardige dialogen en oneliners, goed gekozen locaties en geestige situaties. Daarnaast doet de cast het leuk. Het resultaat is een zeer aangename feel-goodfilm. Met name de paradescène is onbetaalbaar. De luchtigheid voorkomt dat de film al te diep wordt en hoge kunst kun je dit niet noemen, maar ik wil ook niet anders bij een 'day off'.

Het is dan ook jammer dat er nog een serieuzer subplotje in moet zitten rond die Cameron en zijn vader. Kon me hier eigenlijk bij gestolen worden, zelfs al is het aardig uitgewerkt. Het is vooral jammer dat het personage Ferris door dit subplot een beetje van zijn charme verliest, omdat hij hierin overkomt als een klootzak. Hij is natuurlijk de hele speelduur een kwajongen die niet geheel betrouwbaar is en anderen voor de gek zet (die Save Ferris-actie is hilarisch), maar het blijft allemaal wat onschuldig. Minder onschuldig is echter hoe hij zijn beste vriend behandelt en die flink in de nesten werkt. Ferris zelf zegt dat hij dat doet om Cameron wat meer te laten leven, maar dat kwam op mij wat sarcastisch over en ik kreeg het gevoel dat al die uitjes toch echt niet om Cameron draaide, maar om Ferris. Het leek alsof Ferris vooral iemand nodig had die bewonderend naar hem op zou kijken. Dit geeft een wat valse noot aan sommige momenten in de film.

Dit minpunt zou de film een halve ster aftrek moeten kosten, maar toch blijf ik nog op 4 sterren staan, geheel tegen beter weten in. Op een bepaalde manier is de film toch op me gegroeit. Topvermaak is het sowieso.

Flashback.

Naar de prachtige 80's welteverstaan, en in dit geval naar mijn 16e levensjaar.

Een heerlijk weerzien met al die 'ouderwetse zaken', maar vooral ook de 'feel' van die typische tienerfilms uit die tijd. Een hoop voorspelbare en flauwe grappen, maar er zit een prettige vaart in en e.e.a. is degelijk gemaakt en vermakelijk.

Jeugdsentiment pur-sang, maar ondanks de (prettige) gedateerdheid nog steeds een voldoende.

Goed.

Zo'n film waar ik al heel veel scenes van kende.

Kijkt lekker weg, leuk en grappig, goed geregisseerd. Echter soms wat te cheesy 80s, al heeft dat ook z'n charmes gezien de tijdgeest. Hughes toont leuke dingen over de roddelcultuur, de saaiheid die elke jongere ervaart op school, de routine, familiaire twistjes. Gelukkig niet op een belerende manier. Zelfs Broderick is komisch ipv wat hij altijd is, ondragelijk irritant.

3*

Ferris Bueller's Day Off

Leuk highschoolfilmpje uit de jaren 80. Het eerste deel is verreweg het sterkste. Na het eerste uur zakt de film wel wat in maar het einde is wel wel weer lekker luchtig. Leuke cast ook. Ferris Bueller is een erg grappig personage, en wordt prima neergezet door Matthew Broderick. Let ook op de bijrol van Charlie Sheen. Niet echt een film waarvan je de hele speelduur op de grond ligt van het lachen. Maar hij bezorgt je toch wel een groot aantal glimlachen. Geen geweldige film, maar een leuk tussendoortje

3,0*

Voldoet niet aan de hoge verwachtingen.

Het begint nochtans niet slecht. Broderick is hilarisch wanneer zijn ouders aan zijn bedstee staan en hij zich gedraagt als een kleine uk. En ook de intrede van Ruck is op z'n minst goed te noemen. Dat grimmig deuntje zet al meteen de sfeer.

Alles verloopt echter wat traag naar mijn mening en echt veel gebeurt er niet. Het kon beter uitgewerkt worden. Er worden een heleboel vreemde zaken aangekaart, maar echt overtuigend is het allemaal niet. Een zeer merkwaardige dag trouwens. Welke tiener gaat nu op restaurant, of naar een baseballwedstrijd, terwijl er zoveel meer plezierige dingen te doen zijn? Een aantal situaties, zoals het museumbezoek en de parade, slagen er wel in interesse op te wekken. Vooral het moment dat Cameron naar dat schilderij staart was wel knap gevonden.

Verder kan er wel wat rommel weggelaten worden. Die scènes waarbij de rector allerlei fratsen uithaalt rond dat huis bijvoorbeeld, maar ook het zijspoor waarop de zus te vinden is, wordt vlug vervelend. Het is jammer dat Ferris geen enkel obstakel tegen komt op zijn pad, en eigenlijk gewoon zijn gangetje kan gaan.

Wel, dat laatste klopt niet helemaal. Er is namelijk een aardige hoeveelheid toevalligheden op te merken. Zo botst Ferris maar liefst vier maal indirect of direct op zijn vader. Misschien toch iets te veel van het goede, net als het veel te lange einde. De tirade van Cameron kon toch echt wel wat minder tijd in beslag nemen.

Leuke bijrol van Charlie Sheen, lekkere soundtrack, een absurde 'Save Ferris campagne' en geestige stukjes waarin hij recht in de camera kijkt.

Geen slechte komedie, maar er zat meer in.

2,50 (2,75)

De ultieme spijbelfilm.

Wat zou jij doen als je geen zin hebt in school? Dan ga je spijbelen. Ferris Bueller maakt er een gezellige dag van met situaties die vaak uit de hand lopen. Tegelijkertijd heeft hij een schooldirecteur achter zijn kont aan die het zaakje niet vertrouwt. Ook zijn zusje heeft een hekel aan hem omdat hij altijd met het spijbelen wegkomt.

Iedereen gelooft Bueller en daar ligt ook de kracht van de film, nergens komt de film gekunsteld over. Er worden heuze collectes gehouden om Ferris door zijn moeilijke tijden heen te steunen, tegelijkertijd zit hij in een honkbal stadion te genieten van een wedstrijd(al blijft het wel raar dat zo'n wedstrijd tijdens schooluren worden gespeeld, zelfde geldt voor een parade).

Desalniettemin een hoop lol, leuke vertolkingen van Brodering, Sara, Ruck, Grey en Jones. Gecombineerd met een heerlijke soundtrack toch een film vol jeugdsentimenten.

Oh yeah

4*

Save Ferris

Ik kende Ferris Bueller's Day Off wel van titel maar ik had hem nog nooit gezien en voelde daar ook niet meteen de behoefte voor. Tot ik een dikke maand of 2 geleden in de Delhaize was en ze daar de film in een speciale editie (het DVD hoesje zit in de vest van Ferris) voor weinig geld verkochten. Vermits ik een enorme sucker ben voor mooie edities van films en hij zo weinig kostte, heb ik hem maar meegepakt. Gisteren wist ik weer niet goed wat zien omdat er in mijn to-see kast alleen nog maar lange films of zware thematiek overschiet, tot dat ik Ferris terug in een hoekje tegenkwam. Ik had het idee dat dit iets ontzettend luchtig ging zijn en dat paste perfect in de planning.

En Ferris Bueller's Day Off is ook ontzettend luchtig en een stuk beter dan ik hem had verwacht. De film komt wat traag op gang en ik irriteerde me in het begin wat aan het 'kijk ik praat tegen de camera' gedrag van Ferris maar eens ze met de Ferrari op weg zijn, wordt de film erg leuk. Ferris voert dan ook uit waar elke middelbare schoolganger al meerdere keren aan heeft gedacht, spijbelen en er mee weg geraken. Ik ben zelf nog geen volledig jaar afgestudeerd dus ik herinner me nog perfect hoe hard ik me soms verveelde tijdens sommige lessen en in dat opzicht is Ferris een leuk hoofdpersonage. Hij slaagt erin om, weliswaar met wat hulp, een hele dag vrij te hebben met zijn vriendin en beste kameraad en beleeft een geweldige tijd. Het is dan ook vanaf wanneer Sloane mee op de proppen komt, dat de film echt los gaat. Een hele boel leuke situaties, waarvan de helft waarschijnlijk niet echt mogelijk zijn zoals een baseball match op een gewone weekdag, maar dat is zo weer vergeten. Hughes levert dan ook een paar erg vermakelijke scènes (de scène waar ze in de taxi zitten en dat Ferris zijn vader met een andere taxi naast hun komt rijden!) maar weet er ook nog een leuk einde aan te breien. Blijkbaar zijn er veel mensen die vinden dat heel de situatie rondom Cameron niet echt geslaagd is maar ik vond het juist het één van de beste stukken uit de film. De evolutie die Cameron meemaakt is geweldig om naar te zien en het moment waarop de auto naar buiten vliegt is fantastisch. De gelaatsuitdrukkingen van Ferris, Sloane en Cameron zeggen genoeg. Het echte einde waar Ferris tegen de klok (en zijn zus) in naar huis moet racen is een tikkeltje cliché maar storen doet het niet. Ik had het echt niet verwacht maar Ferris Bueller's Day Off is een vermakelijke, amusante film die lekker vlot voorbij vliegt.

Veel is daarvan natuurlijk ook te wijten aan de geweldige cast die Hughes hier op de proppen krijgt. De namen zeiden me niets toen ik de film kocht maar toen de film bezig was herkende ik toch vrij veel gezichten. Broderick ken ik voornamelijk als Inspector Gadget en Godzilla maar hij is hier leuker. Ik zei het daarjuist al, in het begin is hij wat irritant door het tegen de camera praten maar op den duur wen je eraan en is het totaal niet meer storend. Al vanaf de eerste moment dat Alan Ruck op de proppen komt kreeg ik het gevoel dat ik hem ergens van kende. De vooruitstekende kin, de manier waarop hij zijn ogen tot kleine spleetjes maakt, ... maar ik geraakte er maar niet wijs uit. Tot het me ineens binnen schoot: het is Stuart uit Spin City! Die show behoort nu niet echt tot één van mijn favoriete series maar door Stuart (en Paul) is het vaak wel leuk. En ik moet zeggen, Ruck is hier fantastisch. Je zou denken dat alle aandacht naar Ferris gaat maar Cameron heeft genoeg om handen om een volwaardige bijrol te zijn. De scène waar hij maar niet kan besluiten om in bed te blijven of om naar Ferris te gaan is fantastisch maar hij komt pas echt tot zijn recht wanneer hij in een dipje geraakt naar het einde van de film toe. Ferris Bueller's Day Off was pas het tweede rolletje voor Mia Sara maar ze doet het goed. Mooie vrouw maar niet zo'n simpel grietje dat te stom is voor woorden. Jammer dat we daar eigenlijk later niet meer echt veel van hebben gehoord want hier geeft ze toch iets extra aan de film, hoewel haar rol redelijk klein is in vergelijking met Ferris en Cameron. Wel leuk om Jennifer Grey uit Dirty Dancing nog eens in een film te zien, al is ze soms wel wat vervelend. Het was het minste personage uit de film maar de scène met een jonge Charlie Sheen maakt erg veel goed. Om zijn personage er goed te laten uitzien heeft hij 48 uur niet geslapen en het werkt perfect. Heerlijk bijrolletje! Jeffrey Jones als de directeur kende ook wel een paar erg leuke scènes.

Tegen verwachting in een erg leuke film. Ik had gedacht dat hij wel leuk ging zijn maar niet zo bijster grappig omdat de meeste grappen al achterhaald zouden zijn maar daar vergiste ik me in. Oké, Ferris Bueller's Day Off is soms wel wat cliché maar nergens werkt het storend. De muziek is heerlijk (Beatles!) en de cast heeft er overduidelijk plezier in. Misschien toch maar eens achter wat meer werk van Hughes gaan.

4*

komisch filmpje dat staat en valt met Ferris. Van het overdadig praten in de camera krijg je soms het gevoel van 'waarom moet dit nu?', maar dit maakt dan weer plaats voor geweldige humor, zelfs als deze een beetje verscholen ligt. De paradescène vond ik dan weer iets minder.

Ondanks dat de film bij momenten oud aanvoelt, verveelt ie (bijna) niet; al duurde ie voor mij toch net iets te lang. Het einde (einde-einde) was uiteraard typisch voor deze film, en vandaar dat deze ook een verdiende 3.5* scoort.

Film die naar mijn inziens toch wat overschat wordt. De film staat betiteld als een komedie maar ik vond de film persoonlijk ook redelijk serieus. De enige persoon die ik heel grappig vond in deze film was Jeffrey Jones als Ed Rooney die achter hun aan zat. De film is zeker niet slecht en het verhaal zat ook best goed in elkaar. Matthew Broderick speelde de rol van Ferris Bueller best goed maar echt grappig vond ik hem niet en dat geldt zeker voor zijn buddy Cameron Frye gespeeld door Alan Ruck die ik eigenlijk best irritant vond. Jennifer Grey speelde de rol van Ferris zus best goed en ze zag er eigenlijk ook best fraai uit. Al met al is dit best een leuke film om te zien (wordt trouwens best vaak uitgezonden) maar een hoogvlieger is het niet.

De scene met het terugdraaien van de KM stand van de auto was overigens best leuk

Meer een feelgood-film ipv een komedie.

Want ondanks een veelbelovend begin, bevat de film bitterweinig grappen. De dingen die Ferris & co doen zijn totaal niet grappig en/of leuk. Welke tiener spijbelt er nu om naar een museum te gaan?

Ook de subplotjes met de directeur (dat met die hond is misschien leuk voor kinderen van 8 jaar) en die ellendige zus zijn niet grappig.

Toch heeft het allemaal wel iets, maar een echte komedie? Neen.

Het acteerwerk valt wel te pruimen. Matthew Broderick en z'n knappe vriendin Mia Sara doen het niet slecht, maar hun debiele vriend Alan Ruck steekt er bovenuit. Jennifer Grey en Jeffrey Jones doen het eerder slecht.

Fijne sfeer wel. De jaren 80 hebben wel iets. Enkele toffe scènes, maar ook een heleboel mindere.

Krappe 3

Deze komedie heb 'k nog eens herbekeken en na zoveel jaren (de film is van '86) is hij nog altijd zeer grappig. De cast is ook goed gekozen, vooral de directeur (Jeffrey Jones) is subliem

Als je de kans krijgt om hem te bekijken, zeker doen!

Onweerstaanbare komedie met vaak goed werkende grappen. Directeur Rooney blijft een leuk figuur. Arme Rooney. Maar Ferris Bueller's Day Off beeldt vooral geluk op alle mogelijke manieren uit : door "Twist and Shout" the zingen op een feestkar, of zoals die twee die een dagje met Camerons vaders auto gaan rijden. . Hughes maakt graag mensen gelukkig en verkoopt het ook zoals het hoort. Dit is één van 's mans beste werken.

Na vier jaar herzien en blijft toch een enorm vermakelijk komedie, erg feel good. Mijn persoonlijke tijd van spijbelen is voorbij, en dat is vooral omdat je op het werk anders onmiddellijk wordt ontslagen. Op school skipte ik ook zowat een dag in de week en dan was het lekker ergens gaan eten met vrienden, een filmpje pakken of een potje FIFA. Zo bont als Bueller het maakt maakten wij het echter nooit.

Het is niet moeilijk dus om jezelf te identificeren met Bueller. Goed geacteerd door Broderick die een sluwe tiener speelt die zijn 'tegenstanders' steeds net een stapje voor blijft. Mia Sara speelt de knappe vriendin, die eigenlijk toch wel iets heel leuks over haar heen heeft, en het stel wordt bijgestaan door de depressieve Ruck. Samen beleven ze een dag om niet te vergeten en zullen ze hun pad aan elkaar moeten liegen. Er zitten een paar hilarisch scenes bij maar de leukste grappen komen toch van Jones, de fanatieke directeur. Alleen het moment al dat ie door de schoolgang rent en voor iedere klasdeur even inhoudt is geniaal.

Sowieso zit je de hele film met een dikke glimlach te kijken. Is het even niet lachen, dan is het wel feelgood. De 'Twist and Shout'-scene is hier het ideale voorbeeld van, echt fantastisch! Ondanks de lange speelduur verveelt de film geen minuut. Gelukkig ook geen relatieproblemen of wat dan ook, gewoon helemaal op en top feelgood.

Een simpele feel good film die niet al te veel hersenactiviteit vergt. Erg vermakelijk, maar net zoals andere John Hughes films geen cinematografisch hoogstandje.

Echt een heerlijke 80's tienerkomedie. Grappige personages, maar vooral het losse en niet al te verhalende script dat ruimte biedt aan zaken als de Twist & Shout scène, maken dit een van de meest fijne komedies ooit. Weinig poespas en vooral veel lol van alweer een sterke film van John Hughes, de koning van de tienerkomedies.

4*

Ferris Bueller. A righteous dude. Duidelijk een kind van z'n tijd en ook duidelijk eentje van John Hughes. Een soort guilty pleasure, alhoewel het tegelijkertijd gewoon een schat van een film is. In het begin heeft het nog wel wat knullige momentjes en het is ook niet zozeer dat het allemaal zo enorm grappig is, maar het straalt ontzettend veel plezier en genegenheid uit. In die mate dat het wel heel erg dicht in de buurt komt van een permanente glimlach.

Bovendien is het ook heel aardig geschreven en voelt die vriendschap oprecht. Er is een hobbeltje met de zwaarmoedige Cameron, maar die weet het met deze innerlijke kracht gemakkelijk te nemen. De running gag wordt steeds sterker, Mia Sara is echt onweerstaanbaar, de verbeten kop van Jones is goud waard en wanneer Charlie Sheen de boel komt uitleggen, is het plaatje compleet. Wat normaal gesproken al snel onzin is, werkt hier: Twist and Shout.